Barcelona zaadoptowała Lionela Messiego z rodzicielską czułością i nikt nie traktuje go tutaj inaczej niż jako syna. To wyjątkowa więź, pełna miłości i wzajemnego szacunku. Cristiano Ronaldo nigdy w stolicy Katalonii nie zostałby pokochany tak bezgranicznie jak Leo.

„Ronaldo nigdy nie mógłby grać w Barcelonie”. Katalonia kocha Messiego

Wszystkie materiały wykonano Samsungiem Galaxy S7 (Więcej o Galaxy S7) 

Messi na każdym kroku. Messi w barach, Messi na straganach, Messi w sklepach z odzieżą sportową i w niezliczonych dyskusjach na temat futbolu. Co roku półtora miliona ludzi pielgrzymuje do muzeum klubowego Barcelony, by bić pokłony Najwybitniejszemu. Kibice kroczą jego śladami, odwiedzają każde miejsce, w którym stawiał stopxy i zaznaczał swoją obecność. Właściciele hotelu, do którego Leo trafił po przylocie z Rosario 16 września 2000 roku chcieli stworzyć z pierwszego pokoju Messiego w Barcelonie coś na kształt miniaturowego muzeum. Zainteresowanie było olbrzymie, ale klub nie zgodził się na oficjalny patronat. W Rosario, miejscu urodzenia napastnika, przedsiębiorczy rodacy zorganizowali pielgrzymki śladami bohatera. Kuszą chwytliwymi hasłami: „Poczuj się jak Messi, zobacz jego dom, pierwsze podwórko i pierwsze boisko”. Setki tysięcy fanów dałoby się pokroić za taki wyjazd. Leo jest ambasadorem wszech czasów, największym marketingowym magnesem w dziejach. Lepszego nie było i nie będzie. Przegrywają z nim nawet Antoni Gaudí czy Pablo Picasso. Ich domy i muzea nie są tak chętnie odwiedzane jak katedra Blaugrany. Tętniące życiem miasto ma wiele cudów architektonicznych, ale jego największą atrakcją jest dziś zobaczenie Camp Nou i Messiego w akcji. Corocznie muzeum Barcey generuje zyski w wysokości 25 mln euro rocznie, jako jedno z trzech w całej Hiszpanii. To imponujący wynik.

Nagrane Samsung Galaxy S7 (więcej o Galaxy S7)

Barcelona to kraina Messiego, LeoLandia. Pełen wzajemnej lojalności i zaufania związek Argentyńczyka z butnym i suwerennym miastem trwa już piętnaście lat. To głęboka synowska więź, która kształtuje się dzięki niebywałemu talentowi i umiejętnościom napastnika, ale i introwertycznej osobowości i zwyczajności życia gwiazdy. – Messi jest integralną częścią miasta, można odnieść wrażenie, że był tu zawsze – mówi Andres Mariani, argentyński malarz pochodzący z Rosario. Przed ośmioma laty twórca obrazów, które Lionel zakupił do swojego domu, zdecydował się na podróż śladami rodaka. Kosmopolityczne miasto przytuliło go jak wielu imigrantów i stworzyło szansę zawodowego rozwoju. – Leo ma szczególne miejsce w moim sercu. To geniusz, a jednocześnie skromny i normalny człowiek. Za to kochają go miliony ludzi na całym świecie. Guillem Balague, znany kataloński dziennikarz powiedział kiedyś, że Messi z introwertyczną osobowością i nadzwyczajnymi umiejętnościami idealnie wpasował się w lokalne społeczeństwo. – Mój ojciec zawsze powtarza, że Leo urodził się Katalończykiem, choć w innym kraju. Ma wszystko, co odpowiada wartościom ludzi zamieszkujących ten region Hiszpanii.

Messi (2)

Nawet oszustwa podatkowe nie zmieniają nastawienia mieszkańców Barcelony względem Messiego. To skrajna czołobitność. Balague, twórca autoryzowanej biografii Argentyńczyka stworzył zestaw cech, które czynią go unikalnym graczem: fair play, elegancja, inteligencja, skuteczność i magia. Messi kieruje się w życiu katalońskim kodeksem wartości, choć artykułuje je po hiszpańsku. Gdyby nie przybył zza kałuży jak Argentyńczycy nazywają Ocean Atlantycki i nauczył się katalońskiego, byłby uosobieniem cech idealnego mieszkańca Barcelony. Wzoru cnót, wyrosłego z pragnącego suwerenności narodu. Ale ta relacja nie jest jednostronna. Leo znalazł w stolicy Katalonii swoje drugie Rosario. – To miasto idealnie do niego pasuje – mówi Andres Mariani. – Mógł wybrać Italię, Anglię i kluby pokroju Interu Mediolan czy Arsenalu, ale postawił na Barcelonę. Po pierwsze, ludzie komunikują się tutaj w języku hiszpańskim, po drugie położone jest nad morzem, w urokliwym regionie. To niezwykle ważne elementy życia dla człowieka jakim jest Lionel. Messi jest bezgranicznie wierny swojemu miastu i kiedy pojawiły się pogłoski o transferze do Manchesteru City powiedział, że w Katalonii skończy karierę. – To mój dom i moje miejsce na ziemi – powiedział lakonicznie w swoim stylu. Nie ma siły i pieniędzy, które byłyby w stanie wyciągnąć go ze strefy komfortu. Nade wszystko ceni spokój, stabilizację, szczęście rodziny i najbliższych.

Messi (1)

Horacio Gaggioli, agent piłkarski, który w 2000 roku powitał go na lotnisku El Prat, powiedział, że od pierwszego dnia Leo czuł się w Barcelonie jak u siebie. – Szybko znalazł tutaj kolegów, którzy pokochali go z wzajemnością. Ale nie zapominajmy, że miasto ze swoim klimatem, kosmopolityzmem, uwielbieniem futbolu i dostępem do morza, kusi wszystkich. Lionel temu uległ, pokochał to miejsce, a ono pokochało go z całego serca.

Barcelona jest miastem pełnym sprzeczności. Johan Cruyff opisując mentalność Katalończyków w 1988 roku, kiedy został trenerem Barcy, używał słów: „zamknięci, siedzący cicho, szarzy”. Za punkt honoru postawił sobie zmianę nawyków, wprowadził trzeci komplet strojów z fluorescencyjnymi barwami i wpajał swoim piłkarzom, że muszą się wyróżniać. Po latach zapytany o największy sukces w karierze, bez chwili zastanowienia odpowiedział: zmiana mentalności nie tylk graczy, ale całej Katalonii.  – Zrobiliśmy to wspólnie. To Barca dyktowała trendy i za nią szła cała społeczność – opisywał Holender. Jak w tych warunkach czuje się Messi? – Jest symbolem tego, co Barcelona może zrobić z ludzi – powiedział Gaggioli. – Przybył jako imigrant i dostał środki do wyrażania siebie. Podoba mi się u niego, że mimo oszałamiającej kariery, nieprzyzwoitych zarobków i statusu globalnej gwiazdy, pozostał taki sam. Nie zmienił się nawet o jotę.

Messi (2)

Za te cechy Katalończycy kochają go miłością bezwarunkową. Messi jest wszędzie, ale nikt go nie widzi. Pozostaje niedostępny dla społeczeństwa poza występami na boisku, broni swojej prywatności, prowadzi prozaiczne życie osobiste. Ogląda seriale na kanapie, zawozi swojego syna do szkoły, gra na konsoli w FIFĘ i nie bryluje na bankietach. Zlatan Ibrahimović jadowicie powiedział kiedyś, że Messi w domu gapi się w obraz z kamery przemysłowej. To bolesne, choć oddające rzeczywistość zdanie. Argentyńczyk nigdy nie miał mentalności Cristiano Ronaldo i nie chciał brylować w mediach. Nie pojawia się w mixed zonach po meczach, umówienie się z nim na wywiad graniczy z cudem, otaczające go szaleństwo, mało go interesuje. Jest w stu procentach naturalny. Guillem Balague powiedział, że Barcelona ze swoim kosmopolityzmem zachowuje burżuazyjną dyskrecję i hołduje rodzinnym wartościom. To miasto kreatywne, ale nie ekstrawaganckie. Idealne dla Messiego, kłopotliwe dla Ibrahimovicia.


Nagrane Samsung Gear 360 (więcej o Gear 360)

Jeden ze starszych kibiców Barcelony zmierzający na mecz z Atletico Madryt powiedział, że Cristiano Ronaldo nigdy nie mógłby występować w tym klubie. Dlaczego? – Nie dla nas żel na głowie, wymuskany wizerunek, przesadna medialność. A co z Gerrardem Pique, który tworzy jednoosobowe przedsiębiorstwo medialne? – Ach, jemu możemy wybaczyć, on się urodził w Barcelonie i jest jedynym niepokornym dzieckiem w rodzinie. Ale ma swój urok.

Messi utworzył swoje miasto w mieście, rodzinny kokon, trzydzieści kilometrów na zachód od Barcelony w Costa de Garraf. W Katalonii nazywa się to miejsce „Małą Ibizą”. Leo pojawia się na lokalnej plaży od czasu do czasu, zabiera swoją żonę Antonellę, którą poznał jeszcze w Rosario i synów Thiago oraz Matteo. Nie lubi rozgłosu. Ronaldinho Gaucho przyjeżdżał tu wielkim Hummerem i momentalnie pojawiało się wokół niego kilkadziesiąt osób. Messi przyjeżdża skromnym autem i stara się pozostać niezauważonym.

Argentyńczyk nie jest traktowany z pogardą przez szowinistycznych mieszkańców Katalonii, którzy latynoskich imigrantów nazywają pogardliwie „sudaca”. Tak krzyczeli na Diego Armando Maradonę, który z Barcelony wyszedł bocznymi drzwiami i dopiero w Napoli został legendą. Messiego nikt nie śmie tak nazwać. To ikona Barcelony, urodzona wprawdzie za kałużą, ale z zestawem unikalnych, katalońskich cech. Przeznaczenia nie da się oszukać. Nawet wówczas, kiedy człowiek rodzi się nie tam, gdzie powinien.

MATEUSZ ŚWIĘCICKI
KOMENTATOR ELEVEN SPORTS

Wszystkie materiały wykonano Samsungiem Galaxy S7 (Więcej o Galaxy S7) 

Liczba komentarzy: 0
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments