3-5-2 bez typowych skrzydeł. Jedenastka rundy jesiennej w Ekstraklasie.

redakcja

Autor:redakcja

10 listopada 2015, 09:29 • 3 min czytania

Reklama
3-5-2 bez typowych skrzydeł. Jedenastka rundy jesiennej w Ekstraklasie.

Tak się nietypowo składa w polskiej piłce, że runda jesienna kończy się już 8 listopada, a za dwa tygodnie startuje już zimowa. Wypada więc już teraz, nie czekając na ferie ligowców, wystartować z podsumowaniami. I nie sposób rozpocząć ich inaczej niż od jedenastki rundy. Najlepsi piłkarze Ekstraklasy 2015/16. Od 18 lipca do wczoraj. W nietypowym ustawieniu, z jednym bocznym obrońcą i bez skrzydłowych, ale tak się złożyło, że żaden z prawych defensorów ani skrajnych pomocników nie wskoczył na taki poziom, by wygryźć któregoś z poniższych playmakerów. Ale bez przedłużania – jedziemy z uzasadnieniami. Dlaczego postawiliśmy akurat na tych zawodników?

Reklama

Bramkarska rywalizacja rozegrała się pomiędzy dwójką: Zubas, Szmatuła. Prezentowali się najsolidniej, ale w perspektywie całej rundy najwięcej dawał Litwin. Zubas już w Bełchatowie imponował serią niemal 500 minut bez straty gola, teraz wpuścił ich 17, ale pamiętajmy, z kim przyszło mu dzielić obronę. M.in. przez niefrasobliwość Nowaka i spółki na bramkę Zubas musiał bronić aż 71 uderzeń, przy czym Szmatuła wyjął „jedynie” 47 strzałów. Gdyby nie Emilijus, w Podbeskidziu na tym etapie sezonu prawdopodobnie śmierdziałoby grupą spadkową. Facet po prostu ratuje punkty swojemu zespołowi, niemal wygrywa mecze. Najbardziej wartościowy zawodnik bielszczan 2015/16 – chyba nikt nie ma co do tego wątpliwości.

Żadnych dylematów nie było też przy selekcji obrońców. Mraz dostał miejsce niemal z urzędu, bo jesień była w jego wykonaniu – to odpowiednie słowo – po prostu spektakularna. Wspaniale spisywał się też duet stoperów z Pogoni – Fojut i Czerwiński – którzy do 13. kolejki byli zwyczajnie bezbłędni. Drobny cień na ich występy rzuca klęska z Cracovią i kiepski mecz Fojuta na Legii, ale dwa słabsze spotkania nie mogą zamazać obrazu z całej rundy. Nikt nie prezentował się tak równo jak banda łysego, choć bardzo, bardzo zbliżony poziom pokazał Guzmics, a tuż za jego plecami Hebert. O Brazylijczyku mówi się niewiele, a to przecież jeden z głównych wygranych epoki Latala.

Środek pola nietypowy, bo – jak wspomnieliśmy – bez skrzydłowych i klasycznego defensywnego pomocnika-przecinaka. Do pewnego momentu fantastycznie radził sobie Góralski, ale potem przygasł jak cała Jagiellonia i niewiele dawał w ofensywie (0 goli, 1 asysta, 0 kluczowych podań). Należało więc docenić Jodłowca (3-3-1), który rozkwitł za Czerczesowa oraz Dąbrowskiego, który powoli wskakuje na poziom reprezentacyjny. Liczby u Damiana może nie zwalają z nóg (0-2-5), ale kto ogląda mecze Cracovii, ten wie, że Dąbrowski to absolutny fundament „Pasów”. Podobnie jak Vacek w Piaście (3-3-0), przez którego przechodzi niemal każda akcja. Obecności Cetnarskiego uzasadniać nie trzeba, bo to – obok Nikolicia – MVP całej ligi. Kapustka natomiast wygryzł Vassiljeva, Bonina i Gajosa.

Atak? Tu bez niespodzianek. Terminator, zabójca, człowiek-demolka, czyli Nikolić oraz Stępiński, który toczył ostrą rywalizację z Rakelsem. Ostatecznie postawiliśmy na napastnika Ruchu, ale to Łotysz będzie pierwszym do wejścia z ławki w najlepszej jedenastce jesieni.

Reklama

ANEMsDP

Fot. FotoPyK

Najnowsze

Reklama

Ekstraklasa

Reklama
Ekstraklasa

Alan Uryga dopiekł kibicom Radomiaka. „Przyszli dlatego, że Wisła gra”

Mikołaj Duda
12
Alan Uryga dopiekł kibicom Radomiaka. „Przyszli dlatego, że Wisła gra”
Ekstraklasa

Lider Górnika Zabrze będzie musiał przejść zabieg. Rzeczniczka zabrała głos

Mariusz Bielski
1
Lider Górnika Zabrze będzie musiał przejść zabieg. Rzeczniczka zabrała głos