Furman chciał zostać agentem. Na przeszkodzie stanął test

W rozmowie z Tomaszem Ćwiąkałą Dominik Furman wyjawił, że po zakończeniu kariery zajął się biznesem, który z piłką nie ma nic wspólnego. Nie taki był jednak jego pierwotny plan. Chciał zostać agentem piłkarskim, ale dwukrotnie oblał egzamin FIFA. W wywiadzie opowiedział o kulisach nieudanych prób zdobycia licencji, a także zdobył się na zaskakujące wyznanie dotyczące pomysłu, który przyszedł mu do głowy przed kolejnym podejściem.

Furman obrał nietypowy kierunek

Po zakończeniu kariery Dominik Furman postanowił spróbować swoich sił w biznesie. W rozmowie z Tomaszem Ćwiąkałą ujawnił, że obecnie zajmuje się kosmetologią, a prowadzona przez niego wraz ze wspólnikami działalność jest właśnie rozszerzana o usługi medyczne. Pierwotnie miał jednak zupełnie inny pomysł na życie po odwieszeniu butów na kołku.

 

Wyświetl ten post na Instagramie

 

Post udostępniony przez Dominik Furman (@dominikfurmanofficial)

Kosmetologia nie była jednak pierwotnym kierunkiem, który Furman planował obrać. Początkowo chciał pozostać w świecie futbolu. Niedługo po rozstaniu z Wisłą Płock skontaktował się z nim Maciej Masłowski, czyli brat Łukasza, obecnego dyrektora sportowego Widzewa. Obaj postanowili spróbować swoich sił w reprezentowaniu piłkarzy.

– Chwilę po tym, jak wyrzucono mnie z Wisły Płock, odezwał się do mnie Maciek Masłowski. Zapytał, czy nie chciałbym z nim jakoś podziałać. On też odszedł z agencji, z którą byłem związany przez całą karierę. Po jednym, drugim spotkaniu stwierdziliśmy, że spróbujemy. Zajmowaliśmy się tym około pół roku, może trochę dłużej. Niestety nie zdaliśmy testu.

Odezwałem się do Dominika Furmana ponad dwa lata temu. Rozmowę zrobiliśmy teraz. Mnóstwo tematów:

– Dlaczego tak szybko zakończył karierę?
– O co ma żal do Wisły Płock?
– Dlaczego nie został agentem?
– Jak patrzy na swój konflikt z Romanczukiem?
– Dlaczego nie powiodło mu się w Tuluzie?
– Jak się grało z Ben Yedderem?
– Czy mógłby trafić do Lecha lub Jagiellonii?
– Jaki największy błąd popełnił na początku kariery i jaki to ma związek z klubami Redbulla?

Link niżej.

— Tomasz Cwiakala (@cwiakala) November 10, 2026

Mimo braku licencji obaj prowadzili już rozmowy z młodymi piłkarzami. Furman zdradził, że jednym z graczy, z którymi się skontaktowali, był Eryk Kozłowski z Jagiellonii. Podkreślił jednak, że nie podpisywali żadnych kontraktów, a ich działalność miała charakter nieformalny.

– Mieliśmy kilku bardzo dobrych chłopaków. Na przykład Eryk Kozłowski z Jagiellonii. Rozmawialiśmy z nim, spotykaliśmy się. Nie był jednak naszym zawodnikiem, żadnych kontraktów nie podpisywaliśmy. Nie mieliśmy nawet nazwy. Działaliśmy po prostu jako Dominik Furman i Maciek Masłowski.

 

Wyświetl ten post na Instagramie

 

Post udostępniony przez Eryk Kozłowski (@eryk_kozlowski85)

Problematyczne testy

Jak już wcześniej Furman wspomniał, na drodze do realizacji planów stanął egzamin na agenta FIFA. Furman dwukrotnie próbował zdobyć wymagane uprawnienia, lecz za każdym razem nieznacznie zabrakło mu punktów. Test składał się z 20 pytań wielokrotnego wyboru, a do jego zaliczenia konieczne było udzielenie 15 poprawnych odpowiedzi.

– Za pierwszym razem miałem 12 punktów, za drugim 13. Najgorsze, że jeśli w pytaniu były trzy poprawne odpowiedzi, a zaznaczyłeś tylko dwie, dostawałeś zero punktów. Nie będę też ściemniał, że problemem był angielski. W szatni zawsze się dogadywaliśmy, ale tutaj był język bardziej prawniczy. Można było korzystać z pomocy tłumaczących, ale nie zawsze przekładały wszystko tak, jakbyś chciał.

Jego zdaniem pytania były podchwytliwe, a sam egzamin mógł zostać skonstruowany tak, aby ograniczyć liczbę nowych agentów. Kandydaci musieli przyswoić ogromną ilość materiału, a niektóre zadania wymagały nie tylko znajomości przepisów, ale także wykonywania obliczeń.

– Pamiętam taką historię na około 15 zdań. Piłkarz z Afryki przeprowadził się w wieku 15 lat do Europy i trzeba było ustalić, czy jego poprzedniemu klubowi należy się ekwiwalent, a jeśli tak, to w jakiej wysokości. Musiałeś wszystko przeczytać, zrozumieć kontekst i jeszcze policzyć. Podręcznik FIFA miał 700 stron. Przygotowywaliśmy się z prawnikami, mieliśmy trzy czy cztery spotkania na Zoomie. Chcieliśmy podejść do tego profesjonalnie, ale nawet ta pomoc nam nie wystarczyła.

Miał sprytny plan

Furman wyjawił, że każde podejście do egzaminu kosztowało dwa tysiące złotych. Zaznaczył jednak, że o wiele większą przeszkodą od opłaty było samo przygotowanie. Tym bardziej że profesjonalna pomoc prawników też wiązała się z dodatkowymi – pewnie niemałymi – wydatkami.

Najbardziej zaskakujące wyznanie padło jednak przy okazji pytania o trzecią próbę zdobycia licencji. Wychowanek Legii przyznał, że rozważał ponowne przystąpienie do egzaminu, który tym razem miał odbywać się zdalnie. Przez chwilę zastanawiał się nawet nad skorzystaniem z pomocy innej osoby w sposób niezgodny z zasadami.

– Trzeci egzamin wymyślili sobie tak, że możesz siedzieć w domu, ale musisz mieć kamerę z przodu i z tyłu. Przeszła mi przez głowę myśl, żeby kogoś podstawić. Ale stwierdziłem, że nie ma sensu sprowadzać kogoś do domu i płacić mu pieniędzy. Jestem raczej honorowym człowiekiem. Jeżeli nie mam egzaminu, to nie będę się bawił w oszukiwanie przede wszystkim młodych chłopaków i ich rodziców.

Nie powiedział ostatniego słowa

Były reprezentant Polski stwierdził, że nie chciał jednak wykorzystywać rozpoznawalności do prowadzenia działalności bez odpowiednich uprawnień. Obawiał się, że mogłoby to negatywnie wpłynąć na jego reputację w środowisku piłkarskim. Finalnie wspólnie z Masłowskim zdecydował o porzuceniu planów, choć nie wyklucza, że w przyszłości wrócą do pomysłu.

ZOBACZ RÓWNIEŻ

To nieprawda, że piłkarze są przeciwko Urbanowi. Dyrektor zapewnia

Były selekcjoner Polski mówi „nie” całej Ekstraklasie. Prozaiczny powód

Polak z Ligi Mistrzów w kadrze Urbana. Nie krył zaskoczenia

fot. Newspix