Mundial 2026 - Drużyny

Na mistrzostwach świata zagra czwarty raz w historii, a po raz pierwszy od dwunastu lat. Spośród tegorocznych przedstawicieli Afryki, którzy na mundialu już grali, dłużej na ponowny występ na tym turnieju czekało tylko RPA - szesnaście lat. Podczas swojego ostatniego występu na mistrzostwach świata Algierczycy osiągnęli największy sukces - jedyny raz wyszli z grupy. W 1/8 finału napsuli zresztą dużo krwi późniejszym złotym medalistom. Pierwszy raz ich defensywę Niemcom udało się przełamać dopiero na początku dogrywki. Końcowym wynikiem było 2:1.

Po raz pierwszy od 16 lat na dużym turnieju poprowadzi ją zagraniczny selekcjoner. Thomas Tuchel Anglików przejął kilka miesięcy po Euro 2024, po którym z funkcji selekcjonera po ośmiu latach zrezygnował Gareth Southgate. Za kadencji Southgate'a Synowie Albionu dwukrotnie zagrali w finale mistrzostw Europy, a w 2018 roku osiągnęli najlepszy wynik na mundialu od 28 lat. Po raz pierwszy od tego czasu dotarli do półfinału mistrzostw świata. Choć historia z 1990 roku się powtórzyła, gdyż najpierw przegrali mecz o finał, a następnie o brązowy medal.

Jedyny pogromca Argentyny na ostatnim mundialu. Późniejszych złotych medalistów Saudyjczycy pokonali pod wodzą Herve Renarda, który teraz ponownie wprowadził ich na ten turniej. Francuz nie pracował jednak z tą drużyną nieprzerwanie. W marcu 2023 roku zrezygnował z jej prowadzenia na rzecz kobiecej kadry Francji. Rodaczki trenował do końca igrzysk w Paryżu, a niedługo po nich wrócił na Bliski Wschód. Zastąpił zwolnionego Roberto Manciniego, który raptem rok wcześniej zdecydował się zamienić reprezentację Włoch na Arabii Saudyjskiej.

Obrońcy tytułu jako pierwszy zespół z Ameryki Południowej zakwalifikowała się na tegoroczny mundial. Awans Albicelestes zapewnili sobie już w marcu 2025 roku, czyli cztery kolejki przed końcem eliminacji. Tylko trzy drużyny wcześniej od Argentyńczyków świętowały wyjazd na najbliższe mistrzostwa świata. Ten awans musiał piłkarzom Lionela Scaloniego wyjątkowo, gdyż mogli celebrować go na oczach odwiecznego rywala - Brazylii. W Buenos Aires zdeklasowali Canarinhos 4:1, co było ich najwyższą wygraną z tym przeciwnikiem od czerwca... 1964 roku.

Przez długie lata Australia miała problem, by zakwalifikować się na mistrzostwa świata. Socceroos regularnie wygrywali zmagania w strefie Oceanii, by potem przepaść w interkontynentalnych barażach. Przenosiny do azjatyckiej konfederacji okazały się sportowym strzałem w dziesiątkę. Od tamtej pory Kangury nie opuściły ani jednego mundialu, a turniej w Ameryce Północnej będzie ich szóstym z rzędu.

Austriacy pod wodzą Ralfa Rangnicka należą do rewelacji zakończonych niedawno eliminacji do EURO 2024. Reprezentacja Austrii toczyła bój o awans w grupie z Belgią, Szwecją, Azerbejdżanem i Estonią. Piłkarze Rangnicka przegrali tylko jeden z ośmiu meczów, co pozwoliło im zakwalifikować się bezpośrednio na turniej w Niemczech.

Na dużym turnieju wystąpią po raz pierwszy w XXI wieku. Żaden inny przedstawiciel Europy na tegorocznym mundialu nie czekał tak długo na ponowny udział w dużej imprezie. Ostatni raz w międzynarodowym turnieju uczestniczyli w 2000 roku. Swoją drogą było to jedyne Euro w historii tej reprezentacji. Z kolei na mistrzostwach świata zobaczymy ich po raz pierwszy od 28 lat. Z europejskich zespołów równie długo na mundial czekali tylko Szkoci i Austriacy. Mundial we Francji był dopiero trzecim z ich udziałem. Tam też osiągnęli swój najlepszy wynik.

Mówisz "mundial", myślisz "Brazylia". To naturalna reakcja każdego kibica piłkarskiego na świecie. Canarinhos to bowiem jedyna nacja, której nie zabrakło na żadnym z dotychczasowych 22 turniejów, ale na złoty medal czekają już 24 lata. Poprzednia najdłuższa posucha Brazylijczyków trwała od 1970 do 1994 roku. Gdzie odbywał się tamten przełamujący klątwę mundial? W Ameryce Północnej. Kraj Kawy chce powtórzyć tamtą historię.

Po odzyskaniu niepodległości i staniu się członkiem FIFA tylko w 2010 roku Chorwacji zabrakło na mistrzostwach świata. Połowę występów na mundialach Vatreni kończyli z medalem na szyi. Na swoich debiutanckich mistrzostwach świata z 1998 roku Ogniści zdobyli brąz, co 24 lata później udało im się powtórzyć. Do Kataru lecieli zaś jako wicemistrzowie świata. Na ostatnim dużym turnieju jednak rozczarowali, gdyż pierwszy raz od 2014 roku nie wyszli z grupy. Mało tego, na Euro 2024 nie wygrali nawet meczu i byli piątą drużyną od końca w generalce.

Reprezentacja Czech wraca na mundial po dwóch dekadach nieobecności. Największe triumfy na mistrzostwach świata święciła jeszcze pod szyldem Czechosłowacji - dwukrotnie potrafiła awansować do finału, gdzie lepsi okazywali się Włosi i Brazylijczycy. Teraz trudno oczekiwać od naszych sąsiadów, że powtórzą ten wynik.

Spośród drużyn, które na mistrzostwach świata już grały, ex aequo z Haiti Kongijczycy najdłużej musieli czekać na ponowny występ na tym turnieju. Ostatni i jedyny jak dotąd raz DR Konga na mundialu udział brała w 1974 roku - jako Zair. Tak ten kraj nazywał się za dyktatury Mobutu Sese Seko w latach 1971-97. Zair był najgorszym zespołem rozegranego w RFN turnieju. Przegrał wszystkie trzy grupowe mecze, nie zdobył żadnej bramki, a stracił aż czternaście. Aż dziewięć goli zapakowała Jugosławia, co jest drugą najwyższą wygraną w historii mundiali.

Choć Egipt ex aequo z Nigerią jest najbardziej utytułowaną afrykańską reprezentacją w historii, na mistrzostwach świata zagra dopiero po raz czwarty. Poprzedni występ Faraonów na mundialu miał miejsce w Rosji, a tamta kwalifikacja na mistrzostwa świata była ich pierwszą od 28 lat. Egipt nie ma na koncie ani jednego wygranego meczu mistrzostw świata. W 1934 roku, gdy turniej rozegrano w formacie fazy pucharowej, od razu odpadli. W 1990 roku zaś zremisowali dwa mecze, a ostatnio wszystko przegrali. Na mundialu w Rosji gorzej wypadła tylko Panama.

Dopiero po raz drugi w swojej historii Ekwador drugi raz z rzędu pojedzie na mistrzostwa świata. I to w jakim stylu! W eliminacjach wyprzedził Brazylię, Kolumbię czy Urugwaj, a ostatecznie zajął drugie miejsce i to pomimo odjętych punktów. Nic więc dziwnego, że apetyty są znacznie większe niż tylko wyjście z grupy. Marzeniem kibiców jest przebicie historycznego wyniku z 2006 roku.

Zaledwie trzy reprezentacje częściej od Trójkolorowych zagrały na mundialu, a jedna europejska - Niemcy. Francuzi na mistrzostwa świata zakwalifikowali się po raz osiemnasty. W Katarze jako pierwsi od Brazylii z przełomu wieków drugi raz z rzędu dostali się do finału mundialu. Jako trzeci w historii, a pierwsi od 1962 roku złotego medalu jednak nie obronili. Choć i tak przegrali z honorem, bo po karnych, a przecież jeszcze w ostatni kwadrans podstawowego czasu gry wchodzili z dwubramkową stratą. W dogrywce też zresztą musieli odrabiać straty.

Jedna z dwóch - obok Arabii Saudyjskiej - reprezentacji, która po marcowej przerwie na kadrę dokonała rewolucji. Oczywiście, w maju jeszcze Dick Advocaat ponownie został trenerem tego Curacao, ale trudno tu mówić o gruntownej zmianie, skoro wracał po ledwie trzech miesiącach przerwy. Saudyjczycy natomiast zwolnili selekcjonera po półtora roku jego pracy, a Ghana po dwóch latach. Ghańska federacja znów rozstała się z Otto Addo, który Czarne Gwiazdy prowadził na mundialu w Katarze. Byłemu reprezentantowi tego kraju nie udało się awansować do 1/8.

Jeden z ośmiu mistrzów świata. Od czasu złota z RPA mundiale są jednak dla Hiszpanów rozczarowujące. W Brazylii dotknęła ich klątwa obrońców tytułu, którzy nie są w stanie nawet wyjść z grupy. Co więcej, w przeciwieństwie do Francji 2002, Włochów 2010 i Niemców 2018 La Furia Roja już przed finałową kolejką straciła szansę na awans do 1/8 finału. W następnej edycji wygrała grupę, lecz tylko raz wygrała, a już w 1/8 finału za burtę wyrzucili ją gospodarze. 75% posiadania piłki, 25 strzałów i 1137 podań nie wystarczyło do wyeliminowania Rosji.

Pięć półfinałów mistrzostw świata. Trzy finały. Ani jednego złotego medalu. Holendrzy chcieliby w końcu wznieść upragniony puchar, ale w przeszłości zawsze czegoś brakowało. W tym roku zespół Ronalda Koemana ponownie jest w gronie faworytów do zwycięstwa.

Na mistrzostwach świata zagra dopiero drugi raz, a pierwszy raz od czterech dekad. Dłużej na ponowny udział w tej imprezie czekali tylko Haiti i DR Konga - po 54 lata. Podczas turnieju w Meksyku gorzej od Irakijczyków zaprezentowała się tylko debiutująca wtedy na mundialu Kanada. Tylko te dwie drużyny zakończyły fazę grupową bez dorobku punktowego, lecz "Lwy Mezopotamii" chociaż raz wpakowały piłkę do siatki. Znalazły drogę do bramki Belgów, która potem dotarła do półfinału. Poza tym po 0:1 przegrały z Paragwajem i gospodarzem turnieju.

Występ Irańczyków na mistrzostwach świata znów będzie przebiegał w cieniu niestabilnej sytuacji w kraju. Kiedy w 2022 roku piłkarze Carlosa Queiroza grali w Katarze, w ich ojczyźnie miały miejsce brutalnie tłumione po śmierci Mahsy Amiri protesty. 22-latka została zatrzymana przez policję obyczajową za rzekome niewłaściwe noszenie hidżabu. Dwie godziny po zatrzymaniu trafiła do szpitala, gdzie zapadła w śpiączkę. Trzy dni później zmarła. Według rodziny Amini i obrońców praw człowieka kobieta została pobita przez funkcjonariuszy.

Japonia zagra na mundialu po raz ósmy z rzędu i w końcu chciałaby osiągnąć coś więcej niż tylko wyjście z grupy. Czterokrotnie potrafili dostać się do fazy pucharowej i czterokrotnie odpadali już na etapie 1/8 finału. Tym razem marzą o zajściu dalej, a świetne eliminacje oraz solidne wyniki w meczach towarzyskich dają ku temu nadzieję.

Jeden z czterech w ogóle i zarazem jeden z dwóch azjatyckich debiutantów na tegorocznym mundialu. Awans Jordania wywalczyła kolejkę przed końcem trzeciej rundy eliminacji. Na mistrzostwa świata Rycerskich wprowadził Jamal Sellami, choć droga do historycznego sukcesu zaczęła się pod wodzą Husseina Ammouty. Choć Jordania drugą rundę, od której startowała w eliminacjach, rozpoczęła od punktu w dwóch meczach, w kolejnych czterech spotkaniach zdobyła komplet punktów i wygrała grupę, w której była Arabia Saudyjska Roberto Manciniego.

Reprezentacja Kanady na mistrzostwach świata zagra po raz trzeci w swojej historii. Tegoroczny występ będzie jednak wyjątkowy, ponieważ Kanadyjczycy pełnią rolę współgospodarzy mundialu. Dotychczasowe próby zawojowania najważniejszej piłkarskiej imprezy globu w 1986 i 2022 roku kończyły się na fazie grupowej i to bez choćby jednego punktu na koncie. Teraz kraj Klonowego Liścia chce przełamać tę klątwę.

Reprezentacja Kataru zagra na mistrzostwach świata dopiero po raz drugi w swojej historii, ale o tym pierwszym występie było stosunkowo głośno. Niewielki kraj na Bliskim Wschodzie organizował bowiem mundial, ale pod względem sportowym zakończyło się to dla niego gigantycznym rozczarowaniem. Teraz Katarczycy chcą zaprezentować się z lepszej strony.

Trzeci najstarszy zespół na tegorocznych mistrzostw świata. W dniu rozpoczęciu turnieju średnia wieku reprezentantów Kolumbii wynosić będzie 30 lat i 32 dni. Starszy skład mają tylko Irańczycy oraz Panamczycy. Na mistrzostwa świata Trójkolorowi powracają po ośmiu latach przerwy. Wtedy jedyny raz w historii na drugim mundialu z rzędu awansowali do fazy pucharowej. Znów wygrali grupę, po drodze ogrywając 3:0 Polskę. Swojego najlepszego wyniku z 2014 roku jednak nie przebili, ponieważ w 1/8 finału odpadli po serii rzutów karnych z Anglią.

Reprezentacja Korei Południowej wystąpi na mistrzostwach świata po raz dwunasty. Jej największym sukcesem w historii pozostaje zajęcie czwartego miejsca na "domowym" mundialu w 2002 roku, choć nie obyło się bez sędziowskich skandali. To zresztą najlepszy wynik osiągnięty przez jakąkolwiek azjatycką kadrę w tych rozgrywkach.

Po raz trzeci w historii Meksyk będzie gospodarzem mistrzostw świata, ale po raz pierwszy będzie dzielił to miano z innymi państwami. El Tri przystępują do nadchodzącego mundialu z jednym celem: przełamać klątwę czwartego meczu.

Tylko dwukrotnie Niemcy opuścili mistrzostwa świata, z czego ostatni raz zdarzyło się to ponad 70 lat temu. Nasi zachodni sąsiedzi to etatowi uczestnicy mundialu, ale ostatnie imprezy zupełnie im nie wychodzą. Dość powiedzieć, że ostatnim meczem Die Mannschaft w fazie pucharowej MŚ był... wygrany finał z Argentyną w Brazylii. Teraz ta seria ma zostać przerwana.

Na dużym turnieju wystąpią po raz pierwszy w XXI wieku. Żaden inny przedstawiciel Europy na tegorocznym mundialu nie czekał tak długo na ponowny udział w dużej imprezie. Ostatni raz w międzynarodowym turnieju uczestniczyli w 2000 roku. Swoją drogą było to jedyne Euro w historii tej reprezentacji. Z kolei na mistrzostwach świata zobaczymy ich po raz pierwszy od 28 lat. Z europejskich zespołów równie długo na mundial czekali tylko Szkoci i Austriacy. Mundial we Francji był dopiero trzecim z ich udziałem. Tam też osiągnęli swój najlepszy wynik.

Jeden z trzech - obok Curacao i Haiti - przedstawiciel strefy CONCACAF, który na mistrzostwa świata musiał awansować poprzez eliminacje. Na mundialu zagra po raz drugi, a pierwszy raz od ośmiu lat. Choć awans był świętem narodowym (po jego wywalczeniu ówczesny prezydent kraju dał obywatelom dzień wolny), sam turniej raczej nie przywołuje już pozytywnych wspomnień. Panama była bowiem najgorszą drużyną mistrzostw świata w Rosji. Przegrała wszystkie grupowe mecze i jako jedyna kończyła fazę grupową z dwucyfrową liczbą straconych bramek.

Po 16 latach przerwy Paragwaj wróci na mundial, choć mało co wskazywało na to po mizernym początku eliminacji. Gustavo Alfaro przejął kadrę w kryzysie i stworzył zespół, który był jednym z najbardziej niewygodnych w południowoamerykańskich kwalifikacjach. Teraz będą chcieli przełożyć to na mecze z resztą świata.

W 1966 roku debiutowali na mundialu i od razu zgarnęli brąz. Przez następne 20 lat nie potrafili jednak zakwalifikować się na mistrzostwa świata. Polecieli do Meksyku, nie wyszli z grupy i musieli czekać kolejne 16 lat na występ w tym turnieju. Choć w Korei ograli "cztery zeiro" Polaków, do fazy pucharowej znów nie awansowali. Cztery lata później wreszcie drugi raz z rzędu udało im się dostać na mistrzostwa świata. Pierwszy raz od 40 lat dotarli do półfinału, ale ponownie go przegrali. Tym razem brązowych medali na pocieszenie nie udało im się zdobyć.

Jeden z czterech debiutantów na tegorocznych mistrzostw świata. Historyczny awans Kabowerdeńczycy osiągnęli pod wodzą Bubisty, którego kadencja jest jedną z najdłuższych wśród uczestników mundialu. Dłużej od 56-latka swoje reprezentacje prowadzi tylko pięciu selekcjonerów. Były reprezentant tego kraju drużynę narodową przejął w styczniu 2020 roku, a już w latach 2007-13 i 2016-17 pełnił rolę asystenta trenera.

Ponownie Senegalczycy do mundialu przystępują jako mistrzowie Afryki. Choć afrykańska federacja wklepała im walkowera za opuszczenie boiska w ramach protestu przeciwko karnemu dla Maroka. Formalnie więc to gospodarze ostatniego Pucharu Narodów Afryki są w tej chwili jego zwycięzcą. Senegal odwołał się jednak od orzeczenia CAF do Trybunału Arbitrażowego ds. Sportu w Lozannie. Sprawa wciąż jest w toku. Mistrzem Afryki Lwy Terangi zostały drugi raz w historii, a po raz trzeci na przestrzeni czterech ostatnich edycji dotarły do finału PNA.

Wielki powrót po 28 latach oczekiwania. The Tartan Army znów pojawi się na mistrzostwach świata, a tam spotka się ze starymi znajomymi. Kiedy Szkoci po raz ostatni rywalizowali na mundialu, w grupie przyszło im się mierzyć z Brazylią oraz Marokiem. Teraz, niemal trzy dekady później, los ponownie skojarzył te trzy reprezentacje w jednej grupie.

Pamiętacie te różnej maści zabawy zapoznawcze na obozach w czasach przedszkolno-szkolnych? Czasem, aby lepiej się poznać, trzeba było wymyślić przymiotnik na pierwszą literę swojego imienia. I do takiej Szwajcarii pasowałoby bardzo jedno określenie. Solidna.

Brak awansu na mistrzostwa świata w Katarze, a później na Euro w Niemczech. Jeden punkt po czterech kolejkach kwalifikacji do tegorocznego mundialu i strata matematycznych szans na pierwsze miejsce w grupie. Niewiele układało się trzykrotnym medalistom mistrzostw świata w ostatnich latach. Na przekór wszystkiemu udało się jednak dostać na turniej w Ameryce Północnej, w czym mocno pomogła... Liga Narodów.

Orły Kartaginy po raz trzeci z rzędu doleciały na mundial, a w sumie to dla nich siódmy awans. Problem w tym, że na każdym turnieju po trzecim spotkaniu musieli pakować walizki. Niewiele wskazuje na to, że w tym roku będzie inaczej.

Dwadzieścia cztery lata. Tyle musieli czekać kibice nad Bosforem, by ich ukochana reprezentacja ponownie zameldowała się na najważniejszej piłkarskiej imprezie na świecie. Kiedy w 2002 roku Turcja również wróciła na mundial po długiej przerwie i zajęła trzecie miejsce, mało kto sądził, że w kolejnych latach będzie mieć problem, by w ogóle dostać się na turniej. Tym bardziej, że w międzyczasie był przecież półfinał mistrzostw Europy.

Pierwszy w historii mistrz świata i pierwszy powojenny zdobywca Pucharu Jules'a Rimeta. Po owocnej erze Oscara Tabareza, która obfitowała m.in. w czwarte miejsce na mundialu w RPA i ćwierćfinał na turnieju w Rosji, przyszedł najgorszy wynik od 20 lat. W Katarze Los Charruas pierwszy raz od mundialu w Korei i Japonii nie wyszli z grupy. Zadecydowała o tym mniejsza liczba strzelonych goli od Koreańczyków. Mieli taką samą liczbę punktów, remis w meczu bezpośrednim i identyczną różnicę bramek, ale strzelili dwa gole, czyli dwa razy mniej niż Korea.

Na pierwszych mistrzostwach świata w historii Stany Zjednoczone zajęły trzecie miejsce. Od tamtej pory nie potrafią powtórzyć tego wyniku, a i w tym roku nie będzie im łatwo, choć są jednym z trzech współgospodarzy mundialu. Oczekiwania wobec USA są jednak gigantyczne.

Tegoroczny mundial będzie premierowym dla czterech reprezentacji, z czego dwaj debiutanci to przedstawiciele Azji. Jednym z nich jest Uzbekistan, który trafił do grupy z Portugalią, Kolumbią i DR Konga. Ci ostatnio też na mistrzostwa świata musieli się długo naczekać - 52 lata. Awans na mundial Uzbecy wywalczyli już po trzech z pięciu rund. Byli drugim azjatyckim zespołem, który mógł świętować wyjazd do Ameryki Północnej. Wcześniej dane było to jedynie Japonii, która na turniej zakwalifikowała się już podczas marcowej przerwy na kadrę.

Iworyjczycy po świetnym początku XXI wieku, awansach na trzy mundiale z rzędu i wygranym Pucharze Narodów Afryki, wpadli w lekką zapaść. Ta skończyła się wraz z sensacyjnie wygranymi mistrzostwami kontynentu dwa lata temu, a w ślad za tym sukcesem przyszedł awans na pierwsze mistrzostwa świata od dwunastu lat.