Po porażce z Rumunią 1:2 w Bukareszcie, po bardzo słabej grze, los Jana Urbana wydaje się przesądzony. Wtorkowe spotkanie przeciwko Szwecji będzie prawdopodobnie jego ostatnim w roli selekcjonera. Co dalej z reprezentacją Polski? Kto powinien być jego następcą? W dyskusji na temat kadry nietypowy głos zabrał Jarosław Królewski. Prezes Wisły Kraków jest za tym, żeby rola selekcjonera… nie miała tak dużego znaczenia. Twierdzi, że bardziej w reprezentacji Polski trzeba postawić na inne aspekty.
Królewski jest prezesem Wisły, która wróciła do Ekstraklasy i radzi sobie w niej naprawdę dobrze. Zwłaszcza na własnym boisku, bo na nim wywalczyła komplet 21 punktów w siedmiu spotkaniach. To klub, w którym mocno stawia się na dane, statystyki, analizę. Wisła w tym aspekcie dużo zyskuje. Królewski uważa, że podobne myślenie warto w pewnym sensie przełożyć na reprezentację i proponuje utworzenie profesjonalnego zespołu analitycznego.
Jarosław Królewski i jego pomysł na uleczenie reprezentacji Polski. „Selekcjoner nie powinien być fundamentem”
„To, co przede wszystkim należy zrobić w reprezentacji Polski, to zbudować niezwykle silny zespół analityczny, oparty na podejściu data-driven. Ściągnąć najlepszych specjalistów z rynku, nawet 5–10 osób, które będą pracowały nad rozwojem reprezentacji w sposób ciągły, a nie wyłącznie od zgrupowania do zgrupowania” – napisał Królewski na platformie X. Jego zdaniem to spowodowałoby, że kolejne decyzje, dotyczące selekcji graczy czy modelu gry kadry, byłyby bardziej zracjonalizowane.
A co z trenerem reprezentacji? „Selekcjoner nie powinien być fundamentem całego przedsięwzięcia, lecz jednym z elementów większego, spójnego systemu. O ile w klubie piłkarskim wdrożenie takiego podejścia bywa trudne ze względu na codzienną dynamikę pracy, o tyle w reprezentacji powinno być wręcz odwrotnie. Tutaj to proces, metodologia i ciągłość powinny odpowiadać za 99% sukcesu. Nie nazwisko selekcjonera” – pisze szef Wisły.
Królewski sugeruje też, że właśnie pod kątem pracy w tych aspektach PZPN może nie stać obecnie na zbyt wysokim poziomie.
„Chciałbym też wiedzieć, jak generalnie zorganizowana jest praca analityczna w PZPN i na ile jest ona niezależna od kolejnych selekcjonerów. Mam poczucie, że jest tutaj ogromna przestrzeń do poprawy” – przekonuje prezes Wisły.
To, co przede wszystkim należy zrobić w reprezentacji Polski 🇵🇱, to zbudować niezwykle silny zespół analityczny, oparty na podejściu data-driven. Ściągnąć najlepszych specjalistów z rynku, nawet 5–10 osób, które będą pracowały nad rozwojem reprezentacji w sposób ciągły, a nie wyłącznie od zgrupowania do zgrupowania.
Celem powinno być maksymalne zracjonalizowanie wszystkich decyzji: od selekcji zawodników, przez model gry, aż po precyzyjne zdefiniowanie wymagań wobec poszczególnych pozycji. Dopiero mając tak zbudowany system, można sensownie mówić o progresie, mierzyć go i wyciągać wnioski.
Selekcjoner nie powinien być fundamentem całego przedsięwzięcia, lecz jednym z elementów większego, spójnego systemu. O ile w klubie piłkarskim wdrożenie takiego podejścia bywa trudne ze względu na codzienną dynamikę pracy, o tyle w reprezentacji powinno być wręcz odwrotnie. Tutaj to proces, metodologia i ciągłość powinny odpowiadać za 99% sukcesu. Nie nazwisko selekcjonera.
Jeżeli ktoś uważa, że na podstawie jednego czy dwóch meczów w reprezentacji można wiarygodnie określić, czy dany zawodnik nadaje się do gry na poziomie międzynarodowym, to wychodzi z błędnego założenia. Ocena zawodnika powinna wynikać z wielowymiarowej analizy jego potencjału, charakterystyki, dopasowania do modelu gry i długoterminowej obserwacji, a nie chwilowych wrażeń.
Osobiście bardzo chętnie zobaczyłbym, jak wyglądała praca analityczna przed ostatnim meczem. Jakie modele wykorzystano? Jakie hipotezy postawiono? Jakie scenariusze przeanalizowano? Na jakiej podstawie podejmowano decyzje personalne i taktyczne?
Chciałbym też wiedzieć, jak generalnie zorganizowana jest praca analityczna w PZPN i na ile jest ona niezależna od kolejnych selekcjonerów.
Mam poczucie, że jest tutaj ogromna przestrzeń do poprawy.
Polska reprezentacja nie powinna być projektem kolejnego selekcjonera. Powinna być długoterminowym projektem technologicznym, analitycznym i sportowym, w którym selekcjoner jest jednym z wykonawców konsekwentnie realizowanej strategii.
To system powinien budować przewagę. Nie wiara w cudotwórcę na ławce trenerskiej.
— Jarosław Królewski (@jarokrolewski) November 15, 2026
Fot. Newspix.pl
