Chciałbym zaznaczyć na wstępie, że piszę ten tekst nie jako dziennikarz sportowy czy kibic Ekstraklasy. Piszę go przede wszystkim jako osoba z Krakowa. Jako człowiek, który feralnego 7 listopada znajdował się kilkaset metrów od miejsca, w którym ostatecznie powstrzymano napastnika z Ostrowca Świętokrzyskiego. To sprawia, że na pewne zachowania po prostu brakuje mi słów.
Kraków zjednoczony. Polska też. Tylko Legia się wyłamała
6 listopada mieliśmy piękne święto krakowskiej piłki i ogólnie całego miasta. Derby pomiędzy Wisłą a Cracovią. Święto, które zaledwie dzień później zostało całkowicie przyćmione przez niewyobrażalną tragedię, jaka rozegrała się na Starym Mieście. Dzięki bohaterskiej akcji dwóch policjantów – Jakuba Kulika i Artura Morańskiego – zabitych nie liczymy dziś w dziesiątkach, a rannych w setkach. Chyba wszyscy w Polsce (albo prawie) widzieli już ten filmik.
W sieci pojawiło się nagranie, które ma przedstawiać moment zatrzymania sprawcy strzelaniny w Krakowie. Na ten moment nie udało nam się niezależnie potwierdzić autentyczności nagrania ani miejsca jego wykonania. https://t.co/VOZ8kSccpo
— Remiza.pl (@remizacompl) November 7, 2026
Bohaterów tamtego dnia było zresztą zdecydowanie więcej. Między innymi przypadkowi turyści z Norwegii, Irlandii czy Słowacji, którzy rzucili się na ratunek ludziom, jacy znaleźli się w nieszczęśliwym miejscu o nieszczęśliwej porze. Wielu innych policjantów, strażników miejskich i przedstawicieli służb, którzy błyskawicznie zareagowali, zapobiegając jeszcze większej katastrofie. Pojawiła się relacja z zachowania pracowników ostrzelanej Zary, którzy zachowali pełen spokój. Był pan z kulą, który dobiegł jako pierwszy do rannych policjantów.
Wreszcie – dwóch chirurgów, którzy szczęśliwie znaleźli się w pobliżu skrzyżowania ulic Stradomskiej i Dietla, zapewniając natychmiastową pierwszą pomoc dwóm wymienionym wcześniej funkcjonariuszom.
To tragedia, która zjednoczyła cały Kraków i całą Polskę, a wyrazy wsparcia lecą do nas z całego świata.
No, dobra. Prawie całą. Z tego grona wyłamała się część polityków, którzy wykorzystali tragedię do pstryczków w stronę przeciwnych partii, ale tu szkoda strzępić ryja.
Wyłamała się też część kibiców Legii Warszawa.
Żałosne
Środowisko piłkarskie w Polsce w większości potrafiło zachować się z dużą klasą. Kibice Wisły, Cracovii i Wieczystej znów pokazali jedność, wieszając szaliki w miejscu pamięci. Lech Poznań czy Jagiellonia Białystok z szacunku do ofiar zrezygnowały ze zorganizowanego dopingu.
Non omnis moriar https://t.co/UpRswRaOpM
— JK_KSC⚪️🔴 (@MPJakubKnapik) November 8, 2026
Przy Łazienkowskiej zabrakło podobnej refleksji.
Podczas domowego meczu Legii z Rakowem Częstochowa nie zabrakło dopingu, ale jeszcze nie to jest bulwersujące. Część kibiców śpiewała: „Zawsze i wszędzie policja j*** będzie”. W tym samym czasie cały kraj pozostawał w szoku po tragedii, a ranni funkcjonariusze dochodzili do siebie w szpitalu.
Można mieć zastrzeżenia do działań policji. Można krytykować konkretnych funkcjonariuszy i nie zgadzać się z ich decyzjami. Ale czy naprawdę nie ma momentów, w których warto odłożyć te animozje na bok? Czy wobec ludzi, którzy ryzykowali własne życie, ratując innych, nie stać was na ludzką przyzwoitość? Wystarczyło po prostu – jak mówił w swoim vlogu Przemysław Michalak z Weszło – zamknąć mordę.
Zamiast refleksji otrzymaliśmy taki tekst na stronie legionisci.com autorstwa niejakiego „Bodziacha”, czyli Marcina Bodziachowskiego.
– Później zaś były „Pozdrowienia do więzienia” dla naszych braci po drugiej stronie muru. A następnie okrzyk „Zawsze i wszędzie policja j… będzie”, który to rozpętał medialną burzę w mediach lubiących się w gówno-burzach i tylko szukających klikbajtów. Te oczywiście przekonywały, że paskudni kibole za nic mają pamięć po… zmarłym funkcjonariuszu, który zginął przy zatrzymywaniu zamachowca w Krakowie. Jak nawinął swego czasu Włodi – ty wiesz, że komentarz jest zbędny – czytamy, a raczej czytaliśmy na Legionisci.com, bo po czasie wpis został edytowany i usunięto zdania o śmierci policjanta.
Na szczęście w internecie nic nie ginie.
Źródło: Legionisci.com
I to bulwersuje najbardziej – arogancja części legijnego środowiska kibicowskiego, które próbuje to zbagatelizować. Chłopie, czy ty nie rozumiesz, że tutaj chodziło po prostu o kompletny brak wyczucia momentu? Przecież teksty „jeba***” policji też się w jakiś sposób tyczą dwóch bohaterów z Krakowa, prawda? Macie problem z policją? Śpiewajcie sobie o tym, wasza sprawa, ale wy dzień po takiej bohaterskiej akcji POLICJANTÓW walicie taką przyśpiewką. Wy śpiewacie, a my i ludzie mają prawo to ocenić.
Autor pisze o „zmarłym funkcjonariuszu”, choć policjant, o którym mowa, wciąż żyje. To nie jest drobna pomyłka, którą można zbyć wzruszeniem ramion. To jest zwyczajna „odklejka” i kompletny brak świadomości tego, co się dzieje dookoła. Mamy do czynienia z człowiekiem, który ryzykował życie podczas interwencji, a redaktor legijnego portalu uznał go za zmarłego i to w dodatku po to, by przedstawić oburzenie na stadionową przyśpiewkę jako przykład medialnego szukania sensacji.
Ręce opadają. Też dlatego, że przecież w akcji uczestniczyło dwóch policjantów, a nie jeden.
Zamiast zastanowić się, czy w obliczu tragedii śpiewanie o „j*** policji” było na miejscu, łatwiej było oskarżyć internautów o pogoń za klikami, samemu się przy tym kompromitując.
O skali oderwania od rzeczywistości świadczy też inny, kuriozalny fragment z tego samego tekstu.
– Dodajmy, że tego dnia po zdobytych bramkach nie było pytań o nazwisko strzelca ze względu na wspomnianą we wstępie ograniczoną „oprawę” – napisano. Ależ poświęcenie. Kreowanie takiej błahostki na wyraz szacunku to kpina.
Przeraża również brak reakcji ze strony samego klubu i trenera. Nie ma odcięcia od tego zachowania. Przeprosin. Nic. Zero. Ba, Marek Papszun wychodzi na konferencję i jak gdyby nigdy nic dziękuje fanom za wsparcie…
ZOBACZ RÓWNIEŻ
Fot. Newspix
