Zbigniew Boniek powiedział, że podanie piłki do Pirlo jest jak schowanie jej do sejfu. Teraz ten sejf został obrabowany. Dla fanów calcio, choć nie tylko dla nich, bo generalnie dla futbolowych maniaków, koniec roku będzie bolesny. Andrea Pirlo ogłosił zakończenie kariery. Całe szczęście dużo po sobie pozostawia. Po pierwsze – nagrane mecze i klipy z jego najwyśmienitszymi zagraniami. Po drugie – książkę „Myślę, więc gram”. Kto nie czytał, jutro powinien nadrobić. A już pojutrze narzekać, że za krótka, bo całą przeczytał w jeden wieczór, tak wciągająca była.

Myślę, więc gram, ale już niedługo… Andrea Pirlo kończy karierę

W Serie A debiutował w wieku 16 lat. Był to pierwszy krok w seniorskiej piłce (bo w juniorskiej został mistrzem Europy U-21) do mistrzostwa świata, dwukrotnego wygrania Champions League czy sześciu złotych medali za wygranie Serie A. Ale jeśli chcecie sprawdzić, jakie ma sukcesy, ile meczów zagrał w danych klubach czy inne takie statystyczne smaczki, to tym razem zapraszamy na Wikipedię czy Transfermarkt. Bo tutaj poznacie go bardziej od strony człowieka, choć oczywiście ciągle z futbolem w tle.

Pirlo to człowiek niszczący stereotyp piłkarza-idioty, a jednocześnie łączący inteligencję i klasę z byciem lekkoduchem. A to wspaniałe połączenie, bo na kuli ziemskiej i w świecie piłki jest wielu pseudointeligentów oraz wielu prostaków, a mało osób będących zarówno bardzo rozumnych, jak i mających w sobie wypływającego w granicach smaku męskiego prostactwa. Wiele osób można określić jako piękny film bez dźwięku, ale w takim razie Andrea Pirlo to musical. Jeśli do teraz uważaliście go za człowieka z olbrzymią dżentelmerią, to owszem, nie myliliście się, jednak kilka przytoczonych anegdot ukaże wam obraz Pirlo także jako śmieszka, który nie raz jedzie po bandzie.

Jego książka zatytułowana parafrazą powiedzenia „myślę, więc jestem” Kartezjusza daje do myślenia, prowadzi do wielu refleksji, ale czasem Pirlo wtrąca anegdoty o siedzeniu na kiblu albo o kolegach z drużyny. Na przykład o śmierdzielu…

Ten dureń Gattuso wpadł podczas mundialu na kretyński pomysł. Wmówił sobie, że jeśli nie będzie prał swojego stroju, to dojdziemy do finału, a później ten finał wygramy. Oczywiście zakładał ubranie sportowe dostarczone od sponsora na treningi, ale na meczach czy konferencjach pojawialiśmy się w bluzach. Śmierdziel wbijał się więc w swój kombinezon i bez cienia samokrytyki zasiadał przed mikrofonem. Po kąpieli zawsze ogłaszał urbi er orbi: Chłopaki, idę się ubrać.

Nie, tylko nie to – błagaliśmy go wszyscy.

Zakładał bluzę, spodnie i wsiadał do autokaru. Oczywiście wszyscy omijaliśmy go szerokim łukiem. Śmierdziel siedział sam, zadowolony z siebie, że oto dzięki jego pomysłowi i upartości, Italia wygra mundial. Pewnego dnia podszedł do mnie i powiedział: Andrea, idzie nam dobrze. Posunąłem się o krok dalej. Trzymam strój w łóżku, zamiast piżamy. Tak, Gattuso spał w swojej cuchnącej bluzie i spodniach. Konał w łóżku, zalewał się potem, ale spał. Oczywiście miał pokój jednopokojowy, nikt nie byłby w stanie z nim wytrzymać. Podczas każdej nocy na jego twarzy pojawiały się krople potu, a twarz zamieniała się w czerwony kocioł. Ale zaciskał zęby i się nie poddawał. Przez prawie miesiąc nie umył tej cholernie bluzy i spodni. Kombinezon śmierdziela cuchnął okrutnie.

Ktoś wpadł na pomysł, by schować garderobę Gattuso głęboko do kosza z brudnymi ubraniami. Rino zaczął gorączkowo szukać i oćknąwszy się, że to figiel kumpli, wpadał do każdego z pokoi i krzyczał: gdzie jest, kurwa, moje ubranie?

– Zostało spalone na placu, Rino.
– Zostało zrzucone na Hiroszimę.
– Zostało wysłane do NASA, by sprawdzić, czy rozwinęłosię na nim życie pozaziemskie.
– Przejął je Iran, testuje na nim swoje bomby jądrowe.
– Zabrali je pracownicy ZOO, bo świniom zabrakło błota.
– Jest w Apollo 13, kosmonauci jak je zobaczyli, powiedzieli: Houston, mamy problem.

Tylko jedno pytanie, tysiąc różnych odpowiedzi.

Z kolei o „Pippo” Inzaghim zdradził, że najczęstsze, czym zajmował się w życiu, było sranie. I smrodził szatnię przed każdym meczem, wchodząc do kibla nawet trzy razy w ciągu ostatnich dziesięciu minut przed wyjściem na murawę. Zawsze takie samo menu (makaron, z parmezanem, sosem i oliwą), zawsze ten sam smród. Ale Inzaghi miał w głębokim poważaniu docinki kolegów i odpowiadał, żeby się zamknęli, bo potrzebują jego bramek. I faktycznie, trudno z tym dyskutować. Za to Alberto Gilardino kochał grać w starych, poprzecieranych butach. Wszyscy się z niego nabijali, że wygląda jak bezdomny, aż sponsor Milanu wymógł na nim deklarację, że nie zagra w meczu Milanu w starych korkach.

Ale nie jeździł jedynie po kolegach, bo Andrea to gość z ogromnym dystansem do siebie i otaczającego go świata oraz samokrytycznym podejściem. Tak opisał porażkę z Liverpoolem w 2005 roku: „Przegraliśmy po serii rzutów karnych, i choć mogło się wydawać, że stało się to z winy Dudka – tańczącego osła, bramkarza, który zanim rzucił się za piłką, kpił sobie z nas tanecznym krokiem – z czasem zrozumieliśmy, że odpowiedzialność za to, co się stało, ponosimy wyłącznie my sami. Popełniliśmy zbiorowe samobójstwo – złapaliśmy się za ręce i skoczyliśmy z Mostu Bosforskiego”.

Wracając do tematyki gównianej… „Najlepsze pomysły wpadają do głowy w chwilach maksymalnej koncentracji i tak było też w moim przypadku. Doznałem olśnienia, kiedy siedziałem na kiblu” – tak Andrea Pirlo wytłumaczył swoje świetnie bite stałe fragmenty gry. Bardzo zależało mu, by rzuty wolne stały się jego znakiem firmowym, ale wykonywał je bez skutku. Aż po jednym z treningów wrócił do domu, usiadł na kiblu, zaczął rozmyślać o sposobie na rzuty wolne i wpadł mu do głowy Juninho Pernambucano. Uświadomił sobie, w który punkt i w jaki sposób Brazylijczyk kopie piłkę. Wpadł na coś, co próbował uczynić od długiego czasu, więc nie wytrzymał do następnego dnia, więc błyskawicznie postanowił się podetrzeć i pojechać z powrotem do centrum treningowego Milanello. Wszedł na boisko, ustawił sobie sztuczny mur i trzy piłki.

Pierwsza – okno.

Druga – okno.

Trzecia – okno.

Eureka! I w ten sposób nauczył się strzelać tak, że nawet mając takich kumpli obok siebie, często to do niego należała piłka…

Screen-Shot-2015-06-23-at-18.58.43

Było o okolicznościach powstawianie najlepszych pomysłów, to teraz o najgorszych: „Parę razy w życiu faktycznie się upiłem. Na tyle solidnie, by prawie zacząć myśleć o ekshumacji szalika Interu albo pióra z grawerem Milanu, by stanąć przed lustrem i widzieć w sobie wysokiego blondyna o niebieskich oczach. Zazwyczaj najlepszym momentem na przekraczanie granic jest ten poprzedzony odniesiony sukcesami. Porażki nie zasługują na toasty, ani na to, by opijać je w towarzystwie przyjaciół. Osobiście bardziej przytomny jestem, kiedy coś pójdzie nie tak. Kiedy przegrywasz masz czas na myślenie i refleksje. Kiedy wygrasz, pierwszeństwo ma pijacka czkawka”.

A do zwycięstw i hulanek dochodziło często, bo „Il Maestro” piłkarz z takim przeglądem pola, że był mózgiem drużyny, bo patrzył na boisko przestrzennie. Gdy ogląda się o Pirlo, wręcz niestosowne jest patrzenie na futbol jako na prostą grę: daję – idę. Pomysłowy, kreatywny – głowa również na boisku nie jest dla niego szarą celą. Postrzeganie futbolu na zasadzie, że nie chce, żeby była tylko dla niego, ale zawsze dla niego. W wielu meczach z jego udziałem można było odnieść wrażenie, że 30% posiadania miała jego drużyna, 30% rywale, a 40% Andrea Pirlo.

Należy docenić go też za to, że jest jak DJ. On nie gra swojej ulubionej muzyki, tylko taką, przy której ludzie najlepiej się bawią. Gdy grał w Milanie, a jego trenerem był Ancelotti, Andrea poszedł na rozmowę z Carletto sugerując zmianę swojej pozycji. Otóż do Milanu w okienku transferowym dołączyli Seedorf, Simić i Rivaldo, a w składzie byli już Rui Costa, Szewczenko i Inzaghi i właśnie Pirlo. Umieścić w wyjściowym składzie tylu geniuszy futbolu i jeszcze zabezpieczyć obronę? Trochę „ciężary”. A Pirlo sam z siebie powiedział trenerowi, że może ograniczyć grę ofensywną i zacząć występować jako „szóstka”. Ancelotti nie był przekonany, bo zdawał sobie sprawę, że Pirlo nie jest typowym defensywnym pomocnikiem. Jednak po pierwszym meczu charakterystyczna brew Carletto została przez niego uniesiona. Dzięki Pirlo, trener zbudował „zespół 25 grudnia”, czyli ustawiał piłkarzy w formacji przypominającej choinkę. Choć nazywał tak swój zespół głównie dlatego, że po każdym meczu mógł świętować.

Pirlo myślał równie dobrze, co grał, dlatego takie rozmowy z Carlo nie należały do rzadkości. Poza tym pomagał odkrywać światu nieznanych zawodników. Takich jak Kaka, Alexandre Pato czy… Andre Schembri. Otóż w książce opisał swoją półtora-godzinną rozmowę z zawodnikiem reprezentacji Malty, który przez całe spotkanie go krył. Pirlo to niebywale wkurzało, bo to jego zdaniem zabijanie futbolu, ale jak już tak, to pogadali sobie o życiu. A Schrembri raz odszedł nawet na odległość dalszą niż dwa metry (gdy wykonywał aut).

pobrany plik

A teraz przytoczymy jeszcze fragment książki, za którego brak sam Pirlo by nas ukatrupił. O wspaniałym wynalazku, jego wielkiej miłości, której poświęcił zresztą cały dzień, od śniadania aż do przedmeczowej odprawy w dniu finału mundialu w 2006 roku.

„PlayStation jest, zaraz po kole, najlepszym wynalazkiem ludzkości. Odkąd istnieje, gram Barceloną (pomijam mały „skok w bok” na samym początku, kiedy to grałem Milanem). Klasykiem z czasów Milanello były moje pojedynki z Nestą: przyjeżdżaliśmy wcześnie rano, o 9.00 jedliśmy śniadanie, po czym zamykaliśmy się w pokoju i graliśmy aż do 11.00. Później trening, obiad i z powrotem do konsoli, tym razem do 16.00. Życie pełne poświęceń. Nasze pojedynki aż kipiały adrenaliną. Obaj wybieraliśmy Barcę. Barcelona przeciwko Barcelonie.”

A jak już przy Dumie Katalonii jesteśmy, to należy wspomnieć, że Pirlo grając w Milanie miał wiele ofert, także z Hiszpanii. Można powiedzieć, że w przypadku Andrei wierność to silne swędzenie z zakazem podrapania się… Choć wiele propozycji sam przyjmować nie chciał, to dwie były dla niego nie do odrzucenia. Po mundialu w 2006 roku ofertę złożył mu Real Madryt, cztery lata później dostał telefon od Pepa Guardioli. Oba transfery zablokował prześmiewczo nazywany przez Pirlo „panem pióro” Adriano Galliani. W końcu udało się odejść dopiero do Juventusu, w którym także czarował.

Ale jedynie do czasu, kiedy chciał. Bo niestety przenosząc się do Stanów Zjednoczonych, po jakimś czasie piłka zeszła w jego życiu na dalszy plan. Mecze w USA z czasem zaczął traktować niczym wysiadywanie dupogodzin w pracy. Ale Andrea raczej nie ma poczucia winy, raczej poczucie wina, które uwielbia i ma nawet swoją winnicę. Zakończy granie po bieżącym sezonie MLS, czyli już w grudniu. Oskarżanie go o pójście do New York City dla kasy jest nieodpowiednie, bo już wcześniej odrzucał lepsze oferty z krajów arabskich. Może po prostu się wypalił i stąd takie zdanie z ust Pirlo: – Nie mogę grać do pięćdziesiątki, już wystarczy, zajmę się czymś innym.

Tekst warto zakończyć tak, jak on zrobił to w książce: „Spojrzałem na zegarek. Była 21:21. Moja ulubiona liczba – i to dwukrotnie. Zrozumiałem, że los szepcze mi na ucho: „Postąpiłeś słusznie”. Mój tata urodził się 21. 21 ja się ożeniłem, 21 zadebiutowałem też w Serie A. Bardzo wcześnie też zacząłem grać z tym numerem na plecach. I nigdy go nie oddałem. Przynosi mi szczęście, dlatego kończę książkę na 20. rozdziale. Podoba mi się myśl, że 21. jest jeszcze pusty, że dopiero zapiszę go nowymi przeżyciami i emocjami”. Od przyszłego roku Pirlo weźmie się za napisanie zupełnie nowego rozdziału w życiu.

A wieczorami warto nalać sobie winka i odpalić film z jego zagraniami.

Samuel Szczygielski

Suche Info
06.10.2022

Wszystkie wyniki czwartkowych meczów Ligi Konferencji

FC Balkani przeszli do historii swojego kraju. Są pierwszym klubem z Kosowa, który wygrał mecz w fazie grupowej europejskich pucharów. Pokonali na wyjeździe turecki Sivasspor, strzelając gola w doliczonym czasie gry! W „polskiej” grupie Villarreal rozbił Austrię Wiedeń.  Jak wyglądał czwartkowy dzień z Ligą Konferencji? Villarreal nie pozostawił żadnych złudzeń i bezlitośnie skarcił Austrię Wiedeń za fatalne błędy w obronie. Hiszpanie wygrali pewne 5:0, a klasycznym hattrickiem w drugiej połowie […]
06.10.2022
Suche Info
06.10.2022

Wszystkie wyniki czwartkowych spotkań Ligi Europy

Betis Sevilla pokonał na wyjeździe AS Romę, Manchester United nie miał łatwej przeprawy z Omonią Nikozja na wyjeździe. Szymański strzelił gola w starciu z duńskim FC Midtjylland. Jak wyglądał czwartkowy dzień z Ligą Europy? Hitem trzeciej serii gier Ligi Europy było starcie AS Romy z Betisem Sevilla. Podopieczni Jose Mourinho jako pierwsi wyszli na prowadzenie za sprawą Paulo Dybali w 34. minucie po rzucie karnym. Jeszcze przed przerwą wyrównał Guido […]
06.10.2022
Weszło
06.10.2022

Piast i końcówki meczów – bardzo trudny związek

Piast Gliwice w dzisiejszym meczu z Rakowem Częstochowa musiał sobie radzić zarówno bez Damiana Kądziora, jak i Kamila Wilczka. A że nawet ze swoimi największymi gwiazdami w składzie ekipa Waldemara Fornalika nie grzeszy formą, trudno było dawać jej większe szanse w tej rywalizacji. Może ujmijmy to tak – na papierze można by je porównać do pojedynku siłowego pomiędzy Grzegorzem Tomasiewiczem a Tomasem Petraskiem.  Tymczasem obejrzeliśmy wyrównany mecz. Niestety dość nudny. Tak nudny, że wśród zdarzeń, […]
06.10.2022
Suche Info
06.10.2022

Gol Sebastiana Szymańskiego w Lidze Europy [WIDEO]

Sebastian Szymański z pierwszym golem w tym sezonie Ligi Europy. Jego Feyenoord zremisował na wyjeździe 2:2 z duńskim FC Midtjylland. Reprezentant Polski otworzył wynik tego spotkania w 21. minucie. Sędziowie VAR przez kilkadziesiąt sekund analizowali tego gola, ale ostatecznie uznali, że żaden z zawodników Feyenoordu nie był na spalonym. Sebastian Szymański gives Feyenoord the lead!!!!!🇵🇱🇵🇱🇵🇱pic.twitter.com/Kd42rSw74g — Football Report 🕊☮️🌍🌎🌏 #BerhalterOut (@FootballReprt) October 6, 2022 Szymański trafił do Feyenoordu […]
06.10.2022
Inne sporty
06.10.2022

Fantastyczny handball w Kielcach. Potęga pokonana!

Trafił swój na swego – można było powiedzieć podczas oglądania meczu Łomży Industrii Kielce z THW Kiel. Obie drużyny zaprezentowały dziś w Lidze Mistrzów kapitalną piłkę ręczną. Ale tylko polski zespół miał w swoich szeregach Alexa Dujszebajewa oraz Andreasa Wolffa. Dlatego to on wyszedł z tego starcia zwycięsko. Niemiecki handball odniósł jednak dziś swoje małe zwycięstwo – bo wcześniej mistrz Bundesligi Magdeburg rozprawił się z Wisłą Orlen […]
06.10.2022
Suche Info
06.10.2022

Jak on tego nie trafił? Fatalne pudło Cristiano Ronaldo [WIDEO]

Manchester United z niemałymi kłopotami pokonał na wyjeździe Omonię Nikozję (3:2). Cristiano Ronaldo ani razu nie wpisał się na listę strzelców. Co więcej, zmarnował znakomitą sytuację do zdobycia gola. 37-letni napastnik nie przeżywa najlepszego okresu w Manchesterze United. W tym sezonie CR7 stracił miejsce w pierwszym składzie. Erik ten Hag zazwyczaj  wpuszcza go na boisko z ławki rezerwowych. W czwartkowy wieczór rozegrał pełne 90 minut, ale w tej sytuacji się nie popisał. Z kilku metrów […]
06.10.2022
Weszło
06.10.2022

Piast i końcówki meczów – bardzo trudny związek

Piast Gliwice w dzisiejszym meczu z Rakowem Częstochowa musiał sobie radzić zarówno bez Damiana Kądziora, jak i Kamila Wilczka. A że nawet ze swoimi największymi gwiazdami w składzie ekipa Waldemara Fornalika nie grzeszy formą, trudno było dawać jej większe szanse w tej rywalizacji. Może ujmijmy to tak – na papierze można by je porównać do pojedynku siłowego pomiędzy Grzegorzem Tomasiewiczem a Tomasem Petraskiem.  Tymczasem obejrzeliśmy wyrównany mecz. Niestety dość nudny. Tak nudny, że wśród zdarzeń, […]
06.10.2022
Inne sporty
06.10.2022

Fantastyczny handball w Kielcach. Potęga pokonana!

Trafił swój na swego – można było powiedzieć podczas oglądania meczu Łomży Industrii Kielce z THW Kiel. Obie drużyny zaprezentowały dziś w Lidze Mistrzów kapitalną piłkę ręczną. Ale tylko polski zespół miał w swoich szeregach Alexa Dujszebajewa oraz Andreasa Wolffa. Dlatego to on wyszedł z tego starcia zwycięsko. Niemiecki handball odniósł jednak dziś swoje małe zwycięstwo – bo wcześniej mistrz Bundesligi Magdeburg rozprawił się z Wisłą Orlen […]
06.10.2022
Weszło
06.10.2022

Szef Dagerstal, najgorsza wersja Velde [NOTY]

Kapitalni stoperzy. Solidni środkowi pomocnicy. I wyjątkowo słaba ofensywa. Oto oceny piłkarzy Lecha Poznań za bezbramkowy remis z Hapoelem Beer Szewa w 3. kolejce Ligi Konferencji. W skali 1-10.  Oceny Lecha Poznań po meczu z Hapoelem Filip Bednarek – 6 Nie miał wiele roboty, za to miał szczęście, bo dwukrotnie w kluczowych momentach przeciwnicy pękali i w ogóle nie trafiali w bramkę. Spokojny, pewny. Łapał, co miał łapać. Joel Pereira – 6 […]
06.10.2022
Weszło
06.10.2022

Van den Brom: Wielu zawodników nie grało dzisiaj na swoim normalnym poziomie

– Wielu graczy nie zagrało dzisiaj na swoim normalnym poziomie. W drugiej połowie mieliśmy trochę szczęścia, bo Hapoel miał swoje okazje, więc ostatecznie ten remis jest w porządku – powiedział John van den Brom po meczu Lecha Poznań z Hapoelem Beer Szewa (0:0). O poziomie tego meczu: Wczoraj powiedziałem przed meczem, że to będzie trudne spotkanie i takie było. Także z tego powodu jak rywal zagrał, ale wiele zależało od tego, […]
06.10.2022
Weszło
06.10.2022

Lech szukał otwieracza do Hapoelu. Ale przez 90 minut gry go nie znalazł

Najciekawsze w oglądaniu meczu Lecha Poznań z Hapoelem Beer Szewa było liczenie złych zagrać wszystkich ofensywnych graczy Lecha Poznań. Velde z Marchwińskim narzucili wysokie tempo punktowania w klasyfikacji „ło matko, co on zrobił”, ale rezerwowi Citaiszwili czy Amaral nie zamierzali składać broni. Efekt? Nawet z dość przeciętnym Hapoelem lechici tylko bezbramkowo zremisowali. Momentami mieliśmy wrażenie, że oglądamy nie mecz Lecha z Hapoelem, a wycinki meczów Lecha z Legią i Lecha z Austrią Wiedeń […]
06.10.2022
Piłka nożna
06.10.2022

LIVE: Raków wygrywa w 100. minucie grając w dziesiątkę!

Połączenie europejskich pucharów z Ekstraklasą? Niezwykle rzadka kombinacja, wręcz niespotykana, a dziś właśnie do niej doszło. Najpierw możemy się raczyć spotkaniem Lecha Poznań z Hapoelem Beer Szewa w fazie grupowej Ligi Konferencji, by zaraz potem przełączyć na ligowe starcie Piasta Gliwice z Rakowem Częstochowa. Przepis na wyborny wieczór. Takie wydarzenie pozostawić bez relacji live? Nie ma mowy, będziemy z Wami do samego końca. Zaczynamy! Fot. Newspix
06.10.2022
Liczba komentarzy: 18
Subscribe
Powiadom o
guest
18 komentarzy
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Użytkownik usunięty
Użytkownik usunięty
4 lat temu

Treść usunięta

Kcramsib
Kcramsib(@kcramsib)
4 lat temu

Tyle z wybitnej kariery Pirlo wyniósł… kilka anegdotek o kiblu i chęć picia wina…

Stolec
Stolec(@pawelkrawczyk)
4 lat temu
Reply to  Kcramsib

MYŚLĘ, WIĘC SRAM

katchy33
katchy33(@katchy33)
4 lat temu

http://popo5typy.blogspot.nl/ – trafilem na ich wczorajszym kuponie 3 tys i dali juz skana na bloga, moge smialo polecic te typy

Użytkownik usunięty
Użytkownik usunięty
4 lat temu

Treść usunięta

Stolec
Stolec(@pawelkrawczyk)
4 lat temu

Kaka i Alexandre Pato nieznani? Komus chyba sie sufit na leb zwalil

blazej przybylowicz
blazej przybylowicz(@blazej-przybylowicz)
4 lat temu

najpierw wstęp:
Pirlo to człowiek niszczący stereotyp piłkarza-idioty, a jednocześnie łączący inteligencję i klasę z byciem lekkoduchem.

a potem 3 anegdoty z gównem w tle.

ech…

Misza
Misza(@misza)
4 lat temu

i po tym jak po wstępie zastanowiłem się, czy by tej książki nie przeczytać, kolejne akapity skutecznie mnie od tej myśli odwiodły

Użytkownik usunięty
Użytkownik usunięty
4 lat temu

Treść usunięta

LOBO
LOBO(@lobo)
4 lat temu

I jeszcze ubrań „nie umył”.

Użytkownik usunięty
Użytkownik usunięty
4 lat temu
Reply to  LOBO

Treść usunięta

LOBO
LOBO(@lobo)
4 lat temu

Nie to miałem na myśli… Ty swoje ubrania myjesz mydłem i płynem, czy pierzesz?

Bartekkacper
Bartekkacper(@bartekkacper)
4 lat temu

20 rozdzialow ksiazki a opisane same gownianie … do dupy tekst

711dronow
711dronow(@711dronow)
4 lat temu
Reply to  Bartekkacper

Autor i tak wybrał te najmniej gówniane. Prawie 400 stron anegdotek o sraniu i rzyganiu. I tak wydawca wykazał się kreatywnością, bo w Polsce książka miałaby tytuł „obsrany”.

Bartekkacper
Bartekkacper(@bartekkacper)
4 lat temu
Reply to  711dronow

zalatuje antyreklama, ale ja nie czytalem wiec nie oceniam

711dronow
711dronow(@711dronow)
4 lat temu

Zwieracze inzaghiego od lat nie pracowały już na medal. Szatnia cała w ekskrementach, sztynks niewyobrażalny, odór niemiłosierny, nie tak, oj nie tak… itd.

Odzidzia_Pajszao
Odzidzia_Pajszao(@odzidzia_pajszao)
4 lat temu

Dziwny tekst o genialnym piłkarzu w ulubionej manierze polskiej literatury sportowej. Można by go wydać na papierze toaletowym i zatytułować: „Srający”.

Azzurro
Azzurro
4 lat temu

Polecam jednak przeczytać książkę wątpiącym – jest bardzo dobra. Anegdoty faktycznie można było lepiej dobrać, chociażby wrzucić fragment o tym, jak Pirlo oglądał z synem galę bodajże „Złotej Piłki”. W takich urywkach lepiej pokazać inteligentną stronę Andrei. A „gówniane” opowieści? Chryste, to jest szatnia piłkarska. W książce opisano nie tylko tego typu kawały, ale czytając Weszło z butami, chyba sami wiecie, że nie należy oczekiwać górnolotnych numerów wyciętych kolegom. We Włoszech jest podobnie.