Siła weteranów

Jan Mazurek

Autor:Jan Mazurek

01 maja 2021, 10:19 • 5 min czytania

Reklama
Siła weteranów

Jeden ma 397 występów w Ekstraklasie, drugi 227. Razem mają rozegranych 624 mecze na najwyższym poziomie rozgrywkowym w Polsce. To kapitał nie do przecenienia. Ogrom gromadzonych latami doświadczeń. Właściwie to jeden i drugi, trochę po cichu, od lat tworzą klimat i folklor tej ligi. Damian Dąbrowski i Łukasz Trałka, bo to o nich mowa, są wyróżniającymi się postaciami w dwóch klubach, które w tym sezonie rozdają w lidze karty. To im poświęcamy zapowiedź starcia na szczycie – dziś, w ramach 28. kolejki Ekstraklasy, walcząca o wicemistrzostwo Pogoń Szczecin podejmie u siebie marzącą o czwartym miejscu Wartę Poznań.

Reklama

Tegoroczne historie Dąbrowskiego i Trałki nie są pierwszoplanowe. W Pogoni są bardziej ekscytujący zawodnicy niż Dąbrowski, a cały romantyzm historii Warty, biorącej szturmem Ekstraklasę, przykrywa nieco ligowy fenomen, jakim okazał się być Łukasz Trałka. Łatwo ich przeoczyć (Dąbrowski) lub nie docenić w odpowiednim stopniu (Trałka), bo w końcu biegają po polskich boiskach od lat i zdążyliśmy przyzwyczaić się, że prezentują pewien określony poziom. Ale wystarczy szybki rzut oka w noty i wszystko się ładnie klaruje.

  • Damian Dąbrowski – 5,09
  • Łukasz Trałka – 5,42

W Warcie Trałka jest bezkonkurencyjny, w Pogoni wyższe oceny niż Dąbrowski dostają tylko Dante Stipica, Jakub Bartkowski, Benedikt Zech, Kacper Kozłowski i Rafał Kurzawa.

Pogoń – Warta. Dąbrowski filarem „Portowców”

Skupmy się na razie na defensywnym pomocniku Pogoni. W Cracovii przestał grać, kiedy wszedł przepis o młodzieżowcu i Michał Probierz za wszelką cenę chciał upchnąć jakiegoś młokosa w możliwie najmniej newralgicznym miejscu na boisku. Padło na środek pola i Sylwestra Lusiusza, więc Dąbrowski zamienił Kraków na Szczecin, co na północy Polski potraktowano jako fajne wzmocnienie składu. No bo faktycznie Dąbrowski gwarantował bardzo przyzwoity poziom w środku pola. W swoim czasie wydawało się, że zrobi większą karierę, zadebiutował nawet w kadrze. Niektórzy uważali, że ma szanse pojechać na Euro 2016, ale w jego prime mocno drogę krzyżowały mu kontuzje. Na dziś to po prostu bardzo solidny ligowiec.

Bardzo, bardzo solidny.

Reklama

Doskonale widać to w tym sezonie PKO Bank Polski Ekstraklasy. Ma pewne miejsce w układance Kosty Runjaicia. Gra praktycznie wszystko od deski do deski. Tylko dwa razy – na przełomie listopada i grudnia – siadał na ławce dla rezerwowych, a poza tym pauzował tylko raz – za żółte kartki w meczu z Wisłą Kraków. Zwykle jednak nie schodzi z boiska. W tym czasie tylko sześć razy w dwudziestu czterech meczach zszedł poniżej przeciętnej noty. Gwarant pewności i stabilizacji w środku pola.

I choć właściwie wszyscy zawodnicy drugiej linii Pogoni zaliczali w tym sezonie już słabsze mecze lub słabsze okresy, to do Damiana Dąbrowskiego nie sposób się przyczepić. Nie jest pierwszoplanową postacią, nie robi gry, nie jest najbardziej widoczny i najbardziej eksponowany, ale daje od siebie mnóstwo. Przede wszystkim zapieprza w defensywie. Dąbrowski ma trzy wpisy w pierwszej czterdziestce klasyfikacji najdłuższych dystansów przebiegniętych w trakcie meczów – z Legią Warszawa (12,63 km), z Wisłą Płock (12,57 km), z Lechem Poznań (12,44). Asekuruje. Spowalnia, kiedy trzeba. Przyspiesza, kiedy trzeba.

Za to w ofensywie na pierwszy rzut oka znaczy niewiele. Na przestrzeni całego sezonu zaliczył dwadzieścia siedem kluczowych podań. Przeciętnie. Oddał dziewiętnaście strzałów, z tego tylko trzy celne, przy xG wynoszącym 0,7. Nic godnego uwagi. Miał jedną dogodną okazję i stworzył jedną dogadaną okazję. Również nic specjalnego. Ale nie od tego w Pogoni jest. To również on przyczynia się do tego, że tegoroczna Pogoń ma swój rytm, swoje tempo, swój styl. Może nie napiszemy, że rządzi w środku pola, ale na pewno daje kolegom narzędzia, żeby oni mogli to robić. A tu naprawdę dużo.

Pogoń – Warta. Trałka liderem warciarzy

Za to Łukasz Trałka jest bardziej spektakularny. Liczby mówią same za siebie – trzy bramki, sześć asyst. Trzydzieści siedem kluczowych podań. Dwie własne dogodne okazje i sześć wykreowanych kolegom, xG wynoszące 2,4. Statystyki okazalsze niż w przypadku wielu ofensywnych piłkarzy, których wskazuje się jako liderów ataku innych ekstraklasowych klubów.

Reklama

Ostatnio pisaliśmy tak: – Warto też dodać, że kilka trafień 37-latka było istotnymi w skali końcowego wyniku. Mecz z Wisłą Płock jesienią – udział przy trzech golach, zwycięstwo. Mecz z Piastem – asysta na wagę trzech punktów. Gol z Zagłębiem – 1:0. Teraz z “Jagą” gol z szesnastego metra otwierający wynik. Robi to różnicę. I cóż, jeśli to ostatni sezon Łukasza Trałki w Ekstraklasie, to naprawdę zasługujący na kilka ciepłych słów. Czasami można odnieść wrażenie, że on bawi się z naszymi ligowcami. Wiadomo, pomaga mu doświadczenie, ale przecież niekoniecznie motoryka. Piłkarzy lepiej ukształtowanych technicznie też w Polsce mamy. Lubimy to, panie Trałka.

A przecież to wszystko wpisuje się w szerszy kontekst. Przecież jeszcze rok temu Trałka biegał po boiskach I ligi i przyjeżdżał do warszawskiego studia, żeby nagrywać program LigaPL w Kanale Sportowym, myśląc już raczej o swojej roli po bogatej karierze. W lecie, kiedy Warta awansowała, ponoć kminił nawet, czy opłaca mu się rozgrywać jeszcze jeden sezon w elicie i ryzykować zszarganie swojego CV niezbyt ładnym spadkiem.

No i jak to się wszystko potoczyło?

Łukasz Trałka nie tylko dał radę w Ekstraklasie, ale pokazał, że dalej potrafi się w niej wyróżniać. Wiele spotkań przejechał na doświadczeniu, na umiejętności wyczekania, na nie podopalaniu się, na przewidywaniu ruchów rywali. Ogranie naprawdę widać. Skradł show młodszym. Romantyczna historia Warty ma w dużej mierze jego twarz.

Reklama

I tu właśnie, w przypadku Dąbrowskiego i Trałki, doskonale widać, ile w futbolu znaczy siła boiskowych weteranów.

Fot. NewsPix.pl

Jan Mazurek

Urodzony w 2000 roku. Jeśli dożyje 101 lat, będzie żył w trzech wiekach. Od 2019 roku na Weszło. Sensem życia jest rozmawianie z ludźmi i zadawanie pytań. Jego ulubionymi formami dziennikarskimi są wywiad i reportaż, którym lubi nadawać eksperymentalną formę. Czyta około stu książek rocznie. Za niedoścignione wzory uznaje mistrzów i klasyków gatunku - Ryszarda Kapuscińskiego, Krzysztofa Kąkolewskiego, Toma Wolfe czy Huntera S. Thompsona. Piłka nożna bezgranicznie go fascynuje, ale jeszcze ciekawsza jest jej otoczka, przede wszystkim możliwość opowiadania o problemach świata za jej pośrednictwem.

Rozwiń
[email protected]

Najnowsze

Reklama

Ekstraklasa

Reklama
Ekstraklasa

Alan Uryga dopiekł kibicom Radomiaka. „Przyszli dlatego, że Wisła gra”

Mikołaj Duda
11
Alan Uryga dopiekł kibicom Radomiaka. „Przyszli dlatego, że Wisła gra”
Ekstraklasa

Lider Górnika Zabrze będzie musiał przejść zabieg. Rzeczniczka zabrała głos

Mariusz Bielski
1
Lider Górnika Zabrze będzie musiał przejść zabieg. Rzeczniczka zabrała głos