Pini Zahavi nie wie, czym są sentymenty. W świecie futbolu nie dzieli ludzi na przyjaciół i wrogów. Wokół siebie dostrzega jedynie aktualnych, byłych lub przyszłych kontrahentów. Dlatego w topowych klubach zdają sobie sprawę, że najlepiej zacisnąć zęby i żyć z nim w zgodzie. Mają świadomość, że Pini Zahavi daje, by odebrać. I odbiera, by dać. W 2017 roku to właśnie on przeprowadził transfer Neymara z Barcelony do Paris Saint-Germain, a pięć lat później zaserwował Katalończykom na srebrnej tacy Roberta Lewandowskiego.

Pirania. Historia Piniego Zahaviego

Wczoraj za mąciciela i hochsztaplera uważali go zatem kibice w Barcelonie, dzisiaj wściekają się na niego fani w Monachium. Ale to minie. Prędzej czy później również do Bayernu przyprowadzi jakiegoś zawodnika z najwyżej półki, a wtedy jeszcze gdzieś indziej usłyszy, że jest wstrętną, nienasyconą pijawką.

Piniego Zahaviego nie interesują tego rodzaju opinie. On pragnie tylko pieniędzy.

Pini Zahavi – historia agenta Roberta Lewandowskiego

Pirania w bawarskim stawie

Kiedy zimą 2018 roku Pini Zahavi został oficjalnie ogłoszony jako nowy przedstawiciel Roberta Lewandowskiego, działaczom Bayernu Monachium po plecach z pewnością przebiegł zimny dreszcz zaniepokojenia. Izraelskiego biznesmena trudno już bowiem dzisiaj postrzegać jako agenta sensu stricto. Czyli – człowieka opiekującego się zawodnikami, prowadzącego ich za rączkę, planującego im kariery. Oczywiście Zahavi ma w swojej grupie współpracowników odpowiedzialnych za takie zadania, natomiast on osobiście najchętniej angażuje się w największe, najbardziej intratne i prestiżowe tematy. Wkracza do akcji, gdy trzeba wykonać ruch pozornie niewykonalny. Całymi dekadami tkał wokół siebie misterną sieć biznesowo-piłkarskich powiązań, po której teraz porusza się ze swobodą i precyzją pająka. Żeby jednak Zahavi mógł wykorzystać swe rozmaite koneksje oraz zdolności negocjacyjne, potrzebny jest ruch w interesie. Najlepiej – transfer.

Pierwotnie spekulowano więc, że misją Zahaviego będzie przeforsowanie przenosin Lewandowskiego do Realu Madryt. Poniekąd potwierdziły to rewelacje „Football Leaks”, gdzie ujawniono, iż agent instruował „Lewego”, w jaki sposób powinien dokuczać władzom Bayernu. Sprawa jednak przycichła, a latem 2019 roku kapitan reprezentacji Polski podpisał nowy kontrakt z klubem. Na niezwykle korzystnych warunkach, jak na standardy Bundesligi.

Nazwisko agenta ponownie zaczęło być regularnie przywoływane w kontekście Bayernu przed rokiem, przy okazji rozmów na temat przedłużenia umowy z Davidem Alabą. Negocjacje ciągnęły się miesiącami, przybrały niezwykle burzliwy obrót i ostatecznie zakończyły się niepowodzeniem. Alaba, po długich trzynastu latach spędzonych w Monachium, zmienił przynależność klubową i dołączył do Realu. Niemiecka prasa za fiasko rozmów obwiniła standardowego kozła ofiarnego w takich sytuacjach, czyli Hasana Salihamidzicia. Tymczasem „Brazzo” czuł się ponoć osobiście obrażony stylem, w jakim rozmawiał z nim Pini Zahavi.

Dyrektor sportowy Bayernu odniósł wrażenie, iż agent Alaby z premedytacją stawia klubowi zaporowe warunki. Zarówno jeśli chodzi o zarobki zawodnika, jak i własną prowizję. Czego zresztą Salihamidzić powiedzieć głośno nie chciał lub nie mógł, to bez ceregieli wypalił Uli Hoeness. – Zahavi to chciwa pirania. Alaba pozwala mu mieć na siebie za duży wpływ. Chodzi tylko o pieniądze – skwitował w swoim stylu honorowy prezes Bayernu w wywiadzie dla Sport1.

Zahavi to chciwa pirania

Uli Hoeness

Później powiązane z Bayernem media donosiły, iż Zahavi celowo skomplikował, a w zasadzie to wręcz popsuł relacje Alaby z klubem, by zainstalować obrońcę w nowym zespole, co dla samego agenta było rzecz jasna o wiele bardziej opłacalne od prostego przedłużenia kontraktu. No a dzisiaj już wiemy, że zamieszanie wokół Austriaka stanowiło jedynie przedsmak transferowej burzy wokół Roberta Lewandowskiego. Także w przypadku siedmiokrotnego króla strzelców Bundesligi Zahavi zdecydował się bowiem na, ujmijmy to, wariant siłowy w kontaktach z Bayernem. Bawarczycy aż tak mocnych ciosów się chyba nie spodziewali.

– Robert chce odejść z Bayernu po ośmiu latach współpracy. W tym czasie dał klubowi wszystko. Teraz, w wieku prawie 34 lat, ma szansę spełnić swoje życiowe marzenie. Ma szansę przenieść się do klubu, o którym od zawsze marzył. Dlaczego odmawiają mu tej możliwości? – pytał Izraelczyk w maju na łamach „BILD-a”. – Dla Roberta Bayern to już historia. Chce odejść tego lata. Ani jemu, ani mnie nie zależy tu na pieniądzach. Prawdą jest, że od miesięcy nie czuje się szanowany przez szefów. Bayern nie stracił Lewandowskiego jako zawodnika, ale Roberta jako człowieka. […] Robert jest bardzo inteligentną osobą, a nie tylko najlepszym napastnikiem na świecie. Dobrze wie, co się wokół niego dzieje i co planował Bayern. Robert wiedział od początku, że chcą go zastąpić Haalandem. Ojciec Erlinga potwierdził mu to wprost jakiś czas temu w osobistej rozmowie. Świat piłki nożnej jest wielki, ale nie ma w nim tajemnic.

„Bayern to już historia”. „Bayern stracił Lewandowskiego jako człowieka”… Zahavi tym razem zupełnie nie dbał o subtelność. Miotał takimi tekstami, na jakie agenci piłkarscy nie decydują się właściwie nigdy. Najwyraźniej był w stu procentach przekonany, że zwycięży tę rozgrywkę. No i okazało się, że to nie on blefował, tylko działacze Bayernu, przez kilka tygodni utrzymujący z marsowymi minami, że „Lewy” wypełni swój obowiązujący do 2023 roku kontrakt.

„Lewandowski odszedł kosztem swojej reputacji”. Niemieckie media o transferze Polaka

Sojusznik Laporty

Ściągnięcie do Barcelony tak wielkiej gwiazdy jak Lewandowski, nawet biorąc poprawkę na wiek polskiego napastnika, trzeba postrzegać w kategoriach sukcesu Joana Laporty, który w marcu 2021 roku powrócił na stanowisko prezesa katalońskiego klubu. Co ciekawe, Zahavi i Laporta nie współdziałają po raz pierwszy.

Kiedy Laporta starał się o prezesurę w 2003 roku, jedną z jego najgłośniejszych obietnic wyborczych była zapowiedź sprowadzenia do klubu Davida Beckhama, który miałby stanowić ripostę Katalończyków na kolejne galaktyczne wyczyny Florentino Pereza w Realu Madryt. Słynny przywódca „Królewskich” zaczął zresztą kadencję od wyciągnięcia Luisa Figo właśnie z Barcy, a potem dokładał do kolekcji kolejnych gigantów, tworząc skład rodem z gier komputerowych. – Idea była taka, żeby znów umiejscowić Barcę w centrum zainteresowania. Tak ze sportowego, jak i medialnego punktu widzenia. Manchester United na każdym meczu towarzyskim zarabiał wówczas dwa miliony euro. My? Najwyżej 300 tysięcy. Musieliśmy sprawić, by każdy dzieciak w Singapurze czy Tokio chciał nosić koszulkę Barcelony, a nie Manchesteru – tłumaczył Laporta. Krótko mówiąc, Beckham miał zapewnić drużynie nową jakość na boisku i poza nim.

Na początku czerwca 2003 roku władze „Czerwonych Diabłów” dały oficjalnie zielone światło na transfer Beckhama do Barcelony, jeżeli Laporta wygra wybory. To ostatecznie przechyliło szalę zwycięstwa na jego korzyść. – Zyskaliśmy dzięki temu wiarygodność. Ludzie pomyśleli: „cholera, ci goście są w stanie pojechać do Manchesteru i przywieźć stamtąd super-gwiazdę” – wspominał Marc Ingla, wieloletni współpracownik Laporty.

Pini Zahavi

Cała akcja okazała się jednak kampanijną hucpą.

Nie było żadnego układu między ekipą Laporty oraz Manchesterem United. Zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami, Beckham latem 2003 roku dołączył do… Realu Madryt. Jak więc wyjaśnić zachowanie Anglików, którzy de facto pomogli Laporcie w uzyskaniu prezesury? Cóż, tutaj właśnie wyłania się z cienia Pini Zahavi. To on przekonał działaczy „Czerwonych Diabłów”, by zachowali w tajemnicy porozumienie z Realem i pozowali w mediach na żywo zainteresowanych sprzedażą Beckhama do „Dumy Katalonii”. I nie trzeba chyba dodawać, iż Izraelczyk nie zrobił tego z dobroci serca. Jednym z pierwszych piłkarzy faktycznie ściągniętych na Camp Nou przez Joana Laportę został Rustu Recber – 30-letni turecki golkiper, naturalnie pochodzący ze stajni Zahaviego.

Dziennikarskie początki

Trzeba się cofnąć o kilka dekad, by dobrze zrozumieć procesy, które uczyniły Piniego Zahaviego postacią na tyle potężną na rynku brytyjskim, że aż potrafiącą wpływać na politykę komunikacyjną klubów kalibru Manchesteru United. Zresztą w jego przypadku tak naprawdę wszystko zaczęło się właśnie w Anglii.

Zahavi urodził się 24 sierpnia 1943 roku w miejscowości Nes Cijjona, położonej na południe od Tel Awiwu. Z futbolem związał się jako 22-latek, podejmując pracę w jednej z izraelskich gazet jako dziennikarz sportowy. Szybko zyskał reputację błyskotliwego, przebojowego reportera, który łatwo nawiązuje kontakty i potrafi przywieźć z delegacji naprawdę interesujący materiał. Mimo to, w żadnej redakcji nie zagrzał miejsca dłużej, niż przez kilka lat. Zaczynał w „Hadashot Hasport”, następnie pisał dla „Yedioth Ahronoth”, później publikował między innymi na łamach „Hadashot”. W końcu jeden z kolegów zapytał go, czemu nie zapuści gdzieś korzeni. – Kiedy zmieniasz pracę, w nowej dają ci podwyżkę. A ja nie mam zamiaru do końca życia być ubogim korespondentem sportowym – odparł ponoć Pini.

Przełom w życiu spragnionego luksusów reportera nastąpił w 1979 roku. – Wtedy nauczyłem się zarabiać prawdziwe pieniądze – wyznał.

Zahavi zadebiutował wówczas jako agent, aranżując transfer obrońcy Aviego Cohena z Maccabi Tel Awiw do Liverpoolu. The Reds zapłacili za izraelskiego zawodnika 200 tysięcy funtów, a zatem całkiem sporą sumkę, jak na ówczesne realia. Choć w sumie, to wszystko zostało zainicjowane spontanicznie. Z powodu fatalnych warunków atmosferycznych, Zahavi na kilka godzin utknął na lotnisku Heathrow. Traf chciał, że natknął się tam na jednego z działaczy Liverpoolu. Rozmowa zaczęła się nieźle kleić, więc Pini z głupia frant jął namawiać Anglika, by The Reds przyjrzeli się bliżej wspomnianemu Cohenowi. Jego argumenty trafiły na podatny grunt. – Zahavi zawsze był bardzo przyjacielski. To uczciwy człowiek i świetny rozmówca – opowiadał Cohen na łamach portalu The Guardian.

Avi Cohen i Bob Paisley

Pini nie tylko załatwił obrońcy angaż w Liverpoolu, lecz samemu sobie zorganizował przy okazji temat godny pierwszych stron izraelskich gazet sportowych. Nie przestał być przecież dziennikarzem, więc osobiście opisał w prasie kulisy… inspirowanego przez siebie transferu. Wspominał potem, że sprowadziło to na niego gniew kolegów z branży, dlatego nie od razu poszedł za ciosem. Skupił się na robocie korespondenta, otwierając sobie w Wielkiej Brytanii coraz to nowe drzwi. Wkrótce do grona przyjaciół zaczęły go zaliczać takie sławy brytyjskiego futbolu, jak na przykład Kenny Dalglish, Ron Atkinson, Terry Venables czy Graeme Souness. Zahavi spędzał z nimi wakacje, przywoził im do Anglii rozmaite przysmaki i zawsze był gotowy wykonać dla nich jakąś drobną przysługę.

W 1990 roku Dalglish, wówczas piastujący stanowisko managera Liverpoolu, ściągnął na Anfield izraelskiego napastnika Ronny’ego Rosenthala. Kto pośredniczył w transakcji, wiadomo. – Wszyscy dziennikarze frymarczą. Informacjami, ludźmi. Ja po prostu zacząłem robić to otwarcie – tłumaczył Zahavi.

Dla początkującego agenta trudno było o lepsze miejsce do spokojnego rozwijania skrzydeł, niż liga angielska przełomu lat 80. i 90. Odcięta od europejskich pucharów, hermetyczna, wręcz zacofana. Wielu brytyjskich szkoleniowców samą możliwość rozmowy z człowiekiem tak bywałym, jak Zahavi traktowało niczym okazję do poszerzenia horyzontów. Izraelczyk zwykł żartować, że trenerzy z Anglii nie wiedzieli nawet, kto jest aktualnym liderem rozgrywek w Hiszpanii czy we Włoszech. Nie mieli najmniejszego rozeznania na zagranicznych rynkach. Potrzebowali więc życzliwego doradcy, no a Pini zawsze chętnie służył im radą.

Oczywiście nie za darmo.

Bayern robi ze sprzedaży Lewandowskiego sukces, ale długo było inaczej

Pierwszy „superagent”

Zahavi nie ograniczał się rzecz jasna tylko do działania na wyspach. Po upadku Związku Sowieckiego przydały mu się kontakty, jakich dorobił się za żelazną kurtyną. – Pini przyjaźnił się z legendarnym trenerem Walerym Łobanowskim. Reprezentował też Wasilija Kulkowa ze Spartaka Moskwa oraz Siergieja Jurana z Dynama Kijów. Obu kupiła moja Benfica – opisywał w swojej autobiografii Sven-Goran Eriksson, trener „Orłów” w latach 1989-1992. Później serdeczna znajomość ze Szwedem pozwoliła Piniemu rozepchnąć się łokciami w Italii, gdzie współpracował między innymi z Marcelo Salasem i Juanem Sebastianem Veronem z Lazio Rzym. Obu próbował zresztą swego czasu ulokować w Manchesterze United – z Chilijczykiem się nie udało, w przypadku Argentyńczyka osiągnął sukces. Zdjęcie obrazujące swą zażyłość z sir Alexem Fergusonem Zahavi traktuje jako jedną z najbardziej drogocennych pamiątek.

Przy okazji transferu Ejala Berkowica do West Hamu United w 1997 roku, Zahavi usłyszał zaś o niezwykle utalentowanym wychowanku „Młotów” – Rio Ferdinandzie. Szybko oczarował młodego defensora, owinął go sobie wokół palca i zaczął sterować jego karierą. Efekt? Już w 2000 roku Anglik za 18 milionów funtów trafił do Leeds United, stając się najdroższym obrońcą w historii futbolu. „Pawie” nie nacieszyły się nim jednak zbyt długo. Dwa lata później Ferdinand ponownie znalazł się bowiem na ustach całej Wielkiej Brytanii, tym razem przenosząc się do Manchesteru United za 30 dużych baniek.

Kolejny rekord transferowy.

Mówiło się, iż działacze Leeds wcale nie chcą się rozstawać ze swoją perełką. Zahavi pogroził im jednak palcem w mediach.

– Muszę zaznaczyć, że Rio to lojalny żołnierz. Jeśli każą mu zostać, będzie grał i da z siebie wszystko. Leeds to jego dom. Wiem jednak, że to, czego Rio w tej chwili naprawdę pragnie, to dołączenie do Manchesteru United. Chce grać dla większego i lepszego klubu. Chce występować w Lidze Mistrzów, zdobywać tytuły i medale. Przypominam, że za rok będzie mógł aktywować klauzulę, która pozwoli mu odejść z Leeds. Nam zależy tylko na przyspieszeniu tego procesu – stwierdził agent w rozmowie z BBC. Dla angielskiej opinii publicznej był to olbrzymi szok. Jak to, piłkarz i jego otoczenie dyktują warunki klubowi? Jak to: „jeśli każą mu zostać”, skoro zawodnik ma po prostu kontrakt do wypełnienia? Zahavi już kilkadziesiąt lat temu rozumiał jednak procesy, które dzisiaj są rzecz jasna ewidentne dla każdego. Dostrzegł, że w XXI wieku rynkiem transferowym będą rządzić nie kluby, tylko piłkarze. Gwiazdy. I ich agenci.

Pini Zahavi

Angielska prasa zaczęła łączyć kropki.

Pojawiły się pierwsze artykuły, komentujące powiązania „superagenta” Zahaviego. Sfotografowano go na lotnisku w Londynie. Wsiadł do taksówki w Manchesterze. Był na kolacji z przedstawicielem Liverpoolu. Z tym się spotkał, z tamtym ponoć rozmawiał przez telefon. Zna go każdy działacz w Premier League, cenią go też politycy i przedsiębiorcy. Cały tłum gwiazd futbolu uświetnił swoją obecnością wesele jego córki. Pini, Pini, Pini. Wszędzie Pini. Okazało się, że na początku bieżącego stulecia Zahavi był w mniejszym bądź większym stopniu zaangażowany w lwią część najgłośniejszych transferów w angielskiej ekstraklasie.

Jeden z jego podopiecznych, Yakubu Ayegbeni, tylko w latach 2003-2007 trzykrotnie zmienił przynależność klubową. Najpierw przeniósł się z Maccabi Hajfa do Portsmouth, następnie wylądował w Middlesbrough, a później trafił do Evertonu. Wyszło na jaw, że za pośrednictwo przy drugim z wymienionych transferów Zahavi zarobił na czysto trzy miliony funtów, co w tamtym czasie stanowiło rekord, jeśli chodzi o (ujawnioną) prowizję dla agenta. Zresztą Izraelczyk miał też chrapkę na trzeci wielki transfer z udziałem Rio Ferdinanda. W 2005 roku próbował umieścić Anglika w Chelsea. Finalnie nic z tego jednak nie wyszło i agent musiał się zadowolić wynegocjowaniem dla obrońcy najbardziej okazałego kontraktu w Manchesterze United. A może od początku o to mu chodziło? Rozmowy na temat nowej umowy trwały 16 miesięcy i w pewnym momencie atmosfera stała się tak nieprzyjemna, że Ferdinand został nawet wygwizdany na Old Trafford.

Zahavi dał, Zahavi może odebrać. Bez sentymentów, również dla Fergusona.

Czerwony dywan przed oligarchami

Kluczowym biznesowo-politycznym protektorem Piniego Zahaviego przez lata był jego przyjaciel z dzieciństwa, Ja’akow Szachar, właściciel Maccabi Hajfa. Agent mógł też liczyć na przychylność Ehuda Olmerta oraz Re’uwena Riwlina, prominentnych izraelskich polityków. Wschodnioeuropejskie szlaki przetarł przed nim natomiast Eli Azur, potentat branży medialnej i hazardowej. I warto się nad tym wątkiem przez chwilkę zatrzymać. Choć związki Zahaviego z Rosją to w sumie temat-rzeka. Pini odegrał przecież istotną rolę w wypuszczeniu dżina z butelki, czyli umożliwieniu przejęcia Chelsea przez Romana Abramowicza.

Wiosną 2003 roku The Blues nieubłaganie chylili się ku bankructwu. Właściciel Ken Bates zdawał sobie sprawę, że wielkimi krokami zbliża się termin uregulowania długów, liczonych już wówczas w dziesiątkach milionów funtów, a klubowa kasa świeci pustkami. Wysłał więc Trevora Bircha, swojego zaufanego współpracownika, na rozpaczliwe poszukiwania inwestora, który uchroniłby Chelsea przed całkowitym upadkiem. Birch swoją misję zaczął od wizyty w restauracji Les Ambassadeurs, gdzie umówił się na spotkanie z dwoma piłkarskimi agentami – Jonathanem Barnettem oraz Pinim Zahavim. Zdradził im, jaka jest realna sytuacja klubu. Przyznał, że ani piłkarze, ani pracownicy Chelsea nie otrzymają następnych wynagrodzeń, a The Blues lada dzień ogłoszą niewypłacalność. O ile nie pojawi się ratownik.

Zahavi natychmiast skontaktował go z Abramowiczem.

Roman Abramowicz

Sam poznał oligarchę kilka tygodni wcześniej i dowiedział się o jego pragnieniu, by wepchnąć się ze swoją fortuną na piłkarski rynek w Anglii. Ponoć Abramowicz w pierwszej kolejności chciał zainwestować w Manchester United lub Tottenham Hotspur, lecz Pini wybił mu to z głowy i podsunął lepszą koncepcję, na którą powiązany z Władimirem Putinem biznesmen przystał. A reszta, jak to się mówi, jest już historią. W Premier League rozpoczęła się zupełnie nowa era transferowych szaleństw, a przy okazji świat sportu poznał też zupełnie nowy wymiar sportswashingu. Pini Zahavi pękał z dumny, że to właśnie on tak sprytnie pokierował całą sytuacją. Miał tylko żal do Kena Batesa, że z całej transakcji nic mu nie skapnęło. – Nie dostałem w zamian nawet butelki szampana… – skarżył się.

– Gdzie byłaby dzisiaj Chelsea, gdyby nie pieniądze Romana Abramowicza? – pytał potem na łamach The Guardian. – Sytuacja klubu była katastrofalna. Trevor Birch przyszedł i na kolanach błagał o pomoc. Tymczasem pieniądze Abramowicza uczyniły klub jednym z najlepszych na świecie.

Izraelczyk oczywiście i tak swoje na Stamford Bridge zarobił. Jak to on. Pośredniczył przy całym szeregu głośnych transferów, żeby wspomnieć choćby o kupnie Didiera Drogby czy Petra Cecha. Był też uwikłany w gigantyczny skandal z przenosinami Ashleya Cole’a z Arsenalu do Chelsea, aczkolwiek wyszedł z afery bez szwanku. Na jakiej zasadzie funkcjonował w klubie na pierwszym etapie rządów Abramowicza, najlepiej obrazuje zresztą anegdota opowiedziana przez Barry’ego Silkmana, innego agenta. – Chelsea od dłuższego czasu interesowała się Geremim, lecz nie było jej stać na transfer. Zaraz po wkroczeniu Abramowicza skontaktowałem się więc z Pinim Zahavim. Zapytałem, co sądzi o możliwości zakupu Geremiego. Po chwili oddzwonił. Byliśmy dogadani.

Kupujecie? Kupujemy. I kupili. Żeby wszystko w życiu było takie proste.

Gorzej na kontaktach z Zahavim i jego znajomymi wyszło Portsmouth. Agent zaangażował się w przemiany właścicielskie także w tym klubie, lecz w 2010 roku ekipa z Fratton Park upadła i tak naprawdę nie zdołała w pełni stanąć na nogi do dziś.

Millwall, Chelsea, West Ham. Najsłynniejsze puby kibiców w Londynie [REPORTAŻ]

Piłkarze-marionetki

W świecie futbolu nie istnieją drzwi zamknięte przed Pinim Zahavim. Mężczyzna lubi działać sam, ale w każdym znaczącym piłkarsko kraju ma swojego człowieka, czy nawet całą grupę współpracowników, którzy informują go o najciekawszych młodych piłkarzach na danym rynku. Przed laty agent doszedł jednak do wniosku, że rola pośrednika to za mało dla osoby o jego wiedzy i możliwościach. Zainteresował go wówczas owiany złą sławą model Third-Party Ownership (TPO).

W jego ramach strona trzecia – na przykład agencja managerska lub zewnętrzny fundusz inwestycyjny – może przejąć całość, czy przynajmniej część praw finansowych do danego zawodnika. Nie trzeba chyba tłumaczyć, że wywraca to do góry nogami tradycyjny porządek w świecie futbolu, gdzie co do zasady przyzwyczajeni jesteśmy do sytuacji, gdy klub X płaci klubowi Y za zawodnika Z. Jednak model TPO szybko się przyjął na przykład w Ameryce Południowej, Rosji czy krajach Półwyspu Iberyjskiego. Zahavi oczywiście nie omieszkał z tego skorzystać. – Nie jestem już agentem. Posiadam piłkarzy. Dosłownie posiadam ich na własność, to jest przyszłość – powiedział jednemu ze swoich przyjaciół w 2000 roku, według ustaleń dziennikarzy New York Times. Kilka miesięcy później Gustavo Mascardi, argentyński wspólnik Zahaviego, zgarnął połowę z 10 milionów funtów odstępnego za transfer Juana Pablo Angela z River Plate do Aston Villi.

Maszyna ruszyła.

Posiadam piłkarzy. To jest przyszłość

Pini Zahavi

Chyba w żadną inną sprawę od lat stroniący od kamer Zahavi aż tak mocno nie zaangażował się publicznie, jak w obronę modelu Third-Party Ownership. I trudno się dziwić, biorąc pod uwagę, jaki numer Izraelczyk wykręcił przed laty ze swoim bliskim partnerem biznesowym – Kią Joorabchianem.

Czym jest Third-Party Ownership?

Pisaliśmy: „W 2004 roku Corinthians było na finansowym dnie. Drugi najpopularniejszy klub Brazylii, a finansowo w strzępach. Właśnie wtedy w klubie pojawiło się Media Sports Investments. Na wejściu wyłożyło 20 milionów euro, spłacając długi. Alberto Dualib, prezydent rządzący Corinthians od dwóch dekad, przyjął ofertę. MSI przewodził pochodzący z Iranu, a wychowany w Anglii, Kia Joorabchian. Dorobił się kasy na giełdzie, ale przede wszystkim na znajomości z rosyjskim oligarchą Borisem Bieriezowskim, dla którego robił w interesy Stanach Zjednoczonych. To Bieriezowski miał stać za plecami MSI, wspólnie z gruzińskim biznesmenem Badrą Patarkatsiszwilim. Obaj panowie od budżetu mieszkali w Anglii, bo w swoim czasie dorobili się majątków w taki sposób, że później byli ścigani w swoich krajach listami gończymi. Jeden wyprowadził kasę z Aerofłotu, drugi z gruzińskiego przemysłu ciężkiego. W mediach pozowali na dysydentów.

Dobrodzieje rzucili więc kolejne fundusze na Corinthians. Ponad 30 milionów euro sprowadziło do klubu różne gwiazdy. Transfer największej z nich, Carlosa Teveza, jeden z argentyńskich dziennikarzy, Ezequeil Fernando Moores, komentował w radiu wraz z prezydentem Boca, Mauricio Macrim:

– Nie przeszkadza ci, że sprzedałeś 21-latka rosyjskiej mafii?
– Boca nie sprzedało Teveza rosyjskiej mafii! Sprzedało go Corinthians…

Niby racja. Ale pieniądze do Argentyny trafiły z dziwnych kont prosto z rajów podatkowych. Moores przytomnie alarmował, że to nowy sposób cwaniaczków na to, by prać brudny szmal. Te zarzuty powielał też później The Guardian, już w kontekście działalności MSI w West Hamie.

Tevez zrobił w Brazylii furorę, a klub wywalczył mistrzostwo. Wówczas MSI postanowiło wznieść się półkę wyżej, czyli zaatakować Europę. Latem 2006 roku chcieli wykupić West Ham United, zaczynając od umieszczenia tam Carlosa Teveza i Javiera Mascherano w ramach dwóch hitowych „transferów”. Tymczasem Corinthians, z którego już się wówczas wycofywali, legło w gruzach. Do klubu weszła policja, na Joorabchiana wydano nakaz aresztowania, tak samo na Bieriezowskiego i jego gruzińskiego kompana. Klub spadł z ligi. Bo to zaklęte koło: ktoś przejął długi, ale z kolei klub miał potem długi wobec niego”.

Carlos Tevez, Alan Pardew i Javier Mascherano

Na czym zatem polegał szwindel?

Ano na tym, że Mascherano i Tevez ani przez moment nie znaleźli się w całkowitej mocy West Hamu. Właścicielem obu utalentowanych piłkarzy pozostał Kia Joorabchian, za którym stali wspomniani oligarchowie. Teoretycznie TPO nie było jeszcze wtedy nielegalne w Premier League, lecz tylko pod warunkiem, że trzecia strona nie zyskuje choćby najmniejszego wpływu na politykę kadrową klubu. Tymczasem Joorabchian jak najbardziej mógł na ekipę „Młotów” wpływać, na przykład w dowolnej chwili transferując Teveza oraz Mascherano do innego klubu. Wszystko zależało od niego. Działacze West Hamu prawdopodobnie zdawali sobie z tego sprawę, lecz zdrowy rozsądek odebrała im wizja wielkich inwestycji Bieriezowskiego et consortes. Ukarano zatek klub, a niecny proceder ukrócono. Sheffield United, które spadło z Premier League za plecami „Młotów”, poszło do sądu i wygrało. West Ham i tak miał szczęście, że karnie go nie relegowano. Ale oprócz 5,5 milionów funtów kary, musiał jeszcze wypłacić Sheffield blisko 20-milionowe odszkodowanie.

Pini Zahavi swoich związków z grupą Media Sports Investments nigdy nie krył. Kiedy West Ham prezentował Teveza i Mascherano zdumionym brytyjskim dziennikarzom, Izraelczyk pojawił się nawet na sali konferencyjnej. Potem przyznał, iż było jego pomysłem, by Joorabchian powalczył o przejęcie West Hamu.

Życie naznaczone cierpieniem. Kariera Carlosa Teveza

Cypryjski łącznik

Kilka lat temu FIFA wypowiedziała wojnę TPO i w wielu krajach tego rodzaju praktyki zostały mocno utrudnione, a finalnie zakazane. Zahavi jest jednak zbyt kreatywny, by dać się wyhamować. Dziennikarze „Der Spiegel” precyzyjnie prześledzili, w jaki sposób agent w tej chwili prowadzi interesy, na podstawie dziwnych przepływów finansowych, towarzyszących kolejnym transferom Lazara Markovicia, byłego gracza Partizana Belgrad, Benfiki czy Liverpoolu. Natomiast belgijska prokuratura zarzuciła niedawno przedstawicielowi Roberta Lewandowskiego, że za pośrednictwem zarejestrowanej w raju podatkowym firemki przejął kontrolę nad klubem Royal Excel Mouscron i uczynił zeń pralnię pieniędzy, przy wykorzystaniu swoich znajomości na Cyprze.

Konkretnie – w Apollonie Limassol.

A skąd Zahavi wziął się ze swoimi wpływami akurat tam? Pisaliśmy o tym przed laty. „Zahavi to jeden z najlepszych kumpli Mariosa Lefkaritisa – Cypryjczyka, który z pomocą izraelskiego przyjaciela zbudował wokół siebie prawdziwą futbolową monarchię. Lefkaritis jest postacią tak barwną, że wszyscy skorumpowani rodzimi działacze powinni wywiesić sobie jego portret nad łóżkiem. Dla ludzi z obsesją na punkcie władzy – wzór tego, jak po nią bezkarnie sięgać. Dla organów ścigania – najgorszy koszmar. Człowiek o ogromnych wpływach na Cyprze, a za sprawą między innymi Zahaviego, również daleko poza jego granicami.

Swoją pozycję zbudował dzięki firmie Petrolina, której głównym udziałowcem jest od niemal pół wieku. Obecnie siedmiu z dziesięciu członków zarządu Petroliny to Lefkaritisowie. Między innymi dzięki rodzinnym wpływom, jego bratanek przez długi czas umykał wymiarowi sprawiedliwości, mimo udowodnionych zarzutów o pedofilię. Marios nigdy też nie ukrywał, że jego największą miłością jest Apollon, klub z rodzinnego Limassol. Oficjalnie Lefkaritis nie zajmował jednak nigdy pozycji w swoim ukochanym klubie. Przez kilkadziesiąt lat należał natomiast do Komitetu Wykonawczego UEFA i oczywiście prężnie działał jako szef cypryjskiej federacji piłkarskiej. Oficjalne zatrudnienie w Apollonie uniemożliwiałoby mu zajmowanie znacznie ważniejszej dla jego klubu i interesów z Zahavim funkcji w cypryjskiej federacji. Gdy jednak spojrzeć na listę sponsorów klubu, jedną z głównych pozycji  od lat zajmuje na niej – cóż za niespodzianka – Petrolina”.

„Football Leaks” ujawniło, iż właścicielem sporej części udziałów w Apollonie jest… Zahavi, oskarżany jako się rzekło o uczynienie z cypryjskiej drużyny „stacji tranzytowej”. Miał ściągać do Apollonu zawodników tylko po to, by lada moment sprzedać ich znacznie drożej do innego z kontrolowanych przez siebie klubów – wspomnianego Royal Excel Mouscron. I rzeczywiście, swego czasu transfery na linii Apollon – Mouscron odbywały się nadspodziewanie często.

Podobne historie można mnożyć. Na przykład Gonzalo Higuain, zanim zmienił w 2007 roku River Plate na Real Madryt, zanotował z pozoru nieistotny przystanek w drugoligowym szwajcarskim FC Locarno. Na dziwnym dealu zarobił tercet HAZ – Fernando Hidalgo, Gustavo Arribas oraz Pini Zahavi.

Transfer wszech czasów

Pełnię swojej potęgi Pini Zahavi zademonstrował piłkarskiemu światu w 2017 roku. Ostatecznie pierwsze pogłoski o możliwych przenosinach Neymara z Barcelony do Paris Saint-Germain traktowano powszechnie jako bajeczki dla naiwnych. Tymczasem Zahavi, jak gdyby nigdy nic, ruszył do akcji. Telefony, spotkania, podróże. Niekończące się uściski dłoni, kilogramy belgijskich czekoladek i kubańskich cygar, dziesiątki toastów wzniesionych francuskim szampanem.

W końcu doprowadził do porozumienia.

– Neymar zrobił to, co musiał zrobić z jednego ważnego powodu. Na świecie są trzy piłkarskie supergwiazdy: Messi, Ronaldo i właśnie Neymar. Oni nie mogą grać w jednym klubie. Na Camp Nou Brazylijczyk był zawsze numerem dwa za Leo. W rzutach wolnych, karnych, wszystkim innym. Przyszedł do Hiszpanii jako młodziutki piłkarz. Rozwinął się. Teraz jest wielki. Ma 26 lat i osiem-dziewięć sezonów gry na szczycie. Potrzebuje niepodległości. PSG ma wielkie plany. Przed Neymarem nikt nie chciał oglądać ligi francuskiej poza samymi Francuzami. Ney to zmienił – tłumaczył Pini na łamach „Przeglądu Sportowego”.

222 miliony euro odstępnego. Największy transfer wszech czasów, absolutna demolka dla światowego rynku i jeszcze większe pole do popisu dla agentów, niż kiedykolwiek wcześniej. Pini Zahavi znów dopisał kilka odręcznych zdań do jednego z istotnych rozdziałów w najnowszej historii futbolu. No i zgarnął tłuściutką, przeszło 10-milionową prowizję. Potem zresztą przydał się też działaczom PSG, gdy trzeba było namówić właściciela Monaco do rozstania z Kylianem Mbappe.

– Zrobiłem największe transfery w dziejach piłki. Nie ma wielkiego transferu w historii, w którym nie brałem udziału. Nie ma miejsca na międzynarodowej scenie piłkarskiej, gdzie nie miałbym wpływu lub władzy – w przypływie szczerości przyznał w rozmowie z Der Spiegel.

Jak to świadczy o współczesnym futbolu? Oceńcie sami.

CZYTAJ WIĘCEJ O ROBERCIE LEWANDOWSKIM:

fot. NewsPix.pl

Suche Info
17.08.2022

Paco Alcacer zagra w Zjednoczonych Emiratach Arabskich

Paco Alcacer opuszcza Europę. Odchodzi do Sharjah FC. W ostatnich miesiącach Hiszpan zaliczył spektakularny zjazd i stał się zbędnym ogniwem w układance Unaia Emery’ego. Na domiar złego jego pensja nie należała do niskich, więc Villarreal postanowił pozbyć się 29-latka. Mówiło się o potencjalnym transferze do Valencii lub Celty Vigo, natomiast na doniesieniach się skończyło. Ostatecznie Paco Alcacer trafił na roczne wypożyczenie do klubu ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich. W tej drużynie występuje […]
17.08.2022
Suche Info
17.08.2022

Atletico nie chce sprzedać Joao Felixa do Manchesteru United

Marca informowała, że Czerwone Diabły przymierzają się do pozyskania Joao Felixa. Okazuje się, że Atletico nie jest zainteresowane sprzedażą Portugalczyka. Według Fabrizio Romano angielski klub złożył ofertę kupna Joao Felixa, ale Los Colchoneros ją odrzucili i nie zamierzają tego lata pozbywać się swojej największej gwiazdy. Diego Simeone nie chce stracić 23-latka, widzi w nim lidera Atletico, a jego zdanie podzielają najważniejsze osoby w klubie. Piłkarz ten zaliczył […]
17.08.2022
Suche Info
17.08.2022

Marek Papszun: Chyba nie tylko ja stawiam Slavię w roli faworyta

Trener Rakowa na konferencji prasowej przed czwartkowym meczem ze Slavią ocenił szansę swojego zespołu na awans, wskazał faworyta i wskazał mocne punkty Rakowa. Marek Papszun wypowiedział się w następujący sposób: – Nie jesteśmy w tym dwumeczu faworytem, ale będziemy walczyć, aby wejść do fazy grupowej. Byłby to ogromny sukces dla klubu i miasta. W porównaniu do zeszłego roku i dwumeczu z Gentem zrobiliśmy postęp. Jesteśmy teraz lepszą drużyną. Nie tylko przez transfery, ale przede wszystkim […]
17.08.2022
Weszło
17.08.2022

QUIZ LIVE OD 20. PACZUL, ROKI, BIAŁEK, GOŁASZEWSKI I SŁAWIŃSKI

Już o 20 wielki powrót Quizu! Quiz na żywo poprowadzi Paweł Paczul, a jego gośćmi będą także Paweł Gołaszewski, Adam Sławiński, Mateusz Rokuszewski i Jakub Białek. Zapraszamy na nasz kanał na YouTube!
17.08.2022
Suche Info
17.08.2022

Media: Fabian Ruiz musi dołączyć do PSG

Jak donosi RAI Sport, Napoli przekazało 26-letniemu pomocnikowi informację, iż ten musi zgodzić się na transfer do Paris Saint-Germain. W przeciwnym razie Hiszpan spędzi całą jesień na trybunach. Aurelio De Laurentiis słynie z twardych negocjacji z piłkarzami. Tak jest też i tym razem w przypadku Fabiana Ruiza. O transferze wychowanka Betisu do stolicy Francji mówi się od ponad tygodnia. Teraz jednak Ruiz już nie ma innego wyjścia. Musi opuścić Neapol na rzecz […]
17.08.2022
Brama dnia
17.08.2022

Arda Turan vs Mateusz Cholewiak | BRAMA DNIA

Kto dzisiaj zwycięży w głosowaniu na „Bramę dnia”? Reprezentant polskiej ekstraklasy, czy ówczesny piłkarz Barcelony? Wybór – jak codziennie – zależy tylko od was! Arda Turan vs Sevilla (17.08.2016) Superpuchar Hiszpanii, drugi mecz dwumeczu pomiędzy Barceloną a Sevillą. W pierwszym meczu Katalończycy wygrali 2:0, w drugim, na Camp Nou chcieli dokończyć dzieła. Nie chciało być inaczej. Dwa gole strzelił Turan, jednego blondwłosy wówczas Leo Messi. […]
17.08.2022
Weszło
17.08.2022

QUIZ LIVE OD 20. PACZUL, ROKI, BIAŁEK, GOŁASZEWSKI I SŁAWIŃSKI

Już o 20 wielki powrót Quizu! Quiz na żywo poprowadzi Paweł Paczul, a jego gośćmi będą także Paweł Gołaszewski, Adam Sławiński, Mateusz Rokuszewski i Jakub Białek. Zapraszamy na nasz kanał na YouTube!
17.08.2022
Brama dnia
17.08.2022

Arda Turan vs Mateusz Cholewiak | BRAMA DNIA

Kto dzisiaj zwycięży w głosowaniu na „Bramę dnia”? Reprezentant polskiej ekstraklasy, czy ówczesny piłkarz Barcelony? Wybór – jak codziennie – zależy tylko od was! Arda Turan vs Sevilla (17.08.2016) Superpuchar Hiszpanii, drugi mecz dwumeczu pomiędzy Barceloną a Sevillą. W pierwszym meczu Katalończycy wygrali 2:0, w drugim, na Camp Nou chcieli dokończyć dzieła. Nie chciało być inaczej. Dwa gole strzelił Turan, jednego blondwłosy wówczas Leo Messi. […]
17.08.2022
Weszło
17.08.2022

Ligowcu, bierz przykład z Bieszczada i Tobiasza

Dwaj młodzi bramkarze – Kacper Bieszczad i Kacper Tobiasz pokazują, że polski ligowiec wcale nie musi być przezroczystą postacią i odległą gwiazdą z ekranu telewizora. Skracanie dystansu pomaga zyskać przychylność fanów. Przez lata fan polskiej piłki mógł śledzić swoich ulubieńców wyłącznie oglądając mecze. W erze mediów społecznościowych sytuacja zmieniła się diametralnie. Najpierw Facebook, a później Instagram zbliżyły kibica do piłkarza. Wciąż jednak zachowywany był […]
17.08.2022
Weszło
17.08.2022

Piłka w świecie bankowych czeków i urzędniczych formularzy

Piłka nożna w Luksemburgu kojarzy się nam z zupełną niszą. Jednak dzięki odpowiednim zmianom wdrażanym stopniowo od początku XXI wieku ogromny skok poczyniła reprezentacja Czerwonych Lwów, a w piłce klubowej bryluje Dudelange, które w czwartek zmierzy się z Lechem Poznań o fazę grupową Ligi Konferencji.  Jeszcze na początku XXI wieku znajdował się pod koniec drugiej setki rankingu FIFA. Nie jest w stanie wychowywać swoich piłkarzy w kraju. Dopiero […]
17.08.2022
Premier League
17.08.2022

Nie będzie drugiego PSG? Saudyjska rewolucja w Newcastle

Miał być Neymar, Gareth Bale i Zinedine Zidane, a jest Chris Wood, Sven Botman i Eddie Howe. Saudyjska rewolucja w Newcastle United nie wygląda tak, jak wielu przewidywało, ale wydaje się, że to może wyjść tylko na dobre. Na St. James’s Park panuje wyjątkowy spokój i nikt nawet nie myśli o wykonywaniu pochopnych ruchów. Od strony czysto sportowej wszystko wygląda niezwykle rozsądnie, ale kibiców martwi coś innego – tzw. „saudyfikacja” klubu.  […]
17.08.2022
Weszło
17.08.2022

40 bramek Carlitosa w Ekstraklasie. Jaką wersję Hiszpana obejrzymy tym razem?

Carlitos? Król strzelców i MVP Ekstraklasy — kojarzymy. Hiszpan kilka lat temu robił nad Wisłą furorę, więc jego powrót rozbudza nadzieje, choć wiadomo, że z racji wieku ciężko spodziewać się po nim tak efektownych liczb, jak kilka lat temu. Coś nam się jednak wydaje, że nowy zawodnik Legii Warszawa będzie w stanie powiększyć swój dotychczasowy dorobek. Licznik Carlitosa w Ekstraklasie zatrzymał się na 40 trafieniach, co daje mu miejsce […]
17.08.2022
Liczba komentarzy: 53
Subscribe
Powiadom o
guest
53 komentarzy
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Zdenek Smetana
Zdenek Smetana
30 dni temu

Typ jest ucieleśnieniem tego z czym walczą ludzie pod hasłem „Against modern football”

Kolejorz prawdziwy z Poznania Deluxe
Kolejorz prawdziwy z Poznania Deluxe(@kolejorz-prawdziwy-z-poznania-deluxe)
30 dni temu
Reply to  Zdenek Smetana

Porządny Żyd, człowiek interesu. Nie to co Polacke, który na złość ruskim będzie kupował ekogroszek po 5000 zł tona albo palił śmieciami.

comment image

Pijak
Pijak
30 dni temu

Szkoda, że nikt cię jeszcze nie zastrzelił.

Gmoch
Gmoch
30 dni temu

Widzę, że w końcu zdecydowałeś się upublicznić swój wizerunek 🙂

Gmoch
Gmoch
30 dni temu

Miłość do pieniędzy i talent do ich zdobywana bez żadnych skrupułów, wyssana z mlekiem matki.

Tak brzydzić legendę klubowi, że go w końcu puścili. Tak namówić klub z problemami finansowymi, żeby zdobył fundusze na zakup:) Mąciwoda, ale efektywny mąciwoda.

Różowy Moet
Różowy Moet
30 dni temu
Reply to  Gmoch

Pochwal się nam jakiego rodzaju talent ty wyssałeś z mlekiem matki?

Gmoch
Gmoch
30 dni temu
Reply to  Różowy Moet

Mama zawsze uczyła, że to nieładnie się chwalić XD

Różowy Moet
Różowy Moet
30 dni temu
Reply to  Gmoch

Ale jak widać już nie nauczyła,że to nieładnie obrażać innych i pogardliwie się o kimś wyrażać,bo jest innej narodowości?

Gmoch
Gmoch
30 dni temu
Reply to  Różowy Moet

Nauczyła i tego, tylko później zepsuło mnie życie:)

Z domu wyszedłem jako szczypior z naiwną wiarą, że człowiek jest dobry, dobroć zawsze wraca, starsi ludzie (bo wtedy 30latek był dla mnie) są generalnie mądrzy, a generalizowanie i szufladkowanie nie ma w sobie nawet ziarna prawdy.

Różowy dildos
Różowy dildos
30 dni temu
Reply to  Różowy Moet

Japa.

Różowy Moet
Różowy Moet
30 dni temu

A jak nie to….? Przyjdą prawilni ziomkowie i pokażą frajerowi?XD
PS,polecam różowe dildo-napewno będzie ci…pasować.

Julka Brystygierowa
Julka Brystygierowa
30 dni temu
Reply to  Różowy Moet

Przecież on nawet nie wspomniał o narodowości Zahaviego, zakompleksiony pejsiaku 😀

Zbig Zerro
Zbig Zerro
30 dni temu
Reply to  Gmoch

Czyli skromność 🙂

Miro Juro
Miro Juro
30 dni temu

Cały czas się zastanawiam dlaczego i za co agenci kasują takie wielomilionowe prowizje? 10 mln prowizji? A jeśli już to chyba pilkarz (Neymar, Lewandowski) powinien mu zapłacić za przysługę a nie klub.

Taki Jeden
Taki Jeden
30 dni temu
Reply to  Miro Juro

Sprowadzenie takiego Neymara czy Lewandowskiego to inwestycja. Ludzie będą chcieli ich oglądać więc klub więcej zarobi na reklamach i gadżetach.

Miro Juro
Miro Juro
30 dni temu
Reply to  Taki Jeden

Ok rozumiem. Koszulki, reklamy itd ale za co płacić agentowi? I to jeszcze taką kasę. Nie może spotkać się prezes Barcy z prezesem Bayernu i dogadać transfer? 10 mln prowizji dla agenta. SKANDAL.

Lessi
Lessi
30 dni temu
Reply to  Miro Juro

Nie mogą tak sobie dogadać transfer zawodnika z ważnym kontraktem, bo on musi się na taki transfer zgodzić, a nie zgodzi się za niewystarczające dla siebie pieniądze, które mu załatwia agent. I agent pobiera sobie prowizję za to pośrednictwo. Na prawdę dużej filozofii tu nie ma, żeby to zrozumieć xd

Cham
Cham
30 dni temu
Reply to  Miro Juro

Za to, że klubom nie chce się negocjować, dzwonić itd. Podobnie jak piłkarze nie mają na to albo czasu albo ochoty (albo jednego i drugiego). Piłkarze z kolei często są zbyt głupi, żeby o to zadbać. Ja nie rozumiem z kolei zdziwienia, że menedżer dużo zarabia. Jeśli piłkarz zarabia kilka-kilkadziesiąt milionów rocznie, a kwoty transferów są często wyższe, to ile ma zarabiać menedżer? 1/1000 albo 1/100 kwoty transferu? Menedżer to pośrednik, a w każdej branży pośrednicy zarabiają dużo. To jest zresztą ciekawe, że jeśli piłkarz zarabia dużo, to wszyscy mówią, że najwidoczniej tyle jest wart, bo tak działa wolny rynek. Przecież tutaj jest dokładnie tak samo. Klubowi się nie chce, piłkarzowi się nie chce, to zjawia się Zahavi albo inny menedżer i bierze tyle, ile mu dają. Nikogo do niczego nie zmusza. Gdyby piłkarze byli tak samo inteligentni, jak programiści, lekarze, prawnicy czy inni specjaliści, to sami ogarnęliby kwestie zmiany miejsca pracy. Ale w większości nie są. Grosicki, który podpisał kontrakt, w którym zrzekł się zarobków, nie jest wyjątkiem od reguły. Jeśli ktoś powie, że menedżerowie to rak piłki, to zgodzę się. Ale tylko pod warunkiem, że tym rakiem są również gigantyczne zarobki piłkarze i kwoty transferów. To wszystko łączy się ze sobą i trudno oczekiwać żeby menedżer miał pensje na poziomie urzędnika czy robotnika. Można mówić, że płacenie ich gigantycznych pieniędzy jest niemoralne, ale na pewno nie wynika z braku logiki.

Piździni Chujawi
Piździni Chujawi
30 dni temu
Reply to  Miro Juro

A kto powiedział, że nie płaci?

eksplozja spermy
eksplozja spermy
30 dni temu

…na srebrnej tacy Roberta Lewandowskiego

zupełnie jak dziwkę na kolację

Myszkin
Myszkin
30 dni temu

Pierdolę. Idę do sądu i pozwę Żyda o handel ludźmi.

ble
ble
30 dni temu
Reply to  Myszkin

Akurat w handlu ludźmi mają duże doświadczenie i nawet talmud im to rekomendował. Zapewne nigdy nie słyszałeś, że to naród wybrany był monopolistom w handlu czarnymi niewolnikami do Ameryki, bo niewolnictwo w Europie było zakazane przez… kościół katolicki.

Gmoch
Gmoch
30 dni temu
Reply to  ble

Z tym, że kościół tylko Chrześcijan uznawał za ludzi. A często były atakowane ludy o innej „orientacji” religijnej, za zgodą, a czasem namową papieża. Niby zakazywał w wielu krajach, potępiał oficjalnie, ale gdy chodziło o niewolnictwo i przejęcie majątku, w krajach Starego Kontynentu, to nie miał nic przeciwko. KK zawsze stał za silniejszymi w skali makro, a w skali mikro niby wspierał biednych i uciśnionych:)

Poza tym kościół czerpał ogromne dochody z wyzysku chłopów. A to niewiele różniło się od niewolnictwa.

Elo
Elo
30 dni temu
Reply to  Gmoch

Już po pierwszym zdaniu widać że nie masz zielonego pojęcia o czym mówisz. Nie każę chodzić na msze, ale skoro już chcesz się wypowiadać to chociaż poczytaj, Wipszycką żeby daleko nie szukać.

JP2GMD
JP2GMD
30 dni temu
Reply to  Elo

Msze to imprezy dla ciasnoty umysłowej. Żeby nie szukać daleko poczytaj podręcznik do fizyki i biologii, ale tym razem ze zrozumieniem.

Gmoch
Gmoch
29 dni temu
Reply to  Elo

Ja nie pisałem o tym co głosiły i na czym opiera się religia, tylko o tym, co robili. Po czynach ich sądźcie!

Ernest
Ernest
30 dni temu
Reply to  ble

Dotyczyło to sprzedaży chrześcijan np arabom a w rzeczywistości sprzedaż chrześcijan była normą. Sami biskupi dorabiali się niezłych majątków na takim handlu, u nas kler może aż tak mocny nie był ale w Niemczech już tak i tam biskupi mieli władzę niemal książęcą, własne armie i z nich korzystali a po zdobyciu jeńca ruszali z nim na targ.
Zresztą wojny Polsko-niemieckie za Chrobrego czy Mieszka wyglądały podobnie i obie strony sprzedawały chrześcijan arabom…
Więc mówienie że Kościół się nie zgadzał to taki mit bo owszem mówił że jest na nie ale jeśli prowizja wpadła to przymykał oko.

Jak tu pięknie
Jak tu pięknie
30 dni temu

Dobry zawodnik. Nadawałby się na premiera Polski, kompetencje w robieniu pozakulisowych układów ma ze 20 razy większe niż obecny.

wiemaleniepowiem
wiemaleniepowiem
29 dni temu

No nie wiem. Byli premierzy maja spore dokonania w robienu pozakulisowych ukladow. Np. Pawlak podpisal z Ruskimi dlugoterminowa umowe na zakup gazu po najwyzszych cenach w Europie, a Buzek zgodzil sie na na sprzedaz Francuzom TP SA wraz z infrastruktura telekomunikacyjna kluczowa dla obronnosci kraju (za co uzyskal fotel przewodniczacego PE, ciekaw z czego wynikalo poparcie Francuzow dla jego kandydatury).
Mateusz pozakulisowo dostal cynk od Dojcze Banku, ktory szykowal sie do sprzedazy pakietu akcji Santander bedacych w posiadaniu premiera.
Mati sprzedal swoje akcje, a miesiac pozniej zupelnym przypadkiem DB sprzedalo swoj pakiet zbijajac cene akcji.

Lecę na wino
Lecę na wino
30 dni temu

Lady gaga – judas

Janusz
Janusz
30 dni temu

Jest lepszy od Zahaviego.
Powoli,powoli zdobywa pilkarski świat.
To….
Jarosław „Padre” Kołakowski.

Poker
Poker
30 dni temu

Jak to mozliwe ze od transferu Neymara 220 milionów Zahavi dostal 10 milöionów prowizjia od Lewego az 20 milionów?

Cham
Cham
30 dni temu
Reply to  Poker

Niemcy bali się oskarżeń o antysemityzm 🙂

setup
setup
30 dni temu
Reply to  Poker

Wszytko jest możliwe jak zmyślasz. Internet przyjmie każda wyssana z palca informację i obuduje ją reklamami.

Dos Santos
Dos Santos
30 dni temu

Jest takie miejsce na międzynarodowej scenie piłkarskiej, gdzie nie masz wpływu, lub władzy. To miejsce nazywa się Ekstraklasa! Szach mat, panie Zahavi!

Janek1988
Janek1988
30 dni temu

Pejsy zawsze mieli ,maja i beda mieli leb do interesów. Wystarczy obejrzeć film Ziemia Obiecana. Albo skecz kabaretu Dudek -Kuba? Jest interes do zrobienia!

Różowy Moet
Różowy Moet
30 dni temu
Reply to  Janek1988

Czy nie możesz uczciwie i wprost napisać,że nienawidzisz Żydów zamiast chować się za przykładami z filmu lub kabaretu?

Janek1988
Janek1988
30 dni temu
Reply to  Różowy Moet

Przecież nigdzie tego nie powiedzialem. Stwierdzilem tylko fakt. Tak samo iak np ze pan Iksinski spod trojki jest bialego koloru skóry

Janek1988
Janek1988
30 dni temu
Reply to  Janek1988

Zresztą szmoncesy sa bardzo interesujące a pisal je nawet rodowity zyd Julian Tuwim

Różowy Moet
Różowy Moet
30 dni temu
Reply to  Janek1988

Taaaaa…przed kim ty udajesz,misiu kolorowy?W Kurskiego się bawisz?Tyle newsów na Weszło ale tylko o jednej nacji momentalnie komentarze…

Cham
Cham
30 dni temu
Reply to  Janek1988

Fakt, który zresztą dla Żydów jest pozytywny, bo kto nie chciałby mieć głowy do interesów? Jedynie dla idealistów może to być co najwyżej obojętne. Ale dla politycznie poprawnych, nawet jak piszesz o jakiejś nacji czy rasie dobrze, to jesteś jej ukrytym wrogiem. Nie możesz napisać, że Murzyn jest szybki, bo zaraz napiszą, że w rzeczywistości uważasz go za mało inteligentnego. Ale jak oburzysz się na nieuzasadnioną krytykę Polaków, to powiedzą, że nie masz dystansu itd. Słabe jest to, że według nich musisz tłumaczyć się, że kogoś nie obraziłeś w sytuacji, w której piszesz o nim dobrze.

Różowy Moet
Różowy Moet
30 dni temu
Reply to  Cham

Ojojoj…jakiś ty pokrzywdzony przez polityczną poprawność.No chyba,że umknęło ci słowo „pejsy”.Za długo słucham i obserwuję ten antysemiski ściek,żebyś tak tandetnie próbował odwracać kota ogonem

Cham
Cham
30 dni temu
Reply to  Różowy Moet

Sam jesteś pokrzywdzony. Ja piszę co chcę i kiedy chcę. Napisał „pejsy” odnosząc się do Żydów… Straszne. Niesłychana obraza. Na Włochów niektórzy mówią „makaroniarze”, a na Francuzów „żabojady”. Rozumiem, że każdego z nich upominasz. Mam też nadzieję, że wchodzisz na niemieckie strony i informujesz administratorów o znieważaniu Polaków. Jeśli nie, to sam biernie zgadzasz się na dyskryminację. Nawet nie wiesz czym jest antysemityzm. Daruj sobie upominanie mnie, ja ci dupy nie zawracałem. Zajmij się swoimi urojeniami.

Różowy Moet
Różowy Moet
30 dni temu
Reply to  Cham

Spoko,rozumiem,że „polacken” też ci nie przeszkadza?

Janusz
Janusz
30 dni temu
Reply to  Różowy Moet

Twój problem jest taki, że masz obsesję. Gość napisał „pejsy” żartobliwie, a tobie się włącza twoje schorzenie i widzisz agresję tam, gdzie jej nie ma.

Różowy Moet
Różowy Moet
30 dni temu
Reply to  Janusz

Hahahaha….standard czyli,żalosne wymówki.”Pejsy” żartobliwie! XDDDD
„Panie sędzio,czarnuch i pedał to też było dla żartu a w ogóle to z troską wypowiedziane!”

Zahir
Zahir
30 dni temu
Reply to  Janek1988

Jestem Marokańczykiem i nie nawidzę żydów!
W kręgu arabskim żydy są znienawidzone, jest to taki parch.
Na szczęście wiele Polaków podziela nasze zdanie, jednocześnie nie mając nic do innych semickich narodów, np. do nas- Marokańczyków.

Janek1988
Janek1988
30 dni temu

onkursie Orzeł Innowacji
SKORZYSTAJ JUŻ DZIŚ
50% rabatu na roczny dostęp do płatnych treści rp.pl

Wydarzenia
KULTURA
Legendarny szmonces Konrada Toma
„Sęk”, wzorcowy szmonces Konrada Toma z (przypuszczalnie) 1926 r. grany był pierwotnie przez autora i Ludwika Lawińskiego

Publikacja: 09.08.2012 01:01

Wiesław Michnikowski i Edward Dziewoński w kabarecie Dudek
Wiesław Michnikowski i Edward Dziewoński w kabarecie Dudek

Foto: PAT

rp.pl, Kuba Kamiński, Janusz R Kowalczyk

55 lat temu, 9 sierpnia 1957 roku, zmarł Konrad Tom, aktor i reżyser filmowy.

REKLAMA
Tekst z archiwum „Rzeczpospolitej”

, z dodatku „Żydzi polscy”

Wielką popularność zyskał dzięki Edwardowi Dziewońskiemu, który w założonym w 1964 r. kabarecie Dudek wykonywał go wraz z Wiesławem Michnikowskim. „Taki skecz trafia się raz na sto lat” – mawiał Dziewoński i powtarzał za Wiesławem Gołasem: „Dzięki 'Sękowi’ będą nas pamiętali”. Co ciekawe Teatrzyk Perskie Oko, w którym ten skecz wszech czasów był wykonywany, mieścił się pod adresem Nowy Świat 63, gdzie 40 lat później wprowadził się i przez dziesięć lat odnosił spektakularne sukcesy kabaret Dudek. Wszystko „w jednym Tomie”.

– Halo? Poprosze panią zamiejscowa, Lubartów 333… Czi co? Nie: czy? pytajne tylko: czy? wzięte liczebniczo… Taa, mój numer 333… Już jest połączenie? Dziękuję ślicznie…Halo? Halo? HALO??? – Halooo…
Kuba?

REKLAMA

– Kto mówi?

– Ale czy Kuba?

– Ale KTO mówi?

– Jeżeli nie Kuba, moje nazwisko pana nic nie powie… Kuba?

AUTOPROMOCJA
ORZEŁ INNOWACJI
Zgłoś swój projekt w konkursie dla startupów i innowacyjnych firm

WEŹ UDZIAŁ

– Jaki Kuba?

– Goldberg…

REKLAMA

– A jeżeli Kuba, to kto mówi?

– Rappaport!

– BENIEK???

– TAK!!!

– Tu Kuba…

– Goldberg?

REKLAMA

– Tak. Co jest?

– Jest interes do zrobienia.

– Interes? Ile można stracić?

– Co się mnie pytasz, ile można stracić! Się mnie natychmiast zapytujesz, ile można zarobić!

– Ile się zarobi, to się zarobi. Ja się pytam: ile trzeba mieć, żeby ryzykować w razie, że się straci?

REKLAMA

– Niewiele… dwa, trzy tysiące masz?

– Mam mieć. Co jest?

– Jest tak: Friedmann ma weksel Szapira z żyrem Glassa, rewindykator jest Barmsztajn… On daje dwadzieścia procent, franko loco towar jest u Lutmanna, tylko ten towar jest zajęty przez Honigmanna z powodu weksel Reuberga. Za ten weksel Reuberga można dostać gwarancję od jego teścia Rozencwajga, tylko on jest przepisany na Rozencwajgową, a Rozencwajgowa jest chora…

– A co jej jest?

– Co by i nie było, to my dziedziczymy dwadzieścia procent, tylko Lutmann musi mieć pewność, że Honigmann go wypuści, oczywiście, jeżeli Rozencwajgowa jeszcze dziś się przeniesie na łono Abrahama, to Malwina Fajnsztajn nie ma nic przeciwko, tylko Lipszyc musi mieć pięćset dolary…

Loretta
Loretta
30 dni temu

Porządny Żyd, człowiek interesu. Nie to co Polacke, który na złość ruskim będzie kupował ekogroszek po 5000 zł tona albo palił śmieciami.http://www.paid.slate74.com

Janek1988
Janek1988
30 dni temu

Facet sie spowiada
– proszę księdza,zgrzeszylem
– jak synu?
– oszukalem zyda
– to nie grzech synu, to cud !

Cham
Cham
30 dni temu
Reply to  Janek1988

Co napisał Żyd w ogłoszeniu, kiedy dowiedział się, że do informacji o śmierci żony, może dopisać jeszcze kilka słów w tej samej cenie? Zmarła Sara Goldman. Sprzedam Opla.

Janek1988
Janek1988
30 dni temu
Reply to  Cham

Dobre 😉

Criticball
Criticball(@criticball)
30 dni temu

On nigdy nikogo nie oszukiwał. On zawsze mówił, że w tym interesie liczą się dla niego wyłącznie pieniądze. Jest, więc do bólu szczery. Ja lubię ludzi szczerych, prawdomównych, mówiących jasno, o co im chodzi, nawet wówczas, gdy ci ludzie są z natury rzeczy chujami.

Lepszy znany chuj, niż nieznany cukiereczek…