Najnowsze

Trwa Deadline Day, ostatnie godziny okienka transferowego. Ze wszystkich stron atakują nagłówki w stylu „Falcao do United!”, „Rekordowe nakłady Premier League!”, „Klub X wydał kupę szmalu (znowu)!”. W Polsce cicho, ot, Śląsk sprowadził chłopaka, który grał ogony w Olimpii Grudziądz, Wolański zamienił drugą ligę polską na drugą ligę duńską. Szału nie ma. Marzy mi się przełamujący bryndzę nagłówek, z którego dowiadywałbym się, że polski klub kupił trenera obrońców […]

O Dinamie Zagrzeb można pisać całe tomy. Akademia i szkolenie na poziomie, który pozwala regularnie opychać piłkarzy do silniejszych lig, ale z drugiej strony prezes, dla którego bijatyki, tańce na stole i korumpowanie wszystkich wokół to chleb powszedni. Fanatyczni i oddani kibice, którzy są znani w całej Europie, ale i potężny konflikt ze wspomnianym szefem klubu, który trwa od miesięcy i końca bynajmniej nie widać. Zresztą, wszystko co powinniście wiedzieć o Dinamo napisaliśmy już W TYM MIEJSCU. Wczoraj jednak do komediodramatu […]

1 września. Miały tego dnia dzieci nie pójść do szkoły, i nie poszły. Przynajmniej moje, bawią się na Sycylii, zresztą syn skończył już prawo i ekonomię, córka wybiera się na to samo na Harvard. A na razie opalają się na Sycylii. Ale jeden z rodzinki do szkoły poszedł (jak głupi, bo z radością), mianowicie… Kazimierz Górski. Pomyślicie, że zwariowałem, a historia jest taka. Kazio Górski umierał w szpitalu w męczarniach i błagał o śmierć. Nikogo nie przyjmował, więc była lista […]

Niby to był tylko turniej juniorski, do tego zupełnie towarzyski. Niby to tylko 16-letni kandydaci na piłkarzy, z których część pewnie po drodze do seniorskiej piłki zdąży się wykruszyć. Być może w przyszłości z rocznika 1998 będziemy się zachwycać kimś innym, kimś kogo teraz w ścisłej kadrze jeszcze zabrakło. Ale tak czy inaczej, jeżeli na co dzień z naszej kopanej szydzimy do bólu, to tych nielicznych momentów miłego rozczarowania nie zamierzamy przegapić. Tak, reprezentacja Polski do lat 17 […]

kartki się gubią, ołówki łamią, klawiatura płacze budziki dzwonią, redaktorzy dyżurni łomoczą w drzwi krzycząc, że nie odejdą bez tekstu, rodzina patrzy na człowiek złym okiem, bo przecież poniedziałkowe przedpołudnia były czasem ciszy, spokoju i czasem tylko lekkiego stukotu w klawiaturę, a tu jakiś dym, jakiś ogień, jakieś szaleństwo… Nie, przepraszam, ale nie! Nie godzę się na trzydniowe kolejki ekstraklasowe i w razie czego jestem gotowy oflagować się i rozpocząć strajk głod… […]