post Avatar

Opublikowane 07.01.2020 20:02 przez

Kacper Bartosiak

Kalendarz bokserski rządzi się swoimi prawami. Choć druga dekada XXI wieku oficjalnie dobiegnie końca dopiero za rok, to w najważniejszych zachodnich mediach zajmujących się sportem i kulturą obszerne podsumowania dziesięciolecia pojawiają się właśnie teraz. Jakie więc były „lata dziesiąte” w światowym boksie? Pod wieloma względami naprawdę nietypowe. Piętrzące się problemy wcale nie przeszkodziły dyscyplinie w rozkwicie. Najwięcej działo się wokół Floyda Mayweathera, który był aktywny zaledwie przez nieco ponad połowę tego okresu, ale doskonale zaplanował wszystkie najważniejsze posunięcia.

Analizując na spokojnie wydarzenia z ostatnich lat można odnieść wrażenie, że boks nie ma prawa być w dobrej kondycji. Wciąż brakuje w nim przede wszystkim przejrzystości, a ten problem z biegiem czasu tylko się nawarstwia. Zanim zdążyliśmy się przyzwyczaić, że każda z czterech wiodących organizacji (WBC, WBA, IBF i WBO) może mieć w poszczególnej kategorii wagowej (a jest ich aż siedemnaście) oddzielnego mistrza, niektóre zaczęły przyznawać po kilka równoległych tytułów mistrzowskich. I tak przez moment w kategorii junior ciężkiej było nawet czterech (!) posiadaczy pasów samej tylko federacji WBA.

Na koniec dekady swoje dołożyła jednak także organizacja WBC, która zaczęła przyznawać pas „mistrza franczyzowego”. O co chodzi? „To skomplikowane” – powiedział… prezydent federacji Mauricio Sulaiman. Jeśli najważniejszy człowiek w firmie nie jest w stanie jednoznacznie wyjaśnić najnowszego pomysłu, to ciężko zrobić to za niego. Mimo wszystko spróbujmy odtworzyć kulisy pokręconej logiki, którą kierowały się piękne umysły z WBC. Działacze chcieli chyba docenić naprawdę wybitnych pięściarzy – tych, którzy podróżują po kategoriach wagowych i kolekcjonują kolejne trofea. Stworzyli jednak Frankensteina – powołali do życia tytuł, którego nie można przegrać w ringu.

W skrócie wygląda to tak, że federacja WBC arbitralnie decyduje, który mistrz tej organizacji zasługuje na ten swoisty „nadtytuł”. Jak na razie otrzymali go Saul „Canelo” Alvarez (53-1-2, 36 KO) i Wasyl Łomaczenko (14-1, 10 KO) – pięściarze powszechnie klasyfikowani na podium zestawień najlepszych zawodników bez podziału na kategorie wagowe. Na pierwszy rzut oka widać jednak pewien problem, którego do tej pory nie udało się wyjaśnić. Ukrainiec marzy, by zostać niekwestionowanym mistrzem kategorii lekkiej. Przez moment miał trzy z czterech pasów (WBC, WBO i WBA), ale przyznając mu tytuł „mistrza franczyzowego” organizacja WBC de facto pozbawiła go mistrzowskiego pasa, który teraz dzierży Devin Haney (24-0, 15 KO).

Powiedzieć „to skomplikowane” to zatem nie powiedzieć nic. Ten pomysł wydaje się – najdelikatniej mówiąc – pozbawiony głębszego sensu. Oczywiście z punktu widzenia kibiców i dziennikarzy, bo same federacje żyją z opłat licencyjnych za różnego paski i paseczki, więc dla nich to woda na młyn. Co stanie się jeśli czempion „franczyzowy” przegra? Nic specjalnego – o losach tytułu decyduje komisja powołana przez WBC, więc niewiele tu sportu w sporcie.

Kto jednak w trakcie ostatnich dziesięciu lat rządził w ringu? Kilka nazwisk nasuwa się wręcz mimowolnie. Floyd Mayweather (50-0, 27 KO) ma w dorobku zwycięstwa z Mannym Pacquiao (62-7-2, 39 KO), Canelo i Miguelem Cotto (41-6, 33 KO) – trudno wskazać kogoś, kto w tym okresie miałby na koncie cenniejsze skalpy. Oczywiście zachwycali też inni – Łomaczenko na zawodowstwie obrał przyspieszony kurs i rwał się do kolejnych wyzwań. Canelo po porażce z rąk Amerykanina stał się dużo lepszym pięściarzem, choć przeniósł do swojej działalności także kilka biznesowych pomysłów, które momentami zahaczyły o wysokiej klasy cynizm. Mimo wszystko nie przegrał potem już żadnej walki, a swoją dominację potwierdził zdobywając pasy w czterech kategoriach wagowych.

Jak Pacman z popiołów

Nie można zapomnieć także o innych znakomitych pięściarzach z USA. Andre Ward (32-0, 16 KO) i Terence Crawford (36-0, 27 KO) nie zaliczyli przez ostatnie dziesięć lat żadnej porażki i konsekwentnie dowodzili swojej dominacji w kolejnych limitach. W czołówce takich zestawień muszą znaleźć się także dzisiejsi weterani: Giennadij Gołowkin (40-1-1, 35 KO) i Pacquiao. Ten pierwszy długo był najbardziej unikanym zawodnikiem w świecie boksu i urzekał brutalnie ofensywnym stylem. Filipińczyk z kolei w 2012 roku został ofiarą jednego z najbrutalniejszy nokautów dekady, ale zdążył zaliczyć kolejną młodość i w 2019 roku znów znalazł się na ustach całego świata.

„He’s not getting up, Jim!” – te słowa Roya Jonesa juniora robią wrażenie do dziś. Trwająca od lat rywalizacja Pacquiao z Juanem Manuelem Marquezem (56-7-1, 40 KO) zakończyła się w wymarzony dla Meksykanina sposób. Można nie do końca pamiętać, co wydarzyło się w pierwszych trzech walkach, ale obraz nieprzytomnego Filipińczyka leżącego twarzą do ringu wciąż wydaje się czymś surrealistycznym. Podobnie jak dalszy przebieg jego kariery – najlepszą puentą niech będzie pobicie niepokonanego do tej pory Keitha Thurmana (29-1, 22 KO) i odzyskanie mistrzowskiego tytułu w mocno obsadzonej kategorii półśredniej. Pacquiao to jedyny pięściarz w historii, który był mistrzem w trakcie czterech dekad – zaczął jeszcze pod koniec lat dziewięćdziesiątych.

Choć regularnie słyszymy, że boks nie jest sportem dla starych ludzi, to ostatnie dziesięciolecie przynajmniej w kilku przypadkach pozwalało tej tezie zaprzeczyć. Najbardziej jaskrawym przykładem nie był wcale Filipińczyk, a Bernard Hopkins (55-8-2, 32 KO), który w 2011 roku przeszedł do historii jako najstarszy mistrz świata w dziejach. Miał 46 lat, gdy pokonał Jeana Pascala (35-6-1, 20 KO) przed jego kanadyjską publicznością. Trzy lata później wyśrubował ten rekord bijąc Beibuta Szumenowa (18-2, 12 KO) w walce o mistrzowskie tytuły federacji IBF i WBA w wadze półciężkiej.

Trzeba jednak przypomnieć, że nawet tak wielki mistrz jak Hopkins nie wiedział do końca kiedy ze sceny zejść. Karierę zakończył po jedynej w historii porażce przed czasem. Nie potrafili go znokautować tacy geniusze jak Roy Jones junior (66-9, 47 KO) i Siergiej Kowaliow (34-4-1, 29 KO), a dokonał tego dużo mniej od nich utalentowany Joe Smith junior. Pierwszy z wymienionych także nie zakończył kariery w odpowiednim momencie i w ostatnich latach rozmieniał się na drobne, zaliczając ciężkie nokauty z rąk Denisa Lebiediewa (32-3, 23 KO) i Enzo Maccarinellego (41-8, 33 KO).

Słodko-gorzko zakończyła się również dynastia braci Kliczków. Witalij (45-2, 41 KO) miał już ponad 40 lat, kiedy na początku dekady pokonywał Tomasza Adamka (53-6, 31 KO) i Derecka Chisorę (32-9, 23 KO). Starszy z braci potrafił wybrać odpowiedni moment i odchodził po serii trzynastu zwycięstw z rzędu. Władimir (64-5, 53 KO) z kolei po blisko dziesięciu latach spędzonych na tronie w 2015 roku musiał uznać wyższość Tysona Fury’ego (29-0-1, 20 KO), który wypunktował go w partii wypranych z emocji bokserskich szachów. Dwa lata później po porywającej ringowej wojnie Ukraińca na sportową emeryturę chyba ostatecznie wysłał Anthony Joshua (23-1, 21 KO). Ten pojedynek często wygrywa w kategorii „walka dekady”. Nie tylko dostarczył wielkich emocji fanom boksu, ale potrafił też zainteresować osoby mało z nim związane.

Doceniając klasę wybitnych braci trudno nie dostrzec jednego – po ich odejściu waga ciężka naprawdę odżyła. Przede wszystkim przez to, że nie ma już wyraźnego dominatora, a przepaść między ścisłą czołówką a zapleczem nie jest już tak wielka. Z tym ożywieniem wiążą się także coraz większe pieniądze – Joshua za występ w Arabii Saudyjskiej miał dostać ponad 70 milionów dolarów. Zapowiadane na luty rewanżowe starcie Fury’ego z Wilderem również ma szansę wygenerować ogromne pieniądze dla wszystkich zainteresowanych.

Nie żyje HBO, niech żyje DAZN?

W boksie „lata dziesiąte” stały też pod znakiem rewolucji technologicznej. W 2010 roku większość kibiców i ekspertów jako najbardziej prestiżowego nadawcę mogłaby wskazać stację HBO. Kanał jednak stopniowo odchodził od boksu, by pod koniec 2018 roku po 45 latach zrezygnować z pokazywania go. Życie nie znosi pustki – na rynku pojawiła się platforma streamingowa DAZN. „Sportowy Netflix” szybko dogadał się z największą gwiazdą HBO ostatnich lat – Canelo Alvarezem.

Tym samym dokonał się symboliczny przełom – gwiazda Pay-Per-View z dnia na dzień stała się twarzą kompletnie nowego modelu, który opiera się na comiesięcznych opłatach. Nie oznacza to jednak, że dobrze znany system dodatkowego płacenia za wyjątkowo duże wydarzenia odchodzi do lamusa. Mimo to łatwo dostrzec pewne dające do myślenia prawidłowości.

Największą atrakcją Pay-Per-View był w ostatniej dekadzie bez wątpienia Floyd Mayweather. Jego walka z Pacquiao przyniosła ponad 4,6 miliona sprzedanych przyłączy, a skok na kasę z Conorem McGregorem ponad 4,3 miliona. Tymczasem łączna liczba wszystkich sprzedanych pakietów w 2018 i 2019 roku nie przekroczyła nawet 3,5 miliona! Ostatnie walki Wildera, Crawforda i Spence’a – niepokonanych amerykańskich mistrzów nowej generacji – łącznie nie zapewniły nawet miliona sprzedanych pakietów.

Pogłoski o śmierci Pay-Per-View wydają się jednak mocno przesadzone. Jest wprost przeciwnie – w tym trybie pokazywane są coraz częściej starcia, które jeszcze kilka lat temu nie miałyby na to szans. Wystarczy, że jakieś zestawienie tylko odrobinę wystaje ponad przeciętną, a jest traktowane jako okazja do wyciągnięcia od kibiców dodatkowych pieniędzy.

Co czeka nas w kolejnych latach? Pewne prawidłowości w jakimś stopniu już zdążyły się zarysować. Ostatnie miesiące pokazują, że kiedy pojawia się autentyczna wola, to układy biznesowo-telewizyjne przestają być problemem. Jeśli najlepsi rzeczywiście będą chcieli walczyć z najlepszymi, to dogadanie się może być naprawdę bardzo łatwe. Pokazują to okoliczności rewanżu Fury’ego z Wilderem, który ma dojść do skutku pod 18 lutego 2020 roku.

Niewykluczone zresztą, że jeszcze w tym roku zobaczymy trylogię. Przy drugiej walce obaj dogadali się na podział gaży w stosunku 50/50. Amerykanin jest związany z projektem Premier Boxing Champions, a walki jego rywala pokazuje ESPN. Pakiety Pay-Per-View będzie można jednak kupić u obu nadawców. Do trzeciej walki dojdzie jeśli będzie chciał jej pokonany. Wtedy podział puli będzie wynosił 60/40 na korzyść zwycięzcy drugiego pojedynku. Proste? Proste!

Takie porozumienia ponad podziałami możemy oglądać częściej. W końcu hitem 2018 i 2019 roku były turnieje World Boxing Super Series. Zamysł był prosty – zbierano ośmiu pięściarzy z czołówki poszczególnych kategorii wagowych i konfrontowano ich w turniejowych warunkach. W wadze junior ciężkiej udało się zebrać na starcie wszystkich czterech mistrzów, dzięki czemu kibice mogli cieszyć z wyłonienia autentycznego numeru jeden.

Bo na koniec dnia prawda jest taka, że broni się przede wszystkim dobry sport. Z tego zdają sobie sprawę wszyscy, ale dopiero od niedawna obserwujemy w tej kwestii większy ruch w interesie. W 2019 roku Eddie Hearn potrafił zaprosić na platformę DAZN Jose Ramireza (25-0, 17 KO), który pobił jego podopiecznego – Maurice’a Hookera (27-1-3, 18 KO). Wynik nie miał znaczenia – kibice cieszyli się z porywającej walki dwóch niepokonanych mistrzów świata kategorii superlekkiej. Jak to w sporcie – po prostu ktoś musiał przegrać.

„Nic nie zabije boksu, ale też nic go nie uratuje” – te słowa Larry’ego Merchanta sprzed lata wciąż najlepiej oddają klimat panujący w środowisku. Federacje nadal rzucają kłody pod nogi, a walka z dopingiem dalej przypomina walkę z wiatrakami. Mimo to boks wciąż budzi zainteresowanie i jest w stanie odpierać ataki innych sportów walki. Na dłuższą metę potrzebuje jednak ujednolicenia zasad gry i czegoś w stylu UFC – wiodącej organizacji, która podporządkuje sobie resztę. Kto wie, może doczekamy czegoś takiego już w latach dwudziestych?

KACPER BARTOSIAK

Fot. Newspix.pl

Opublikowane 07.01.2020 20:02 przez

Kacper Bartosiak

Zaloguj się albo komentuj jako gość
Liczba komentarzy: 0
avatar
 
Zdjęcia
 
 
 
Audio i wideo
 
 
 
  Subskrybuj  
Powiadom o
Weszło
28.10.2020

Jeremy Wisten. Cierpienie w ciszy

„Nie znoście cierpienia w ciszy, porozmawiajcie z ludźmi, kiedy czujecie się ze sobą źle”. Te słowa idealnie oddają nastrój, jaki towarzyszy po śmierci 17-letniego Jeremy’ego Wistena, byłego piłkarza akademii Manchesteru City. Nastolatek odbiera sobie życie. Dlaczego? Nie radzi sobie z marzeniami, które legły w gruzach. Gonił za marzeniem, napotkał problemy, miał przecież wsparcie rodziny. Dlaczego […]
28.10.2020
Weszło
28.10.2020

Prokuratura przedstawia zarzuty. Czarne chmury nad Cezarym Kucharskim

Wrze w sprawie Cezarego Kucharskiego. Czarne chmury zbierają się nad jego głową. Wczoraj zatrzymanie, zdjęcie z charakterystycznym czarnym paskiem na oczach, dzisiaj komunikat Prokuratory Regionalnej, przedstawiający bardzo konkretne zarzuty wobec byłego piłkarza i menadżera. A wszystko wokół sprawy konfliktu z Robertem Lewandowskim. Wczoraj szeroko pisaliśmy o regularnej wojnie między Cezarym Kucharskim a kapitanem reprezentacji Polski, […]
28.10.2020
Anglia
28.10.2020

Ilu zawodników na jedną pozycję powinien mieć wielki klub?

Rzadko kiedy w historii futbolu możemy bez trudu odnaleźć tak wyraźny punkt przełomowy. Często jakieś zmiany, wzloty jednych drużyn, upadki drugich, to skomplikowane i długotrwałe procesy. Z Virgilem van Dijkiem w Liverpoolu jest zupełnie inaczej. Dopóki go w Liverpoolu nie było, Juergen Klopp biegał od linii do linii wściekając się na niefrasobliwość linii defensywnej. Odkąd […]
28.10.2020
Weszło
28.10.2020

Sędzia czy obrona Tychów – nie wiemy, kto był dzisiaj gorszy

Całkiem ciekawy mecz pierwszej ligi na liście rzeczy, których spodziewaliśmy się w środę o godz. 13, stał gdzieś pomiędzy hiszpańską inkwizycją i zwycięstwem Marcina Najmana przez nokaut. A jednak, w erze wirusowej jest to możliwe, bo przecież kiedyś trzeba nadrabiać zaległości. Dzisiaj nadrabiali je piłkarze Radomiaka i GKS-u Tychy. Widowisko było całkiem niezłe, ale jak […]
28.10.2020
Hiszpania
28.10.2020

Wszystkie grzechy Bartomeu. Dlaczego prezydent Barcelony musiał odejść?

Nieudolność działań na rynku transferowym, zadłużenie klubu, konflikt z największymi gwiazdami, afera związana z działalnością w mediach społecznościowych, oskarżenia o korupcję. To tylko część z zarzutów stawianych Josepowi Marii Bartomeu przez fanów Barcelony. Prezydent katalońskiego klubu wczoraj ostatecznie podał się do dymisji. A kibice mogli sobie jedynie powiedzieć: nareszcie! ***** Od dłuższego czasu fani Barcelony […]
28.10.2020
Blogi i felietony
28.10.2020

Jak co środę… JAKUB OLKIEWICZ

Wczoraj na Weszło ukazał się artykuł o skandalicznym zachowaniu rodziców podczas meczu 14-letnich chłopaków z Ząbkovii. Jak zwykle swoje musiał wysłuchać sędzia (ślepak jebany), ale także i zawodnicy (włóż mu, kurwa, tę nogę). W tym wypadku w roli wymagających nauczycieli wystąpili rodzice, ale raz na jakiś czas piłkarski internet żyje też najróżniejszymi wypowiedziami trenerów. Od […]
28.10.2020
Weszło
28.10.2020

William Remy pracuje nad zbiorową odpornością w Legii

Legia Warszawa dotychczas nie zaliczała się w Ekstraklasie do klubów najbardziej dotkniętych koronawirusem. Pojedyncze przypadki się zdarzały, ale nigdy nie było paraliżu czy masowych wyników pozytywnych jak w Pogoni Szczecin i kilku innych zespołach. William Remy najwyraźniej uznał, że pora to zmienić i im szybciej Legia jako drużyna nabierze zbiorowej odporności, tym lepiej.  Francuz oficjalnie […]
28.10.2020
Weszło
28.10.2020

United – Lipsk. Drugi hit wieczoru starciem o wyjście z grupy?

Jeśli masz w grupie PSG, możesz się spodziewać, że miejsce do awansu jest tylko jedno. Dlatego mecz Manchesteru United z RB Lipsk będzie miał podwójną stawkę. Każde potknięcie może oddalić jednego z zainteresowanych od 1/8 finału Ligi Mistrzów, więc motywacja do wygranej będzie podwójna. Typujemy drugi dzisiejszy hit wieczoru w Superbet! Manchester United – RB […]
28.10.2020
Weszło Extra
28.10.2020

Nie musisz być kimś za wszelką cenę. Każdy sam sobie koloruje świat

Do czego w szatni Cracovii przydaje mu się język holenderski? Czy Polacy są zakompleksieni? Jak szybko wydorośleć, kiedy jako nastolatek wyjeżdżasz do obcego kraju? Co inni bramkarze w Bredzie mówili o Łukaszu Fabiańskim i Przemysławie Tytoniu? Jak znosi rozłąki z dziewczyną? Dlaczego za cel postawił sobie rozegranie stu spotkań w piłce seniorskiej do dwudziestego trzeciego […]
28.10.2020
Weszło
28.10.2020

Ligowe zaległości w Krakowie. Wisła zremisuje z Lechią?

Paradoks ligi w trakcie pandemii? Nadrabiasz zaległe spotkanie i dołączasz do czołówki. Wisła Kraków, jeśli dziś wygra, będzie dwa punkty za trzecim zespołem w tabeli, a przecież dopiero co miała poważny kryzys. Lechia Gdańsk? Ona byłaby już tylko punkt za Zagłębiem Lubin. To będzie ciekawa środa z Ekstraklasą, mimo że czeka nas zaledwie jeden mecz. […]
28.10.2020
Weszło
28.10.2020

Czy każde ciągnięcie w polu karnym jest faulem?

Namnożyło nam się ostatnio rzutów karnych, które w normalnych okolicznościach nie byłby odgwizdywane. Ale mamy VAR, więc sędziowie częściej wskazują na wapno. Doszliśmy do momentu, gdy wykształciły się karne ery wideoweryfikacji. Czy to słusznie? To pewnie temat na osobną analizę. My – jak co tydzień – siadamy do Niewydrukowanej Tabeli. I w tym tygodniu nie […]
28.10.2020
Niemcy
28.10.2020

Był liderem, stał się problemem? „Nie możesz mieć takiego kapitana jak Marco Reus”

Jedenaście bramek i pięć asyst w poprzednim sezonie Bundesligi. Kolejna poważna kontuzja, po której trudno wrócić na właściwe tory. Już po samych liczbach widać, że Marco Reus ma za sobą dość przeciętny czas w Borussii Dortmund. Na starcie bieżących rozgrywek Lucien Favre regularnie sadza 31-latka na ławce rezerwowych i korzysta z niego wyłącznie w końcówkach […]
28.10.2020
Weszło
28.10.2020

Młodości, ty nad poziom Lechii wylatuj

Na początku sezonu mówiło się, że Waldemar Fornalik i Michał Probierz są największymi wrogami przepisu o młodzieżowcu. Ale u Probierza pierwszy skład wywalczył Niemczycki, grając ostatnio bardzo pewnie. U Fornalika jakkolwiek szału nie ma, tak przebłyski pokazał Pyrka, nawet Steczyk dał z siebie coś produktywnego. Lechia natomiast jest uziemiona z Makowskim, któremu do rozwoju naszym […]
28.10.2020
Anglia
28.10.2020

W Manchesterze United jak w reprezentacji Polski – środek pola wzbudza najwięcej dyskusji

Pod koniec września, raptem miesiąc po transferze Donny’ego van de Beeka, Sjaak Swart – 82-letnia legenda Ajaxu i mentor Holendra – otwarcie skrytykował Solskjaera za to, że nie stawia na wychowanka zespołu z Amsterdamu. Te słowa 23-letniemu pomocnikowi raczej nie pomogły i podejrzewamy, że gdyby kiedyś odbyły się Mistrzostwa W Wyświadczaniu Niedźwiedziej Przysługi to Swart […]
28.10.2020
Weszło
28.10.2020

PRASA. Kucharski miał szantażować Lewandowskiego i żądać gigantycznych pieniędzy

– Przeszukano dom i biuro Kucharskiego, który zgodził się na podawanie nazwiska. O co chodzi? Przypomnijmy, że afera zaczęła się od sensacyjnej informacji – Lewandowskiemu zarzucono, że oszukuje niemiecką skarbówkę na grube miliony. Składając zawiadomienie do sądu, Kucharski zażądał 39 mln zł. Za co? Na tyle wycenił wartość spółki, z której zrezygnował – pisze dziś […]
28.10.2020
Weszło
28.10.2020

Szczęsny kontra Barcelona? To nie jedyny polski akcent w Lidze Mistrzów na dziś

Można powiedzieć, że tydzień z Ligą Mistrzów mija nam od Roberta Lewandowskiego do Wojciecha Szczęsnego. Wczoraj żyliśmy polskim meczem w Moskwie, dziś emocje czekają nas w Turynie, gdzie golkiper Juventusu spróbuje powstrzymać Barcelonę. Ale nie musi to być najciekawszy polski wątek w dzisiejszych spotkaniach i wcale nie mamy na myśli Tomasza Kędziory. Być może doczekamy […]
28.10.2020
Weszło
28.10.2020

Hit bez Ronaldo, ale ze Szczęsnym, czyli Juve – Barca

Miał być hit, miało być prawdziwe El Clasico z ostatnich lat, czyli pojedynek Cristiano Ronaldo z Leo Messim. I co? I nie będzie, bo CR7 nie zmierzy się z największym rywalem z powodu koronawirusa. To oczywiście spore osłabienie „Starej Damy”, która w meczu z Barceloną może mieć kłopoty. Po ostatnich wynikach Juve w lidze kusi, […]
28.10.2020
Weszło
27.10.2020

Borussia M’gladbach i przeklęty doliczony czas, Real cudem się uratował

Gdyby nie było doliczonych czasów gry, Borussia M’gladbach po dwóch meczach z Interem i Realem Madryt miałaby sześć punktów. Wymarzona pozycja wyjściowa. Real miałby punktów zero i mocno paliłoby mu się w dupkach, zwłaszcza że przed nim teraz dwa boje z mediolańczykami. Ale to scenariusz alternatywny, bo podopieczni Marco Rose w obu przypadkach na ostatniej […]
27.10.2020