post

Kadra reprezentacji Szwecji na Euro 2020

NazwiskoPozycjaKlub
Robin OlsenBramkarzeEverton
Kristoffer NordfeldtBramkarzeGenclerbirligi
Karl-Johan JohnssonBramkarzeFC Kopenhaga
Victor LindelöfObrońcyManchester United
Mikael LustigObrońcyAIK Sztokholm
Marcus DanielsonObrońcyDalian Yifang
Emil KrafthObrońcyNewcastle United
Ludwig AugustinssonObrońcyWerder Brema
Filip HelanderObrońcyRangers FC
Pontus JanssonObrońcyBrentford
Andreas Granqvist(c)ObrońcyHelsingborg
Pierre BengtssonObrońcyVejle BK
Sebastian LarssonPomocnicyAIK Sztokholm
Jens CajustePomocnicyFC Midtjylland
Gustav SvenssonPomocnicyGuangzhou City
Viktor ClaessonPomocnicyFK Krasnodar
Albin EkdalPomocnicySampdoria Genua
Emil ForsbergPomocnicyRB Lipsk
Dejan KulusevskiPomocnicyJuventus Turyn
Kristoffer OlssonPomocnicyFK Krasnodar
Mattias SvanbergPomocnicyBologna
Ken SemaPomocnicyWatford
Robin QuaisonNapastnicyFSV Mainz
Marcus BergNapastnicyFK Krasnodar
Alexander IsakNapastnicyReal Sociedad
Jordan LarssonNapastnicySpartak Moskwa

Szwecja: Analiza reprezentacji

Nie lubimy ulegać stereotypom, ale prawda o reprezentacji Szwecji jest dokładnie taka, jak wyobrażenie o niej. Drużyna fizyczna. Walcząca. Stanowiąca kolektyw. Bez gwiazd z pierwszych stron gazet (Zlatan nie jedzie), ale z wieloma piłkarzami z solidnej, europejskiej półki. Zespół pragmatyczny, który wyciska maksa z tego, co ma. I – niestety dla nas – drużyna niewygodna i groźna. W zasięgu? Jak najbardziej. Ale po bardzo wymagającym boju.

Jeśli mielibyśmy wskazać najważniejszy moment najnowszej historii tej reprezentacji, byłaby to końcówka mistrzostw Europy w 2016 roku. Szwecję było stać tylko na remis z Irlandią. Z Włochami i Belgią dzielnie stawiała czoła, lecz w obu tych meczach dała sobie wbić gole w końcówce. Efekt? Powrót do domu w niezbyt wesołych nastrojach, które podbił jeszcze Zlatan Ibrahimović komunikując, że kończy karierę reprezentacyjną.

O tym, jak ważną postacią dla Szwedów był Zlatan, nie trzeba nikogo uświadamiać. Wystarczy przypomnieć historię, że przed nadchodzącymi mistrzostwami piłkarz „pogodził się” z reprezentacją i miał jechać na turniej. Miał, bo finalnie nie pojedzie – nie wyrobi się z rekonwalescencją po kontuzji kolana. A już nawet wrócił do kadry na mecze eliminacyjne z Gruzją i Kosowem, w których sieknął dwie asysty.

Mówimy o 40-latku, który z miejsca stałby się największą gwiazdą tej drużyny. I o 40-latku, o którym podczas Euro będzie się mówić prawdopodobnie więcej niż o jakimkolwiek innym szwedzkim zawodniku. Związek Zlatana ze Szwecją miał różne etapy. Było tak, że po ogłoszeniu końca kariery reprezentacyjnej chciał wrócić, lecz nie znajdował uznania w oczach Janne Anderssona, który postrzegał go za zgniłe jabłko. W końcu selekcjoner – widząc, jak „Ibra” radzi sobie w Milanie i z jakim entuzjazmem opowiada w wywiadach o chęci powrotu do kadry – odwiedził go we Włoszech. I jak sam mówił, ich rozmowa była na tyle owocna, że zdecydował się jednak wznowić tę współpracę.

Nie była to łatwa decyzja, głównie dlatego, że sama kadra – co może wydawać się paradoksalne – zaczęła grać bez Zlatana lepiej. I właśnie dlatego uznaliśmy zakończenie jego kariery reprezentacyjnej za kluczowy moment w ostatnich lata „Trzech Koron”. Wcześniej Szwecja notorycznie zawodziła. Euro? Bez wyjścia z grupy nie tylko w 2016, ale i 2012 i 2008 roku. Mundial? Bez kwalifikacji w 2014 i 2010 roku. By znaleźć ich ostatni niezły turniej w erze Zlatana, należy się cofnąć do 2006 roku, gdy Szwedzi dobrnęli do 1/8 finału.

W Szwecji zaczęli się zastanawiać: może to właśnie ego Zlatana, uzależnienie zespołu od jednej postaci, blokowało kadrę narodową? Przecież na mundialu w Rosji, na którym dobrnęli do ćwierćfinału i stali się jedną z rewelacji turnieju, imponowali kolektywem, a nie indywidualnościami. Może tracąc swoją gwiazdę zyskała cała drużyna? O taki wniosek o tyle łatwiej, gdy zobaczymy, kogo Szwecja musiała pokonać, by na rosyjski turniej w ogóle awansować. To właśnie przez nich w domu zostali Holendrzy (mieli ich w grupie eliminacyjnej) i Włosi (mieli ich w barażach).

Mundial nie był pojedynczym wybrykiem ekipy Janne Anderssona. Na Euro awansowała na sporym luzie, a przecież grupa z Hiszpanią, Norwegią czy Rumunią łatwa nie była. Z Hiszpanami udało się ugrać tylko punkt, dwukrotnie podzielili się nimi z Norwegami, ale w ostatecznym rozrachunku mieli klepnięty awans już przed ostatnią kolejką. I to w jakim stylu – grali w Bukareszcie ze zmotywowaną Rumunią, która chciała uratować awans, by zagrać przy swojej publiczności na Euro i pyknęli ich lajtowo 2:0, a powinni znacznie wyżej.

I znów – osiągnęli to głównie kolektywem, organizacją, uczynieniem z drużyny narodowej paczki co najmniej tak zgranej, jakby spotykała się ze sobą na co dzień w klubie. Ale to nie oznacza, że w tej reprezentacji nie ma indywidualności. Są – i to całkiem solidne. Victor Lindelof dopiero co zagrał w finale Ligi Europy, był podstawowym zawodnikiem United, które sięgnęło po srebrny medal Premier League. Żeby go pozyskać, klub z Manchesteru musiał wyłożyć na stół 35 milionów, co mówi samo za siebie. Ma swoje odpały, ale siłą rzeczy musi być postrzegany jako jedna z twarzy reprezentacji. Emil Forsberg może nie jest gwiazdą Lipska, ale od kilku lat to piłkarz ważny, potrzebny, choć do swojego debiutanckiego sezonu w Bundeslidze (16/17 – 8 goli i 22 asyst) nigdy nie nawiązał.

Ale najgłośniej jest ostatnio o dwóch szwedzkich młodych wilkach, którym wróży się spore kariery. Pierwszy to Dejan Kulusevski, gość z rocznika 2000, który ma w tym sezonie na koncie 47 meczów dla Juve, a w zeszłym sezonie, będąc gwiazdą Parmy, był o krok od wywalczenia double-double (10 goli i 9 asyst). O skali jego talentu niech świadczy fakt, że Juventus wyłożył za niego 35 baniek po zaledwie jednej rundzie w dorosłej piłce. I od razu na niego postawił – bez żadnych ceregieli z aklimatyzacją czy nauką taktyki.

Alexander Isak jest rok starszy od Kulusevskiego i jego kariera nie przebiega aż tak modelowo. On również szybko trafił do wielkiego klubu – gdy miał 18 lat, za 8,60 mln euro z AIK Solna wykupiła go Borussia Dortmund. Zadebiutował w Bundeslidze, zaliczył wejście w Lidze Mistrzów, strzelił bramkę w Pucharze Niemiec, ale to by było na tyle. Na dłuższą metę nie wygrał rywalizacji, a władz BVB nie przekonało nawet udane wypożyczenie do Willem II, gdzie strzelił 13 bramek i zaliczył 7 asyst. Borussia rzadko myli się co do oceny potencjału piłkarza, ale mamy wrażenie, że dziś tak łatwo by go nie oddała do Realu Sociedad. Wystarczył jej jedynie częściowy zwrot kosztów (suma odstępnego: 6,5 mln euro), a Isak odpalił w La Liga, aż miło. Jego pierwszy sezon to 16 bramek (w tym aż 7 w pucharze), drugi – 17 trafień. Przyjeżdża na Euro będąc w sztosie.

I sprawia wraz z Kulusevskim, że cała linia ognia reprezentacji Szwecji będzie znacznie mocniejsza niż na rosyjskim mundialu. Pamiętacie, jaka para ananasów w linii ataku doszła do ćwierćfinału? Toivonen jechał wówczas na mundial bez żadnego gola w sezonie, a Berg wyjściowy skład wywalczył dzięki grze w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Teraz dobry sezon w Bundeslidze rozegrał Robin Quaison, Jordan Larsson przyjeżdża jako strzelec 15 bramek w lidze rosyjskiej, Berg także ma niezły sezon (9 bramek w Premier Lidze, 2 w Lidze Mistrzów). Personalnie może Szwedów martwić postać Andreasa Granqvista, który przez lata był filarem reprezentacji, a na Euro jedzie z pozycji piłkarza… drugiej ligi szwedzkiej. Za zasługi, do robienia atmosferki? No raczej nie po to, by grać w piłkę. Inni liderzy reprezentacji przez lata – Sebastian Larsson i Mikael Lustig – wrócili do ligi szwedzkiej (obaj do AIK Solna) i mają kolejno 35 i 34 lata. Ale w ogólnym rozrachunku – dzięki temu, że Isak i Kulusevski rozwinęli skrzydła – przesunięcie Euro 2020 o rok wydaje się być dobrą informacją dla szwedzkiej kadry.

Inne znaki zapytania? Problemy z koronawirusem, który dotknęły kadrę tuż przed Euro.

Poza tym Szwecja całkiem przeciętnie – by nie powiedzieć: słabo – radziła sobie ostatnio w Lidze Narodów, która przynajmniej teoretycznie powinna być lepszym papierkiem lakmusowym na zmierzenie aktualnej dyspozycji. OK, ekipa „Trzech Koron” w Dywizji A trafiła do grupy z aktualnymi mistrzami świata (Francją), wicemistrzami świata (Chorwacją) i mistrzami Europy (Portugalia). W efekcie Szwedzi skończyli na czwartym miejscu z tylko trzema punktami na koncie (pokonali u siebie Chorwację). Widzieliśmy łatwiejsze przeprawy, więc uznajmy, że może nic nie znaczyć, o niczym nie świadczyć. Zwłaszcza, że sami sobie awans do tej dywizji wywalczyli.

Patrząc na suche personalia – Szwedzi są mocniejsi niż trzy lata temu w Rosji. A przecież wtedy to nie personaliami osiągnęli tak dobry wynik, a kolektywem. Czy powinno nas to martwić? Tak. To nie jest drużyna, którą ogolimy z uśmiechem na ustach.

Wyjściowa „11” Szwecji

Ostatnie mecze Szwecji

Data/turniejGospodarzeWynikGoście
5 czerwca 2021 towarzyski Szwecja flag - : -
flag Armenia
29 maja 2021 towarzyski Szwecja flag 2 : 0
flag Finlandia
31 marca 2021 towarzyski Szwecja flag 1 : 0
flag Estonia
28 marca 2021 El. MŚ Kosowo flag 1 : 3
flag Szwecja
25 marca 2021 El. MŚ Szwecja flag 1 : 0 flag Gruzja

Szwecja: Droga do Euro 2020

L.p.ZespółPktMWRPBr+Br-+/-
1.
flaga Hiszpania
Hiszpania
2610820315+26
2.
flaga Szwecja
Szwecja
2110631239+14
3.
flaga Norwegia
Norwegia
17104511911+8
4.
flaga Rumunia
Rumunia
14104241715+2
5.
flaga Wyspy Owcze
Wyspy Owcze
410109430-26
6.
flaga Malta
Malta
310109327-24

Największe osiągnięcia historyczne Szwedów

Reprezentacja Szwecji przeżywała dwa złote okresy. Drugi z nich, ten nieco mniej odległy czasowo, to lata dziewięćdziesiąte. To właśnie wtedy reprezentacja „Trzech Koron”…

  • dotarła do półfinału Euro (w 1992),
  • zajęła III miejsce na mundialu w USA (1994).

Choć medal to medal i ciężko z nim konkurować, to sukces na Euro też miał szczególny wymiar, bo został wywalczony przed szwedzką publicznością. To zwycięstwo o tyle symboliczne, że ekipa „Trzech Koron” debiutowała wówczas na mistrzostwach Europy.

Wiadomo, zasady były trochę inne niż dzisiaj. W turnieju brało udział tylko osiem ekip, więc o załapanie się na pokład nie było wcale tak łatwo. Z drugiej strony – samo wyjście z grupy dawało już półfinał. Szwecja wygrała ją przed Anglią, Francją i Danią. Szwedzi w półfinale trafili na Niemców – już po złączeniu RFN z NRD – i przegrali 2:3. Objawieniem tego turnieju był napastnik Tomas Brolin, który z trzema golami na koncie został królem strzelców do spółki z Dennisem Bergkampem, Karlem-Heinzem Riedle i Henrikiem Larsenem.

Jak się okazało – był to tylko wstęp do pięknej historii, która została opowiedziana dwa lata później. Tommy Svensson zbudował paczkę, która wychodziła z podobnych założeń, co ta dzisiejsza – konsekwencja w obronie, monolit, zwiększanie szans perfekcyjną organizacją gry. Na starcie grupowych zmagań podzielili się punktami z Kamerunem, co można było odbierać za lekkie rozczarowanie, ale już później wrócili na dobre tory – ograli Rosję i wywalczyli remis z Brazylią.

1/8? Arabia Saudyjska ograna bez większego problemu. 1/4? Wygrana po karnych z Rumunią z Gheorghe Hagim na pokładzie. W 1/2 czekała znów Brazylia. Szwedzi wiedzieli, jak mają zagrać, nie przestraszyli się. Po godzinie gry grali jednak w osłabieniu (czerwona kartka Therna), a w końcówce bramkę zapakował im Romario. Pozostał mecz o trzecie miejsce, swoista nagroda pocieszenia, w której Szwedzi rozgromili Bułgarię 4:0.

Jeśli zajrzymy w czasy nieco bardziej odległe, dopatrzymy się dwóch kolejnych medali mistrzostw świata – w 1958 roku (srebrny) i 1950 (brązowy). Szwedzi mają szczęście do organizowanych przez siebie turniejów – mundial w 1958 roku odbywał się przecież na ich terenie. W międzyczasie, w 1952 roku, „Trzy Korony” sięgnęły po brąz na Igrzyskach Olimpijskich. Po tej obfitej w sukcesy dekadzie, aż do wspomnianych lat dziewięćdziesiątych, szwedzka piłka niczym szczególnym się nie wyróżniła.

Selekcjoner reprezentacji Szwecji

Fachowiec, „produkt” rodzimej myśli szkoleniowej, który nie ma wielkiego CV. Do reprezentacji przebił się poprzez pracę w IFK Norrköping. Zastał go jako średniaka tułającego się między drugą a pierwszą ligą, a pozostawił mistrzem Szwecji. Fundamentów do tytułu zbyt dużych nie było, a przecież w lidze szwedzkiej są marki, które przewyższały Norrköping pod względem finansowym.

Praca z reprezentacją układa się póki co modelowo. Andersson stawia na organizację gry, prostą taktykę 4-4-2 i analizę przeciwnika, dzięki której stara się wypunktować największe słabości rywali. Po kadrze Szwecji widać pomysł, widać rękę trenera. Jego sporą zasługą jest też odbudowanie „Trzech Koron” po stracie najważniejszego zawodnika, czyli oczywiście Zlatana. Wielu twierdziło, że kryzys szwedzkiej kadry jeszcze się przez to pogłębi.

Swoją drogą, Zlatan posyłał strzały wobec szwedzkiego selekcjonera. Gdy Dejan Kulusevski zaczął mecz z Francją na ławce, napisał w mediach społecznościowych: – Pieprzony żart. To kolejny dowód na to, że niekompetentni ludzie na niewłaściwych stanowiskach niszczą szwedzką piłkę.

Mimo to Andersson zdołał schować dumę do kieszeni i dogadać się ze Zlatanem. Choć Szwedzi są zadowoleni z efektów jego pracy, to w kwietniu zeszłego roku został tymczasowo zwolniony. Ale spokojnie – nie chodziło o negatywną weryfikację jego pracy, a o pandemię koronawirusa. Szwedzka federacja – nie wiedząc, na czym stoi – zastosowała rozwiązanie „tymczasowych zwolnień” i takim sposobem 90 pracowników znalazło się na jakiś czas na bruku. Gdy tylko sytuacja się uspokoiła, Andersson znów zaczął pracę.

Ciekawostki o Szwecji

  • Gdybyśmy patrzyli na nasze mecze ze Szwedami w ostatnich latach, moglibyśmy się nabawić kompleksów. Ostatnia wygrana? Rok 1991, zwycięstwo 2:0 po golach Wojciecha Kowalczyka i Mirosława Trzeciaka. Od tego czasu graliśmy z „Trzema Koronami” siedem razy i żaden z tych meczów nie skończył się po naszej myśli. Szwedzi wyrzucali nas z eliminacji do Euro 2004 i 2000, a w sparingu w 1992 roku ograli nas aż 5:0.
  • Zlatan doczekał się pod stadionem w Malmoe pomnika. Pomnika, który… został podpalony. Fani szwedzkiego klubu wkurzyli się na swoją legendę, kiedy ta stała się jednym z głównych udziałowców Hammarby IF. Pomnik był też przez jakiś czas przyozdobiony w deskę klozetową.
  • Co łączy Victora Lindelofa i Pawła Dawidowicza? Kumpelstwo z czasów Benfiki B. Obaj panowie grali razem w linii pomocy, potem obaj zostali przemianowani na stoperów i tu analogie z tamtego okresu kończą. Dawidowicz utknął wówczas w rezerwach, a Lindelof stał się wyróżniającą się postacią jedynki i dał zarobić portugalskiemu klubowi 35 baniek euro.
  • Trenerem Mikaela Lustiga i Sebastiana Larssona – a więc dwóch doświadczonych filarów reprezentacji – jest Polak, Bartosz Grzelak, który pracował wcześniej jako asystent w szwedzkiej U-21 i wykręcił znakomity wynik w malutkim IK Frej, skąd się przebił. Jak mu idzie? Poprzedni sezon był rozczarowaniem, jego AIK Solna zajęła trzecie miejsce.
  • Cztery lata temu w Szwecji weszło w życie prawo, według którego zakazane jest zakrywanie twarzy podczas imprez masowych. Chyba że… nakazuje to religia. Ultrasi AIK Solna – chcąc dać przykład innym kolegom po szalu – podczas jednego z meczów ubrali się w nikaby. Jeśli chcesz narozrabiać, prawo daje ci otwartą furtkę.
  • Kilka lat temu Szwedzi przeprowadziły badania, które miały wykazać, czy kibice piją alkohol podczas oglądania meczów z perspektywy trybun. Co za zaskoczenie – wyszło, że tak. Po spożyciu była prawie połowa badanych widzów. Po tym badaniu władze podjęły kroki, by ograniczyć konsumpcję złocistych trunków na stadionach.
  • W Szwecji zakup alkoholu generalnie jest problematyczny. Można go zakupić w państwowej sieci Systembolaget, która zamyka się wczesnym wieczorem (w tygodniu) i wczesnym popołudniem (w weekendy). W zwykłych supermarketach dostaniemy jedynie piwo o woltażu 2,5%, a ceny w restauracjach są kosmiczne. Do zakupu wymagane jest co najmniej 21 lat, w kraju panuje zakaz reklamy alkoholu, a gdy sprzedawca zauważy, że ktoś nadużywa trunków, alarmuje opiekę społeczną.
  • Czy w lidze szwedzkiej dochodzi do absurdów? Oczywiście. W 2015 roku Malmo FF zgłosiło do eliminacji Ligi Mistrzów… 49-letniego trenera bramkarzy, Jonniego Fedela który karierę zakończył w 2006 roku. Uściślając fakty – zgłoszono go oczywiście jako zawodnika. Nie zagrał, nawet nie znalazł się na ławce, ale był w pogotowiu jako trzeci bramkarz.
  • W Szwecji otworzono już stadiony dla kibiców. Dla ilu? Dokładnie dla ośmiu. Tyle osób może wejść na ligowy mecz. Wynika to z ograniczeń w całym kraju – poza mieszkaniem może dojść do skupiska co najwyżej ośmiu osób (z wyłączeniem niektórych miejsc jak galerie czy zoo). Przepis jest konsekwentnie przestrzegany.
  • Problem z piratami drogowymi? W Szwecji jakiś czas temu wpadli na pomysł, jak go rozwiązać. Otóż zorganizowano coś na wzór „loterii fotoradarów”, w której wzięli udział kierowcy mogący pochwalić się nieskazitelną historią drogową. Losowali nagrody, które były ufundowane przez tych, którzy… dostali mandat za zdjęcie z fotoradaru.

Największa gwiazda reprezentacji Szwecji

Szwecja, poza Zlatanem, nie dorobiła się żadnego zawodnika, który byłby rozpoznawalny w każdym zakątku świata. Lindelof to jednak nie ten kaliber. Kulusevski – mimo że jest piłkarzem Juve – balansuje pomiędzy ławką a pierwszym składem. Isak strzelił dopiero pięć bramek dla reprezentacji.

Dlatego stawiamy na Emila Forsberga, którego należy uznać za modelowy przykład długofalowego myślenia RB Lipsk. Trafił do Niemczech po bardzo dobrym sezonie w Malmoe, z którym awansował do Ligi Mistrzów. W czym tkwi szczegół? Ano w tym, że RB pozyskało go na dwa lata przed awansem do Bundesligi, do którego dołożył solidną cegłę. Już wtedy klub z Lipska wiedział, że zatrudnia przyszłą gwiazdę Bundesligi.

I wyszło idealnie. Forsberg był jedną z twarzy drużyny ze wschodu Niemiec w pierwszych sezonach po awansie. Zresztą – to właśnie jego premierowy sezon w Bundeslidze był tym najlepszym, przynajmniej jeśli weźmiemy pod uwagę liczby. A te wyglądają następująco:

16/17: 8 goli i 22 asysty
17/18: 5 goli i 4 asysty
18/19: 7 goli i 9 asyst
19/20: 10 goli i 4 asysty
20/21: 9 goli i 6 asyst

Oczywiście bierzemy pod uwagę wszystkie rozgrywki. Forsberg może nie jest już czołową postacią RB, ale wciąż to bardzo pożyteczny zawodnik. I wszechstronny, bo może zagrać na obu skrzydłach, w środku, a w minionym sezonie zdarzało mu się łatać lukę w ataku po Timo Wernerze. Bilans reprezentacyjny? 57 meczów i 8 bramek. W kadrze zazwyczaj pełni rolę skrzydłowego.

 
Największy atut

Kolektyw. Niby ci piłkarze spotykają się ze sobą raz na kilka tygodni podczas zgrupowań, a wyglądają tak, jakby codziennie tłukli ze sobą taktykę. Może nie jest ona zbyt finezyjna, polega raczej na wyciskaniu cytryny z tego, co się ma, ale… jest skuteczna. Każdy wie, co ma grać. I nawet jeśli to czasem laga na napastnika, jest ona kopana z głową.

 
Największa słabość

Wiek kluczowych zawodników. Marcus Berg, który ma szanse na wyjściowy skład? 34 lata. Sebastian Larsson, ostoja środka pola? 35 lat. Mikael Lustig, czołowy prawy obrońca? 34 lata. Andreas Granqvist? 36 lat. A przecież nie jedzie największa gwiazda tej drużyny, 40-letnia. Tylko pięciu zawodników w kadrze pierwszego zespołu ma mniej niż 25 lat. Szwecja to jedna z najbardziej wiekowych drużyn w całej stawce. Dla wielu jej reprezentantów to prawdopodobnie ostatni duży turniej.

Szwecja w liczbach

Występy na MEWystępy na MŚMiejsce w rankingu FIFA
6120
 
Najwyższa wygranaNajwyższa przegranaNajlepszy strzelecNajwięcej występów
Szwecja - Korea Południowa 12:0 (5 sierpnia 1948)Wielka Brytania 0:7 (20 października 1908)Zlatan Ibrahimović (62)Andreas Svensson (148)

Mecze Szwecji na Euro2020

03.06.2021

Portugalia

Portugalia: Kadra na Euro 2020 Portugalia: Analiza reprezentacji Portugalczycy będą musieli zmierzyć się z zasadą – bij mistrza. Czy ich tytuł z Francji był zaskoczeniem? Wydaje się, że tak. Faworytów widzieliśmy w innych ekipach, choćby we Francji, która dotarła do finału, ponadto trudno powiedzieć, że Ronaldo i spółka prezentowali się na tamtym Euro jakoś wybitnie. […]
03.06.2021
03.06.2021

Dania

Dania: Kadra na Euro 2020 Dania: Analiza reprezentacji Nikt o zdrowych zmysłach nie wierzy w to, że Duńczykom uda się powtórzyć sukces z 1992 roku, kiedy zostali Mistrzami Europy, chociaż Michael Laudrup i spółka wystąpili w turnieju głównym tylko, dlatego że Jugosławia została zdyskwalifikowana za prowadzenie działań wojennych na terenie Bośni i Hercegowiny. O „Danish […]
03.06.2021
03.06.2021

Czechy

Czechy: Kadra na Euro 2020 Czechy: Analiza reprezentacji Czego możemy spodziewać się po Czechach na zbliżającym Euro? Idealnie tu pasuje cytat z kultowej polskiej komedii: ”też chciałbym to wiedzieć Stefan”. Dla naszych południowych sąsiadów minęły już czasy, gdzie co rusz pojawiał się klasowy czeski zawodnik i wiódł prym w Europie. Pavel Nedved, Karel Poborsky, Patrik […]
03.06.2021
Uncategorized
03.06.2021

Włochy

Kadra reprezentacji Włoch na Euro 2020 Włochy: Analiza reprezentacji Wpadka, przez którą Italii zabrakło na ostatnim mundialu, sprawiła, że nowe pokolenie mieszkańców południa Europy jedzie na EURO głodne jak nigdy. Nowe pokolenie w dosłownym tego słowa znaczeniu, bo w kadrze Roberto Manciniego znajdziemy blisko dwukrotnie mniej piłkarzy z trójką z przodu niż podczas zwycięskiego mundialu […]
03.06.2021
Uncategorized
03.06.2021

Węgry

Kadra reprezentacji Węgier na Euro 2020 Węgry: Analiza reprezentacji Węgierska kadra na EURO 2020 będzie się czuła tak, jak singiel na imprezie dla par. Ale nie ma się co dziwić – trafili do takiej grupy, że nawet Bad Luck Brian może im współczuć pecha. Niemniej reprezentacja Węgier narzekać nie będzie. Sam fakt, że po raz […]
03.06.2021
Uncategorized
03.06.2021

Walia

Kadra reprezentacji Walii na Euro 2020 Walia: Analiza reprezentacji Na pewno reprezentacji Walii nie można odmówić jednego – unikatowości. Przed nadchodzącym Euro doszło do przetasowania na ławkach trenerskich kilku kadr. Przykładem może być Polska, gdzie Jerzy Brzęczek został zwolniony, a na jego miejsce wskoczył Paulo Sousa. Sytuacja jakich wiele. W Walii jest jednak inaczej – […]
03.06.2021
Uncategorized
03.06.2021

Turcja

Kadra reprezentacji Turcji na Euro 2020 Turcja: Analiza reprezentacji Reprezentacja Turcji to niezwykle kapryśna drużyna. Choć na przestrzeni ostatnich dwóch dekad w kadrze „Gwiazd Półksiężyca” nie brakowało piłkarzy z dużym potencjałem, w eliminacjach do najważniejszych turniejów Turcy radzili sobie ze zmiennym szczęściem. Natomiast gdy już dane było im wystąpić na wielkiej imprezie – nie licząc […]
03.06.2021
Uncategorized
03.06.2021

Szwecja

Kadra reprezentacji Szwecji na Euro 2020 Szwecja: Analiza reprezentacji Nie lubimy ulegać stereotypom, ale prawda o reprezentacji Szwecji jest dokładnie taka, jak wyobrażenie o niej. Drużyna fizyczna. Walcząca. Stanowiąca kolektyw. Bez gwiazd z pierwszych stron gazet (Zlatan nie jedzie), ale z wieloma piłkarzami z solidnej, europejskiej półki. Zespół pragmatyczny, który wyciska maksa z tego, co […]
03.06.2021
Uncategorized
03.06.2021

Szkocja

Kadra reprezentacji Szkocji na Euro 2020 Szkocja: Analiza reprezentacji Szkoci nie są piłkarską potęgą, to jasne. Ale też nie są piłkarskim trzecim światem. Zdarzali im się w XXI wieku piłkarze, którzy odgrywali ważne role w Premier League. Do tego Rangersi i Celtic, szczególnie w pierwszej dekadzie tego wieku, potrafili zaznaczyć swoją obecność w piłkarskiej Europie. […]
03.06.2021
Weszło
03.06.2021

Słowacja

Kadra reprezentacji Słowacji na Euro 2020 Słowacja: Analiza reprezentacji Reprezentacja Słowacji to jeden z naszych grupowych rywali. Od meczu z nią zaczynamy rywalizację i od meczu z nią będzie zależało najwięcej w kontekście awansu biało-czerwonych. Jeżeli – odpukać – nie uda się wygrać, później będzie już bardzo ciężko. Z Hiszpanią szanse mamy minimalne, a pokonanie […]
03.06.2021
Weszło
03.06.2021

Rosja

Kadra reprezentacji Rosji na Euro 2020 Rosja: Analiza reprezentacji Jako Związek Radziecki, byli potęgą, z którą liczyć musiał się każdy na świecie. Jako Rosja zjechali do rangi piłkarskich średniaków. Niemniej nie można Rosjanom odmówić – wciąż zdarzają im się takie turnieje, kiedy zaskakują największych. Konia z rzędem temu, kto sądził, że w 2008 osiągną półfinał. […]
03.06.2021
Uncategorized
03.06.2021

Polska

Polska: Kadra na Euro 2020 Polska: Analiza reprezentacji Polska zagrała va banque. Zbigniew Boniek uznał, że jeśli Biało-Czerwoni mają mieć szanse na jakikolwiek sukces na Euro 2020, muszą wymienić trenera na pół roku przed czempionatem. Był to ruch tak ryzykowny, jak zrozumiały, choć wykonany zaskakująco późno. Polska, prowadzona przez Jerzego Brzęczka, prezentowała schematyczny, przewidywalny, prosty […]
03.06.2021
Uncategorized
03.06.2021

Niemcy

Niemcy: Kadra na Euro 2020 Niemcy: Analiza reprezentacji Rosyjski mundial. Niemcy trafiają do grupy ze Szwecją, Meksykiem i Koreą Południową. Szwecja bez Zlatana, Korei nikt w tej grupie nie traktuje poważnie, a w obozie Meksyku wybucha afera spod znaku bunga-bunga. Wygląda na to, że Die Mannschaft czeka spacerek w grupie i dopiero w fazie pucharowej […]
03.06.2021
Uncategorized
03.06.2021

Macedonia Północna

Macedonia Północna: Kadra na Euro 2020 Macedonia Północna: Analiza reprezentacji Reprezentacja Macedonii Północnej to najbardziej sensacyjny finalista tegorocznych mistrzostw Europy. Dla „Czerwonych Lwów” będzie to debiut na imprezie tej rangi. W minionych latach Macedończycy nawet nie zbliżyli się do miejsc premiowanych awansem na czempionat, jednak w ubiegłym roku niespodziewanie udało im się uzyskać przepustkę na […]
03.06.2021
Weszło
03.06.2021

Holandia

Holandia: Kadra na Euro 2020 Holandia: Analiza reprezentacji Reprezentacji Holandii zabrakło zarówno na Euro 2016, jak i na rozegranych dwa lata później mistrzostwach świata. Po raz ostatni taka sytuacja w przypadku kadry Oranje miała miejsce w połowie lat 80-tych, kiedy ominęły ją francuskie mistrzostwa kontynentu oraz meksykański mundial (hiszpański w 1982 roku zresztą też). Na […]
03.06.2021
Uncategorized
03.06.2021

Hiszpania

Hiszpania: Kadra na Euro 2020 Hiszpania: Analiza reprezentacji Od czego by tu zacząć… Cóż, przede wszystkim jeśli ktoś nie ma choć minimalnej wiedzy na temat reprezentacji Hiszpanii, lepiej, żeby nie nazywał się fanem piłki nożnej. To jak Ferrari w branży motoryzacyjnej – absolutny top, o którego istnieniu musi wiedzieć każdy. Z piękną historią, wieloma sukcesami […]
03.06.2021
Uncategorized
03.06.2021

Francja

Francja: Kadra na Euro 2020 Francja: Analiza reprezentacji – Moim celem jest sprawienie, że piłkarze przyjeżdżający na reprezentację będą czuli się w niej lepiej niż w swoich klubach – powiedział kiedyś Didier Deschamps. To zadanie niezwykle trudne, bo selekcjoner reprezentacji Francji pracuje z czołowymi piłkarzami Europy, odgrywającymi w swoich klubach często pierwszoplanowe role. A jednak […]
03.06.2021
Weszło
03.06.2021

Finlandia

Finlandia: Kadra na Euro 2020 Finlandia: Analiza reprezentacji Udział w Euro 2020 to największy sukces w historii fińskiej reprezentacji, która od kilku dekad uchodziła za ekipę z dolnych stref stanów średnich europejskiego futbolu. Nie można było jej lekceważyć, ale wypadało z nią wygrywać. Nigdy wcześniej nie znalazła się ona w finałach największych piłkarskich imprez, czyli […]
03.06.2021