![Czas naprawić przepisy o zagraniu ręką [KOMENTARZ]](https://static.weszlo.com/cdn-cgi/image/width=1920,quality=85,f=auto/2026/05/saka.png)
„Problem z sędziami polega na tym, że znają się na przepisach, ale nie znają gry” – mówił legendarny trener Brian Clough. Dziś problemem nie są już nawet sami sędziowie, lecz przepisy i zawiłe wytyczne dotyczące zagrania ręką w polu karnym. Te stały się tak skomplikowane, że przestały być spójne z logiką futbolu. Uproszczenie i przywrócenie im przejrzystości jest potrzebne na wczoraj.
W finale Ligi Mistrzów Bukayo Saka właściwie łapie piłkę w ręce we własnym polu karnym, co pomaga mu ją opanować. Ewidentnie chce uderzyć piłkę nogą, nie trafia, ta odbija się od obu jego rąk. Spadając, trafia go jeszcze w lewą dłoń, co idealnie ustawia mu futbolówkę do wybicia zza szesnastki.
Saka ekspediuje ją jak najdalej od własnego pola karnego. Sędzia Daniel Siebert pokazuje: gramy dalej.
Jak ja, kurna, nie rozumiem współczesnych zasad, kiedy jest ręka w polu karnym 😐#PSGARS #LigaMistrzów #ChampionsLeague pic.twitter.com/2sN8zkwbVv
— Szymon Szczepanik (@s_szczepanik) May 30, 2026
Tym razem PSG jest pokrzywdzone. Niespełna miesiąc wcześniej sędzia zdecydował na ich korzyść.
W meczu z Bayernem Monachium Vitinha wybił piłkę z własnego pola karnego prosto w rękę Joao Nevesa. Arbiter Joao Pinheiro też pokazał: wszystko jest okej.
Jak to nie jest zagranie ręką, to co nim jest…? No ludzie kochani#BAYPSG pic.twitter.com/05sjsDU9pj
— Wojciech Górski (@Woj_Gorski) May 6, 2026
Od razu zaznaczam: wiem, że sędziowie – w myśl tego, co przekazano im w wytycznych – podjęli prawidłowe decyzje.
Dodaję też dla świętego spokoju: nie, nie ma żadnego spisku. Raz jedna drużyna jest beneficjentem dziwnych zasad, innym razem ofiarą.
Ale pewne jest jedno: jeżeli dotarliśmy do momentu, w którym nagradzamy piłkarzy za ich błędy i nieudolność, to coś poszło ewidentnie nie tak. Przepisy, zawiłe wytyczne i ich mgliste interpretacje stały się sprzeczne z logiką i najbardziej elementarną zasadą piłki nożnej.
Decyzje na temat zagrania ręką przestały mieć sens
Najstarsza, najbardziej podstawowa zasada piłki nożnej brzmi: w tej grze tylko bramkarz może używać rąk. Pozostali piłkarze – po prostu nie. Jeżeli zagrywasz ręką, popełniasz faul.
Oczywiście, futbol nie zaczął się wczoraj, a my nie jesteśmy piłkarskimi jaskiniowcami. Gra ewoluuje, a z nią ewoluują przepisy. Zmiany są niezbędne, by nadążyć za tempem jej rozwoju.
Ale moment, w którym interpretacje (bo nawet nie same przepisy) stają się sprzeczne z logiką gry, trzeba powiedzieć: Stop.
Dziś kwestia zagrania ręką w polu karnym stała się tak zagmatwana i niejasna, że normalny kibic nie ma prawa nadążyć za jej wszystkimi aktualizacjami i obwarowaniami. IFAB odgórnie ustala przepisy gry, ale interpretacje, czyli wytyczne dla sędziów, zmieniają się w zależności od ligi i rozgrywek, bo każda z nich ma swój własny organ sędziowski, przekazujący arbitrom swoje instrukcje. A to te wytyczne decydują, jaką decyzję na boisku podejmie arbiter.
Dlatego kibic, oglądający na przykład mecz Ekstraklasy, a później Premier League, w bliźniaczej sytuacji może zobaczyć dwie różne decyzje sędziowskie, bo dwaj arbitrzy otrzymali od swoich przełożonych dwie różne wytyczne. A zwykły kibic puka się w głowę, nie wiedząc, o co w tym wszystkim chodzi.
Czasami wytyczne zmieniają się nawet w jednej lidze w trakcie trwania sezonu.
Przecież to paranoja. I pogwałcenie jednej z najważniejszych reguł dotyczących sprawiedliwości rozgrywek: nie zmienia się zasad w trakcie gry.
Decyzje „niezgodne z przepisami, ale zgodne z wytycznymi…”
Kwestia zagrania ręką w polu karnym stała się tak zagmatwana i niejasna, że dzieli nie tylko kibiców, ale samych arbitrów. To chyba główny problem IFAB i środowisk ustalających przepisy: przy ich tworzeniu dodano tyle uwarunkowań, instrukcji i możliwych interpretacji, często sprzecznych ze sobą, że koniec końców wszystko zależy od tego, na którą ostatecznie powoła się arbiter.
I tak na przykład uznany niemiecki sędzia Manuel Graefe twierdził, że Bayernowi bezdyskusyjnie należał się rzut karny po ręce Nevesa:
– Przepraszam, ale to wszystko to jakiś żart (…). To jest stuprocentowy rzut karny! – napisał na swoim koncie na X.
#UCL #FCBPSG
Sorry,aber das ist alles nur noch ein Witz…
Der Arm geht in die Flugbahn&das diesmal sogar noch weit ausgestreckt auf Schulterhöhe & auch erst nachdem (!) der Ball geschlagen wurde. So schon 100-prozentig Elfmeter, aber erst recht im Kontext des Hinspiels–Wahnsinn! pic.twitter.com/2v8CMcn01x— Manuel Gräfe (@graefe_manuel) May 6, 2026
Jeszcze lepiej podsumował to na stronie TVP Sport Rafał Rostkowski: „Ręka była ewidentna! Sędzia wiedział: niezgodna z przepisami, ale zgodna z wytycznymi…”.
Czekajcie, czekajcie, stop… W jaki sposób decyzja sędziego może być niezgodna z przepisami, ale zgodna z wytycznymi?
Przecież to czysty absurd!
To oczywiście nie zarzut do tłumaczącego sytuację pana Rafała, a osób, ustalających tak sprzeczne z logiką zasady.
Sędziowie premiują błędów obrońców
Portal TalkSport przytaczał wyjaśnienia IFAB dotyczące wyjątku, gdy piłka uderza w rękę po zagraniu kolegi z zespołu. Wówczas „nie dochodzi do zagrania ręką, chyba że piłka wpadnie bezpośrednio do bramki przeciwnika lub zawodnik zdobędzie bramkę bezpośrednio po tym zdarzeniu; w takim przypadku drużynie przeciwnej przyznaje się rzut wolny bezpośredni”.
I znów mamy problem, bo taka zasada w niczym nieuzasadniony sposób premiuje błędy obrońców:
- Gdy piłka trafi w rękę obrońcy, zwyczajnie gramy dalej; nie ma faulu,
- Gdy piłka trafi w rękę napastnika, który zdobędzie bramkę, sędzia reaguje; jest faul.
Ale właściwie dlaczego? Dlaczego to samo zagranie może być dopuszczalne dla obrońcy, a niedopuszczalne dla napastnika?
Przecież tworzenie podwójnych standardów to jawne łamanie boiskowej sprawiedliwości. A przepisy z samej swojej natury powinny być sprawiedliwe dla wszystkich zawodników.
Wśród zwolenników obowiązujących interpretacji można usłyszeć: No tak, ale musimy przecież patrzeć na intencję zagrania. Nikt celowo nie kopie we własną rękę, ani w rękę kolegi z drużyny.
Oczywiście. Tak samo jak nikt celowo nie kopie do własnej bramki. A mimo tego uznajemy wówczas gola samobójczego. Dlaczego jedno nieudolne lub pechowe zagranie jest karane (samobój, słusznie), a drugie nie (ręka, niesłusznie)?
Tak samo w żaden sposób nie przemawia do mnie argument: No tak, ale kara (rzutu karnego) jest wówczas niewspółmierna do przewinienia.
A czy stracony gol jest współmierną karą za to, że piłka przeturla się pod podeszwą bramkarza po zagraniu kolegi? Czy rzut karny za lekkie nadepnięcie przeciwnika w rogu szesnastki, gdy ten nie jest w stanie oddać strzału, jest karą współmierną? Czy druga żółta kartka i wyrzucenie z boiska jest współmierną karą dla zawodnika, który celebrując bramkę, zapomniał się i zdjął z siebie koszulkę?
W ten sposób jesteśmy w stanie zakwestionować niemal każdą z boiskowych sankcji.
Przepisy muszą zostać uproszczone
A przecież kwestia zagrania ręką w polu karnym nie jest fizyką kwantową, żebyśmy nie mogli uporządkować jej w jasny i klarowny sposób.
Mówią o tym największe futbolowe autorytety. Jak Karl-Heinz Rummenigge w niedawnej rozmowie z Kickerem:
– Przepisy muszą zostać uproszczone. Nigdy wcześniej nie byłem świadkiem tak zażartych dyskusji na temat zagrania ręką, jak w środę [po meczu Bayern – PSG – przyp.]. Decyzja sędziego mogła być słuszna, ale należy wyciągnąć wnioski: międzynarodowi decydenci stworzyli zbyt wiele wyjątków dotyczących zagrania ręką. Szara strefa stała się zbyt rozległa, a przepisy są niejasne, co pozostawia zbyt wiele miejsca na interpretację. Uproszczenie jest niezbędne dla dobra piłki nożnej.
– Za moich czasów gra ręką była czarno-biała. Dziś jest prawie całkowicie szara. Musimy wrócić do czarno-białych zasad. Pilnie potrzebujemy reformy, najlepiej przed mistrzostwami świata. W przeciwnym razie tam również nastąpi fala wątpliwych decyzji, co ostatecznie może zdecydować, kto zostanie mistrzem świata – dodawał.
Rummenigge zaproponował też wprowadzenie zmian, które uprościłyby zasady gry:
– Dla mnie zagranie ręką ma miejsce, gdy stoi za tym celowe działanie lub gdy ktoś nienaturalnie zwiększa powierzchnię swojego ciała. To takie proste – tłumaczy.
W podobne tony uderzał niedawno w swoim felietonie na Weszło Zbigniew Boniek:
– Aby było jak najmniej polemik, musimy ustalić najprostsze rzeczy: w piłkę nożną nie gra się rękoma. Jeżeli ręka jest przy ciele i nie powiększa obrysu ciała, to nie ma zagrania ręką. Natomiast w każdym innym przypadku, kiedy ręka powiększa obrys ciała, to jest to faul, a w konsekwencji rzut wolny lub rzut karny – twierdził.
Kwestia zagrania ręką w polu karnym naprawdę może być prosta. Wystarczy tylko nie komplikować sobie życia.
