Serie A po polsku. Przed kim z naszych najlepsze perspektywy?

Mateusz Janiak

13 sierpnia 2022, 15:06 • 11 min czytania

Reklama
Serie A po polsku. Przed kim z naszych najlepsze perspektywy?

Nie ma drugiej ligi z europejskiego TOP 5 z taką dużą liczbą Polaków, jak włoska Serie A. 16 naszych rodaków w ten weekend zacznie nowy sezon ligi włoskiej. Co ich czeka?

Reklama

Polacy w Serie A – sezon 2022/23

Piotr Zieliński (Napoli)

Tak jak generalnie Napoli urosło za kadencji trenera Luciano Spallettiego, tak nasz reprezentant Polski zmalał. W porównaniu z sezonem 20/21 Serie A Zieliński strzelił mniej goli, zaliczył mniej asyst, a to nie przypadek, ponieważ wypracował niższe xA, przeciętnie notował niższe Shot Creating Actions i Goal Creating Actions, wykonywał mniej dryblingów, mniej progresywnych prowadzeń piłki i wprowadzeń w ofensywną tercją oraz pole karne. Słowem – regres.

Sytuacja Polaka w drużynie z Neapolu jest niepewna. Nie wiadomo, na jakie ustawienie zdecyduje się Spalletti i czy będzie w nim miejsce dla Zielińskiego. Ewentualny transfer Giacomo Raspadoriego oddali naszego kadrowicza od wyjściowej jedenastki, bo przy 4-2-3-1 to młody Włoch zajmie pozycję ofensywnego pomocnika, a za nim będą występować Stanislav Lobotka oraz Andre-Frank Zambo Anguissa. Przynajmniej tak – raczej czarno, względnie szaro – wygląda to na początku rozgrywek.

Bilans w okresie przygotowawczym:

Reklama

mecze: 6 (2 w podstawowym składzie)

minuty: 246

Wojciech Szczęsny (Juventus)

Na początku sezonu będzie pauzował z powodu urazu, ale później nie zmieni się nic – reprezentant Polski to numer jeden w Juventusie. Poprzednie rozgrywki zaczął słabo, jednak później wrócił do swojego wysokiego poziomu:

  • 4. w lidze pod względem skutecznych interwencji (74,3%)
  • 1. w lidze pod względem obronionych karnych (3)
  • 5. w lidze pod względem czystych kont (12)
  • 4. w lidze pod względem Post-Shot xG (+3,1)

Może nie był tak dobry, jak w sezonie 2019/20, kiedy wybrano go na najlepszego golkipera ligi, jednak robił swoje i – wszystkie znaki na niebie i ziemi na to wskazują – w zamyśle Massimiliano Allegriego ma to robić dalej.

Reklama

Bilans w okresie przygotowawczym:

mecze: 3 (3 w podstawowym składzie)

minuty: 135

Nicola Zalewski (Roma)

Ostatnią fazę okresu przygotowawczego stracił z powodu urazu odniesionego w sparingu z Tottenhamem, ale już wznowił zajęcia i nadrabia zaległości. Ponoć znajdzie się w kadrze meczowej na inaugurację ligi, choć pewnie jeszcze nie zagra. Za to w kolejnych tygodniach należy się spodziewać go na boisku, Jose Mourinho liczy na młodego Polaka, który jako lewy wahadłowy nadspodziewanie dobrze prezentował się pod względem defensywnym. Oto statystyki Zalewskiego w porównaniu z bocznymi obrońcami z lig TOP 5.

Reklama
  • 20,32 doskoków pressingowych=98 percentyla
  • 3,75 prób odbiorów=98 percentyla
  • 27,72 przechwytu=95 percentyla
  • 8,85 progresywnego prowadzenia=99 percentyla
  • 1,82 udanego dryblingu=95 percentyla

Jak widać, choć przez większość życia biegał jako ofensywny pomocnik, prędko odnalazł się na pozycji, na której musiał wypełniać więcej obowiązków w obronie. Ba! Wyróżniał się na tym tle w czołówce Europy, a przy tym nie zatracił walorów w ataku.

W tym sezonie będzie rywalizował z Leonardo Spinazzolą, ale należy pamiętać, że Włoch stracił rok w związku z kontuzją ścięgna Achillesa, stąd będzie potrzebował czasu, by dojść do odpowiedniej formy.

Bilans w okresie przygotowawczym:

mecze: 5 (2 w podstawowym składzie)

Reklama

minuty: 282

Szymon Żurkowski (Fiorentina)

Środkowy pomocnik siedzi na walizkach. Empoli, do którego był wypożyczony w poprzednich dwóch latach, nie zdecydowało się go wykupić. We Fiorentinie nie widziano dla niego miejsca, dlatego praktycznie nie występował w sparingach. Mówi się o przenosinach do Bolognii, ale na razie na słowach się kończy. W tym momencie trudno prorokować, co czeka Żurkowskiego, nie wiadomo, czyich barw będzie bronił. W drużynie z Bolonii zastąpiłby Mattiasa Svanberga i występowałby regularnie. W ekipie z Florencji zaczynałby jako głęboki rezerwowy i nie sposób odgadnąć, czy jego rola uległaby zmianie.

Bilans w okresie przygotowawczym:

mecze: 2 (1 w podstawowym składzie)

Reklama

minuty: 93

Paweł Dawidowicz (Hellas Verona)

W grudniu zerwał więzadła w kolanie, w maju zdążył wrócić na ostatnie kolejki, nowy sezon bezapelacyjnie zacznie w wyjściowej jedenastce Verony. Cel przed Polakiem jasny – wrócić do formy sprzed urazu. Wówczas spisywał się świetnie przeciwko Lorenzo Insigne, Hakanowi Calhanoglu czy Duvanowi Zapacie. Mówiło się, że w styczniu 2022 przeniesie się do silniejszego klubu, tyle że poważny uraz zniweczył te plany. Najbliższe miesiące pokażą, czy tylko chwilowo, czy ostatecznie.

Bilans w okresie przygotowawczym:

mecze: 3 (2 w podstawowym składzie)

Reklama

minuty: 169

Mateusz Praszelik (Hellas Verona)

Dwa występy, w sumie 23 minuty – oto bilans pomocnika w trakcie premierowego półrocza we Włoszech. Zadebiutował szybciutko, ale po dwóch meczach nabawił się urazu, wypadł na trzy kolejki i już nie wpadł z powrotem do rotacji. Zmiana trenera – z Igora Tudora na Gabriele Cioffiego – nie pomogła. Latem zagrał ledwie raz, jako rezerwowy, nie załapał się do kadry na potyczkę Coppa Italia z Bari. Według miejscowych mediów Polak ma opuścić Veronę.

Bilans w okresie przygotowawczym:

mecze: 1 (0 w podstawowym składzie)

Reklama

minuty: 22

Karol Linetty (Torino)

Ma za sobą najgorszy rok w karierze. W Serie A wystąpił 16 razy i zebrał 899 minut. Gorzej pod tym względem wiodło mu się tylko raz – w rozgrywkach 2012/13 w Lechu Poznań, ale wtedy miał 17/18 lat. W każdym z kolejnych ośmiu sezonów grał w minimum 23 meczach. Odpowiednio w Kolejorzu, Sampdorii Genua i Torino.

Jeszcze do początku listopada Linetty korzystał na problemach zdrowotnych Marko Pjacy i Dennisa Praeta. W podstawowym składzie zagrał w 10 z 13 pierwszych spotkań, ale poza przebłyskami (jak w starciu z Sampdorią) nie zachwycał jako ofensywny pomocnik, a na tej pozycji widział go trener Ivan Jurić. Włoska prasa nie miała wątpliwości – po prostu „nie ma stóp trequartisty”, jak w Italii nazywa się piłkarzy operujących w trzeciej części boiska (ale nie napastników).

Reklama

A jak już Polak w drugiej połowie listopada usiadł na ławce, tak rzadko z niej wstawał. Wydawało się, że jego czas w Torino dobiega końca. Nic z tego nie będzie, latem pakowanie, transfer i arrivederci. A tu nieoczekiwanie nasz reprezentant kraju względnie regularnie kopał w okresie przygotowawczym, co dawało nadzieję, że skoro najwyraźniej zostaje w Turynie, przynajmniej stanie się elementem rotacji i nie ugrzęźnie w rezerwie.

Co więcej, tuż przed inauguracją ligi niespodziankę kumplowi sprawił Sasa Lukić, nowy kapitan Il Toro, który według La Gazzetta dello Sport poinformował Juricia, że chce zmienić pracodawcę, a skorzysta na tym – przynajmniej w krótkim okresie – Linetty. Zobaczymy, czy skończy się inaczej niż rok temu, kiedy wychowanek Sokoła Damasławek nie przyjął daru od losu i w trakcie pauz Pjacy czy Praeta nie zasłużył na wyjściową jedenastkę.

Bilans w okresie przygotowawczym:

mecze: 5 (3 w podstawowym składzie)

Reklama

minuty: 325

Łukasz Skorupski (Bologna)

W tym miesiącu podpisał nową umowę z klubem z Bolonii, kolejny kontrakt będzie obowiązywał do czerwca 2025. Ma za sobą kapitalny sezon:

  • zanotował 12 czystych kont (1. wynik w karierze w Serie A)
  • obronił 72,9% strzałów (2. wynik)
  • miał dodatni Post-Shot xG: +1,5 (1. wynik)

Poza tym prezentował się korzystnie na tle całej ligi – 126 udanych obron to 2. rezultat Serie A, a musiał interweniować przy 166 celnych uderzeniach i tylko trzech bramkarzy w Italii miało więcej roboty, z czego dwóch pofrunęło do Serie B – Salvatore Sirigu z Genoą (już Napoli) i Alessio Cragno z Cagliari (już Monza).

Do tego w czerwcu spuentował znakomity sezon meczem w reprezentacji Polski przeciwko Holandii w Rotterdamie. 31-latek przeżywa najlepsze chwile w karierze i o jego pozycję w klubie nie musimy się martwić. Za to sam Skorupski może z niepokojem przystępować do rozgrywek, bo po letniej wyprzedaży (m.in. Arthur Theate do Rennes, Aaron Hickey do Brentford, Mattias Svanberg do Wolfsburga) Bologna zdaje się słabsza i Polak raczej nie będzie miał mniej pracy niż do tej pory.

Reklama

Bilans w okresie przygotowawczym:

mecze: 2 (2 w podstawowym składzie)

minuty: 150

Kacper Urbański (Bologna)

Kiedy w maju 2021 zagrał przeciwko Genoi, liczył 16 lat, 8 miesięcy oraz pięć dni i został najmłodszym Polakiem, który wystąpił w Serie A. Na następną szansę czekał ponad rok, znów pojawił się na murawie w rywalizacji z Rossoblu, a w międzyczasie nie siedział nawet raz w rezerwie. W okresie przygotowawczym dostał kilka krótkich szans, znalazł się na ławce w Coppa Italia, więc pewien progres osiągnął, ale każdy występ 17-latka będzie sukcesem.

Reklama

Bilans w okresie przygotowawczym:

mecze: 3 (0 w podstawowym składzie)

minuty: 68

Bartosz Bereszyński (Sampdoria)

W lutym podpisał nową umowę z Sampdorią do końca czerwca 2025 i choć sam nie przekreśla ewentualności transferu, raczej już się nie ruszy z Genui. Po Fabio Quagliarelli jest drugim zawodnikiem z największym stażem w zespole, w ostatnich rozgrywkach 10-krotnie był kapitanem. Pod kilkoma względami miniony sezon był dla niego najlepszy w Serie A:

Reklama
  • najwięcej meczów (35)
  • najwięcej minut (2956)
  • najwięcej asyst (3)
  • najwyższa średnia udanych podań w pole karne (0,98)
  • najwyższa średnia dośrodkowań w pole karne (0,4)
  • najwięcej Shot Creating Actions, na które składają się ostatnie dwa zagrania poprzedzające strzał, np. drybling czy podanie (45)

– Czuję się bardzo dobrze, fizycznie jestem w kapitalnej formie, jednej z najlepszych w karierze. Zresztą Robert Lewandowski daje nam wszystkich przykład, jak można się starzeć. Poza tym dla obrońcy najlepszy wiek to 28-32 lata, więc jestem w idealnym momencie, żeby osiągnąć swój maksymalny poziom – mówił kilka miesięcy temu i w sumie statystyki to potwierdzają. W defensywie niezmiennie solidny, w ataku nieco lepszy. Ale czy osiągnął swój szczyt? Zobaczymy, bo z pewnością będzie grał regularnie.

Bilans w okresie przygotowawczym:

mecze: 3 (3 w podstawowym składzie)

minuty: 215

Reklama

Bartłomiej Drągowski (Spezia)

Po prawie trzech tłustych latach nadszedł dla bramkarza zdecydowanie chudy rok. We Fiorentinie przegrał rywalizację z Pietro Terracciano, starszym o siedem lat przeciętniakiem, ale akurat grającym najlepiej w karierze. To brutalnie zahamowało karierę golkipera z Białegostoku. Miał być transfer do silniejszych zespołów, mówiło się o Southamptonie, Bournemouth i Espanyolu, następnie już tylko o Torino, a koniec końców padło na Spezię.

W Aquilottich 25-latek będzie podstawowym bramkarzem, dotychczasowy numer jeden Ivan Provedel przeniósł się do Lazio, tyle że to główny pozytyw transferu. Drągowski zrobił siedmiomilowy krok w tył, ambicje klubu z Ligurii nie sięgają wyżej utrzymania. Oczywiście Polak nie zamierza podbijać świata ze Spezią, a wyłącznie się tam odbudować, natomiast dostał surową lekcję. Taką udzieloną przez nauczyciela z dawnych czasów, co to wali linijką po łapach za chwilę nieuwagi. Wystarczył sezon w rezerwie, by wartość reprezentanta Polski spadła drastycznie i nikt nie chciał spełnić wysokich żądań Violi, która początkowo krzyczała osiem milionów euro. Skończyło się na trzech i połowie sumy następnego transferu. I całe szczęście, że na tym, bo w zespole z Florencji już nawet nie łapał się do kadry na letnie zgrupowanie, a tak przynajmniej znowu będzie regularnie występować w Serie A.

Bilans w okresie przygotowawczym:

mecze: 0

Reklama

minuty: 0

Jakub Kiwior (Spezia)

Tuż przed inauguracją sezonu bombę zrzucił Gianluca Di Marzio – do klubu z Ligurii wpłynęła oferta za Polaka z West Ham United. Szefostwo Młotów proponowało za transfer 22-latka 12 milionów euro, ale sam zawodników uznał, że lepiej zrobi mu pozostanie w Aquilottich. Przynajmniej na razie.

Tym bardziej że zgodnie z zapowiedziami nowy trener – Luca Gotti – przesunął Kiwiora z defensywnego pomocnika na stopera w trzyosobowym bloku, co według samego piłkarza i jego otoczenia jest dla niego docelową pozycją, na której może zrobić większą karierę. Tam występował całe życie, tam czuje się najlepiej. Za rok, po sezonie w środku defensywy Polak prawdopodobnie będzie kosztować znacznie więcej niż te 12 baniek.

A przecież jako środkowy pomocnik i tak zaliczył bardzo udane wejście do Serie A. Rozegrał 22 mecze, z czego 21 całych. Z nim Spezia zdobywała przeciętnie więcej punktów (1,09) niż bez niego (0,75), był najlepszy w zespole pod względem średniej odbiorów (2,3), przechwytów (1,8) i przebiegniętych kilometrów (11,39).

Reklama

Nowy sezon bezapelacyjnie zacznie w wyjściowej jedenastce, według La Gazzetta dello Sport będzie pełnił rolę centralnego stopera w ustawieniu 3-5-2.

Bilans w okresie przygotowawczym:

mecze: 4 (4 w podstawowym składzie)

minuty: 343

Reklama

Arkadiusz Reca (Spezia)

Co prawda stracił letnie przygotowania z powodu urazu, ale pauza nie wpłynęła znacząco na jego pozycję w Spezii. Jak 27-latek był podstawowym lewym wahadłowym w ustawieniu 3-5-2, tak będzie (kiedy tylko nadrobi zaległości, rzecz jasna). Nowe rozgrywki zaczął imponująco, bo jako rezerwowy w Coppa Italia przeciwko Como zanotował dwie asysty i wydatnie przyczynił się do dobicia II-ligowca. Raczej wiadomo, czego się po nim spodziewać – dynamika, odwaga w ofensywie, błędy i nieuwaga w obronie. Szkoda tej fazy defensywnej, ponieważ z taką motoryką Reca pewnie dostałby szansę w zespole z górnej połowy tabeli.

Bilans w okresie przygotowawczym:

mecze: 1 (0 w podstawowym składzie)

minuty: 45

Reklama

Paweł Jaroszyński (Salernitana)

W poprzednim sezonie występował incydentalnie (13 meczów, 509 minut) i w nowym będzie podobnie. Co prawda w okresie przygotowawczym 27-latek grał nawet regularnie, tyle że przed inauguracją sezonu w Coppa Italia nabawił się urazu przywodziciela i nie wiadomo, kiedy wyzdrowieje. W związku z tym bardziej na ten moment nie ma widoków, by nagle stał się podstawowym zawodnikiem ekipy z Salerno.

Bilans w okresie przygotowawczym:

mecze: 4 (2 w podstawowym składzie)

minuty: 228

Reklama

Marcin Listkowski (Lecce)

Dobra wiadomość – w hierarchii lewoskrzydłowych w ustawieniu 4-3-3 wyprzedził Francesco Di Mariano i dlatego cały okres przygotowawczy występował w podstawowym składzie. Co więcej, spisywał się nieźle – 24-latek strzelił gola, zanotował dwie asysty i dwie asysty drugiego stopnia.

Zła wiadomość – od początku okna transferowego było przesądzone, że władze beniaminka Serie A kogoś sprowadzą na to lewe skrzydło i padło na Federico Di Francesco. W poprzednim sezonie w Empoli (na wypożyczeniu ze SPAL) 26 występów w Serie A, pięć goli oraz dwie asysty. Żaden wielki piłkarz, w Azzurich nie należał do czołowych postaci ofensywy:

  • 7. w zespole pod względem kluczowych podań (15)
  • 10. w zespole pod względem udanych podań w pole karne (13)
  • 9. w zespole pod względem xA (1,00)
  • 7. w zespole pod względem Shot Creating Actions, na które składają się ostatnie dwa zagrania poprzedzające strzał, np. drybling czy podanie (40)

Słowem – przeciętniak. Tyle że dużo bardziej doświadczony od Polaka na poziomie Serie A – w sumie 120 spotkań, 14 bramek i 11 asyst (dla Empoli, SPAL, Bolognii i Pescary). To największa przewaga 28-letniego Włocha, który z miejsca zajął pozycję Listkowskiego w rywalizacji o Coppa Italia z Cittadellą.

– Moim zdaniem jest piłkarzem z dużymi umiejętnościami. Zdaje mi się, że eksplozję jego talentu utrudnia charakter. Sprawia wrażenie bardzo cichego, zamkniętego w sobie, a we włoskim futbolu musisz być przebojowy, zabójczy, atakować przeciwnika. Tymczasem Listkowski notuje kilka świetnych zagrań, strzeli gola w ważnym spotkaniu, jednak w następnych meczach tego nie powtarza. Jeżeli zdoła stać się regularny, może być naprawdę mocny – tłumaczył nam Filippo Verri z Pianeta Lecce.

Listkowski zaczyna jako rezerwowy, ale będzie dostawał minuty i biorąc pod uwagę, że rywal do wyjściowej jedenastki nie jest żadnym kozakiem, Polak może zmienić hierarchię. Wszystko zależy od niego.

Bilans w okresie przygotowawczym:

mecze: 5 (5 w podstawowym składzie)

minuty: 291

Dorian Ciężkowski (Cremonese)

Krótko – bez szans na grę. 21-letni bramkarz jest trzeci w hierarchii po Ionucie Radu i Mouhamadou Sarrze, nawet w letnich sparingach pojawiał się na murawie bardzo okazjonalnie i naprawdę musiałyby zaistnieć wyjątkowe okoliczności, by Polak wystąpił w Serie A.

Bilans w okresie przygotowawczym:

mecze: 2 (0 w podstawowym składzie)

minuty: 17

CZYTAJ WIĘCEJ O SERIE A:

foto. Newspix

Mateusz Janiak

Rocznik 1990. Stargardzianin mieszkający w Warszawie. W latach 2014-22 w Przeglądzie Sportowym. Przede wszystkim Ekstraklasa i Serie A. Lubi kawę, włoskie jedzenie i Gwiezdne Wojny.

Rozwiń
[email protected]

Najnowsze

Reklama
Niższe ligi

To jeszcze piłka nożna, czy już hokej? Avia upokorzyła Legię

Jan Broda
10
To jeszcze piłka nożna, czy już hokej? Avia upokorzyła Legię

Piłka nożna

Reklama
Niższe ligi

To jeszcze piłka nożna, czy już hokej? Avia upokorzyła Legię

Jan Broda
10
To jeszcze piłka nożna, czy już hokej? Avia upokorzyła Legię