Jewhen Konoplanka – 86-krotny reprezentant Ukrainy, były piłkarz między innymi Sevilli i Schalke 04 – wylądował w Cracovii. Warto sobie zatem przypomnieć historię skrzydłowego, o którego niespełna dekadę temu biły się przecież czołowe ekipy Starego Kontynentu, żeby wymienić Liverpool, Borussię Dortmund czy AS Romę. Dlaczego Ukrainiec tak długo grał w ojczyźnie, zamiast ruszyć na podbój którejś z topowych europejskich lig? Czemu nie oczarował ani Sewilli, ani Gelsenkirchen, choć tak wiele sobie tam po nim obiecywano? Wreszcie – jak to możliwe, że gracz o takim dorobku w wieku 32 lat trafia do polskiej ekstraklasy?

Konoplanka w Cracovii. Co zostało z dawnego kozaka?

Poszukaliśmy odpowiedzi na te pytania.

Jewhen Konoplanka – kontuzje i frustracje

Zanim przejdziemy do bardziej imponujących epizodów z kariery Konoplanki, wypada zatrzymać się na moment przy powodach, dla których Ukrainiec w ogóle ląduje nad Wisłą. A te są w sumie oczywiste. Mówimy bowiem o zawodniku, który stracił ostatnio mnóstwo czasu przez kontuzje i właściwie przestał się liczyć w walce o miejsce w wyjściowym składzie Szachtara Donieck. Dość powiedzieć, że w sezonie 2021/22 skrzydłowy rozegrał jak dotąd zaledwie 47 minut. Dwa razy pojawił się na murawie w sierpniowych meczach eliminacyjnych w Lidze Mistrzów. Jeśli chodzi o krajowe podwórko, nie zanotował ani jednego występu. Raz czy drugi trener Roberto De Zerbi znalazł dla niego miejsce na ławce rezerwowych, ale to by było na tyle.

Dla piłkarza o tak dużym dorobku musiało to być wręcz upokarzające doświadczenie. Serhij Pałkinm, prezes Szachtara, mówił niedawno ukraińskim mediom: – Trener De Zerbi stawia swoim zawodnikom wymagania, których „Żenia” nie jest w stanie spełnić. Po kontuzji miał problemy, w ogóle nie radził sobie z procesem treningowym. Potem jak gdyby wrócił do siebie, wszystko wróciło do normy. Dostawał szanse gry. Ale sprawy nie potoczyły się we właściwym kierunku. Dlatego usiedliśmy, porozmawialiśmy i zdecydowaliśmy, że „Żenia” musi zmienić klub. Nie pojechał z nami na zgrupowanie.

Jewhen Konoplanka i Mateu Lahoz

Początkowo media łączyły go z przenosinami do SC Dnipro 1, klubu będącego nieformalnym spadkobiercą dawnego FC Dnipro, w którym Konoplanka przed laty błyszczał. Jednak, co dość wymowne, trener Igor Jovicević wypowiadał się o możliwości pozyskania 86-krotnego reprezentanta Ukrainy z dużym dystansem. – Jeżeli chodzi o jego talent, cóż mogę powiedzieć? Wszyscy wiedzą, jakiego kalibru jest to piłkarze. Jednak od kilku lat Konoplanka nie występował w swoich klubach regularnie. To jedyny minus przy jego nazwisku, ale musimy to brać pod uwagę. Do tego dochodzi jego pensja, status, stosunek do filozofii naszego klubu, motywacja. Jest mnóstwo czynników. Nie mogę powiedzieć, że nie chcę Konoplanki. Po prostu czasem trzeba znać swoje ograniczenia.

I faktycznie, Konoplanka z regularnymi występami ma problem od lat. To nie kwestia ostatnich tygodni czy miesięcy.

  • sezon 2016/17 (Schalke 04) – 17 występów w lidze; 601 minut
  • 2017/18 (Schalke 04) – 27 występów w lidze; 1567 minut
  • 2018/19 (Schalke 04) – 13 występów w lidze; 654 minuty
  • 2019/20 (Szachtar Donieck) – 13 występów w lidze; 899 minut
  • 2020/21 (Szachtar Donieck) – 8 występów w lidze; 205 minut
  • 2021/22 (Szachtar Donieck) – 0 występów w lidze

Zjazd jest dość ewidentny. „Żenia” dał się poznać jako gracz niezwykle podatny na wahania formy. No i na kontuzje. We wrześniu 2020 roku doznał naprawdę poważnego urazu mięśniowego. Historia powtórzyła się również wiosną roku 2021. Naturalnie nie pojechał z kadrą na mistrzostwa Europy, a kiedy latem De Zerbi dał mu szansę w eliminacjach do Champions League, skrzydłowy skomentował: – Czułem się tak, jak gdyby był to mój debiut. 

Jewhen Konoplanka – w złotej klatce oligarchy

Jako się jednak rzekło, CV ukraińskiego piłkarza musi mimo wszystko imponować. Nie jest to może półka Lukasa Podolskiego, nie przesadzajmy, ale niewątpliwie jedno z najpoważniejszych zagranicznych nazwisk w historii naszej Ekstraklasy. Mówimy wszak o triumfatorze Ligi Europy, o graczu wielokrotnie nagradzanym tytułem Piłkarza Roku na Ukrainie. Choć tak Bogiem a prawdą, to Konoplanka zbyt wielu trofeów w swojej karierze nie zdołał wywalczyć. Jedyne mistrzostwo kraju zdobył w 2020 roku, już w barwach Szachtara Donieck. Dlaczego? Cóż, ujmijmy to tak – nie zawsze kluczowe były dlań sportowe wyzwania.

Jewhen Ołehowycz Konoplanka przyszedł na świat 29 września 1989 roku w mieście Kropywnycki (dawniej Kirowohrad, nazwę zmieniono kilka lat temu w ramach procesu dekomunizacji), położonym na terenie historycznego Zaporoża. Jest to ponura miejscowość. Od lat pogrążona w problemach natury społecznej, na czele z pokaźnych rozmiarów bezrobociem. W powietrzu wciąż unosi się klimat Związku Radzieckiego. I właśnie tam „Żenia” stawiał pierwsze piłkarskie kroki. – Wychowywałem się w rodzinie, w której sport był bardzo ważny – mówił w 2010 roku. – W wieku siedmiu lat zacząłem ćwiczyć karate, równolegle chodziłem na treningi piłkarskie. Moi rodzice woleli, żebym skupił się na tym drugim sporcie. W wieku szesnastu lat zostałem dostrzeżony przez Dnipro. Po przeprowadzce moje życie zmieniło się diametralnie. Zrozumiałem, że to już nie Kirowohrad, na początku nawet trochę się martwiłem. W Dnipro wymagania względem zawodników były znacznie wyższe. Ale podpisałem kontrakt, dostałem pierwszą w życiu pensję. Wcześniej za grę otrzymywałem grosze.

Konoplanka szybko zaczął pukać do pierwszej drużyny Dnipro.

W sezonie 2007/08 zadebiutował w lidze ukraińskiej, w kolejnej kampanii rozegrał dwanaście ligowych spotkań. Widać było, że drzemie w nim spory potencjał, choć nie od razu zdołał go w pełni uwolnić. Dopiero w sezonie 2009/10 przebił się do wyjściowej jedenastki i prędko wyrósł na gwiazdę Dnipro. Imponował dynamiką, niezłym dryblingiem i kapitalnym, piekielnie mocnym uderzeniem z dalszej odległości. W 2010 roku zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Ukrainy. – Lubię długo spać, potrzebuję około dziewięciu-dziesięciu godzin snu dziennie – opowiadał. – Około południa obudził mnie telefon. Dzwonił bez przerwy i przychodziło mnóstwo SMS-ów. Nie wiedziałem, o co chodzi. Okazało się, że wszyscy gratulują mi powołania do kadry. Wciąż nie potrafię w to uwierzyć.

Jewhen Konoplanka

Wydawało się pewne, że tak obiecujący skrzydłowy długo w Dnipro nie zabawi.

Jednak mijały kolejne sezony, a „Żenia” nie zmieniał klubu, mimo iż ofert naturalnie nie brakowało. Zabiegało o niego przede wszystkim Dynamo Kijów. Działacze stołecznej ekipy odzywali się do Konoplanki jeszcze za czasów jego gry w Kirowohradzie, lecz ojciec chłopaka stanowczo się wówczas przeciwstawił tak wczesnemu wyjazdowi syna do stolicy. Natomiast w 2011 roku przedstawiciele Dynama byli gotowi przelać na konto Dnipro, bagatela, czternaście milionów euro za transfer Konoplanki. Raz jeszcze przyszło im jednak odejść z pustymi rękami. Po pierwsze dlatego, że sam zawodnik nie palił się do odejścia. A po drugie dlatego, że klubem władał niepodzielnie Ihor Kołomojski – potężny ukraiński oligarcha żydowskiego pochodzenia. Gigant branży medialnej i naftowo-chemicznej. Pochodzący z Dniepru (dawniej: Dniepropetrowska) przedsiębiorca mógł sobie pozwolić na odrzucenie nawet tak korzystnej propozycji.

Czternaście baniek w twardej walucie za gracza, który rozegrał dwa pełne sezony w seniorskim futbolu… Umówmy się, że 99% właścicieli osobiście spakowałoby Konoplance walizkę i odwiozło go na dworzec do Kijowa. Ale nie Kołomojski, któremu marzyło się uczynienie z Dnipro znaczącej siły na piłkarskiej mapie Ukrainy, a najlepiej całej Europy. Miliarder w tamtym czasie uchodził za jedną z najważniejszych politycznie postaci nie tylko dla okręgu dniepropietrowskiego (którym przez chwilę formalnie zarządzał), ale całego kraju. Przejawem jego wielkich ambicji było ściągnięcie na ławkę trenerską Hiszpana Juande Ramosa. Poza „Żenią” w zespole występowali tacy zawodnicy jak Nikola Kalinić, Rusłan Rotań, Ivan Strinić, Roman Zozula, Giuliano de Paula czy Vitaliy Denisov.

Czternaście milionów? Konoplanka wart jest pięćdziesiąt, może sześćdziesiąt! – odgrażał się Ramos. Tak wysoko zawieszonej poprzeczki finansowych oczekiwań nie zdołał przeskoczyć choćby Liverpool. Z kolei Roma dogadała się z działaczami Dnipro, lecz nie umiała dogodzić samemu zawodnikowi. Negocjacje kontraktowe zakończyły się fiaskiem. Okazało się, że Konoplanka tyle zarabia u Kołomojskiego, iż pieniądze proponowane przez rzymian uznał za „uwłaczające”.

Jewhen Konoplanka – król własnego podwórka

Koniec końców Ukrainiec opuścił złotą klatkę dopiero po sezonie 2014/15. Już jako ukształtowany, 26-letni zawodnik. Miał za sobą najbardziej imponujący sezon w karierze. Dotarł bowiem z Dnipro do finału Ligi Europy, gdzie jego drużyna minimalnie (2:3) uległa Sevilli. Zresztą właśnie do stolicy Andaluzji skrzydłowy postanowił się przeprowadzić. Na zasadzie wolnego transferu, a zatem Dnipro summa summarum nie zarobiło na nim ani jednej kopiejki. – Gdybym miał dwa i pół metra wzrostu i nie potrafił przyjąć piłki, pewnie poszedłbym do Anglii – wypalił „Żenia” – Ale mam pojęcie o technice, więc to naturalne, że wybrałem Hiszpanię. To najlepsza liga świata. Dostałem kilka ofert z Premier League, odezwało się też Atletico Madryt. Uznałem jednak, że Sevilla będzie najlepsza. Działacze tego klubu bardzo mocno o mnie zabiegali. Choć sam proces podejmowania decyzji tak mnie zestresował, że schudłem przez to trzy kilogramy.

Miało się więc wreszcie wyjaśnić, jak wysoko zawieszony jest właściwie sufit Konoplanki. Ukraińska prasa niekiedy pisała o nim jako o „najzdolniejszym piłkarzu generacji”. Porównywano go do Arjena Robbena z uwagi na to, iż wyspecjalizował się w ścinaniu akcji ze skrzydła do środka, by kropnąć potężnie lepszą nogą. Ale liczby wykręcane przez Ukraińca na krajowym podwórku nie powodowały efektu „wow”. Owszem, Konoplanka gwarantował Dnipro około dziesięciu-piętnastu punkcików w klasyfikacji kanadyjskiej, lecz trzeba pamiętać, że od pewnego momentu cała gra zespołu kręciła się już wokół niego. Co bardziej pesymistyczni eksperci podkreślali, iż piękne trafienia Konoplanki z dystansu świetnie się prezentują w kompilacjach zmontowanych do melodii „Danza Kuduro”, lecz w praktyce trudno o skrzydłowego, który tak często niweczyłby wysiłek całego zespołu nieprzemyślanymi, skazanymi na niepowodzenie uderzeniami z dystansu.

W sezonie 2014/15 Ligi Europy skrzydłowy zanotował w sumie jednego gola i trzy asysty w piętnastu meczach. Niewiele. Oczywiście wyraźnie wyróżniał się na tle zespołu, sprawiał mnóstwo problemów przeciwnikom, ale często nie przeradzało się to w konkrety.

Jewhen Konoplanka

No i, co tu dużo mówić, Sevilla zweryfikowała Ukraińca negatywnie. Choć zaczął zupełnie nieźle – na przełomie października i listopada zanotował bramkę oraz pięć asyst w trzech meczach ligowych, trafił też do siatki w Lidze Mistrzów przeciwko Manchesterowi City. Jednak im dalej w las, tym mocniej rozczarowywał. Nie zaaklimatyzował się w stolicy Andaluzji. Nie nauczył się języka hiszpańskiego, mimo że podjął takie zobowiązanie podpisując kontrakt z klubem. W końcu trener Unai Emery postanowił publicznie skrytykować Ukraińca. – To fajny, skromny chłopak, ale za bardzo się przyzwyczaił do luksusu. Musi się nauczyć rywalizować o miejsce w składzie. To trudny proces. Trzeba zrozumieć, że w zespole jest 25 zawodników i wszyscy mogą grać w pierwszym składzie. Nie ma wyjątków. […] Liczę, że Jewhen zrozumie, iż tutaj nie jest jeszcze wielką gwiazdą. Że znajdzie inspiracje, by się rozwijać.

Sevilla w 2016 roku ponownie zwyciężyła w Lidze Europy, lecz Konoplanka finałowe starcie spędził na ławce rezerwowych. To był dobitny komunikat ze strony szkoleniowca. Wkrótce potem „Żenia” wylądował na wypożyczeniu w Schalke 04. Tam poszło mu nieco lepiej niż na Estadio Ramón Sánchez Pizjuán, w 2018 roku dołożył cegiełkę do wicemistrzostwa kraju. Ale czy wyrósł na gwiazdę drużyny, albo chociaż jednego z liderów? Nie.

– Jeśli miałbym określić przygodę Jewhena Konoplanki z Schalke jednym słowem, powiedziałbym, że była… dziwna. Ukrainiec od początku zdradzał duże możliwości, brakowało w klubie lewego skrzydłowego, który miałby drybling, zejście na prawą nogę, strzał z dystansu, technikę – opowiadał Marcin Borzęcki, ekspert Viaplay i sympatyk Schalke. – Pierwszy sezon był rozczarowujący, ale, tak czy owak, została uruchomiona klauzula wykupu i liczono, że Konoplanka przebudzi się u nowego trenera (po poprzednim nota bene ostro się w mediach przejechał). I rzeczywiście, przebudził się, ale na dłuższą metę bardzo brakowało mu regularności. Rozgrywał dobry mecz, po czym ginął w kilku kolejnych. Strzelał gola, asystował, a na kolejny błysk trzeba było czekać tygodniami. Mam wrażenie, że nigdy tak do końca nie zaaklimatyzował się w Gelsenkirchen i w trzecim roku jego występów w Schalke był już tylko kulą u nogi pobierającą sowitą pensję. Z perspektywy czasu zdecydowanie rozczarował. Osobiście jestem przekonany, że miał możliwości, by być gwiazdą Bundesligi.

Jewhen Konoplanka – lokalna gwiazda

Tak to właśnie było z Konoplanką i jego zagranicznymi wojażami. Duże nadzieje, jeszcze większe rozczarowanie. Na jego definitywnym transferze do Schalke najlepiej wyszło Dnipro, które – dzięki dobrej woli zawodnika – zapewniło sobie procent od kwoty odstępnego i skosiło za transakcję sześć milionów euro. Niezależnie jednak od wzlotów i upadków w klubowej piłce, Konoplanka przez długie lata był jednym z liderów reprezentacji narodowej. Wraz z Andrijem Jarmołenką tworzyli niezwykle przebojowy i eksplozywny duet skrzydłowych, stanowiący największe zagrożenie dla oponentów Ukrainy. Jest zresztą dość interesującym fenomenem, iż Jarmołenko – podobnie jak jego wieloletni kompan z kadry – nie zrobił nie wiadomo jakiej furory w żadnym z zagranicznych klubów.

Konoplanka do reprezentacji wjechał w 2010 roku razem z drzwiami i futryną. Asysta w debiucie, gol w drugim występie. To musiało robić wrażenie, rozpalać wyobraźnię fanów. Oczywiście ukraińska kadra rozgrywała wtedy tylko mecze sparingowe, nie uczestniczyła w eliminacjach do zbliżających się mistrzostw Europy, ale na popisy skrzydłowego trudno było patrzeć z przymrużeniem oka. W sumie przed Euro 2012 trafiał do siatki w starciach z Rumunią, Urugwajem, Niemcami i Izraelem. Miał niezłe ekipy na rozkładzie. – Moim największym marzeniem jest zdobycie mistrzostwa Europy – mówił bez ogródek.

W trakcie turnieju był podstawowym zawodnikiem w zespole Ołeha Błochina. Zanotował nawet asystę w pierwszym meczu ze Szwecją, a Ukraina zaczęła mistrzostwa od obiecującego zwycięstwa 2:1. Jednak Francuzi i Anglicy okazali się już dla naszych wschodnich sąsiadów zbyt mocni.

Anglia 1:1 Ukraina (eliminacje do MŚ 2014)

W sumie Konoplanka rozegrał w narodowych barwach aż 86 meczów, zdobył 21 goli.

Kiedy ze sceny zeszło pokolenie Andrija Szewczenki czy Serhija Rebrowa, ukraińscy kibice potrzebowali nowych idoli, no i „Żenia” niewątpliwie stał się jednym z nich. Może nawet trochę na wyrost, ponieważ fiasko jego zagranicznej przygody (nawet jeśli poszukamy dla niego tak wyświechtanych uzasadnień, jak problemy z aklimatyzacją) dowodzi, iż Konoplanka w istocie nie był talentem światowego formatu. Graczem o możliwościach porównywalnych choćby z wspomnianym „Szewą”. Stanowił materiał na gwiazdę – ujmijmy to – lokalną. I takową został. Niewiele brakowało, a awansowałby z reprezentacją na mistrzostwa świata w Brazylii. Ostatecznie Ukraińcy polegli w barażach po dramatycznym dwumeczu z Francją (2:0 u siebie, 0:3 na wyjeździe). W eliminacjach Konoplanka rozegrał jedno z najlepszych spotkań w karierze, prowadząc zespół do cennego wyjazdowego remisu z Anglią na Wembley.

Gorzką pigułką do przełknięcia było natomiast Euro 2016. Na francuskich boiskach reprezentacja Ukrainy przegrała wszystkie trzy mecze i wróciła do domu w atmosferze konfliktu. Na kolejne mistrzostwa dręczony urazami skrzydłowy już nie pojechał. Ale o jego statusie w reprezentacji niech świadczy fakt, że gdyby nie fatalny stan zdrowia, to Szewczenko najpewniej znalazłby dla niego miejsce w kadrze. Choć przecież „Żenia” – nawet zdrowy – jest już daleki od topowej dyspozycji.

***

Dla Konoplanki, który jeszcze siedem lat temu otwarcie kpił sobie z ofert Evertonu czy Stoke City, przeprowadzka do Cracovii to niewyobrażalny zjazd. Z pewnością również pod względem finansowym. Już nawet pomijając jego absurdalne apanaże w Dnipro, gdzie rozpieszczał go Kołomojski, trzeba pamiętać, iż również w Sevilli i Schalke 04 skrzydłowy należał do najlepiej opłacanych zawodników. W Szachtarze zapewne też nie grał za frytki, nie bez kozery klub tak ochoczo się go pozbywa. Skoro zatem „Żenia” zdecydował się na podpisanie umowy ze średniakiem z polskiej ligi, to wyraźny znak, że był postawiony pod ścianą.

Zdrowy i zmotywowany Konoplanka będzie naturalnie nie tylko wzmocnieniem Cracovii, ale i jedną z najciekawszych postaci w lidze. Nawet jeśli przyjmiemy, że z dawnego Jewhena po tych wszystkich urazach mięśniowych pozostało, dajmy na to, 50%. Jednak wątpliwości wokół tego ruchu krąży mnóstwo. Na dodatek okres przygotowawczy już za nami, więc Jacek Zieliński nie będzie mógł komfortowo zainstalować Ukraińca w swoim zespole. Z drugiej strony, co będziemy was oszukiwać, lubimy takie ruchy. Zawsze to trochę dodatkowej ekscytacji, pozytywnego fermentu na krajowym podwórku. Nawet jeżeli entuzjazm uleci wraz z pierwszym dziadowskim występem Konoplanki, na razie pewne jest jedno – do Ekstraklasy trafia piłkarz, który niegdyś naprawdę był kozakiem.

„Pasy” długo zwlekały ze wzmocnieniami, fakt. Ale jak już ruszyły na łowy, to upolowały grubego zwierza.

CZYTAJ WIĘCEJ O EKSTRAKLASIE:

fot. NewsPix.pl / FotoPyk

Prasówka
13.08.2022

PRASA. Tomaszewski: W Lechu potrzebne jest pranie mózgów!

Sobotnia prasa skupia się głównie na ligowej piłce. SPORT Robert Dadok walczy o powrót do pierwszej jedenastki Górnika Zabrze. Michał Zichlarz (SPORT): Górnik dobrze rozpoczął rozgrywki. Po trzech meczach macie 6 punktów. Będziecie mocniejsi niż w poprzednim sezonie? Robert Dadok: Na razie dobrze funkcjonujemy i jesteśmy bardziej konkretni. Mam nadzieję, że coś zmieniło się w porównaniu z poprzednim sezonem, bo w wyrównanym meczu z czołowym zespołem, a za taki uważam […]
13.08.2022
Suche Info
12.08.2022

Stokowiec: – Nie potrafiliśmy zabić meczu zdecydowanie wcześniej

Mecz Miedzi Legnica z Zagłębiem Lubin zakończył się wynikiem 0:1. Oto, co powiedzieli po spotkaniu szkoleniowcy obu zespołów. – Cieszę się bardzo ze zwycięstwa. Jest to bardzo cenne dla mnie, bo pokazuje że potrafimy wygrywać i kontrolować spotkanie pomimo nie najlepszej gry. Dominowaliśmy, stwarzaliśmy okazje, ale nie potrafiliśmy zabić tego meczu zdecydowanie szybciej. Wymagam od mojej drużyny dobrej organizacji i trzymania meczu pod kontrolą – mówił krytycznie Piotr Stokowiec, cytowany za oficjalną […]
12.08.2022
Weszło
12.08.2022

Dwa oblicza Legii, dwa oblicza Widzewa

Do tej pory chwaliliśmy Widzew za grę, ale za wyniki już znacznie mniej. Dziś długo w wykonaniu beniaminka z Łodzi nie było ani dobrej gry, ani dobrego wyniku. Dopiero druga połowa chwilami pokazywała, że gospodarze są w stanie nawiązać jakąś walkę. Generalnie jednak kibice Widzewa mają prawo zacząć się niepokoić. Ich piłkarze na przykład znów stracili gola po strzale zza pola karnego. Uderzający Johansson i dwóch innych zawodników stojących […]
12.08.2022
Suche Info
12.08.2022

Chiny: trybuny przekazywały polecenia trenera

Do całkiem ciekawej sytuacji doszło w lidze chińskiej. Zawieszony trener chciał zmienić formację swojego zespołu, ale jego komunikaty nie docierały do piłkarzy. Pomogli mu w tym kibice, którzy zaczęli wykrzykiwać do zawodników polecenia szkoleniowca. Bohaterem tej taktycznej nowinki są kibice Dalian Pro. Trener tego klubu, Xie Hui, został zawieszony na mecz z Shanghai Port. Nie miał prawa przebywać na ławce, pozostały mu trybuny. I to właśnie z trybun chciał przekazać swoim piłkarzom komunikat, by ci zmienili formację 4-3-3 […]
12.08.2022
Suche Info
12.08.2022

Romano: Depay coraz bliżej Juventusu

Fabrizio Romano informuje, że negocjacje Memphisa Depaya z Juventusem posuwają się do przodu. Na ten moment wszystko wskazuje na to, że Holender wyląduje w Serie A. Wraz z przyjściem Roberta Lewandowskiego, a także kilku innych zawodników, stało się jasne, że nie ma już miejsca w zespole dla Depaya. Sam Holender chciał początkowo walczyć o skład w „Dumie Katalonii”. Szybko jednak pogodził się z tym, że nie ma czego szukać w obecnym zespole. Utwierdziła go w tym między […]
12.08.2022
Tenis
12.08.2022

Hurkacz pokonał Kyrgiosa! Polak w półfinale turnieju w Montrealu

Mimo że trwał trzy sety, to był to szybki mecz. Obaj na korcie nie spędzili nawet dwóch godzin, a w tym czasie i tak zdążyli zagrać dwa tie-breaki. Wygrali po jednym z nich. W trzecim secie meczu Nick Kyrgios zaczął jednak popełniać więcej błędów, a Hubert Hurkacz z tego skorzystał i dwukrotnie go przełamał. I to Polak – znów udowadniający, że w Ameryce Północnej czuje się bardzo dobrze – awansował do półfinału. Za Oceanem najlepiej? Hubert Hurkacz […]
12.08.2022
Weszło
12.08.2022

Dwa oblicza Legii, dwa oblicza Widzewa

Do tej pory chwaliliśmy Widzew za grę, ale za wyniki już znacznie mniej. Dziś długo w wykonaniu beniaminka z Łodzi nie było ani dobrej gry, ani dobrego wyniku. Dopiero druga połowa chwilami pokazywała, że gospodarze są w stanie nawiązać jakąś walkę. Generalnie jednak kibice Widzewa mają prawo zacząć się niepokoić. Ich piłkarze na przykład znów stracili gola po strzale zza pola karnego. Uderzający Johansson i dwóch innych zawodników stojących […]
12.08.2022
Ekstraklasa
12.08.2022

Miedź chyba myśli, że bez defensywy da się utrzymać w Ekstraklasie

Krótki apel do Miedzi Legnica: ściągnijcie kogoś sensownego na obronę, bo z obecnymi parodystami macie murowany spadek. To, co wyprawia Carlos Julio Martinez na lewej obronie to taki kryminał, że w pewnym momencie jego kolega z drużyny stwierdził, że walnie swojaka, aby wziąć trochę winy na siebie. Zagłębie nie zagrało nic wielkiego, ale wywozi z Legnicy trzy punkty. Jak do tej pory tylko Wisła Płock była w stanie doszczętnie skarcić Miedź Legnica za katastrofalne zachowania […]
12.08.2022
Ekstraklasa
12.08.2022

Derby i klasyk? Całkiem przyjemny początek weekendu w Ekstraklasie

Piątkowe granie w Ekstraklasie to regionalne derby i ligowy klasyk. Nie ma co narzekać — ciężko sobie wyobrazić ciekawszy początek weekendu z naszą ligą, szczególnie, gdy pucharowicze jeszcze tłuką się w Europie. Szesnaście — w tylu meczach Miedź Legnica mierzyła się z Zagłębiem Lubin. Ligowych klasyków było nieco więcej, bo aż 68. Wszystko to składa się jednak na przyjemny zestaw par na piątek z Ekstraklasą. Ułożyć od nowa defensywę: problem Miedzi Legnica Miedź Legnica musi […]
12.08.2022
Weszło
12.08.2022

Dziwny przypadek Kristoffera Velde. W Europie kozak, w lidze badziewiak

Kristoffer Velde w dużym stopniu przyczynił się do awansu Lecha Poznań do czwartej rundy eliminacji Ligi Konferencji. Norweski skrzydłowy strzelił gola i asystował przy trafieniu Mikaela Ishaka. Dołożył cegiełkę do tego, że Kolejorz pokonał po dogrywce Vikingura Rejkjawik 4:1. 22-latek pokazuje, że w europejskich pucharach potrafi błysnąć, natomiast w Ekstraklasie wciąż jest fatalny. Jeśli ktokolwiek oglądał ponadczasową bajkę „Shrek” z pewnością pamięta klątwę, z jaką zmagała się […]
12.08.2022
Ekstraklasa
11.08.2022

Lecce złożyło Lechowi Poznań ofertę za Lubomira Satkę

US Lecce chciało kupić Lubomira Satkę z Lecha Poznań, ale władze beniaminka Serie A nie były skłonne zapłacić tyle, ile żądał Kolejorz. Temat transferu na południe Włoch upadł. O odejściu Satki z Lecha mówi się od przynajmniej roku i występu Słowaka w mistrzostwach Europy. Środkowym obrońcą m.in. ponoć interesowało się SSC Napoli, a w grudniu pojawiła się oferta z Dinama Zagrzeb. Według naszych informacji niedawno temat sprowadzenia 26-latka sondowało […]
11.08.2022
Weszło
11.08.2022

PZPN rozważa zbudowanie Centrum VAR w Warszawie. Wozy VAR pójdą w odstawkę?

Nie jest to jeszcze przesądzone, ale trwają konsultacje w tej sprawie. Władze Polskiego Związku Piłki Nożnej w porozumieniu z Kolegium Sędziów PZPN rozważają zbudowanie Centrum VAR, które miałoby zastąpić wozy VAR. Obecnie są one wysyłane na wszystkie mecze Ekstraklasy. Wprowadzenie takiego rozwiązania sugerowali od jakiegoś czasu sami arbitrzy. Miałoby to skrócić czas jaki poświęcają na dojazdy. Podobne rozwiązanie od kilku lat funkcjonuje w kilku krajach. Świetnym przykładem są Niemcy, gdzie […]
11.08.2022
Liczba komentarzy: 56
Subscribe
Powiadom o
guest
56 komentarzy
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Miki
Miki
6 miesięcy temu

Wszystko fajnie, pięknie da że 3 gole i 5 asyst.
Pytam tylko po co , gdyż cracovii to puchary nie grożą.
No chyba że przed putinem ucieka ???

JAN
JAN
6 miesięcy temu
Reply to  Miki

Przecież on średni w sezonie gra ok. 40 minut. Chyba nie zdąży hahaha

Bronco
Bronco
6 miesięcy temu

Czyli weszło aprobuje czy gani? Bo nie wiem jaką narrację mam przyjąć- życzliwą dla Cracovii i zawodnika czy prześmiewczą?

Early Level
Early Level
6 miesięcy temu
Reply to  Bronco

Jak dla mnie informacyjną. To też się zdarza

Janusz Ekspert
Janusz Ekspert
6 miesięcy temu
Reply to  Bronco

Weszło póki co wciąż nie może się zdecydować, czy jest prawo, czy lewonożny 🙂

January
January
6 miesięcy temu
Reply to  Bronco

do wyrobienia sobie zdania potrzebujesz tego co napisze Krzyś bądź Wojtuś?

Bronco
Bronco
6 miesięcy temu
Reply to  January

Naprawdę brakuje ci hashtagu #ironia? Poważnie?

January
January
6 miesięcy temu
Reply to  Bronco

Nie skumalem, przepraszam Cię Bronco

XDDD
XDDD
6 miesięcy temu
Reply to  Bronco

Zrób im loda to ci powiedzą

zakola.com
zakola.com
6 miesięcy temu

Ciekawe nazwisko. Wiadomo, że prime nikt tu nie przyjdzie, ale zobaczymy może coś pokaże.

Normalny Kibic
Normalny Kibic
6 miesięcy temu

Co by nie było, może zabłysnąć, coś wnieść…może się podniesie i samo nazwisko mówi swoje..gratuluje Cracovii..

Zawisza Czarnecki
Zawisza Czarnecki(@zawisza-czarnecki)
6 miesięcy temu

Największe nazwisko od czasu Ljuboji. Powodzenia!

Igrek
Igrek
6 miesięcy temu

No nie do końca. Podolski na pewno jest głośniejszym nazwiskiem, Błaszczykowski też trochę więcej w karierze ugrał.

Puchacz Rozjemca
Puchacz Rozjemca
6 miesięcy temu
Reply to  Igrek

Jeszcze Eduardo. Tylko jak się to skończyło wszyscy wiedzą.

Mario
Mario
6 miesięcy temu

Przy Podolskim obaj to amatorzy.

rroy
rroy
6 miesięcy temu
Reply to  Mario

Jak na teraz to obaj nie bawili się ligą …
lubię Podolskiego;)

X666
X666
6 miesięcy temu

Błaszczykowski to większe nazwisko

Misza
Misza
6 miesięcy temu
Reply to  X666

na pewno dłuższe

Adek
Adek
6 miesięcy temu

Największe nazwisko to Podolski, a później długo, długo nic…

huj ci w dupe
huj ci w dupe
6 miesięcy temu

Podbno kolejny w corupcovi będzie janczyk

Misza
Misza
6 miesięcy temu

jak kilka dni temu zobaczyłem tytuł „Konoplanka blisko Cracovii” to pomyślałem że to clickbait i napewno chodzi o innego Konoplanke. Brawo Cracovia

eugeniuszsmietana
eugeniuszsmietana
6 miesięcy temu

Po komentarzach z Ukraińskich mediów można wnioskować, że z faceta nic już nie zostało. Nie domagał nawet na zwykłych treningach, a co dopiero mówić o zagraniu choćby ogonów na intensywności meczowej. Stąd i na ławkę nie było sensu go brać.

Coś mi się zdaje, że to już tylko nazwisko i realnie przedwczesny piłkarski emeryt. Zapewne zaliczy podobną przygodę co Eduardo w Legii, czy inny Stoch w Zagłębiu.

XDDD
XDDD
6 miesięcy temu

WOW ukraiński alkoholik co łapie ciągle kontuzje (bo trenuje na kacu) a u żydków podniecenie jakby dobry piłkarz przychodził. ten gość to wrak, od 2 lat nie nadaje się do zawodowego sportu

JaToTylkoJa
JaToTylkoJa
6 miesięcy temu
Reply to  XDDD

Żydostwo i banderyzm mają trochę wspólnego 🙂

generał Gruba
generał Gruba
6 miesięcy temu
Reply to  XDDD

Ból dupy ubeckich bękartów z Reymonta bezcenny.

XDD
XDD
6 miesięcy temu
Reply to  generał Gruba

Ból dupy niby dlaczego. Chcielibyśmy to byśmy go wam zwinęli sprzed nosa ale po co emeryt jak Eduardo. Wisłę interesują zawodnicy na których można zarobić a nie zapijaczone wraki dojące kluby

znawca_tematu
znawca_tematu
6 miesięcy temu
Reply to  XDD

Słuchaj bidoku z Reymona, stopy procentowe poszły ostro do góry, a wasze milionowe długi zaraz będą podwojone stąd sprzedaliście na musie najlepszych u was Jebakhe i El Hoojego a zostały wam już prawie same niedojdy w składzie, które dadzą wam upragniony awans do …1 ligi. Gul śmiga i ma śmigać. Jak Konopienko wypali to wciągnie nosem tą ligę, a jeśli będzie się lenił to w lipcu do was trafi, żeby pomóc w walce o awans do Ekstraklasy. Nie pozdrawiam

PZPN=Pijacy Złodzieje Patusy Nieroby
PZPN=Pijacy Złodzieje Patusy Nieroby
6 miesięcy temu

Z Szachtara do Cracovii – zjazd niesamowity. Pozostaje pytanie w głowie – co z nim jest nie tak? Bo coś musi skoro tu przychodzi.

Artur Fortuna
Artur Fortuna
6 miesięcy temu

Zjazd jak z Mont Everest do szamba pełnego gówna

Elkorn
Elkorn
6 miesięcy temu

Zeby nie byc na Ukrainie jak wojna wybuchnie.Szkoda zarobionych pieniedzy a jak stan wojenny albo wojna to kalacha do reki i na front.

PZPN=Pijacy Złodzieje Patusy Nieroby
PZPN=Pijacy Złodzieje Patusy Nieroby
6 miesięcy temu
Reply to  Elkorn

Ma chłopina racje – brać rodzine i uciekać z tego rynsztoka – kto by chciał walczyć o takie państwo, albo o Polskę która okrada właśnych obywateli i robi z nich biedaków. Takie państwa powinny upaść.

waffek
waffek
6 miesięcy temu

to co tu jeszcze robisz ? Idź się uczyć nowego języka zamiast tracić czas na komentarze

FałszywyProfil
FałszywyProfil
6 miesięcy temu

za to u was w Rosji raj

Rafm
Rafm
6 miesięcy temu

Nie wiem jak jest dzisiaj, ale w Sevilli to nie grał dlatego, że bardziej był zainteresowany łojeniem wódy niz treningiem. Mam szwagra Hiszpana, kibica Sevilli, Konopę we wszystkich knajpach znali..

gosc
gosc
6 miesięcy temu
Reply to  Rafm

W dusseldorfie tez byl widywany w roznych lokalach.

Jgn
Jgn
6 miesięcy temu

Stawiam dolary przeciw orzechom, że skończy jak Salenko w Pogoni.

77/82
77/82
6 miesięcy temu
Reply to  Jgn

Jakby nie patrzeć łączy ich wspólne hobby i bynajmniej nie jest to piłka 🙂

kosiarz umyslow foliarzy
kosiarz umyslow foliarzy
6 miesięcy temu
Reply to  Jgn

kto?

XDDD
XDDD
6 miesięcy temu

Jakby cokolwiek zostało z dawnoego kozaka to nie przyszedłby do tak gównianego klubu jak cracovia, przecież oni są pośmiewiskiem ligi. Klubik z pustymi trybunami i właścicielem synem ubeka

jacek
jacek
6 miesięcy temu
Reply to  XDDD

Własnie DZISIAJ CRACOVIA ODPOWIEDZIAŁA NA TWOJE OBELGI W POSTACI WYGRANEJ Z LECHIĄ

hahaha
hahaha
6 miesięcy temu
Reply to  jacek

Szanuje te odpowiedz i podziwiam zachowanie spokoju. Kulturalnie i w punkt.

JezdziecBezGlowy
JezdziecBezGlowy(@jezdziecbezglowy)
6 miesięcy temu

Skoro rok starszy Grosicki, który przed przyjściem do Pogoni przez rok praktycznie nie grał w piłkę, robi cyfry i jest wyróżniającym się zawodnikiem, to będący nieporównywalnie lepszym graczem Konoplanka może spokojnie pozamiatać tę ligę. O ile oczywiście będzie mu się chciało i nie przyjechał tu tylko naciągnąć Filipiaka na kontrakt.

Syf
Syf
6 miesięcy temu

Zastanawiam się skąd ta niesamowita opinia o nim w Polsce. Poza Ukraina nigdy nie poradził sobie w żadnym klubie. Czy on tyle lepszy niż Grosicki to wątpię. Z porównywalnych transferów to macie Stocha czy Eduardo, którzy byli tragiczni. Kono to nie jest jakiś ultra kozak tylko Weszło u nas go rozdmuchalo. Stawiam, że będzie słaby

Elkorn
Elkorn
6 miesięcy temu

Jaki ty tam Jewhen…
Ty masz Gienek po prostu…

Tzhugu
Tzhugu
6 miesięcy temu

Dobry ruch, bo kontrakt na pół roku z możliwością przedłużenia. Jak nic nie pokaże przez te 6 miesięcy to się go łatwo pozbędą. Mimo wszystko, jest to jak na nasze warunki dość niebywały transfer. Zawodnik ten zdobył Puchar Ligi Europy w barwach Sevilli. Co innego Błaszczykowski czy Podolski, którzy przeszli do PL z pobudek sentymentalnych. Podobno chciała go też Legia.

XDD
XDD
6 miesięcy temu
Reply to  Tzhugu

Ano mówił w wywiadzie, że chciała go Legia, Legia Kraków 😀

Dos Santos
Dos Santos
6 miesięcy temu
Reply to  Tzhugu

Pasowałby do cska ze swoim podejściem do zawodu, całe Zegrze by go znało 😀

Lopez
Lopez
6 miesięcy temu

Skoro idzie do miernoty, to nie jest kozakiem. Co najwyżej gumofilcem.

Recydywa
Recydywa
6 miesięcy temu

No naprawdę transfer stulecia, serwery Canal Plus wysiadają bo ludzie zamawiają dekodery bo chcą oglądać najlepszego w historii ekstraklasy piłkarza. Koszulki sprzedają się tak że transfer już się spłacił. Ludzie ludzie toż to cud Filipiak podjarany wali konia patrząc na tabelki

Shark
Shark
6 miesięcy temu

Teraz jeszcze rebrow i mozna lige majstrow atakowac

ini
ini
6 miesięcy temu

Puchacz? Czytasz? „Naśmiewał się z ofert Evertonu…” wylądował w Craxie… Ucz się chłopie! Bo będą Ci ten Mainz do końca życia wypominać ;))))

Tralalala
Tralalala(@tralalala)
6 miesięcy temu

Widzę, że redaktor Warzecha ma tutaj godnych naśladowców. No bo jak myślicie, Kołkowski był w kontakcie od 12 lat z Konoplanką i stąd ma te wszystkie wypowiedzi, czy też raczej zerżnął je z internetu bez podawania źródeł?

Piggy
Piggy
6 miesięcy temu
Reply to  Tralalala

No już nie gadaj… trochę różnicy jest… Warzocha by dodatkowo najebał błędów, a jakby mu je ktoś wytknął, to by napisał ze jest po urlopie, każdy ma prawo zrobić błąd, a tak w ogóle to pokaż mu jakikolwiek jego artykuł (poza tym), w którym zrobił jakikolwiek błąd …. Warzocha jest zajebisty i nie do podrobienia 😀

Nawet „Łzy” o nim kurwa śpiewały 😀 😀

KSC
KSC
6 miesięcy temu

Przypomina mi trochę Błaszczykowskiego ( w sensie kariery) może nawet więcej niż trochę i to może być podobny przypadek. Co do skowytu kibiców z gorszej strony Błoń to pewnie uda Wam się utrzymać PSIM swędem tylko narazie starajcie się patrzeć na swoje podwórko bo jutro jak nie wygracie to zacznie się lekko palić.

rroy
rroy
6 miesięcy temu

Polskie kurki aż kwiczą…:D

hahaha
hahaha
6 miesięcy temu

Jeżeli zdrowie mu pozwoli, to będzie najlepszy skrzydłowy w historii Ekstraklasy. W artykule zabrakło mi wzmianki o tym, jaki to sympatyczny, skromny, pogodny człowiek.