post Jakub Białek

Opublikowane 14.05.2020 18:24 przez

Jakub Białek

Rozstanie Kazimierza Moskala z ŁKS-em to sprawa mocno zagadkowa. Trener opuścił stanowisko 1,5 miesiąca po ostatnim meczu ŁKS-u, chwilę przed powrotem do grania po pandemii. W naszym wywiadzie pytamy o kulisy tego rozstania. 

Dlaczego w ŁKS-ie czuł się jak nie w Polsce? Czy to było rozstanie za porozumieniem stron czy zwolnienie? Czemu hasła o długofalowej współpracy i bezpiecznego stołka nawet po spadku nie były rzucane pod publiczkę? Z czym w obecnym sezonie nie poradził sobie ŁKS? Czy w ostatnim czasie doszło do oziębienia relacji z Krzysztofem Przytułą? Zapraszamy. 

***

Panie trenerze, pana rozstanie z ŁKS-em generalnie jest zaskakujące, bo wydawało się, że to związek na lata, ale najdziwniejszy w tym rozstaniu jest moment. Chciałbym, żebyśmy wyjaśnili, dlaczego akurat na początku maja, dlaczego po 1,5 miesiąca bez żadnej kolejki, gdy na logikę – trener nie mógł niczym raczej podpaść.

Cóż mogę powiedzieć? Chyba to samo, co już kiedyś pół żartem, pół serio powiedziałem – przez to, że nie było ligi, nie skupialiśmy się na meczach i chyba mieliśmy wszyscy za dużo czasu na rozważania. Podczas rozmowy z prezesem – tak, jak to prezes powiedział – doszliśmy do wniosku, że to chyba moment, kiedy musimy się rozstać i tak będzie najlepiej. I tak się stało, po prostu. 

Też wcześniej powiedziałem – jeżeli dwóch inteligentnych ludzi siądzie do rozmowy, to nie wszystko musi być wyłożone na stół, nie wszystkie karty muszą być pokazane, a i tak wiadomo, o co chodzi. To, że miałem jeszcze ważny kontrakt przez dwa lata dawało oczywiście pewną gwarancję pracy, stabilizację, ale jak mówię – uznaliśmy razem z prezesem, że pomimo ważnego kontraktu najlepiej będzie się rozstać.

Chciałbym rozszerzyć tę myśl, że było za dużo czasu i przemyśleń. 

Trochę w żartach to powiedziałem. Spotykaliśmy się i rozmawialiśmy na różne tematy. Przez to, że tak naprawdę nikt z nas nie wiedział, na czym stoimy, co dalej z ligą, była taka niepewność. Proszę traktować to bardziej jako żart.

To było faktycznie rozstanie za porozumieniem stron? 

To było porozumienie stron, jak najbardziej tak. 

Czyli – jak rozumiem – u pana także pojawiały się wątpliwości i brak wiary, że ten projekt ma sens.

Każdy to będzie interpretował na własny sposób. 

Proszę o pana interpretację.

To, że miałem kontrakt na dwa lata, nie znaczy, że kurczowo i za wszelką cenę będę przez te dwa lata w klubie siedział – jeśli uznam, że rzeczywiście najlepiej będzie się rozstać – tak zrobię. No i doszliśmy do takiego momentu. Nic tutaj więcej nie mam do powiedzenia. Czy ja straciłem wiarę? Nie, nie wydaje mi się. Patrząc bardziej przez pryzmat klubu, zespołu – doszliśmy do wniosku, że to będzie ten moment. 

Z jakich powodów pan także uznał, że to będzie najlepsze rozwiązanie? 

To, co mogę panu powiedzieć, powiedziałem. Nic odkrywczego nie wymyślę. Nie będę dalej drążył tego tematu. Takie podjęliśmy decyzje i tak się to skończyło. 

Wyczuwam dużą dyplomację.

Nie będę pana oszukiwał – nie zamierzam o wszystkim mówić. Tak jak w drużynie pewne rzeczy zostają w szatni, tak pewne rzeczy muszą zostać w gabinetach. To normalne. Męska rozmowa, doszliśmy z prezesem do takiego wniosku i tyle. 

Przez te 1,5 miesiąca od meczu z Koroną Kielce wydarzyło się coś, co mogło obniżyć pana notowania w klubie?

Wiele rzeczy się działo, bo w takich czasach przyszło nam żyć. Zawsze w takich sytuacjach pojawiają się jakieś rzeczy, które przybliżają nas do takich decyzji. W tym przypadku też tak pewnie było. 

Władze klubu były bardziej niezadowolone z wyników – tabela mówi sama za siebie – czy ze stylu gry, który mam wrażenie, na wiosnę uległ zmianie? ŁKS odszedł od romantycznej tiki-taki z początku sezonu, w niektórych meczach zagrał na zero z tyłu jak z Pogonią czy Wisłą Płock, ale ciężko się to oglądało. 

Jeśli pan tak uważa, że diametralnie zmienił się styl, to może też było to jednym z powodów? Nie wiem, z czego tak naprawdę to wynikało. Oczywiście – trudno było, żebyśmy na Legii dominowali i stworzyli nie wiadomo ile sytuacji. Z kolei po meczu z Koroną miałem wielki żal do zespołu, bo nie graliśmy w piłkę. Korona była od nas pewnie słabsza w tym meczu, ale strzeliła bramkę po rzucie karnym, bo chyba tylko w ten sposób któraś z drużyn mogła zdobyć bramkę. Byłem zawiedziony, jeśli chodzi o stronę piłkarską. Ale nie wydaje mi się, abyśmy z Zagłębiem Lubin, Wisłą Płock czy z Pogonią grali jakieś smutne kawałki i nie dało się tego oglądać. Gdyby podyktowano rzut karny z Płockiem – inaczej by to wszystko wyglądało.

Oczywiście, że zmiany, które zrobiliśmy w zimie – sprowadzenie przede wszystkim nowych obrońców – miały nam poprawić grę w defensywie, abyśmy nie tracili tak łatwo bramek. Myślę, że wyglądało to trochę lepiej. Wracając do sedna – czy władze miały więcej pretensji o styl niż o wyniki? Zawsze jest tak, że trener rozliczany jest przede wszystkim z wyników i wszystko, co się dzieje później, jest ich pokłosiem. Wiadomo też, że czasami nawet grając bardzo dobrze i wygrywając mecze, może się wydarzyć coś niepokojącego, bo którejś ze stron może uderzyć woda sodowa. Ale na pewno wyniki są czynnikiem, który determinuje inne rzeczy, które się później dzieją. 

Z drugiej strony w ŁKS-ie wielokrotnie podkreślano – nawet jeśli miałby się zdarzyć spadek, to Kazimierz Moskal będzie walczył o ponowny awans. 

To nie jest tak, że skoro się rozstaliśmy, to wszystko, co było mówione wcześniej, było wyssane z palca. Nie. Kiedy zaczęła się runda wiosenna, miałem okazję rozmawiać z „Przeglądem Sportowym”. W wywiadzie padło pytanie, czy jestem gotowy na to, by być z ŁKS-em w pierwszej lidze. Powiedziałem jasno – to, że mam kontrakt nie znaczy, że nie może dojść do momentu, gdy dojdziemy do wniosku, że lepiej będzie się rozstać. I tak się stało. Nie mam takiego poczucia, że to wszystko było mówione pod publiczkę, po to, żeby stworzyć dobry PR wokół klubu, na zasadzie, że my jesteśmy razem na dobre i na złe i to będzie trwało nie wiadomo ile. 

Też byłem zaskoczony, że w ostatnich dniach to wszystko odbyło się tak szybko. Ani nie ja pierwszy, ani nie ja ostatni, który został… Nie zwolniony, ale się rozstał z klubem za porozumieniem stron. To normalne życie trenera. 

To, że wszystko działo się nagle, pokazuje też fakt, że dzień przed rozstaniem ŁKS opublikował… wywiad z panem. 

Tak było. Rozmawiałem z klubową telewizją na temat tego, co się dzieje. Nie wiem, dzień czy dwa dni później była rozmowa z prezesem, po której uznaliśmy, że czas się rozstać. 

Z jednej strony tęsknimy za tym, by trenerzy mieli w polskich klubach komfortowe warunki pracy, ale wywracając kota ogonem – łatwo w takich warunkach wpaść w pułapkę strefy komfortu.

Jestem człowiekiem, który twardo stąpa po ziemi. W moim przypadku nie miało to miejsca. To, że miałem długi kontrakt, wcale nie oznaczało, że pracowałem inaczej i mniej z siebie dawałem albo czułem się nie do ruszenia. Trenera zawsze będą rozliczać z wyników. Jeśli przychodzą porażki, to choćby nie wiem jaki kontrakt był przed nami, wszystko się może zdarzyć. Najlepszym przykładem jest obecny trener ŁKS-u, kiedy jeszcze prowadził Cracovię. 

A czy presja wewnątrz klubu nie była trochę za mała? „Wsparcie, długofalowa wizja, jak spadniemy to nic się wielkiego nie stanie” – taki przekaz bije z ŁKS-u. 

Takie rozważania od razu kojarzą mi się z tym, co jest w klubach, które nie mają żadnej wizji i koncepcji prowadzenia zespołu, chcą tylko zrobić na szybko jakiś wynik. Weźmiemy na trenera doświadczonego Polaka, który coś osiągnął. Nagle okazuje się, że nie ma wyników, to trzeba wziąć jakiegoś młodego, który ma wielką chęć do pracy i dużo energii. Nie pójdzie, więc szukamy zagranicznego, potem spokojnego, który będzie potrafił dotrzeć do zawodników, potem takiego, który będzie rzucał bidonami i przekleństwami. ŁKS tak nie funkcjonuje. 

A co pan sobie wyrzuca, jeśli chodzi o ten sezon? Jakie kluczowe błędy pan popełnił? 

Nie wiem, może za bardzo wierzyłem w to, że po fantastycznym sezonie w pierwszej lidze, szczególnie po wiośnie, dalej będziemy w stanie tak grać? Z drugiej strony jak myślę o tym początku ligi, kiedy mogliśmy grać w ten sposób, to wydaje mi się, że nie było to wzięte z sufitu. Moim zdaniem ogromną rolę odegrały porażki. Nie byliśmy do nich przygotowani jako klub, bo ŁKS od kilku lat piął się tylko w górę, robił awanse w kolejnych ligach. Nigdy takiej serii porażek nie było. Stąd później to wszystko w dużej mierze rozgrywało się w głowach. Jeśli popatrzymy na to, jak biegaliśmy, jak graliśmy – trudno cokolwiek zarzucić poza łatwością, z jaką traciliśmy bramki po indywidualnych, prostych, wręcz juniorskich błędach. To była nasza największa bolączka w tej lidze. W Ekstraklasie jest wielu doświadczonych zawodników, którzy potrafią wykorzystać chwilę słabości, nieuwagi, każdy prosty błąd. 

Miał pan pomysł jak dotrzeć do Jana Sobocińskiego? Nie ukrywajmy – trochę błędów popełnił, pan go wiosną odstawił od składu. 

Jasiu na pewno mocno to przeżywał. Sam sobie zdawał sprawę, że błędy, które popełniał, kosztowały nas bramki. Wydaje mi się, że w którymś momencie trzeba było się zdecydować na to, by dać mu odpocząć, żeby się zresetował i zaczął wszystko od nowa. Dalej wierzę w to, że to chłopak, który ma przed sobą perspektywy. Tym bardziej, że przyszedł też trener, który chce grać w piłkę, a my właśnie w ten sposób dobieraliśmy zawodników. Nawet obrońcy mieli chcieć rozgrywać, a nie tylko wybijać piłki i kopać przed siebie. Janek ma fantastyczne wprowadzenie, ale to młody chłopak, który zbiera jeszcze doświadczenie i za tym idą błędy, które musi popełnić. Jeśli Ratajczyk wszedł i stracił piłkę czy nie wykorzystał sytuacji, to nic wielkiego się nie działo. Natomiast siłą rzeczy, gdy Janek popełniał na swojej pozycji błąd, było albo bardzo niebezpiecznie, albo kończyło się stratą bramki. 

Czyli problem leży w głowie – spirala błędów, jeden napędzał kolejny.

Myślę, że tak, bo to młody chłopak, mocno się spinał, mocno przeżywał te mecze. To przecież też wychowanek ŁKS-u, dla niego to coś wyjątkowego móc zagrać w Ekstraklasie, a później nagle musiał się zmierzyć z czymś, z czym nie miał do czynienia w swojej karierze. 

Wracając do stylu – pana zdaniem ŁKS na wiosnę zmienił styl na bardziej pragmatyczny, bardziej toporny, ale w zamyśle bardziej efektywny? 

Nie było moim celem to, żeby zmieniać styl. Na pewno nie było Ramireza, który był czołową postacią tej drużyny. To on w dużej mierze narzucał styl, jaki prezentowaliśmy. Chcieliśmy Daniego zastąpić podobnym profilem piłkarza, jakim wydawał się być Antonio Dominguez. Tak to czasami bywa, wie pan, kiedy zaczynaliśmy ligę mieliśmy dużo entuzjazmu, nawet pierwsze porażki z Lechem, Piastem czy Legią nie wywarły na nas większego wrażenia. Dalej chcieliśmy grać swoją piłkę. Później wyniki na pewno zablokowały wielu zawodników i nie czuli się tak swobodnie. Nie chcę powiedzieć, że to naturalne, ale oczywistym jest, że łatwiej jest się sprzedać, pokazać swój repertuar, gdy drużyna jest na fali i wszystko się dobrze układa. Bardzo trudno jest podejmować odważne i trudne decyzje w sytuacji, gdy ma się nóż na gardle. Gdybyśmy przeszli, nie wiem, na grę na piątkę obrońców czy szukali innego ustawienia, można byłoby się zastanawiać, czy rzeczywiście chcieliśmy radykalnie zmienić sposób grania. Ale nie, nic takiego nie miało miejsca. 

Jak często w ostatnim czasie rozmawiał pan z dyrektorem Krzysztofem Przytułą i czy w relacjach panów od stycznia doszło do ochłodzenia?

Nie chcę się wdawać w jakiekolwiek dyskusje czy gierki słowne, bo byłoby to odebrane w różny sposób. Nie mogę powiedzieć nic, co mogłoby kogoś zaskoczyć czy wywołać sensację. Jak powiedziałem – to, co się dzieje w gabinetach i szatni, to nasza sprawa. Wiem, że ukazał się wywiad dyrektora, który wypowiedział się, że jest niezadowolony po pierwszych sześciu meczach ze zdobyczy punktowej i tego, jak graliśmy, może stąd to pana pytanie.

Bardziej zakulisowa wiedza.

Wypowiadał swoje zdanie. Ja też byłem niezadowolony po tych sześciu meczach, na pewno liczyłem na to, że zdobędziemy więcej punktów. Mogliśmy wygrać z Wisłą Płock, liczyłem na to, że w Kielcach też powalczymy o zwycięstwo. Trudno być zadowolonym, jeśli zdobyło się raptem sześć punktów. 

To może inaczej – czy praca w klubie, w którym pozycja dyrektora sportowego jest bardzo silna, jest z perspektywy trenera łatwiejsza czy trudniejsza? 

Gdy się wygrywa, wszędzie jest łatwo pracować. Gdy przyjdą porażki, wszędzie pojawiają się kłopoty, niezależnie od tego, kto byłby trenerem, kto dyrektorem sportowym. 

Czemu momentami tak bojaźliwie podchodził do młodych zawodników? Ratajczyk, Trąbka czy Pyrdoł dostali szansę dość późno, a gdy już weszli na boisko, to zazwyczaj ją wykorzystywali.

Jeśli chodzi o Trąbkę, wcale nie wydaje mi się, że dostał mało szans. Powiem więcej – w ostatnich meczach był podstawowym zawodnikiem i grał dosyć dużo. Pewnie, że na początku ligi nie grał, ale musimy pamiętać, że to chłopak, który przyszedł z drugoligowego zespołu i trudno było liczyć, że będzie ciągnął drużynę. Dostał szansę w trudnym momencie, kiedy byliśmy po serii kilku porażek i wydaje mi się, że ją wykorzystał. Piotrek Pyrdoł – miał dobre momenty, wtedy, gdy wyglądał dobrze dostawał szanse, natomiast proszę mi wierzyć – to ja byłem z tymi zawodnikami i sztabem przez cały tydzień w treningu, widziałem jak wyglądają i takie podejmowaliśmy decyzje. Zdaję sobie sprawę, że my też czasami popełniamy błędy, widzimy zawodników, którzy w tygodniu wyglądają bardzo dobrze, a czasami w meczu jest zupełnie inaczej. Jeśli chodzi o Ratajczyka – wywalczył sobie po drugim wiosennym meczu miejsce i zaczął grać, był podstawowym młodzieżowcem. Zawsze można znaleźć coś, do czego można się przyczepić, ale uważam, że byłem w tym obiektywny, podejmowałem decyzje na podstawie tego, jak oni wyglądali i jak pracowali na treningach, później w meczach. Piotrek wybrał Legię i na razie – umówmy się – nie zaistniał, więc gdyby był w takiej fantastycznej formie, coś by tam zagrał. 

Wypuszczenie z klubu Daniego Ramireza odebrał pan jako sygnał, że ŁKS jest już w zasadzie pogodzony ze spadkiem?

Trudno teraz oceniać, jaki miałby wpływ na zespół, gdyby został. W meczu z Legią i tak Dani by nie grał, nie było go z nami tak naprawdę w pięciu meczach. Wydaje mi się, że to zbyt krótki okres, by oceniać, na ile Dani by nam pomógł. Tym bardziej musimy wziąć pod uwagę jedną rzecz – jeśliby nie chciał odejść, to by nie odszedł. Nie wiadomo, jaką formą uraczyłby nas niezadowolony Dani. To trudne decyzje. Czasami na niektóre rzeczy też nie do końca mamy wpływ. Nie chcę powiedzieć, że w tej sytuacji nie mieliśmy, ale to zawsze dylematy, które trzeba mocno rozważyć. 

Jak pan wspomina mecz z Arką Gdynia? Seria siedmiu porażek ŁKS-u, a trybuny zaczynają mecz od skandowania pana nazwiska, a nie jest pan przecież żadną legendą ŁKS-u, człowiekiem wpisanym w tożsamość klubu. Niecodzienna sytuacja. 

Oczywiście, że nie jestem ani wychowankiem, ani legendą ŁKS-u, ani ełkaesiakiem, ale dałem z siebie wszystko, oddałem całe serce, żeby ten zespół grał jak najlepiej. Fantastycznych kibiców poczułem na wiosnę poprzedniego sezonu, gdy graliśmy o awans. Jesienią różnie graliśmy, trybuna się nie zapełniała. Na wiosnę zaczęło się coś fantastycznego. Naprawdę, rzadko mówię o takich rzeczach, a w Łodzi byłem w wielkim szoku. Podziwiałem tych ludzi. Nawet, gdy w Ekstraklasie przegrywaliśmy któryś mecz z rzędu, ludzie spotykali nas na ulicy czy na meczu siatkarek, podchodzili do nas i mówili, że gramy bardzo fajnie i mamy się nie martwić, dopingują nas. Czułem się jak nie w Polsce. Sytuacja, gdy kibice skandują nazwisko trenera w takim momencie, jest bardzo przyjemna. Nie miałem wiele możliwości im podziękować, natomiast jestem naprawdę pełen szacunku i podziwu. 

Z jednej strony pozostawił pan zespół na szesnastym miejscu, z drugiej awansował do Ekstraklasy i nie da się pana pracy ocenić negatywnie. ŁKS bardziej pana wypromował czy obniżył pana notowania na rynku? 

Nie zastanawiałem się nad tym. Chyba nie mnie to oceniać. Ja ten okres będę na pewno mile wspominał. 

Teraz czeka pan na ofertę z Ekstraklasy czy w kierunku pierwszej ligi też pan chętnie spojrzy?

Na razie korzystam z wolnego. Chcę trochę odpocząć i się zresetować.

Rozmawiał JAKUB BIAŁEK 

Fot. FotoPyK

Opublikowane 14.05.2020 18:24 przez

Jakub Białek

Zaloguj się albo komentuj jako gość
Liczba komentarzy: 13
avatar
 
Zdjęcia
 
 
 
Audio i wideo
 
 
 
  Subskrybuj  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o
Urbi59
Urbi59

Dzięki Kaziu za awans, szczególnie ważnego w kwestii rozbudowy stadionu. Gdyby nie on to nie wiadomo czy budowa ruszyłaby, tym bardziej teraz w czasach epidemii, a tak dziś Mirbud ostro zasuwa.

Drzwi w ŁKS-ie są zawszę dla Ciebie otwarte i zapraszamy na otwarcie nowego stadionu na przełomie 2021/2022.

Blansilika
Blansilika

Witamy na najlepszej stronie randkowej … http://Hotcoss.Com

Jakub Kibolkiewicz vel Jacob Olkenbaum
Jakub Kibolkiewicz vel Jacob Olkenbaum

Dlaczego tego wywiadu nie robił Olkiewicz?

Mateo
Mateo

Moskal i kolejny klub z ktorego został wyjebany
Kto go teraz zatrudni?
Stal Mielec Hutnik Krakow a moze Izolator Boguchwała?
W kółko to samo do zarzygania

Urbi59
Urbi59

Spokojnie sobie znajdzie robotę w 1L po dobrym poprzednim sezonie w ŁKS.

Urbi59
Urbi59

Spokojnie sobie znajdzie robotę w mocnej drużynie 1L po dobrym poprzednim sezonie w ŁKS.

Wojtek
Wojtek

Sorry ale zmiana Kazia na Stawowego to jak zmiana solidnego Golfa na plastikowe Punto. Co ten wąsaty czarodziej ma tam stworzyć? Chyba Krzyś Przytuła za bardzo uwierzył w swą zajebistość jak swego czasu Łukasz Masłowski w Płocku.

Urbi59
Urbi59

Stawowy lepiej pracuje z młodzieżą, co ma spore znaczenie patrząc, że ciągle rozwijają jest akademia. Dla Moskala młodzież to była jednak kula u nogi.

Pierwsze wywiady są obiecujące. Trener stąpa po ziemi, a piłkarze są zadowoleni z jego warsztatu.

Urbi59
Urbi59

Kaziu się wypalił, co było widać zdecydowanie po wiosennych meczach. Stawowy też jest znany z lepszej pracy z młodzieżą co mogło mieć istotne znaczenie w sytuacji, że klub coraz więcej wypuszcza chłopaków z akademii do pierwszej drużyny. Może ogranie Sobocińskiego czego totalnie nie potrafi Moskal.

No i na papierze Stawowy ma zdecydowanie większe doświadczenie w graniu tiki-taką niż Moskal.

Stefan
Stefan

Przeciez Sobocinski byl.ogrywany jesienia, mimo wielbłądow…

Urbi59
Urbi59

Literówka, chodziło mi o „ogarnie”, czyli naprostuje mu metal po beznadziejnej jesieni.

Mateusz Mati
Mateusz Mati

Kocham Weszło!

(komentarz testowy, by sprawdzić, czy to też zostanie usunięte)

Czcibor Czcigodny
Czcibor Czcigodny

Tutaj usuwają tylko komentarze krytykujące władzę, nawet wtedy gdy jedynym negatywnym słowem jest ” nielogiczny”. Inne przechodzą, nawet obraźliwa wiązanka na Stanowskiego.

Weszło
25.05.2020

Wyścig o powrót kibiców trwa. Pribram wpuści część karnetowiczów

Gdy to się wszystko zaczęło, mówimy o tej cholernej pandemii, na temat wielu rzeczy można było spekulować. Pesymiści wieszczyli koniec piłki na cały rok, optymiści (a bardziej – realiści) tak sceptycznych poglądów nie przedstawiali, natomiast obie te grupy spotykały się często w jednej opinii: kibice na stadiony długo nie wrócą. Wygląda jednak na to, że […]
25.05.2020
Weszło
25.05.2020

Co z karnetami, jeśli mecze odbędą się bez publiczności? Piast i Jaga wyznaczają kierunek

Każda sekunda, każda minuta, każda godzina, każdy dzień zbliżają nas do powrotu PKO Bank Polski Ekstraklasy. Niby można się śmiać, że najbardziej cieszą się masochiści, ale nie będziemy tacy okrutni, nie teraz, nie w takich czasach. Zbyt jesteśmy wyposzczeni brakiem krajowej piłki. Inna sprawa, że nie wiemy, jak się będzie ten nasz rodzimy futbol odbierać […]
25.05.2020
Weszło
25.05.2020

Ranking TOP 100 – cała setka w jednym miejscu!

Wiedzieliśmy, że kiedyś przyjdzie nam odpowiedzieć na te trudne pytania. Górnik Zabrze lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, czy jednak Wielki Widzew Smolarka i Bońka? Legia Warszawa Kazimierza Deyny czy jednak ekipa, która w latach dziewięćdziesiątych osiągała na europejskiej arenie wyniki, których długo nikt już raczej w Polsce nie przebije? Szombierki Bytom, sensacyjny mistrz z 1980 roku, […]
25.05.2020
Weszło
25.05.2020

Chrzanowski: Pordenone mnie zaskoczyło, ale bardzo chciałem wrócić do Włoch

Adam Chrzanowski ma dopiero 21 lat, a już szykuje się do drugiego zagranicznego wyjazdu w karierze. Mimo że w Ekstraklasie nie ma pokaźnego dorobku, uwagę na niego zwróciło walczące o Serie A Pordenone. Obrońca zapracował sobie na to grą w młodzieżówce Fiorentiny. W rozmowie z nami Chrzanowski wspomina pobyt we Florencji i to, czego się […]
25.05.2020
Weszło
25.05.2020

50 odcieni tęsknoty za Ekstraklasą. Czego nam najbardziej brakowało?

Cieszymy się, że możemy to napisać: to już ten tydzień, żaden następny, nie musimy już odliczać, patrzyć tępo w kalendarze i pocieszać się Bundesligą. Nasza ułomna, ale jednak piłka, wraca. Jutro rozsiądziemy się wygodnie w fotelach i obejrzymy starcie Miedzi z Legią. Pierwsze od ponad dwóch miesięcy. Jakkolwiek zagrają – będzie pięknie. W każdym razie […]
25.05.2020
Weszło
25.05.2020

Romanczuk: Dwa miesiące temu miałbym wątpliwości, teraz głód jest taki, że grałbym i na piachu

– Dwa miesiące temu pewnie powiedziałbym, że trochę się boję grać, jeśli ktoś nie ma negatywnego wyniku testu.. Teraz jestem jednak już tak głodny piłki, że mogę grać na piachu, w lesie, z testami czy bez – mówi w rozmowie z Weszło FM Taras Romanczuk z Jagiellonii Białystok. O pandemicznych warunkach, powrocie do ligi, transferze […]
25.05.2020
Weszło
25.05.2020

Wirus uzdrowił Kotwicę? Zmierzch finansowego eldorado w Kołobrzegu

Koronawirus zatrzymał nie tylko futbol, ale i gospodarkę, co niesie za sobą wiele zmian w polskiej piłce. O tym, jak ma się sytuacja finansowa naszych klubów pisaliśmy w ostatnich tygodniach wielokrotnie. Rozmawialiśmy z zespołami od Ekstraklasy po ligi okręgowe i temat ograniczonych możliwości finansowych powracał jak bumerang. W niektórych przypadkach oznaczało to, że biedni będą […]
25.05.2020
Weszło
25.05.2020

Dzisiaj łatwo cieszyć się z Piątka siedzącego na ławce, ale zalecałbym cierpliwość

Lubimy historie o wzlotach, ale jeszcze bardziej lubimy historie o upadkach. Przyjemnie ogląda się uroczystość odsłonięcia pomnika, ale dużo efektowniej wygląda jego burzenie. Dlatego nie dziwi mnie to, że wokół Krzysztofa Piątka narasta atmosfera, którą można skwitować jednym „to gwiazdka jednego sezonu, już się skończył”. Bo przecież oglądanie z ławki Ibrahimovicia zamienił na oglądanie z […]
25.05.2020
Weszło
25.05.2020

Kolejny pozytywny sygnał: piłka z kibicami w Szwajcarii od lipca?

Od kiedy Zbigniew Boniek rzucił pomysł grania Ekstraklasy z 999 kibicami, z jeszcze większą uwagą śledzimy, jakie koncepcje powrotu widzów na trybuny obierają inne kraje. Nie oszukujmy się – piłka sama w sobie ma swoją niezaprzeczalną wartość, ale mecze bez kibiców ogląda się… No, sami wiecie – cisza, te wszystkie górnolotne hasła polskiej myśli trenerskiej […]
25.05.2020
Weszło
25.05.2020

Stokowiec: „Najbardziej się boję o fizyczność zawodników”

– Ja się najbardziej boję o fizyczność. Piłka nożna to jednak bieganie. Co innego przez siedem tygodni biegać po prostej, gdzie w futbolu jest zmienność, złożoność tego ruchu. Skok, zwrot, start. Zupełnie inna historia. Dzisiejszy monitoring daje nam dobry obraz tego wszystkiego. Dawniej, jeszcze za moich czasów – a nie jestem jeszcze aż tak wiekowy […]
25.05.2020
Weszło
25.05.2020

„Zieliński to najlepszy rozgrywający w Europie. Milik? Ważniejsze pozostanie Mertensa”

W poniedziałkowej prasie m.in. Robert Lewandowski zbliżający się do rekordu, rozmowa z Ivicą Vrdoljakiem o Legii i rynku transferowym, Łukasz Załuska wspomina czasy w Warszawie, Bożydar Iwanow o powrocie I ligi w kontekście transmisji w Polsacie Sport i Diego Maradona junior oceniający Polaków z Napoli.  PRZEGLĄD SPORTOWY Robert Lewandowski jest coraz bliżej wyrównania własnego rekordu […]
25.05.2020
Bukmacherka
25.05.2020

Oskubaliśmy bukmacherów w niedzielę – kolejne trafione typy!

Niedziele mogą być przyjemne. Zwłaszcza jeśli obstawiacie spotkania ligi niemieckiej razem z naszymi typerami z działu bukmacherskiego. We wczorajszych meczach udało nam się przedłużyć dobrą passę i zakończyć weekend na dużym plusie. Takie weekendy to my lubimy! W sobotę trafiliśmy cztery typy, z których każdy kręcił się – lub przekraczał – wokół kursu 2.00. A […]
25.05.2020
Weszło Extra
25.05.2020

Wrogów nie przekonam, a przyjaciół przekonywać nie muszę

Czy jest arogantem? Skąd decyzja o rozpoczęciu pisania książki i czy będzie to literatura piękna? Dlaczego od decyzji o odebraniu kapitańskiej opaski Januszowi Golowi trudniejsze dla niego były zwolnienia pracowników w Cracovii? Czego spodziewać się po zbliżającym się oknie transferowym? Czy zmienił pogląd na toporny styl Cracovii? Jak wygląda jego plan na budowanie silnej drużyny […]
25.05.2020
Inne sporty
24.05.2020

The Last Dance rozpęta lawinę sportowych dokumentów?

Serial o losach mistrzowskich Chicago Bulls oraz ich niezapomnianego lidera zrobił furorę na całym świecie. Obudził też tematy do dyskusji: czy Michael Jordan był tyranem i złym kolegą z drużyny? A może po prostu wyjątkowo mocno zależało mu na wygrywaniu? ESPN, odpowiedzialne za stworzenie koszykarskiego dokumentu, wyczuło pismo nosem i już planuje kolejną (i na […]
24.05.2020
Niemcy
24.05.2020

Warto było czekać do końca!

Nieprawdopodobnie wolno rozkręcał się ten mecz, tak naprawdę gdyby ktoś włączył telewizor mniej więcej po godzinie gry, poza bramką Fortuny wiele by nie stracił. Ale gdy już się rozhuśtali… Obroniony rzut karny. Chwilę później gol na 2:0. Rosnąca desperacja gospodarzy, którzy próbowali nawet uderzeń nożycami i przewrotkami. Aż w końcu piorunująca końcówka, w której w […]
24.05.2020
Weszło
24.05.2020

Liga Minus – Misterium Chotomowskie

To już ostatni taki odcinek Ligi Minus. Wraca Ekstraklasa, więc choć quizowe odcinki całkowicie nie znikają, to nie będą już tak regularne. Ale nic, cieszmy się, póki możemy to przeżywać. Co zobaczyliśmy tym razem? Żenującą anegdotę Wojtka Pieli o Jacku Krzynówku. Kapitalną anegdotę Wojtka Pieli o telefonie do Jerzego Engela. Pawła Brożka, który za długo […]
24.05.2020
Niemcy
24.05.2020

Szkoła pięknej gry według Lipska

To był spektakl godny teatru broadwayowskiego. Oczywiście, przy pełnych trybunach oglądałoby się to pewnie jeszcze przyjemniej, ale nie będziemy narzekać, bo piłkarze RB Lipsk zagrali tak widowiskowo, tak nowocześnie, tak ofensywnie, że jedyną właściwą reakcją było wygodne rozsądzenie się w fotelu i delektowanie się ich kunsztem. I choć jednostronne mecze, a ten był wyjątkowo jednostronny, […]
24.05.2020
Weszło
24.05.2020

Schalke null Gelsenkirchen

Fatalnie, po prostu fatalnie prezentuje się od pewnego czasu Schalke Gelsenkirchen. Już pal licho, że od dziewięciu meczów nie wygrali. Już pal licho, że po pandemicznej pauzie najpierw Borussia ogoliła ich 4:0, a dziś ośmieszył Augsburg, wywożąc ze stadionu rywala trzy punkty i trzy zdobyte bramki. To Schalke jest po prostu przeraźliwie słabe piłkarsko, posiada […]
24.05.2020