Hiszpania

Hiszpania – 2. miejsce w rankingu FIFA

Jeden z ośmiu mistrzów świata. Od czasu złota z RPA mundiale są jednak dla Hiszpanów rozczarowujące. W Brazylii dotknęła ich klątwa obrońców tytułu, którzy nie są w stanie nawet wyjść z grupy. Co więcej, w przeciwieństwie do Francji 2002, Włochów 2010 i Niemców 2018 La Furia Roja już przed finałową kolejką straciła szansę na awans do 1/8 finału. W następnej edycji wygrała grupę, lecz tylko raz wygrała, a już w 1/8 finału za burtę wyrzucili ją gospodarze. 75% posiadania piłki, 25 strzałów i 1137 podań nie wystarczyło do wyeliminowania Rosji.

Z Rosją piłkarze Fernando Hierro odpadli po rzutach karnych, podobnie jak cztery lata później zespół Luisa Enrique. Znów na nic się zdało prawie 80% posiadania piłki i ponad 1000 podań. Przez 120 minut Hiszpanie oddali na bramkę tylko jeden celny strzał, a prób wykonali aż trzynaście. Skutecznością nie grzeszyli też podczas jedenastek. W pierwszej serii Pablo Sarabia przestrzelił, a w dwóch następnych Carlosa Solera i Sergio Busquetsa zatrzymał Bono. Hiszpania to rekordzista pod względem przegranych konkursów rzutów karnych na mundialu.

Droga na mundial

Teoretycznie Hiszpanie do ostatniej kolejki nie byli pewni bezpośredniego awansu, ale nie łudził się, że La Furia Roja spadnie z pierwszego miejsca. Musiałaby bowiem przegrać w ostatniej kolejce z Turcją 0:10, którą zresztą w pierwszym meczu rozbiła 6:0. Cóż za zaskoczenie, że takiego wyniku w Sewilli nie było. Mistrzowie Europy zremisowali 2:2 i był to jedyny mecz w tych eliminacjach, w którym musieli wyciągać piłkę z siatki. Eliminacje skończyli z dorobkiem 21 goli, co było najlepszym wynikiem wśród drużyn, które zagrały w nich sześć meczów.

• vs Bułgaria – 3:0 (wyjazd), 4:0 (dom)
• vs Turcja – 6:0 (wyjazd), 2:2 (dom)
• vs Gruzja – 2:0 (dom), 4:0 (wyjazd)

Jeżeli Hiszpania nie ulegnie w sparingach z Irakiem i Peru, do mistrzostw świata przystąpi z imponującą serią 28 meczów bez porażki (w tym czasie 21 zwycięstw i 7 remisów). Po raz ostatni przegrała w marcu 2024 roku w meczu towarzyskim z Kolumbią. Na stadionie West Hamu gracze z Półwyspu Iberyjskim przegrali 0:1. Ostatnią porażkę w meczu o stawkę ponieśli natomiast rok wcześniej – 0:2 na Hampden Park w Glasgow ze Szkocją na otwarcie eliminacji do Euro 2024. Od tego czasu w meczach o stawkę zanotowali 25 zwycięstw oraz 6 remisów.

Największa gwiazda – Lamine Yamal

Na siedemnaste urodziny sprawił sobie prezent w postaci mistrzostwa Europy. Dziewiętnaste urodziny może uczcić poprzez awans do finału mistrzostw świata. Na razie jednak nie ma co tak daleko wybiegać w przyszłość – wychowanka Barcy trzeba postawić na nogi przed meczem otwarcia. Yamal nie gra od 22 kwietnia, kiedy to po wykonaniu karnego przeciwko Celcie musiał zejść z powodu mięśniówki. Szybko okazało się, że opuści resztę sezonu, ale wyrobi się na mundial. Na gorąco był jednak mocno przejęty, o czym niedawno mówił w „Mundo Deportivo”.

– Nigdy nie miałem takiej kontuzji mięśniowej. Wiedziałem, że przerwa trochę potrwa. Martwiłem się, że to coś poważnego lub może się odnowić i przez to opuszczę mistrzostwa świata. Pamiętam moment, w którym doznałem kontuzji. Modliłem się w duchu, żeby to nie było nic poważnego, żeby to był tylko skurcz albo coś w tym stylu, bo wiedziałem, że mistrzostwa świata są już bardzo blisko.

Mimo przedwcześnie zakończonego sezonu Yamal zdobył rekordowe w swojej karierze 24 bramki w sezonie, a dokładając do tego 17 asyst wykręcił swój najlepszy wynik w klasyfikacji kanadyjskiej. Wcześniejsze rozgrywki skończył z 39 punktami w kanadyjce – strzelił 18 goli i zanotował 21 asyst. Mimo utraty ostatniego miesiąca sezonu został najlepszym asystentem w La Liga i zgarnął Trofeum Zarry, czyli nagrodę dla najskuteczniejszego Hiszpana w sezonie La Liga. Do tego tylko Kylian Mbappe był od niego lepszy w klasyfikacji kanadyjskiej rozgrywek.

fot. Newspix