post

Polska: Kadra na Euro 2020

NazwiskoPozycjaKlub
Łukasz FabiańskiBramkarzeWest Ham, Anglia
Wojciech SzczęsnyBramkarzeJuventus, Włochy
Łukasz SkorupskiBramkarzeBologna, Włochy
Jan BednarekObrońcySouthampton, Anglia
Bartosz BereszyńskiObrońcySampdoria, Włochy
Kamil GlikObrońcyBenevento, Włochy
Paweł DawidowiczObrońcyHellas Verona, Włochy
Tomasz KędzioraObrońcyDynamo Kijów, Ukraina
Kamil PiątkowskiObrońcyRaków Częstochowa, Polska/RB Salzburg, Austria
Tymoteusz PuchaczObrońcyLech Poznań, Polska/Union Berlin, Niemcy
Maciej RybusObrońcyLokomotiw Moskwa, Rosja
Przemysław FrankowskiPomocnicyChicago Fire, Stany Zjednoczone
Kamil JóźwiakPomocnicyDerby County, Anglia
Mateusz KlichPomocnicyLeeds United, Anglia
Jakub ModerPomocnicyBrighton, Anglia
Kacper KozłowskiPomocnicyPogoń Szczecin, Polska
Grzegorz KrychowiakPomocnicyLokomotiw Moskwa, Rosja
Karol LinettyPomocnicyTorino, Włochy
Przemysław PłachetaPomocnicyNorwich, Anglia
Piotr ZielińskiPomocnicyNapoli, Włochy
Dawid KownackiNapastnicyFortuna Dusseldorf, Niemcy
Robert Lewandowski(c)NapastnicyBayern Monachium, Niemcy
Karol ŚwiderskiNapastnicyPAOK Saloniki, Grecja
Jakub ŚwierczokNapastnicyPiast Gliwice, Polska/Łudogorec, Bułgaria

Polska: Analiza reprezentacji

Polska zagrała va banque. Zbigniew Boniek uznał, że jeśli Biało-Czerwoni mają mieć szanse na jakikolwiek sukces na Euro 2020, muszą wymienić trenera na pół roku przed czempionatem. Był to ruch tak ryzykowny, jak zrozumiały, choć wykonany zaskakująco późno.

Polska, prowadzona przez Jerzego Brzęczka, prezentowała schematyczny, przewidywalny, prosty futbol, który przynosił przyzwoite wyniki z wyrównanymi lub słabszymi rywalami, ale nie dawał żadnych szans i nadziei przeciwko trudniejszym przeciwnikom. Jego drużyna nie była konkurencyjna ani dla Włochów, ani dla Holendrów, ani dla Portugalii. Próbowała opierać się na indywidualnościach, na pojedynczych zrywach, ale brakowało w tym wszystkim taktycznego ładu i składu. Wymownym obrazkiem kadencji Jerzego Brzęczka było ośmiosekundowe milczenie załamanego Roberta Lewandowskiego po porażce z Włochami na pytanie o plan na spotkanie. Planu po prostu nie było. Albo inaczej: był, ale nie wypalił i nie zanosiło się, żeby kiedykolwiek w przyszłości miało być inaczej.

I nic, że Polska pewnie wygrała grupę eliminacyjną do Euro, że dwukrotnie utrzymała się w Lidze Narodów, że przeważnie wygrywała. Zbigniew Boniek nie zwolnił Jerzego Brzęczka w listopadzie, nie zwolnił w grudniu, ale zrobił to w styczniu. Nikt się tego nie spodziewał. Ani sam były selekcjoner, ani piłkarze, ani kibice. Prezes PZPN wykorzystał swoją pozycję i podjął autonomiczną decyzję, próbując tym samym naprawić swój błąd z lipca 2018 roku, kiedy na selekcjonera mianował właśnie Brzęczka. Niedługo później Boniek ogłosił następcę – padło na Paulo Sousę.

–  Zawsze podobał mi się jego charakter, jego stosunki z piłkarzami. Wykonałem kilka telefonów i każdy mówił “Zibi, top”. Wiedza, stosunki, przygotowanie. Trener jest potrzebny, by poprawić wyniki, ale najwięcej wymagam od piłkarzy. By widzieć, że oni po bramce się cieszą jak Milik czy Mila w meczu z Niemcami. Uważam, że trener może tej kadrze pomóc. Uważam, że na tym etapie trener zagraniczny jest najlepszą opcją, bo nie będzie musiał czytać w mediach społecznościowych, że jest be. Szacunek do ludzi jest coraz bardziej zapomniany – tłumaczył swoją decyzję prezes PZPN.

Sama zmiana na szczycie nieco oczyściła zgęstniałą atmosferę wokół kadry. Zmęczeni byliśmy brzęczkowską martyrologią. Tworzeniem sztucznych wrogów. Osadzaniem się na szczycie oblężonej twierdzy. Wszystko to tworzyło negatywną aurę. Tym bardziej, że były selekcjoner nie był mistrzem oracji. Często gubił wątek, uderzał w niepotrzebnie konfrontacyjne tony, rzucał dziwnymi hasłami, które potem przyklejały się do niego jak rzepy i nie chciały się odkleić. Paulo Sousa medialnie przekonywał. I to od samego początku. Ale, jak wiadomo, wystąpieniami publicznymi nikt jeszcze meczu nie wygrał.

Czy akcja va banque ma szanse powodzenia?

Ma.

Czy się powiedzie?

Może tak. A może nie. Nie wiadomo.

I jest to jakaś szansa reprezentacji Polski, która na Euro będzie nieprzewidywalna. Nikt tak naprawdę nie wie, na co tę kadrę stać. Polska może rozczarować i odpaść po fazie grupowej, ale wcale nieprawdopodobnie nie brzmi scenariusz powtórzenia sukcesu z 2016 roku i dojścia do ćwierćfinału Euro. Jest to jakiś atut, jakaś odmiana względem szablonowości potencjału drużyny Jerzego Brzęczka. Paulo Sousa kombinuje, eksperymentuje, szuka. Zmienił ustawienie. Zredefiniował charakterystykę poszczególnych pozycji. Dobrał paru nowych graczy. Nie uczynił z Polski potęgi za jednym machnięciem czarodziejskiej różdżki, nie sprawił, że nagle wszystko zaczęło się ze sobą łączyć i zazębiać, ale na pewno wpompował w Biało-Czerwonych świeżą krew.

Inna sprawa, że to było oczywiste i oczekiwane, bo portugalski selekcjoner reprezentacji Polski objął drużynę nieprzypadkową – stosunkowo mocną, doświadczoną, z dużymi nazwiskami. Polaków nie można zlekceważyć, jeśli wie się, że w ataku hasa Robert Lewandowski, najlepszy zawodnik świata z 2020 roku. Lewy to kluczowa postać tego zespołu. Kapitan, najlepszy strzelec, najlepszy zawodnik i naturalny lider. Za kadencji Jerzego Brzęczka szło mu średnio. Strzelił tylko osiem goli, często brakowało mu wsparcia, jakiegoś kreatywniejszego pomysłu na wykorzystanie jego geniuszu. Zbyt często bywał osamotniony, szczególnie w meczach ze światową czołówką. Nic więc dziwnego, że Paulo Sousa swoje rządy w polskiej reprezentacji zaczął od zbudowania dobrego kontaktu z Lewandowskim, który ma sporo do udowodnienia. Znalazł się w momencie kariery, kiedy w piłce klubowej wygrał i zdobył już wszystko. Nic już nie musi. Ale żeby jego legenda była pełna przydałby się sukces z kadrą. Najlepiej taki, w którym odegrałby główną rolę, na co go stać.

To nie wszystko. Na rozegraniu pyka zwykle zawodzący w kadrze Piotr Zieliński. Jego zdolności techniczne i kreacyjne chwali cała piłkarska Europa, ale kiedy zakłada biało-czerwony trykot zdecydowanie za często bywa irytujący. Od jego dyspozycji będzie zależeć na Euro bardzo dużo. Podobnie, jak od obsady bramki, której – jeśli nie przydarzy się nic nieoczekiwane – strzec będzie Wojciech Szczęsny, pierwszy bramkarz Juventusu, który sam o sobie, ze zwykłym sobie urokiem osobistym i błyskotliwym dowcipem, mówi, że posadził swojego czasu na ławce najlepszego bramkarza na świecie (Allisona w Romie), a potem najlepszego bramkarza w historii (Buffona w Juventusie), ale do tej pory na wielkich turniejach albo miał olbrzymiego pecha, albo zawodził.

Reszta też wypada przyzwoicie. Grzegorz Krychowiak gorsze momenty ma już za sobą i sygnalizuje wzrost formy. Łukasz Fabiański był kluczową postacią w świetnym West Hamie. Mateusz Klich wyróżnia się w Leeds i dobrze radzi sobie w Premier League. Jan Bednarek podobnie w Southampton, mimo gorszych kilku ostatnich miesięcy. Jakub Moder szybko wywalczył sobie pierwsze miejsce w składzie Brighton. Tomasz Kędziora od lat jest mocnym punktem Dynamo Kijów. Maciej Rybus to solidna europejska klasa lewego obrońcy. Tu nie brakuje indywidualności. To nie jest reprezentacja trzeciego europejskiego sortu. Polska potencjał ma duży.

Pytanie tylko, czy ten potencjał zrealizuje. To – jak już zaznaczyliśmy – jedna wielka niewiadoma. Duża część dwudziestopierwszowiecznej historii polskiego futbolu zbudowana jest na niepowodzeniach i pękniętych balonikach. Na MŚ 2002, kiedy kadra Jerzego Engela jechała po złoto, a po dwóch meczach grupowych była już poza turniejem z bilansem 0:6. Albo na Euro 2008, na które zabrał nas cudotwórca Leo Beenhakker, zakończonym jednym zdobytym punktem po golu naturalizowanego Rogera ze spalonego. Na domowym Euro 2012, na którym nie wyszliśmy z obiektywnie słabej grupy, na rosyjskim mundialu i sromotnych bęckach od Senegalu i Kolumbii.  To wszystko smutne opowieści. Euro 2016 mieni się w tym świetle jako naprawdę wielki sukces. Sukces, który Polska pod wodzą Paulo Sousy będzie chciała powtórzyć.

Grupowi rywale nie są słabi. Słowaków nie można zlekceważyć. Z Hiszpanami trudno będzie o chociażby jeden punkt. Szwedzi, nawet bez Zlatana Ibrahimovicia, wyglądają mocno – są kolektywem, znają się od lat, mają wyćwiczone schematy i układy, na które Paulo Sousa zwyczajnie nie miał czasu, pracując z Polską na zaledwie dwóch zgrupowaniach.

A więc może być różnie, tak po polsku. Na dwa uda. Albo się uda, albo się nie uda.

Wyjściowa “11” Polski

Ostatnie pięć meczów Polski

Data/turniejGospodarzeWynikGoście
8 czerwca 2021 Towarzyski Polska flag - : -
flag Islandia
1 czerwca 2021 towarzyski Polska flag 1 : 1
flag Rosja
31 marca 2021 El. MŚ Anglia flag 2 : 1
flag Polska
28 marca 2021 El. MŚ Andora flag 0 : 3
flag Polska
25 marca 2021 El. MŚ Węgry flag 3 : 3 flag Polska

Miejsce w grupie eliminacyjnej

L.p.ZespółPktMWRPBr+Br-+/-
1.
flaga Polska
Polska
2510811185+13
2.
flaga Austria
Austria
1910613199+10
3.
flaga Macedonia Północna
Macedonia Północna
14104241213-1
4.
flaga Słowenia
Słowenia
14104241611+5
5.
flaga Izrael
Izrael
11103251618-2
6.
flaga Litwa
Litwa
310109328-25

Największe osiągnięcia historyczne

Polski futbol może pochwalić się dwoma największymi reprezentatywnymi sukcesami:

  • Brąz Mistrzostw Świata 1974,
  • Brąz Mistrzostw Świata 1982.

Na obu sukcesach wychowały się pokolenia. Legendarne Orły Górskiego i trochę mniej legendarne Orły Piechniczka zainspirowały miliony do pokochania piłki nożnej. Historie obu medali obrosły w mity, w opowieści, stały się wręcz pięknymi bajkami. Cud na Wembley. Jan Tomaszewski, który rokrocznie podwaja liczbę obronionych strzałów Anglików. Boje grupowe z Argentyną, Haiti i Włochami. Mecz na wodzie z RFN, który podobno Polacy wygraliby, gdyby tylko warunki pogodowe były bardziej sprzyjające. Rajd Grzegorza Laty z Brazylią. Upały w Hiszpanii. Transparent Solidarności na meczu z ZSSR. Hat-trick Zbigniewa Bońka z Belgią. Absencja Bońka z Włochami. Odwodnienie Waldemara Matysika w meczu o trzecie miejsce z Francją. Medale podane na tacy, które Polakom wręczać musiał kapitan Włodzimierz Żmuda. Mnóstwo wspomnień, mgnień, chwil, zbiorowych wzruszeń.

Selekcjoner reprezentacji Polski

Paulo Sousa. Jeśli przyjeżdżasz do Polski i w pierwszych słowach zakładasz okulary, żeby przytoczyć narodowi słowa Jana Pawła II o niepoddawaniu się i nietraceniu nadziei, to od razu pokazujesz, że masz bajerę, że czujesz klimat i kulturę, że umiesz grać na emocjach. A tak właśnie zrobił Paulo Sousa na swojej pierwszej konferencji prasowej w roli selekcjonera reprezentacji Polski. Sousa to naprawdę zręczny orator. Czasami popada w banał i posługuje się denerwującą manierą mówienia tak, żeby nic nie powiedzieć, ale niewątpliwie umie opowiadać o futbolu. Ma swój język, płynność, elegancję. Przyjemnie się go słucha, jest przekonujący. Podkreślają to też piłkarze reprezentacji.

Sam był znakomitym piłkarzem. Może nie powiedzielibyśmy, że „wielkim”, ale na pewno wyróżniającym się umiejętnościami w wielkich zespołach. Był w Benfice, był w Sportingu, był w Juventusie, był w Borussii Dortmund i w Interze Mediolan. Jest jednym z niewielu zawodników w dziejach, którzy zatriumfowali w Lidze Mistrzów dwa razy z rzędu w dwóch różnych klubach. Najpierw w Juve, potem w BVB.  Rui Costa mówił, że uwielbiał grać u jego boku. Antonio Conte twierdził, że dla środka pomocy był niczym klej. Przy tym nie był żadnym uzupełnieniem, żadnym pomocnikiem gwiazd, a typem pomocnika-człapaka o genialnym wyszkoleniu technicznym i poważnych niedoborach dynamiki, które długo maskował piłkarskim geniuszem, ale które zaczęły mu też coraz poważniej doskwierać, kiedy jego kariera zbliżała się do końca.

Potem został trenerem. Kiedy obejmował kadrę, w kraju nie zapanowała zbiorowa euforia, ale zadowolenie – już tak. Paulo Sousa, określany przez Zbigniewa Bońka jako „trener-top”, nie zalicza się do czołówki ani światowych, ani europejskich, ani portugalskich szkoleniowców, ale to uznana marka. Nie poszło mu w Anglii i we Francji, ale wykręcał dobre wyniki we Włoszech, w Izraelu, w Szwajcarii i na Węgrzech. Nawet jak mu nie wychodziło, często byli podopieczni podkreślali, ze sam warsztat posiada bardzo sprawny i przekonujący.

Sousa to przedstawiciel nowej myśli szkoleniowej. Jego drużyny mają grać ofensywnie, ładnie dla oka, nowocześnie, najlepiej w modyfikacji systemu z wahadłowymi, którą od razu zaczął wdrażać w reprezentacji Polski. W reprezentacji Polski, która jest jego życiowym szkoleniowym wyzwaniem. Jeśli zrobi z nią wynik na Euro, może wrócić na poważną klubową trenerską karuzelę, z której wcześniej wyleciał po nieudanej przygodzie w Bordeaux. Albo zostać w Polsce na dłużej. Jeśli mu się zaś nie powiedzie… Tu chyba nie musimy kończyć.

Ciekawostki o Polsce

  • Jeśli Kacper Kozłowski wystąpi w którymś z meczów mistrzostw Europy, będzie najmłodszym piłkarzem w całej historii Mistrzostw Europy – teraz jest nim Jetro Willems, który na Euro 2012 miał 18 lat i 71 dni. Kozłowski ma 17 lat
  • Przeciętny dorosły Polak wypija ponad 100 litrów piwa rocznie.
  • Na Pałacu Kultury znajduje się trzeci co do wielkości zegar w Europie.
  • We Wrocławiu znajduje się najstarsza restauracja w Europie – Piwnica Świdnicka działająca od 1273 roku.
  • Polska miała 29 królów
  • I 67 selekcjonerów piłkarskiej reprezentacji Polski
  • Z tego czterech zagranicznych – Kurt Otto, Andor Hajdu, Leo Beenhakker, Paulo Sousa

Największa gwiazda reprezentacji Polski

Robert Lewandowski. Najlepszy piłkarz świata w 2020 roku. Silny kandydat do Złotej Piłki w 2021 roku. Najbardziej kompletny napastnik globu. Maszyna do strzelania bramek, która praktycznie się nie zacina. Lewandowski już przeszedł do historii. Rok temu z Bayernem wygrał wszystko. Mistrzostwo Niemiec – 31 meczów, 34 gole, 4 asysty, korona króla strzelców. Puchar Niemiec – 5 meczów, 6 goli, korona króla strzelców. Liga Mistrzów – 10 meczów, 15 goli, 6 asyst, korona króla strzelców. Poza tym Superpuchar Niemiec i Superpuchar Europy. W tym roku na polu drużynowym było znacznie skromniej, ale za to walnął czterdzieści jeden goli w Bundeslidze i pobił historyczny rekord Gerda Muellera z 1972 roku. Rekord, który wydawał się nie do przebicia, dopóki nie zamierzył się na niego Lewy. W piłce klubowej więcej zrobić już nie może. Jasne, może zmienić klub, może zmienić ligę, może zmienić otoczenia, może też przebijać swoje osiągi z poprzednich lat w Bayernie, ale już jest w tym spełniony, nie musi nikogo gonić, nikomu niczego udowadniać. Chyba, że sam sobie.

Zupełnie inaczej w piłce reprezentacyjnej. Kiedy zdobywał tytuł najlepszego piłkarza świata pisaliśmy: „I trochę narzekamy, że podczas wielkich imprez, w biało-czerwonych barwach, raczej zawodzi, że nie odgrywa pierwszoplanowej roli, że ma  na nich tylko dwie bramki, choć dwa razy grał już na Euro i raz na mundialu. To jednak przecież nie koniec jego kariery i jeszcze dużo przed nim, a poza tym trzeba powiedzieć sobie jasno: to najlepszy polski piłkarz w historii”. Podtrzymujemy. Ale liczymy na epokowy sukces z kadrą. Piękna byłaby to klamra. Aktualnie Lewy jest najlepszym strzelcem w historii reprezentacji, ma na koncie najwięcej występów w kadrze, strzelał masowo we wszystkich ostatnich eliminacjach, ale chciałoby się czegoś więcej. Stać go na to.

 
Największy atut

Obecność Lewego. Po prostu.Bo jeśli w ataku twojej drużyny gra Robert Lewandowski, to żaden rywal nie może cię zlekceważyć. Jakikolwiek stoper nie wyjdzie przeciw Lewemu, jakiekolwiek sposoby podejmie, żeby go zatrzymać, jeśli kapitanowi reprezentacji Polski będzie tego dnia pisane strzelić gola, to tego gola strzeli. Napastnik kompletny, napastnik grający na własnych warunkach, jedna z największych gwiazd całego Euro.

 
Największa słabość

Mecze z silniejszymi rywalami. Reprezentacja Polski raczej nie zalicza większych wpadek. Zdarzają jej się wtopy z porównywalnymi jakością przeciwnikami, jak swojego czasu Dania czy Słowenia, ale zazwyczaj równych sobie i słabszych odprawia z kwitkiem. Ciężary zaczynają się, kiedy przeciwnik coś sobą reprezentuje, kiedy jest kozakiem, kiedy należy do europejskiej czołówki. W epoce poprzedzającej Euro 2020, epoce Jerzego Brzęczka i Paulo Sousy, Polska mierzyła się z czterema takimi rywalami – z Włochami, z Portugalią, z Holandią i z Anglią. Nie wygrała ani razu.

  • Włochy – 1:1, 0:1, 0:0, 0:2
  • Portugalia – 2:3, 1:1
  • Holandia – 0:1, 1:2
  • Anglia – 1:2

Kiepsko to wypada. Jeśli Polska chce cokolwiek na Euro zdziałać, musi na nowo stać się konkurencyjna dla większych od siebie. Pamiętamy, jakim pozytywnym kopniakiem okazała się wygrana z Niemcami w 2014 roku, która popchnęła kadrę Adama Nawałki do sukcesu na Euro 2016. Teraz sensację sprawić można już w grupie, z Hiszpanią, ale czy Polskę na to stać?

Polska w liczbach

Występy na MEWystępy na MŚMiejsce w rankingu FIFA
3821
 
Najwyższa wygranaNajwyższa przegranaNajlepszy strzelecNajwięcej występów
10:0 z San Marino (2009)0:8 z Danią (1948)Robert Lewandowski (66)Robert Lewandowski (118)

Mecze Polski na Euro2020

Grupa/Data/StadionGospodarzeWynikGoście
03.06.2021

Portugalia

Portugalia: Kadra na Euro 2020 Portugalia: Analiza reprezentacji Portugalczycy będą musieli zmierzyć się z zasadą – bij mistrza. Czy ich tytuł z Francji był zaskoczeniem? Wydaje się, że tak. Faworytów widzieliśmy w innych ekipach, choćby we Francji, która dotarła do finału, ponadto trudno powiedzieć, że Ronaldo i spółka prezentowali się na tamtym Euro jakoś wybitnie. […]
03.06.2021
03.06.2021

Dania

Dania: Kadra na Euro 2020 Dania: Analiza reprezentacji Nikt o zdrowych zmysłach nie wierzy w to, że Duńczykom uda się powtórzyć sukces z 1992 roku, kiedy zostali Mistrzami Europy, chociaż Michael Laudrup i spółka wystąpili w turnieju głównym tylko, dlatego że Jugosławia została zdyskwalifikowana za prowadzenie działań wojennych na terenie Bośni i Hercegowiny. O „Danish […]
03.06.2021
03.06.2021

Czechy

Czechy: Kadra na Euro 2020 Czechy: Analiza reprezentacji Czego możemy spodziewać się po Czechach na zbliżającym Euro? Idealnie tu pasuje cytat z kultowej polskiej komedii: ”też chciałbym to wiedzieć Stefan”. Dla naszych południowych sąsiadów minęły już czasy, gdzie co rusz pojawiał się klasowy czeski zawodnik i wiódł prym w Europie. Pavel Nedved, Karel Poborsky, Patrik […]
03.06.2021
Uncategorized
03.06.2021

Włochy

Kadra reprezentacji Włoch na Euro 2020 Włochy: Analiza reprezentacji Wpadka, przez którą Italii zabrakło na ostatnim mundialu, sprawiła, że nowe pokolenie mieszkańców południa Europy jedzie na EURO głodne jak nigdy. Nowe pokolenie w dosłownym tego słowa znaczeniu, bo w kadrze Roberto Manciniego znajdziemy blisko dwukrotnie mniej piłkarzy z trójką z przodu niż podczas zwycięskiego mundialu […]
03.06.2021
Uncategorized
03.06.2021

Węgry

Kadra reprezentacji Węgier na Euro 2020 Węgry: Analiza reprezentacji Węgierska kadra na EURO 2020 będzie się czuła tak, jak singiel na imprezie dla par. Ale nie ma się co dziwić – trafili do takiej grupy, że nawet Bad Luck Brian może im współczuć pecha. Niemniej reprezentacja Węgier narzekać nie będzie. Sam fakt, że po raz […]
03.06.2021
Uncategorized
03.06.2021

Walia

Kadra reprezentacji Walii na Euro 2020 Walia: Analiza reprezentacji Na pewno reprezentacji Walii nie można odmówić jednego – unikatowości. Przed nadchodzącym Euro doszło do przetasowania na ławkach trenerskich kilku kadr. Przykładem może być Polska, gdzie Jerzy Brzęczek został zwolniony, a na jego miejsce wskoczył Paulo Sousa. Sytuacja jakich wiele. W Walii jest jednak inaczej – […]
03.06.2021
Uncategorized
03.06.2021

Turcja

Kadra reprezentacji Turcji na Euro 2020 Turcja: Analiza reprezentacji Reprezentacja Turcji to niezwykle kapryśna drużyna. Choć na przestrzeni ostatnich dwóch dekad w kadrze „Gwiazd Półksiężyca” nie brakowało piłkarzy z dużym potencjałem, w eliminacjach do najważniejszych turniejów Turcy radzili sobie ze zmiennym szczęściem. Natomiast gdy już dane było im wystąpić na wielkiej imprezie – nie licząc […]
03.06.2021
Uncategorized
03.06.2021

Szwecja

Kadra reprezentacji Szwecji na Euro 2020 Szwecja: Analiza reprezentacji Nie lubimy ulegać stereotypom, ale prawda o reprezentacji Szwecji jest dokładnie taka, jak wyobrażenie o niej. Drużyna fizyczna. Walcząca. Stanowiąca kolektyw. Bez gwiazd z pierwszych stron gazet (Zlatan nie jedzie), ale z wieloma piłkarzami z solidnej, europejskiej półki. Zespół pragmatyczny, który wyciska maksa z tego, co […]
03.06.2021
Uncategorized
03.06.2021

Szkocja

Kadra reprezentacji Szkocji na Euro 2020 Szkocja: Analiza reprezentacji Szkoci nie są piłkarską potęgą, to jasne. Ale też nie są piłkarskim trzecim światem. Zdarzali im się w XXI wieku piłkarze, którzy odgrywali ważne role w Premier League. Do tego Rangersi i Celtic, szczególnie w pierwszej dekadzie tego wieku, potrafili zaznaczyć swoją obecność w piłkarskiej Europie. […]
03.06.2021
Weszło
03.06.2021

Słowacja

Kadra reprezentacji Słowacji na Euro 2020 Słowacja: Analiza reprezentacji Reprezentacja Słowacji to jeden z naszych grupowych rywali. Od meczu z nią zaczynamy rywalizację i od meczu z nią będzie zależało najwięcej w kontekście awansu biało-czerwonych. Jeżeli – odpukać – nie uda się wygrać, później będzie już bardzo ciężko. Z Hiszpanią szanse mamy minimalne, a pokonanie […]
03.06.2021
Weszło
03.06.2021

Rosja

Kadra reprezentacji Rosji na Euro 2020 Rosja: Analiza reprezentacji Jako Związek Radziecki, byli potęgą, z którą liczyć musiał się każdy na świecie. Jako Rosja zjechali do rangi piłkarskich średniaków. Niemniej nie można Rosjanom odmówić – wciąż zdarzają im się takie turnieje, kiedy zaskakują największych. Konia z rzędem temu, kto sądził, że w 2008 osiągną półfinał. […]
03.06.2021
Uncategorized
03.06.2021

Polska

Polska: Kadra na Euro 2020 Polska: Analiza reprezentacji Polska zagrała va banque. Zbigniew Boniek uznał, że jeśli Biało-Czerwoni mają mieć szanse na jakikolwiek sukces na Euro 2020, muszą wymienić trenera na pół roku przed czempionatem. Był to ruch tak ryzykowny, jak zrozumiały, choć wykonany zaskakująco późno. Polska, prowadzona przez Jerzego Brzęczka, prezentowała schematyczny, przewidywalny, prosty […]
03.06.2021
Uncategorized
03.06.2021

Niemcy

Niemcy: Kadra na Euro 2020 Niemcy: Analiza reprezentacji Rosyjski mundial. Niemcy trafiają do grupy ze Szwecją, Meksykiem i Koreą Południową. Szwecja bez Zlatana, Korei nikt w tej grupie nie traktuje poważnie, a w obozie Meksyku wybucha afera spod znaku bunga-bunga. Wygląda na to, że Die Mannschaft czeka spacerek w grupie i dopiero w fazie pucharowej […]
03.06.2021
Uncategorized
03.06.2021

Macedonia Północna

Macedonia Północna: Kadra na Euro 2020 Macedonia Północna: Analiza reprezentacji Reprezentacja Macedonii Północnej to najbardziej sensacyjny finalista tegorocznych mistrzostw Europy. Dla „Czerwonych Lwów” będzie to debiut na imprezie tej rangi. W minionych latach Macedończycy nawet nie zbliżyli się do miejsc premiowanych awansem na czempionat, jednak w ubiegłym roku niespodziewanie udało im się uzyskać przepustkę na […]
03.06.2021
Weszło
03.06.2021

Holandia

Holandia: Kadra na Euro 2020 Holandia: Analiza reprezentacji Reprezentacji Holandii zabrakło zarówno na Euro 2016, jak i na rozegranych dwa lata później mistrzostwach świata. Po raz ostatni taka sytuacja w przypadku kadry Oranje miała miejsce w połowie lat 80-tych, kiedy ominęły ją francuskie mistrzostwa kontynentu oraz meksykański mundial (hiszpański w 1982 roku zresztą też). Na […]
03.06.2021
Uncategorized
03.06.2021

Hiszpania

Hiszpania: Kadra na Euro 2020 Hiszpania: Analiza reprezentacji Od czego by tu zacząć… Cóż, przede wszystkim jeśli ktoś nie ma choć minimalnej wiedzy na temat reprezentacji Hiszpanii, lepiej, żeby nie nazywał się fanem piłki nożnej. To jak Ferrari w branży motoryzacyjnej – absolutny top, o którego istnieniu musi wiedzieć każdy. Z piękną historią, wieloma sukcesami […]
03.06.2021
Uncategorized
03.06.2021

Francja

Francja: Kadra na Euro 2020 Francja: Analiza reprezentacji – Moim celem jest sprawienie, że piłkarze przyjeżdżający na reprezentację będą czuli się w niej lepiej niż w swoich klubach – powiedział kiedyś Didier Deschamps. To zadanie niezwykle trudne, bo selekcjoner reprezentacji Francji pracuje z czołowymi piłkarzami Europy, odgrywającymi w swoich klubach często pierwszoplanowe role. A jednak […]
03.06.2021
Weszło
03.06.2021

Finlandia

Finlandia: Kadra na Euro 2020 Finlandia: Analiza reprezentacji Udział w Euro 2020 to największy sukces w historii fińskiej reprezentacji, która od kilku dekad uchodziła za ekipę z dolnych stref stanów średnich europejskiego futbolu. Nie można było jej lekceważyć, ale wypadało z nią wygrywać. Nigdy wcześniej nie znalazła się ona w finałach największych piłkarskich imprez, czyli […]
03.06.2021