Jeremy Sochan jest polską nadzieją na NBA. Niespełna 19-letni koszykarz występuje obecnie w uniwersyteckiej drużynie Baylor i bierze udział w March Madness, turnieju, który śledzą całe Stany. Poprzednim Polakiem błyszczącym tym poziomie był Przemek Karnowski. W 2017 roku wraz z Gonzagą zaszedł do wielkiego finału uczelnianych rozgrywek. To właśnie z nim porozmawialiśmy o chłopaku, którym zachwycamy się nie tylko my, ale i Amerykanie.

Karnowski: Sochan potrafi być na parkiecie wszędzie!

Śledzenie poczynań Sochana polega nie tylko na obserwowaniu go na boisku, ale również… sprawdzaniu jego fryzury. Polak grał już – jak możecie zobaczyć na zdjęciu powyżej – z zielonymi włosami. A także niebieskimi – wtedy założył żółte buty, aby, tworząc kolorystykę flagi Ukrainy, okazać wsparcie naszym wschodnim sąsiadom w obliczu wojny.

Koszykarz, którego początki i talent przybliżyliśmy w tym tekście, nie jest obcy osobom decyzyjnym w NBA. Istnieje bardzo duża szansa, że już w tym roku trafi do najlepszej ligi świata. Eksperci przewidują, że może zostać wybrany w pierwszej rundzie draftu.

Obecnie Sochan – wraz ze swoją uczelnią Baylor – gra w March Madness, najważniejszym turnieju w uczelnianej koszykówce, który co roku przyciąga miliony amerykańskich miłośników basketu. W pierwszej rundzie drużyna Polaka pokonała Norfolk State. Dzisiaj zmierzy się z North Caroliną (początek o godzinie 17:10, transmisja w C+).

Przed tym meczem porozmawialiśmy z Przemkiem Karnowskim, który w przeszłości prezentował się świetnie podczas March Madness, wygrał też nagrodę imienia Kareema Abdula Jabbara dla najlepszego środkowego uczelnianych rozgrywek. W ciągu ostatnich lat jego karierę zahamowały jednak kontuzje. Poza parkietem znajdował się niemal trzy lata. Do gry wrócił na dobrą sprawę… w ubiegłym tygodniu. W poniższej rozmowie poruszyliśmy zatem nie tylko wątek Sochana i March Madness, ale powrotu do zdrowia oraz determinacji Przemka. Zapraszamy do lektury.

KACPER MARCINIAK: Masz typ, jaki kolor włosów zaprezentuje teraz Jeremy?

PRZEMYSŁAW KARNOWSKI: Nie mam pojęcia, ale na pewno będzie ciekawy (śmiech).

Ostatnio był różowy. Oglądałeś mecz jego Baylor?

Tak, choć nie cały, bo mieliśmy trening. Myślę, że zagrał naprawdę bardzo dobrze. Wiadomo, że mecz z drużyną rozstawioną z szesnastką, kiedy Baylor to jedynka, nie wydaje się specjalnie wymagający. March Madness rządzi się jednak własnymi prawami. Trzeba dobrze wejść w turniej, być skupionym i awansować dalej. Wpadki się w końcu zdarzają.

Presja była na pewno większa niż we wcześniejszych meczach. A Sochan wszedł w March Madness „z buta”.

Oczywiście, presja jest większa. A on na dodatek jest pierwszoroczniakiem. Bycie w rotacji zespołu, granie na wysokim poziomie, przyczynianie się do wygranych, to już sztuka. Może być zatem z siebie zadowolony. Ale to jest szybko rozgrywany turniej, trzeba już myśleć o następnych meczach. Myślę, że dokładnie takie ma nastawienie.

To turniej, w którym zmęczenie naprawdę narasta, aż oddychasz rękawami? Ty to przeżyłeś, doszedłeś aż do finału. 

Do March Madness przygotowujesz się cały sezon. To najważniejsza część rozgrywek, nie można patrzeć na zmęczenie. Natomiast to nie tylko granie dwóch meczów w tygodniu, ale też podróżowanie. Jeśli dobrze radzisz sobie w March Madness, to po każdych dwóch wygranych meczach latasz jednego z miasta do drugiego. My w 2017 roku graliśmy najpierw w Salt Lake City, potem w San Jose, a Final Four miało miejsce w Phoenix.

Atmosfera podczas tego święta koszykówki jest wyjątkowa.

Trudno ją porównywać z czymkolwiek innym. Jak zaczyna się March Madness, to wszyscy absolwenci, którzy chodzili do danych szkół, przyłączają się do zabawy i dopingują swoje zespoły. Jako zawodnik wiesz, że na trybunach będą ludzie, którzy też chodzą, lub chodzili do tej samej uczelni co ty. Kiedy ja grałem w Gonzadze, to kibice wręcz podróżowali po Stanach razem z nami. Czy byliśmy w Seattle, czy w Los Angeles, czy San Jose, dało się wyczuć ich wsparcie oraz atmosferę March Madness.

Zwyczajni studenci podczas March Madness są w trakcie roku akademickiego?

Tak, ale to czasami nie jest dla nich przeszkodą. Pamiętam, że jak my – po raz pierwszy w historii szkoły – graliśmy w Final Four, to niektórzy profesorowie albo dawali uczniom wolne, albo podczas zajęć puszczali mecz na projektorze. Zdarzają się też studenci, którzy robią sobie – powiedzmy – wagary i lecą do danego miasta, żeby wspierać swoją uczelnianą drużynę.

Trudno się im dziwić. Możesz mieć kolegę, który nagle gra w koszykówkę w ogólnoamerykańskiej telewizji. A nawet kiedy kończysz edukację, to przecież nie odcinasz się od swojej uczelni.

Przywiązanie do szkoły jest spore, ale chodzi również o ludzi. Poznajesz studentów, osoby pracujące na uczelni czy w jej sekcjach sportowych. Masz z nimi do czynienia na co dzień przez kilka lat. Ja grałem w Gonzadze, która nie miała drużyny futbolu amerykańskiego, więc tak naprawdę wszyscy byli skupieni na koszykówce. To też zbudowało więzy.

Wreszcie, po pięciu latach przerwy, w March Madness bierze udział polski koszykarz.

Bardzo się cieszę, że Jeremy jest obecny, gra, pokazuje się z bardzo pozytywnej strony. Akurat mam kontakt z jednym z asystentów w Baylor, który wcześniej pracował w Gonzadze. Czasami ze sobą piszemy, więc wiem, jak dobrze Jeremy pracuje na co dzień.

Już przed startem sezonu słyszałeś od niego pochwały na temat Sochana?

Tak, ale takie rzeczy przed startem rozgrywek to co innego. Ten sezon musiał się zacząć, a on musiał poczuć akademicką koszykówkę. Tak na dobrą sprawę nie miał wiele czasu na przetarcie się, bo pierwsze mecze startują w listopadzie. Tym bardziej brawa dla Jeremy’ego, że już w swoim pierwszym roku w NCAA odnalazł się świetnie.

A co w jego grze ci się szczególnie podoba?

Jest bardzo wszechstronny. Może bronić mniejszych zawodników, może przepychać się z podkoszowymi, pomóc w obronie, zebrać piłkę, kogoś zablokować. Tak naprawdę na parkiecie potrafi być wszędzie. Widać też, że pracował nad swoim rzutem za trzy punkty, co na pewno wyjdzie mu na dobre. W pierwszym meczu w March Madness trafił 2 z 4 oddanych trójek.

Obserwujemy naprawdę dynamicznie rozwijającą się karierę. W ubiegłym roku Sochan debiutował w reprezentacji Polski, teraz walczy w March Madness, na horyzoncie pojawia się NBA.

Bez dwóch zdań. Na pewno jest tego wszystkiego świadomy. My – jako kibice – nie możemy jednak też wywierać na nim dodatkowej presji. Jeżeli będzie gotowy w tym roku zgłosić się do draftu NBA i powalczyć o swoje, to na pewno powinien to zrobić. Natomiast ewentualną sytuację, w której zostanie jeszcze rok w NCAA, też będzie trzeba zrozumieć.

Decyzji podobno na razie nie podjął. 

Wiele się jeszcze może zmienić na plus, albo na minus. Ważna będzie oczywiście końcówka sezonu w NCAA, pozostałe mecze w March Madness. Wiem też, że w związku ze zmianą przepisów, zawodnicy mogą pójść na przeddraftowe treningi, porozmawiać z ludźmi z NBA, a potem ewentualnie wrócić na uczelnię. To też opcja, z której może skorzystać Jeremy.

W kolejnym meczu w March Madness Baylor Sochana zmierzy się z North Caroliną.

Oglądałem wczoraj mecz North Caroliny, grała naprawdę dobrze. Jest niżej rozstawiona w turnieju niż zazwyczaj, ale to jednak dalej markowa szkoła, z bardzo dobrym trenerem. Na pewno może sprawić problem Baylor.

Grzechem byłoby cię nie spytać o Cheta Holmgrena. To być może największy koszykarski talent, który nie gra jeszcze w NBA. Tak jak ty w latach 2012-2017 – jest środkowym Gonzagi.

Widziałem go przedwczoraj w akcji. Wypełnił statystyki w tak naprawdę każdej kolumnie. Pomógł zespołowi, jak tylko mógł. Gonzaga miała zresztą trochę problemów, przeciwnicy się postawili, ale cieszy mnie, że to udało jej się wygrać.

Wracając do Cheta: on już przed pójściem do Gonzagi znajdował się w przeddraftowych zestawieniach z topowymi numerami. Ma nie tylko świetny sezon indywidualnie, ale i drużynowo. Jeśli zajdą daleko w March Madness, to wyłącznie umocni swoją pozycję wśród skautów z NBA.

Przemek Karnowski w 2017 roku był czołową postacią ligi uniwersyteckiej. Z Gonzagą grał w wielkim finale NCAA

To ciekawe, że Gonzaga ma takiego zawodnika. Paręnaście lat temu nie była uważana za czołową drużynę w NCAA. Wiele zmieniło twoje pokolenie, postawienie na Europejczyków.

Gonzaga znajduje się w mniejszym mieście, Spokane, liczącym z dwieście tysięcy osób. Ludzie z nią związani musieli więc pomyśleć nad innym modelem budowania drużyny. Postawili na zawodników z Europy. Ale nie tylko. Bo mieli przecież Ruiego Hachimurę z Japonii czy Oumara Ballo z Mali. Szukali graczy na całym świecie.

To wszystko zaczęło się od Ronny’ego Turiafa w 2005 roku. I generalnie większość zawodników spoza USA to byli podkoszowi. Ja, Kelly Olynyk, Domantas Sabonis. Myślę, że to pokazało wysokim koszykarzom, również amerykańskim, że Gonzaga stawia na środkowych, daje im szansę do pokazania się w ataku. Jest przecież sporo uczelni, gdzie wygląda to inaczej – rozgrywający bierze piłkę i rządzi całą grą.

Chet Holmgren więc może brał to wszystko pod uwagę. Poza tym słyszałem, że jego dobrym kolegą jest Jalen Suggs, który grał w ubiegłym roku w Gonzadze, a potem trafił z czołowym numerem draftu w NBA do Orlando Magic.

W ubiegłym tygodniu po niemal trzech latach walki z kontuzjami wróciłeś do koszykówki. Rozegrałeś dwa mecze w barwach Twardych Pierników Toruń.

To był ciężki i długi okres. Mam za sobą sporo zabiegów, rehabilitacji, chodzenia o kulach, które dla takiej dużej osoby jak ja jest szczególnie uciążliwe. Teraz jednak biegam, skaczę. Cieszę się, że mogłem wrócić do tego, co kocham. I mam nadzieję, że zdrowie nie będzie mnie opuszczało.

Ten powrót był przeplatany upadkami? Leczyłeś jedną kontuzję, a potem pojawiał się kolejny problem?

Wyglądało to tak, że po sezonie 2018/2019 w Toruniu wiedziałem, że mam dwa urazy, którymi muszę się zająć. I wiedziałem, że czeka mnie długa rehabilitacja. Potem, kiedy byłem już gotowy, żeby trenować na wysokich obrotach, pojawił się koronawirus i wszystko na pół roku zostało zamknięte. Nie miałem więc nawet gdzie grać, musiałem ten okres przeczekać.

A kiedy już w drugiej połowie 2020 roku podpisałem kontrakt ze Stelmetem Zielona Góra, okazało się, że muszę mieć zabieg na drugie kolano. Nie było to dla mnie łatwe. Zdecydowałem się jednak na niego, chciałem walczyć. Kolejna rehabilitacja była bardzo długa, pojawiło się też kilka komplikacji. Myślałem, że uda mi się wrócić do gry pod koniec zeszłego roku, ale niestety załapałem się dopiero na końcówkę sezonu. Mam nadzieję, że z Toruniem uda mi się awansować do playoffów. I trochę te rozgrywki dla siebie oraz zespołu przedłużyć.

Miałeś po drodze wątpliwości? Czy jednak motywacja do gry w koszykówkę pozostała niezachwiana?

Motywacja zawsze była. Są gorsze i lepsze dni. Oczywiście, kiedy pasmo negatywnych rzeczy jest tak długie, to na pewno może to w ciebie uderzyć. Trzeba było wstawać każdego dnia i robić postępy. Ja przez długi czas nawet nie mogłem biegać. Sam nie wiedziałem, jak to wszystko się zakończy. Byłem pozytywnie nastawiony, ale nie miałem pewności, co do mojej przyszłości w tym sporcie.

Możesz grać kompletnie bez bólu?

Na tę chwilę czuję się dobrze. Czasami coś się pojawia, ale ogólnie nie narzekam. Trenuję z zespołem, od półtora miesiąca biorę udział w grach pięciu na pięciu. No i udało mi się zagrać w dwóch ostatnich ligowych meczach, z czego bardzo się cieszę.

Gdzie teraz sięgają twoje marzenia, cele, jeśli chodzi o koszykówkę?

Obecnie zależy mi przede wszystkim na tym, żeby być zdrowym. A jeśli będę zdrowy, to postaram się odbudować tę karierę. Trudno mi powiedzieć, czy będę grał w drugiej lidze, w PLK, czy w Eurolidze. Nie mam pojęcia. Tyle było tej niepewności, kiedy leczyłem urazy, że staram się już nie skupiać na dalekiej przyszłości. Tylko tym, co mam teraz. Chcę pracować codziennie, żeby było lepiej, żeby odzyskać rytm meczowy.

ROZMAWIAŁ KACPER MARCINIAK

Fot. Newspix.pl

Ekstraklasa
14.08.2022

Niedziela w Ekstraklasie: Raków i Lech znów spróbują pogodzić ligę z pucharami

Niedziela w Ekstraklasie zapowiada się bardzo ciekawie, także dlatego, że trudno określić, czego się dziś spodziewać po naszych pucharowiczach. Raków Częstochowa i Lech Poznań znajdują się w punkcie kulminacyjnym jeżeli chodzi o próbę pogodzenia rywalizacji ligowej z areną międzynarodową. Przewidzenie składu Rakowa na Jagiellonię graniczy z cudem. Marek Papszun na wielu pozycjach ma duże możliwości rotacji. Na prawym wahadle może wystawić Frana Tudora, Deiana Sorescu lub Wiktora […]
14.08.2022
Suche Info
14.08.2022

Tanguy Ndombele ma trafić na wypożyczenie do SSC Napoli

Tanguy Ndombele ma trafić do SSC Napoli. Tak twierdzi Fabrizio Romano.Tanguy Ndombele Chodzi o roczne wypożyczenie z opcją kupna. Według włoskiego dziennikarza kluby doszły już do porozumienia werbalnego. Teraz Napoli ma rozpocząć negocjacje z zawodnikiem, który nie może liczyć na regularną grę w Tottenhamie. Wszystkim stronom zależy na czasie i rzekomo już w przyszłym tygodniu Francuz ma podpisać kontrakt z włoskim zespołem. Ndombele trafił do drużyny Kogutów przed startem sezonu 19/20. Na początku był bardzo […]
14.08.2022
Suche Info
14.08.2022

Stano: Na takie spotkania warto chodzić

Wczorajsze starcie Pogoni Szczecin z Wisłą Płock dobrze się oglądało. Mecz zakończył się remisem 2:2. Na konferencji pomeczowej trener gości ocenił poziom widowiska. Pavol Stano wypowiedział następujące słowa: – Myślę, że z obydwu stron był to bardzo fajny mecz. Na takie spotkania warto chodzić. Mieliśmy wiele emocji, wiele sytuacji podbramkowych. Rywalizacja zakończyła się remisem, ale dzisiaj wygrał futbol, bo za nami znakomite widowisko. Pogoń ma bardzo […]
14.08.2022
Suche Info
14.08.2022

Gustafsson: Jestem bardzo rozczarowany wynikiem

W sobotni wieczór Pogoń Szczecin gościła lidera Ekstraklasy i zremisowała z Wisłą Płock 2:2. Na konferencji pomeczowej trener Portowców nie krył niezadowolenia z powodu wyniku. Jens Gustafsson powiedział: – Przede wszystkim jestem bardzo rozczarowany wynikiem. Uważam, że zasłużyliśmy na więcej. Nasza gra w wielu aspektach była dziś satysfakcjonująca, dlatego sądzę, że możemy z optymizmem patrzeć w przyszłość. Oczywiście są też rzeczy, które możemy robić lepiej. Musimy być konkretniejsi […]
14.08.2022
Ekstraklasa
14.08.2022

Zaczął od rezerw Garbarni i inwestował w siebie. „Wierzyłem, że dyscyplina się opłaci”

Gdy złamał nogę rok po powrocie do Polski z Nantes, wziął się do pracy i w cztery lata przeszedł drogę z okręgówki do Ekstraklasy. W Garbarni Kraków to, co zarobił, wydawał na dodatkowe treningi i konsultacje. Michał Feliks wierzył i inwestował w siebie, a teraz chce zebrać tego efekty. Opowiada nam o tym, jak wyglądało jego życie we Francji i jaki ma plan na podbicie naszej ligi. Dlaczego młody zawodnik decyduje się na powrót z Francji do Polski? Przeważnie […]
14.08.2022
Suche Info
14.08.2022

Ten Hag: Zawodnicy powinni brać odpowiedzialność za błędy

Wczoraj Brentford pokonało Manchester United aż 4:0. Erik Ten Hag, trener Czerwonych Diabłów w rozmowie z klubowymi mediami ocenił przebieg spotkania. – Wygląda to tak, jakby indywidualne błędy przesądziły o wyniku, ale futbol to sport zespołowy. Konieczna jest współpraca, żeby możliwa była zmiana wyniku. Piłkarze powinni wiedzieć, że muszą brać odpowiedzialność za swoje czyny na boisku. Tu nie chodzi o obronę, tylko o postawę całego zespołu. Popełnialiśmy błędy i nie radziliśmy sobie z piłką. […]
14.08.2022
Tenis
13.08.2022

Prawdziwego mężczyznę poznaje się po tym jak kończy. Hurkacz w finale Canadian Open!

Po pierwszym secie Casper Ruud miał pełne prawo myśleć, że już to ma. Że wygrał to spotkanie, a kolejna partia będzie tylko formalnością. Hubert Hurkacz był podłamany, snuł się po korcie, a na returnie nie miał nic do powiedzenia. Po czym posłuchał trenera Craiga Boyntona, który z trybun zaczął krzyczeć: – Musisz walczyć! Bo przecież można przegrać. Jednak ponieść porażkę, nie dając z siebie wszystkiego? Zawodowemu sportowcowi to po prostu nie przystoi. I Hubert pokazał, że jest […]
13.08.2022
Żużel
13.08.2022

Grand Prix Wielkiej Brytanii: Zmarzlik i Dudek na podium w Cardiff!

Tegoroczne Grand Prix w Cardiff pokazało magię jednodniowych torów. Niestety, pod koniec przedłużających się zawodów, które ostatecznie trwały trzy i pół godziny, okazało się że była to czarna magia. W decydującej fazie tor zaczął się po prostu rozlatywać i zawodnicy bardziej niż z rywalami, walczyli z nawierzchnią. Ale co najistotniejsze dla nas, Polaków, Bartosz Zmarzlik i Patryk Dudek wyjeździli w tak trudnych warunkach znakomite wyniki – obydwaj w Cardiff stanęli na podium! […]
13.08.2022
Tenis
12.08.2022

Hurkacz pokonał Kyrgiosa! Polak w półfinale turnieju w Montrealu

Mimo że trwał trzy sety, to był to szybki mecz. Obaj na korcie nie spędzili nawet dwóch godzin, a w tym czasie i tak zdążyli zagrać dwa tie-breaki. Wygrali po jednym z nich. W trzecim secie meczu Nick Kyrgios zaczął jednak popełniać więcej błędów, a Hubert Hurkacz z tego skorzystał i dwukrotnie go przełamał. I to Polak – znów udowadniający, że w Ameryce Północnej czuje się bardzo dobrze – awansował do półfinału. Za Oceanem najlepiej? Hubert Hurkacz […]
12.08.2022
Lekkoatletyka
12.08.2022

Memoriał Skolimowskiej. Pierwszy mityng Diamentowej Ligi w Polsce [WIDEO]

12.08.2022
Weszło
12.08.2022

Człowiek, którzy widzi palcami. Mueller-Wohlfahrt kończy 80 lat

Lekarz, który wzniósł medycynę sportową i fizjoterapię na nowe wody. W nieosiągalnym dla innych specjalistów tempie był w stanie podnieść wielu atletów na nogi. Przez lata był głównym lekarzem Bayernu Monachium i reprezentacji Niemiec. W skrócie: Hans-Wilhelm Mueller-Wohlfahrt. 12 sierpnia skończył 80 lat. Nie pracuje już w Bayernie Monachium, wciąż prowadzi jednak swoją klinikę, do której różne znane osoby, nie tylko ze świata sporu lgną drzwiami i oknami. Pomógł wielu z nich z Franzem […]
12.08.2022
Tenis
12.08.2022

Dwie polskie batalie w Kanadzie. Hurkacz swoją wygrał, Świątek niestety nie

To były szalenie ciężkie, grane w tym samym czasie mecze polskich tenisistów. Przy tym emocjonujące tak bardzo, że nie wiedzieliśmy na którym z nich skupić się bardziej. Ale wiemy jedno. Po dzisiejszym wieczorze z Igą Świątek oraz Hubertem Hurkaczem proponujemy wprowadzić do powszechnego użycia nowy termin. Jeżeli chcecie komuś życzyć dobrej formy i ogólnej krzepy, to spokojnie możecie powiedzieć „obyś miał zdrowie jak polski tenisista”. Chociaż ostatecznie to Hubert wygrał swoje […]
12.08.2022
Liczba komentarzy: 13
Subscribe
Powiadom o
guest
13 komentarzy
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Wojtek Hadaj-Kowalczyk
Wojtek Hadaj-Kowalczyk
4 miesięcy temu

Od lat było oczywiste, że on waży kilkadziesiąt kg za dużo i szybko będzie miał problemy z kolanami i kręgosłupem. Trzeba było schudnąć dawno temu, teraz to już inwalida.
A Sochan pompowany, jak to w Polsce bywa. O Karnowskim głupi dziennikarze też pisali, że będzie NBA, chociaż każdy kto ma pojęcie wiedział, że to niemożliwe.

Fidol
Fidol
4 miesięcy temu

W wypadku Sochana wiele wskazuje że wyląduje w NBA bo pasuje do obecnej ligi, poprawi rzut i już na wejściu będzie niezłym młodym 3&D do wyrzeźbienia.

U Przemasa było wiadome od początku że nie znajdzie się w NBA. Był zbyt ociężały, powolny, słaby na bronieniu pick&rolii, nie miał rzutu a jego gra ofensywna ograniczała się do haków.

Vinni
Vinni
4 miesięcy temu

Radzę poczytać co o Sochanie piszą w Stanach. Tam również bardzo go chwalą, widzą przy tym tempie rozwoju możliwość gry w NBA. Choć równocześnie raczej stawiają na niego w przyszłorocznym drafcie, po kolejnym roku w Baylor. Wówczas przy takim rozwoju miałby pewną pierwszą rundę draftu 😉

Essa
Essa
4 miesięcy temu
Reply to  Vinni

Nie no, zmyślasz trochę.

Sochan w większości mocków (próbnych draftów) zajmuje miejsca 14-18. Musiałby fatalnie wypaść w March Madness, żeby wrócić na uczelnię na kolejny rok.

Ma świetny potencjał jako SF/PF grający (i kryjący) dodatkowo pozycje 1-4 z bardzo dobrą obroną i wysokim koszykarskim IQ. Ma dobry wingspan 7’0 przy wzroście 6’9.
Dodatkowo JS to rocznik 2003, a w drafcie większość czołowych (Holmgren, Banchero, Ivey, Murray, Davis i Eason) to roczniki 2002 i starsze.

Myślę, że Sochan spokojnie ma szansę na wybór w top20, a takiej okazji się nie odpuszcza. 1 runda to gwarantowana kasa, a poważna kontuzja może przekreślić szansę na garnek ze złotem.

Jedyne jego „red flags” to słaba skuteczność z dystansu i przede wszystkim rzutów osobistych. Musi mocno popracować nad rzutem, żeby odblokować swoją grę mid-range i atak na obręcz. Ale i tak jest 3. najlepiej ocenianym SFem.

Fajnie, gdyby np. trafił do Oklahomy z 15-tką, miałby szansę na duże minuty i rozwój, zamiast przesiadywania na ławce. Wszystkie wybory 15-18 byłby w sumie ok – Houston, Spurs (chyba najlepszy) i Indiana, czyli drużyny w przebudowie, które postawią na młodego.

Vinni
Vinni
4 miesięcy temu
Reply to  Essa

Moją największą obawą jest fakt, że jednak cały czas robi znaczne przeskoki. Rok temu siedział w Europie, teraz nieźle gra w NCAA, za chwile może pukać do NBA. Nie ma trochę czasu na okrzepnięcie, na takie spokojne ustabilizowanie całego swojego życia, także pod względami samej gry.
Bo oczywiście zgadzam się, że już aktualnie można go przewidywać w okolicy TOP20 draftu, bo po prostu idealnie pasuje do aktualnej NBA. Zastanawiam się jednak, czy takie szybkie wejście na poziom NBA nie będzie dla niego zbyt dużym wyzwaniem. Obrona, wszechstronność, koszykarska inteligencja jest już na miejscu, ale rzut ma niestety przeciętny, a liga niestety nie jest aktualnie znana z ogromnej cierpliwości wobec graczy. Tym niemniej życzę mu dalszego konkretnego rozwoju, bo potencjał ma naprawdę spory, aby stać się gościem który spędzi wiele, wiele lat w jakimś niezłym klubie NBA.

Essa
Essa
4 miesięcy temu
Reply to  Vinni

Stary, daj m u robić ten przeskok.

Tam nie ma miejsca na wątpliwości, jest 450 miejsc, kibicujmy, żeby się tam dostał. 🙂

KatastrofaLotnicza
KatastrofaLotnicza
4 miesięcy temu
Reply to  Essa

własnie do OKC nie miałby dużo minut, bo Presti ma ” 30″ picków w ciagu 7 nastepnych lat-wiec bedzie duzo wybieral i probował. Lepszy jest team ktory go rozwinie ładnie, czy OKC dobrze pracuje z mlodziezom ? Toronto – to jest taki odpowiednik Scottie Barnesa czy OG Anunoby

Szkoła Spurs, by z niego zrobiła kozackiego gracza – ograniczona rola w ataku, duza odpowiedzialnosc w defensywie, step by step..

Essa
Essa
4 miesięcy temu

OKC dobrze pracuje z młodzieżą 🙂 To chyba dobrze, że dają szansę – przecież jeśli się sprawdzisz – to zostajesz. Tak działają tankerzy.
No i przez mnogość picków mogą być skłonni bardziej ryzykować – a Sochan przez wiek jest mniej pewny niż goście po 20-21 lat.

Toronto ma Siakama, który jest tym samym typem zawodnika i gra 38 minut na mecz.

Spurs to świetny fit, bo nie mają w zasadzie obsadzonej pozycji PF/SF, Keldon jest undersized no i raczej nie grozi im pozyskanie gwiazdy w offseason.

Nieznawca koszykówki
Nieznawca koszykówki
4 miesięcy temu

A dlaczego polska nadzieja?

AllStar
AllStar
4 miesięcy temu

Bo hasło polek jak jadą za granicę do pracy czy na Erasmusa brzmi Dobre bo polskie.
No i są efekty!

Nieznawca koszykówki
Nieznawca koszykówki
4 miesięcy temu
Reply to  AllStar

Czyli taka jakby pamiątka z wakacji. Ale rozumiem, że chłopak wrócił do korzeni:)

Nieznawca koszykówki
Nieznawca koszykówki
4 miesięcy temu

Uuu jakieś minusy… a za co?

Foo
Foo
4 miesięcy temu

No i przegrali z tymi z North Carolina. Klątwa Weszło zawsze działa.