Jan Urban mówił na przedmeczowej konferencji prasowej, że spodziewa się w Bukareszcie otwartego, ofensywnego spotkania, bo oba zespoły zawodziły w ostatnim czasie i, żeby spróbować poprawić swoje miejsce w grupie, muszą zwyciężyć. Wątpliwe, by selekcjoner posadził na ławce Lewandowskiego czy Szymańskiego. Ale w obecnej sytuacji, jeszcze przy nieobecności Piotra Zielińskiego, to czas na odważniejsze decyzje. Wiktor Nowak już pokazał, że warto dawać szansę zawodnikowi, który świetnie gra w dość mocnym klubie. Na podobną szansę czekają kolejni: mam tu przede wszystkim na myśli dwóch reprezentantów.
Wiadomo, w jakiej sytuacji jest reprezentacja Polski. Niewesołej. Nasze szanse na drugi koszyk podczas losowania grup eliminacji EURO 2028 analityczne portale oceniają na 6,2%. Biało-Czerwoni muszą wygrać w Bukareszcie i pokonać we Wrocławiu Szwedów, plus liczyć na potknięcia Bośniaków. Umówmy się – mało realny scenariusz. Jednocześnie Rumunia ma też niewielkie szanse na przeskoczenie Polski. Czy to nie jest właściwy moment, by odważnie postawić na kilku zawodników całkowicie nowych albo ze znikomym doświadczeniem w kadrze? Gramy mecze o coś, ale później będziemy grać ważniejsze, w eliminacjach EURO.
Wydaje się, że lepszego momentu nie będzie. Mam nadzieję, że Jan Urban postawi odważnie, od pierwszej minuty, na Oskara Kubiaka i Marcela Regułę, a może również – choć tutaj trochę pod wpływem okoliczności – na Bartosza Mazurka.
Oskar Kubiak od lat gra na różnych pozycjach. Ale to pozwoliło mu wejść na bardzo wysoki poziom
Ktoś może powiedzieć, że mamy w reprezentacji w tej chwili tylko jednego typowego lewego obrońcę – Tymoteusza Puchacza – i dlatego przy ustawieniu czwórką z tyłu to zawodnik Sabah FK, regularnie grający w tym klubie, powinien wyjść na Rumunię od pierwszej minuty. Ale Urban wrzucił go trochę na minę ze Szwecją, bo wystawił na wahadle (w klubie gra jako lewy obrońca) – no i z przodu było momentami nieźle, ale w tyłach? Totalny dramat. Patrik Walemark niemiłosiernie nim kręcił. Urban ma jeszcze do dyspozycji debiutanta, Oskara Kubiaka, o którym w jednym z programów publicystycznych usłyszałem kilka dni temu: „Nie ma doświadczenia, za duże ryzyko. Poza tym on lepiej atakuje niż broni”.
Aż chciało się zapytać: A czy to ostatnie nie charakteryzuje również Puchacza?
Kolejny argument podnoszony przeciwko Kubiakowi w pierwszym składzie brzmi tak: on w Slavii jest rzucany po różnych pozycjach, a w kadrze potrzebujemy zawodnika, który przywykł do grania na lewej obronie. Cóż, Kubiakpo pierwsze grał tam przeciwko Arsenalowi, więc – z całym szacunkiem – dużo poważniejszemu rywalowi niż Rumunia, a po drugie nie tylko w Slavii zmienia pozycje. W jego przypadku to dzieje się od bardzo młodego wieku: kiedy jako 12-latek trafił do Wdy Świecie. Był napastnikiem, ale z uwagi na dynamikę zrobiono z niego bocznego obrońcę.
Gdy wchodził do seniorskiej piłki, a Wda grała ustawieniem wzorującym się na Rakowie Częstochowa Marka Papszuna, był nawet półlewym środkowym obrońcą, a następnie wahadłowym. W Sokole Kleczew, gdzie w Betclic 2. Lidze jeszcze niedawno wykręcał niesamowite liczby, trener Tomasz Pozorski zrobił z niego skrzydłowego w ustawieniu 4-3-3 i strzelił w jednej rundzie 14 goli (!). W Arce Gdynia, gdzie rozegrał rundę wiosenną sezonu 2025/2026, też był lewym wahadłowym, ale dwa gole w Ekstraklasie – Zagłębiu i Cracovii – strzelał, będąc ustawionym na prawym skrzydle.

Oskar Kubiak z Robertem Lewandowskim
Trenerzy, którzy z nim pracowali, zgodnie podkreślają, że właśnie ta wszechstronność i doświadczenie z różnych pozycji, w połączeniu z graniem w pierwszym składzie w seniorskim futbolu w bardzo młodym wieku, pozwoliły mu wejść na tak wysoki poziom.
Poza tym – niektórzy zwracają uwagę, że Kubiak gra teraz w klubie na różnych pozycjach, ale przecież z Wiktorem Nowakiem jest podobnie. Slavia ma taką specyfikę, jako zespół bazujący na intensywności czasami potrzebuje konkretnego piłkarza w innym miejscu na boisku, do tego dochodzą kontuzje. Nowak chociażby w spotkaniu z Arsenalem w Lidze Mistrzów był napastnikiem. Czy to rzucanie po pozycjach wpływa na jego dyspozycję w kadrze? Niespecjalnie, mówimy o gościu, który jest największym odkryciem październikowego zgrupowania i teraz traktujemy go już jako pewniaka do wyjściowej jedenastki. No i jednak nie w ataku.
Można usłyszeć, że Jan Urban jest pod dużym wrażeniem obu zawodników Slavii. Selekcjoner był zresztą w Pradze i z trybun oglądał spotkanie z Arsenalem. Urban jest trochę konserwatywnym typem trenera, przywiązanym do kilku nazwisk, ale nie będzie zaskoczeniem, jeśli Kubiak mecz w Bukareszcie zacznie od pierwszej minuty.
Warto takiego wariantu spróbować.
Marcel Reguła ma sporo atutów: szybkość, pressing, wszechstronność
Warto również postawić w wyjściowej jedenastce na Marcela Regułę. Oglądając go w Ekstraklasie, mam wrażenie, że patrzę na zawodnika, który jest w stanie nieustannie pressować. Czasami z tą agresją w grze przesadza, widać, że go nieco ponosi (czerwona kartka w meczu z Termaliką w kwietniu tego roku), ale generalnie jest w tym elemencie zmorą defensywy rywala. Zresztą nie tylko w tym – to on, niemal w pojedynkę, sprawił, że Zagłębie w ostatniej kolejce zremisowało 2:2 z Lechem, a mogło nawet wygrać, bo prowadziło do 94. minuty.
Jego dwie bramki z Lechem idealnie obrazują największe atuty. Przy pierwszym golu pokazał intuicję, a także pozytywną bezczelność, gdy najpierw ograł jak dziecko Mateusza Skrzypczaka, a później z łatwością przerzucił piłkę nad Mateuszem Lisem. Drugi? Najpierw świetny start do piłki, a później idealne wbiegnięcie przed Terry’ego Yegbe, pokazujące umiejętności, ale i dużą pewność siebie.
To spotkanie uświadamiało, że Reguła jest za dobry na Zagłębie i zaczyna też przerastać Ekstraklasę. Nieprzypadkowo pozyskać go chciała (i ciągle chce) Borussia Dortmund, a teraz w jego kontekście pada nawet Real Madryt, choć hiszpańscy dziennikarze, będący blisko klubu, są zaskoczeni i to dementują.

Marcel Reguła w meczu z Lechem
W meczu z Rumunią, tym wygranym 6:0 na Narodowym, Regule wystarczyło 19 minut na boisku, by pokazać spore umiejętności. Trafił na idealne okoliczności: wysokie prowadzenie plus wyjątkowo słaby rywal, ewidentnie bezradny i rozbity po wykluczeniu jednego z jego piłkarzy. Z Bośnią i Hercegowiną już te warunki były skrajnie niekorzystne – kiepska murawa, graliśmy do oporu lewą stroną, a Reguła w 35 minut zanotował… jedno celne podanie. Przerażająca wręcz statystyka.
No to sprawdźmy go teraz od pierwszej minuty. Na gorącym terenie. Wydaje się być zawodnikiem, który poradzi sobie na różnych pozycjach. W koncepcji Urbana mógłby zacząć na prawym skrzydle (z Nicolą Zalewskim po lewej stronie i Szymańskim w środku), żeby w trakcie meczu, w razie potrzeby, stać się „dziewiątką” albo ofensywnym środkowym pomocnikiem.
Urban to typ trenera, który sporo mówi wprost albo między wierszami na konferencjach prasowych. Na tej w Bukareszcie, siedząc obok Bartosza Mazurka, stwierdził, że zawodnik RB Salzburg był w ostatnich dniach nierówny. Powiedział też słowa, sugerujące, że według niego lepiej spokojnie wprowadzać go do pierwszego składu. Można było odebrać to w ten sposób, że Mazurek rozpocznie spotkanie na ławce, ale niedostępność Piotra Zielińskiego, jednego z jego największych sportowych idoli, sporo zmienia.
Bo kogo teraz Urban wystawi w środku obok Nowaka i Szymańskiego? Kacpra Urbańskiego? To możliwe rozwiązanie. Kolejnego debiutanta Łukasza Porębę? Chyba jednak nie. Cofnie Szymańskiego, a jako ofensywnego pomocnika ustawi Karola Świderskiego, do którego ewidentnie ma słabość? Też wątpliwe.
A może postawi właśnie na Mazurka?
Dylemat z bramkarzami – najbardziej logiczne byłoby wystawienie Mateusza Kochalskiego
Ciekawie wygląda sytuacja w bramce, gdzie nie ma ewidentnego faworyta i jednocześnie wybór każdego z bramkarzy da się jakoś uzasadnić. Najbardziej zrozumiałbym postawienie na Mateusza Kochalskiego, bo z całej trójki jest po prostu w najwyższej formie. Jego klub to Wieczysta fatalnie prezentująca się w Ekstraklasie, ale w przegranym 1:2 meczu z Górnikiem, zagrał tak, że załapał się do jedenastki kozaków na Weszło, mimo puszczonych dwóch goli.
Gdyby zagłębić się w liczby, one też pokazałyby jego wyższość nad konkurentami, choć w niektórych elementach nieznaczną. Ma najwięcej roboty w całej lidze, notuje blisko pięć interwencji na mecz.

Mateusz Kochalski na zgrupowaniu reprezentacji
Za Sławomirem Abramowiczem, na którego według medialnych przecieków ma zdecydować się Urban, przemawia młody wiek, 37 spotkań rozegranych już w europejskich pucharach, plus fakt, że po trochę gorszym okresie znów w Jagiellonii gra lepiej i jest wysoko w statystyce tzw. „powstrzymanych goli”.
Bartłomiej Drągowski to natomiast największe doświadczenie w kadrze i jedyny z tej trójki, który w ogóle w niej zagrał. W Widzewie miewa świetne mecze, ale jednak popełnia też błędy.
Trudno się dziwić, że skoro nie ma Bułki i Grabary, to na początku zgrupowania największa wątpliwość sztabu dotyczyła właśnie pozycji bramkarza.
I jeszcze jedno – trochę nie rozumiem głosów, że Polska to zdecydowany faworyt tego meczu i brak zwycięstwa będzie zawstydzający. Są takie opinie, wygłaszane najpewniej przez tych, którzy patrzą na suchy wynik – 6:0 w Warszawie – a nie na okoliczności. Przecież Rumunia do kontrowersyjnego (tak uważam) karnego i równie kontrowersyjnej czerwonej kartki radziła sobie na boisku trochę lepiej od Polski. Dopiero po tym zdarzeniu się posypała. A teraz zagra u siebie, 11 na 11, z wielką chęcią zmazania plamy i mając trenera, który wiele w futbolu na najwyższym poziomie widział. No i nie mając nic do stracenia, bo gorzej być nie może.
To mecz jak najbardziej do wygrania, ale łatwo nie będzie. A skoro Frankowski nam wypadł, Zieliński także jest kontuzjowany, to wydaje się być ono idealną szansą dla Kubiaka, Reguły i Mazurka. Trochę wymuszoną, ale gdyby jeden czy drugi świetnie się pokazali, to nikt nie będzie się w to zagłębiał.
Fot. Newspix.pl