Bajnes, Sesengnos, Defu, Ląs – każdy, kto grał w Fifę, słyszał te nazwiska. Każdy też zastanawiał się, jak to możliwe, że ceniony bądź co bądź komentator, Dariusz Szpakowski jest w stanie zaliczyć tyle pomyłek w… grze komputerowej. Jak widać, jest to jednak trwała choroba, która nie oszczędza „Szpaka” w żadnej dziedzinie życia. Dopuszczenie faceta do głosu w jakimkolwiek temacie piłkarskim musi skutkować w ten sam sposób: babolami zwanymi już gdzieniegdzie „szpakami”. Niezmiennie dziwi nas tylko, jak można nie przygotować się do podłożenia głosu w grze komputerowej, w której – w trakcie nagrywania – można powtarzać nazwiska nieskończenie wiele razy?!
Ale – jak widać – można, bo jak inaczej wytłumaczyć nazywanie Lensa „Ląsem”, a Sessegnona – „Sesengnosem”? Nikt przy Szpakowskim nie siedział? Ł»aden dźwiękowiec? Ktoś od merytoryki? Ktokolwiek mający minimalne pojęcie o piłce, skoro nie ma go sam sprawozdawca? Wreszcie – co na to współkomentator, Szaranowicz? Te pytania pozostają bez odpowiedzi. Ale słuchając komentarza „Szpaka” w Fifie czujemy się, jak… na prawdziwym meczu Ligi Mistrzów z „Marszczerano” i „Serżio Ramosem”. Ten sam brak przygotowania, te same wtopy.
Sami odpowiedzcie… Jak to możliwe, że człowiek, który powinien zajmować się piłką dzień w dzień od dobrych kilkudziesięciu lat, w życiu nie słyszał nazwiska Defoe, Bonucci czy Coentrao. Już pal licho z tym „Sesengnosem”. To już brak researchu. Dopuszczaliśmy nawet celowość tych baboli, ale… Nie, to chyba niemożliwe. „Bajnes”? „Pjanik”? „Prezis”? Chyba nie pozwoliłby, żeby celowo robili z niego idiotę?
W tym wszystkim brakuje jednak Darkowi pewnej konsekwencji. Skoro „Pjanik”, to czemu nie „Radowik”? Ubawilibyśmy się też przy polskiej lidze!
A tutaj szybka próbka umiejętności „Szpaka”, choć gdybyśmy posiedzieli przy Fifie dłużej, to pewnie moglibyśmy zmontować pełnometrażowy film.
Fot. FotoPyk
