Reklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • Reklama
Reklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • Reklama

Guardiola powiększa swoją przewagę w rankingu najwybitniejszych trenerów. Nad drugim miejscem

Paweł Paczul

Autor:Paweł Paczul

13 czerwca 2023, 16:14 • 4 min czytania 45 komentarzy

Pep Guardiola po wygraniu Ligi Mistrzów z Manchesterem City pozbawił już chyba resztki argumentów swoich przeciwników, którzy lubują się w krytyce Hiszpana. Oczywiście jeszcze na jakieś fikołki można liczyć, ale głosy te powinny być coraz mniej słyszalne. Guardiola bowiem powiększa swoją przewagę w rankingu najlepszych trenerów wszech czasów. Konkretnie – przewagę nad drugim miejscem.

Guardiola powiększa swoją przewagę w rankingu najwybitniejszych trenerów. Nad drugim miejscem

Pod koniec 2021 roku opublikowaliśmy ranking najwybitniejszych trenerów w historii futbolu, no i Hiszpan zajął w nim pierwszą lokatę. Pisaliśmy:

Naturalnie im dalej w las, tym więcej szkoleniowców potrafiło znaleźć odpowiedź na pomysły Guardioli, zmuszając go do modyfikowania systemu. Ale podstawowe pryncypia – chęć utrzymania pełnej kontroli nad spotkaniem, pragnienie stłamszenia przeciwnika – pozostały niezmienione. Bo wciąż działają. Na ławce trenerskiej Barcy hiszpańskich szkoleniowiec wygrał 72% meczów. W Bayernie 75%, a w Manchesterze City 73%. Kosmos. Od 2009 do 2021 roku drużyny Guardioli tylko trzykrotnie nie zakończyły ligowych zmagań na najwyższym stopniu podium. Brakuje w sumie tylko powrotu na europejski tron, bowiem w Lidze Mistrzów nie udało się Hiszpanowi zwyciężyć od sezonu 2010/11. Ale trudno uwierzyć, by ta niemoc miała długo potrwać.

Czas na TOP10! Ranking najlepszych trenerów w historii futbolu (część 3.)

I rzeczywiście, nie trzeba było w to wierzyć, gdyż półtora roku później Liga Mistrzów wróciła do trenera. Co ważne – bez Messiego, czym udowodnił, że nie potrzebuje Argentyńczyka, by rządzić na kontynencie. Zresztą cały skład też miał słabszy, zwolennikiem tej teorii jest Wojciech Kowalczyk i raczej nie ma co dyskutować, ponieważ taki Stones w tamtej ekipie Barcelony byłby rezerwowym. Co najwyżej. A teraz gra, kiedy można sobie wyobrazić, że pod gorszym trenerem miałby status w okolicy Harry’ego Maguire’a (to też porównanie Kowala, zgrabne).

Reklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • Reklama
Reklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • Reklama

Chyba o tym mówi się za rzadko, to znaczy – bardziej patrzy się na pieniądze, jakie wydaje Guardiola (to ulubiony argument przeciwników), mniej na umiejętność wyciągnięcia z kolejnych piłkarzy maksa. Jak nie więcej. A Hiszpan od sezonu 16/17 – czyli wtedy gdy trafiał do City – wcale nie wydał najwięcej kasy w Europie na transfery, nie ma go nawet na podium – pierwsza jest Chelsea, drugi Juventus, trzecia Barcelona. Zaś bilans wpływów i wydatków to trzecie miejsce: za Manchesterem United i Chelsea.

Można zakładać, że z gorszym trenerem City byłoby klubem na poziomie United, czyli z momentami, ale generalnie bez szału. Tymczasem Guardiola razem z City rok w rok jest w czubie Premier League, raz tylko lądując poza TOP 2 (w pierwszym sezonie swojej pracy). W tak wymagających rozgrywkach jak liga angielska, jest to cholernie trudne – to znaczy przez tyle czasu nie mieć specjalnie gorszych momentów. Wystarczy spojrzeć na Liverpool w minionej kampanii.

No a Guardioli trzeba jeszcze doliczać udane lata w Bayernie i Barcelonie. To trener, który w zasadzie się nie potyka, co w kampaniach ligowych jest wyjątkowe, gdyż tam nie ma nie miejsca na przypadek. Gdzie indziej możesz liczyć na łatwiejsza drabinkę, trochę szczęścia, a w lidze? Bez szans. Każdy z każdym gra po dwa razy, trudno o większy obiektywizm. I w tym obiektywizmie Hiszpan jest praktycznie bezbłędny.

Inne statystyki, które powyciągała po finale Opta, też budzą uznanie. Otóż:

  • Guardiola potrzebował 413 spotkań, by wygrać 300 meczów z angielskim klubem z najwyższego poziomu. To absolutny rekord, który wcześniej dzierżył Mourinho (493).
  • Hiszpan jest pierwszym trenerem w historii, który wygrał potrójną koronę (mistrzostwo, LM i krajowy puchar) z dwiema różnymi ekipami.
  • Tylko sir Alex Ferguson (26) i Bob Paisley (13) mają więcej trofeów z angielskimi zespołami niż Guardiola. Bycie wiceliderem jest zapewne kwestią czasu.
  • Jedynie Carlo Ancelotti ma na swoim koncie więcej finałów Ligi Mistrzów niż Guardiola.

Jeszcze rzut oka na największe sukcesy…

Reklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • Reklama
Reklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • ReklamaReklama • Reklama • Reklama • Reklama • Reklama

Trzy Ligi Mistrzów (2008/09, 2010/11, 2022/2023), finał Ligi Mistrzów (2020/21), trzy mistrzostwa Hiszpanii (2009-11), pięć mistrzostw Anglii (2018-19, 2021, 2022, 2023), trzy mistrzostwa Niemiec (2014-16), dwa Puchary Hiszpanii (2008/09, 2011/12), dwa Puchary Niemiec (2013/14, 2015/16), dwa Puchary Anglii (2018/19, 2022/2023), cztery Puchary Ligi Angielskiej (2017/18, 2018/19, 2019/20, 2020/21), trzy Superpuchary Europy (2009, 2011, 2013), trzy Klubowe Mistrzostwa Świata (2009, 2011, 2013).

Kosmos. A co ważne: nie mówimy przecież o dinozaurze, sędziwym 70-latku, który niedługo zjedzie do bazy – nawet jeśli by tak było, rozmawialibyśmy o pięknej karierze. Ale Guardiola ma ledwie 52 lata, w największej piłce pracuje od sezonu 08/09. To nie jest znowu tak dużo czasu. Ktoś by się parokrotnie potknął, został zwolniony (Guardioli nigdy nie podziękowano), ktoś inny potrzebowałby więcej czasu na rozbieg. A u Hiszpana przyszło to niesamowicie naturalnie, jakby w poprzednich życiach zawsze robił to samo.

Oczywiście – kto wie – może szkoleniowiec poczuje zmęczenie i da sobie spokój z piłką na krótszy czy dłuższy czas, ale na razie nic na to nie wskazuje. Trudno więc przewidywać jak wielka może stać się jego gablota przez – załóżmy – następne piętnaście lat.

Ale jeśli utrzyma tempo, ha, nawet jeśli zwolni, wciąż będzie to absurdalne mocno obciążona półka.

Cóż, wielu nie miało wątpliwości, że Guardiola to najlepszy trener w historii, ale teraz po prostu chyba postawił kropkę nad „i”. Zdaje się, że nawet przy wyborze najwybitniejszego piłkarza wszech czasów jest więcej kontrowersji niż tutaj.

WIĘCEJ TEKSTÓW O FINALE LIGI MISTRZÓW:

Fot. Newspix

Na Weszło pisze głównie o polskiej piłce, na WeszłoTV opowiada też głównie o polskiej piłce, co może być odebrane jako skrajny masochizm, ale cóż poradzić, że bardziej interesują go występy Dadoka niż Haalanda. Zresztą wydaje się to uczciwsze niż recenzowanie jednocześnie – na przykład - pięciu lig świata, bo jeśli ktoś przekonuje, że jest w stanie kontrolować i rzetelnie się wypowiedzieć na tyle tematów, to okłamuje i odbiorców, i siebie. Ponadto unika nadmiaru statystyk, bo niespecjalnie ciekawi go xG, półprzestrzenie czy rajdy progresywne. Nad tymi ostatnimi będzie się w stanie pochylić, gdy ktoś opowie mu o rajdach degresywnych.

Rozwiń

Najnowsze

MMA

Chalidow – Adamek typy i kursy na walkę wieczoru KSW EPIC [24.02]

Maciej Kurek
2
Chalidow – Adamek typy i kursy na walkę wieczoru KSW EPIC [24.02]

Piłka nożna

Piłka nożna

„Daj mamie buzi, ostatni raz”. Historia Błaszczykowskiego mocna jak zawsze, dokument „Kuba” – średni

Przemysław Rudzki
2
„Daj mamie buzi, ostatni raz”. Historia Błaszczykowskiego mocna jak zawsze, dokument „Kuba” – średni

Komentarze

45 komentarzy

Loading...