Chile w finale, ale Peru wygrało serca kibiców

redakcja

Autor:redakcja

30 czerwca 2015, 02:54 • 3 min czytania

Reklama
Chile w finale, ale Peru wygrało serca kibiców

Szkoda. Wielka szkoda. Szkoda Peruwiańczyków, bo zarówno postawą w poprzednich meczach, jak i – przede wszystkim – dzisiejszymi dziewięćdziesięcioma minutami zdobyli sympatię chyba wszystkich bezstronnych kibiców. Szkoda Chilijczyków – bo po raz kolejny wszyscy będą się zastanawiać „co by było gdyby”. Szkoda widowiska – bo scenariusz z 90 minutami gry w równych składach brzmi dość ekscytująco, biorąc pod uwagę jak potoczył się mecz. Szkoda wreszcie, że Copa America rozkręcało się tak powoli i chyba nie będzie wielkim nadużyciem powiedzieć, że już niewielu na te nocne spotkania czekało. No i w końcu: szkoda, że ten mecz nie potrwał sto dwadzieścia, albo i sto pięćdziesiąt minut.

Reklama

Szkoda, szkoda, szkoda. Najlepszy mecz turnieju do tej pory? Na pewno jeden z najbardziej interesujących, przesyconych wątkami, które warto poruszyć, akcjami, o których chce się pisać. No bo weźmy choćby nieuznanego (chyba niesłusznie?) gola Chile zdobytego po pozycyjnym ataku, w którym brało udział grubo ponad pół składu, a zanim został oddany strzał – piłka przez kilkadziesiąt sekund chodziła po sznurku między kolejnymi zawodnikami zespołu gospodarzy turnieju. Strzał Vargasa na 2:1? Wiadomo, klasa, można by temu poświęcić osobny hymn pochwalny. A gdzie miejsce na pochwały wszystkich prostopadłych piłek, wszystkich klepek i wszystkich kombinacyjnych akcji Chilijczyków? Górą, dołem, szybko, powoli – bez różnicy. Wszystkie podania łączyło jedno – odwaga i kreatywność.

Moglibyśmy dalej rozpływać się nad Chile, ale niestety nie wiemy, czy to faktycznie Valdivia i spółka tacy wspaniali, czy rywale tacy osłabieni. Dwadzieścia minut. W dodatku dwadzieścia minut, podczas których dominującą stroną było Peru, podczas których podopieczni Ricardo Gareci wcale się nie bronili, ale wręcz atakowali gospdoarzy. Dwadzieścia minut gry w pełnych składach, potem druga żółta kartka dla Carlosa Zambrano. Cios, po którym wielu by pewnie upadało, ale – i tu znów olbrzymie słowa uznania – nie Peruwiańczycy. Najpierw dzielnie bronili się przy wyniku 0:0 – ale w dość podwórkowy sposób, dopychając do bramki jakiś zagubiony centrostrzał, ukłuł ich Vargas.

Potem próbowali się odgryźć, ba, udało im się zdobyć wyrównującą bramkę. Od dwudziestej minuty w osłabieniu, z faworyzowanym gospodarzem turnieju, przeciw całej chilijskiej potędze z Sanchezem i Vargasem na czele – udało się wyrównać. Oczywiście już chwilę później Peruwiańczyków skarcił Vargas:

Reklama

Ale walki do samego końca odmówić im się zwyczajnie nie da. Może gdyby grali dziewięćdziesiąt minut w pełnych składach? Może gdyby ten pierwszy strzał Vargasa jednak nie wturlał się do siatki, może gdyby udało się coś strzelić jeszcze przed wyrzuceniem z boiska Zambrano? Tak czy owak – Peru zrobiło swoje. Przegrało w półfinale, ale po walce, jakiej brakowało nam w wielu wcześniejszych meczach.

Gospodarze? Chile czeka już na zwycięzcę drugiego półfinału. Czeka diabelnie mocne i z ogromnym apetytem, by wykonać ostatni krok.

Postaw w BET-AT-HOME na Argentynę (1.39) lub Paragwaj (9.18)

Najnowsze

Reklama
Niższe ligi

To jeszcze piłka nożna, czy już hokej? Avia upokorzyła Legię

Jan Broda
10
To jeszcze piłka nożna, czy już hokej? Avia upokorzyła Legię