Kto mistrzem, kto spadnie? Przewidujemy rozstrzygnięcia w Premier League
Anglia

Kto mistrzem, kto spadnie? Przewidujemy rozstrzygnięcia w Premier League

Wraca Premier League, czyli najbardziej zwariowana, emocjonująca, magiczna, klimatyczna liga piłkarska świata. Zanim wystartuje, nie mogliśmy sobie odmówić rozkoszy rzucenia kilku klasycznych, weszlackich klątw. Jeżeli zastanawialiście się, kogo w tym sezonie czeka degrengolada i spadek, a kto sięgnie po najważniejsze laury – my już wszystkiego się domyśliliśmy. Drobiazgowa analiza merytoryczna, kawka u pewnego jasnowidza w malowniczym Człuchowie Ciechanowie, szybkie odwiedziny u kapłanki w Delfach. I wszystko jest jasne. Uwaga – będą spoilery!

KTO WBIJA DO EUROPEJSKICH PUCHARÓW?

1. MANCHESTER CITY

Dlaczego tak właśnie będzie? Zadecyduje diabelski cyrograf, który własną krwią sygnował Pep Guardiola, wyrzekając się duszy i bujnej czupryny w zamian za regularne ligowe triumfy w roli trenera. Dziesięć lat temu objął pierwszą drużynę Barcelony i zdążył już od tego czasu zdobyć trzy tytuły mistrzowskie w Hiszpanii, kolejne trzy w Niemczech, no i oczywiście dorzucić do puli sukces w Anglii. Niemal stuprocentowa skuteczność. Facet zdobywa złote medale z taką niefrasobliwością, jak gdyby było to zadanie równie trudne, co zrobienie sobie kanapki z pasztetem na kolację.

No i to wszystko, i do gabloty. Powtórz.

Ingerencja sił nadnaturalnych jest oczywista. Będzie jeszcze musiał Marcin Kabat ratować Guardiolę z piekielnych czeluści.

Dlaczego możemy się mylić? Mówi się, że dwa grzyby w barszczu to o jeden za dużo. Tymczasem w Manchesterze wsypano do barszczu tyle maślaków, borowików i kurek, że to jest już raczej zupa grzybowa z delikatnym posmakiem buraczanym. Kadra Obywateli jest napakowana jak młody Schwarzenegger, a dokooptowanie do tej ofensywnej machiny Riyada Mahreza powinno już zostać potraktowane jako nielegalny zastrzyk sterydów.

Dopóki The Citizens będą się trzymać w rywalizacji na wszystkich frontach, włącznie z krajowymi pucharami – atmosfera powinna być przyzwoita. Jeśli jednak minut do grania zrobi się w puli trochę mniej, to Pep Guardiola szybko się w oczach niektórych zawodników przepoczwarzy z wielkiego filozofa w nadętego bufona.

Wizja jasnowidza:

Wyczuwam łysą glacę. Wyraźnie! Miałem taki krótki przebłysk – łysa głowa, a wokół niej konfetti. Nie wiem co to dokładnie oznacza, ale wyraźnie poczułem tę łysość, patrząc na zdjęcie mistrzowskiego pucharu. Chociaż może to dlatego, że sam nie mam już włosów, a drapałem się akurat po głowie. Ale ktoś łysy będzie miał związek z tym pucharem! Jestem przekonany.

Przepowiednia kapłanki:

Gdy umilkną już strzały, opadnie bitewny kurz

Wśród trupów stanie on sam, z uśmiechem na mężnym obliczu

Choć z Ligi Mistrzów odpadnie, w przedwczesnym ginąc dwumeczu

W Anglii pozostanie nietknięty, krocząc drogą usłaną z róż

Filmowa zapowiedź

No mają, co tu kryć.

2. LIVERPOOL FC

Dlaczego tak właśnie będzie? Finał Champions League. Fenomenalny, rekordowy Mohamed Salah. Gigantyczne wzmocnienia podczas letniego okienka transferowego, a na dokładkę znakomity, charyzmatyczny trener, którego nie sposób nie lubić. Liverpool na wszelkich polach rozbudza mistrzowskie apetyty swoich sympatyków, więc to zdecydowanie idealny moment, żeby w dramatycznych okolicznościach przerżnąć szansę na końcowy triumf i zadowolić się zaszczytną, drugą lokatą. Gloria victis.

Dlaczego możemy się mylić? Oczywiście może się również zdarzyć, że Liverpool skończy w tabeli znacznie niżej. Ostatecznie nie jest powiedziane, że wszystkie nowe nabytki się sprawdzą. Keita, Fabinho, Shaqiri, Alisson – przynajmniej trzech z nich to gracze, których spodziewamy się widywać regularnie w podstawowej jedenastce The Reds. Cokolwiek powiedzieć, trochę to porządek w drużynie wywróci. Aczkolwiek nazwiska naprawdę robią wrażenie. Jeżeli chodzi o aktywność w trakcie okienka transferowego, nie ma się do czego przyczepić.

No dobra, jest – zabrakło istotnych wzmocnień w linii defensywy. Fabinho wszystkiego przecież nie wyczyści.

Mistrzostwo? Jasne, są szansę. Nie odbieramy ich również Leicester City, może i Lisy wrócą na tron? Albo nawet Blackburn Rovers? Tym ostatnim będzie pewnie najtrudniej, ponieważ grają o jeden poziom rozgrywek za nisko. Choć to chyba i tak mniejsza przeszkoda niż śmiercionośny wirus ligowego frajerstwa, którym zarazili się w Liverpoolu już prawie trzy dekady temu. Ludzkość nie obmyśliła jeszcze lekarstwa na tę wstydliwą przypadłość. Aczkolwiek dawka Keitinhoshaqirassonu na pewno załagodzi podstawowe objawy.

Wizja jasnowidza:

Zobaczyłem koleiny! Nie wiem dlaczego, jak pokazałeś mi zdjęcie Anfield Road, zobaczyłem wielką koleinę na trawie. Tak jakby się ktoś poślizgnął. I rozczarowanie. Poczułem wielkie rozczarowanie tłumu, który coś wyśpiewuje…

Przepowiednia kapłanki:

Latem trwonili gotówkę, marzeniem swym zaślepieni

Wciąż jednak pozostają w tyle, goniąc za własną przeszłością

Ich wódz zawsze uśmiechnięty, lecz trudno to nazwać radością

Bo szczytu byli blisko, a jednak łkają strapieni

Filmowa zapowiedź:

Przeznaczenie?

3. CHELSEA FC

Dlaczego tak właśnie będzie? Nie rozpatrujemy The Blues w wyścigu o jakiekolwiek trofea. Maurizio Sarri może słynąć ze wszystkiego – z nałogowego palenia papierosów, z zamiłowania do rżnięcia przez cały sezon tą samą jedenastką, z budowania zespołów grających inteligentny, przyjemny dla oka futbol. Wszystko to prawda. Ale klubowych gablot gość postanowił nie uzupełniać i robi to z konsekwencją godną lepszej sprawy.

Zaczął po swojemu – od porażki w meczu o Tarczę Dobroczynności.

Swoją drogą, ten pospolity i smrodliwy nałóg tytoniowy chyba tylko w przypadku trenerów piłkarskich jest postrzegany jako intrygujący ekscentryzm. Palisz szluga na przystanku autobusowym – jesteś zwykłym kopciuchem, dodatkowo uprzykrzającym życie towarzyszom codziennej niedoli, znanej również jako podróże komunikacją miejską. Sarri odpalający jednego papierosa od drugiego w przerwie meczu – cóż za pozytywny wariat, co za osobowość!

Odchodząc od tej dygresji – zdaje się, że w tym sezonie zabraknie włoskiemu palaczowi odpowiednich ludzi, aby stawiać sobie tak wygórowane ambicje jak mistrzostwo kraju. Nawet nie chodzi o odejście Thibaut Courtois. Na exodus Belga zanosiło się w zasadzie od kiedy tylko powrócił on na Stamford Bridge z wypożyczenia do Atletico. I tak naprawdę nigdy w Londynie nie prezentował na dłuższą metę takiego poziomu, jak przed laty w Madrycie. Kepa Arrizabalaga powinien go z powodzeniem zastąpić.

Gorzej sytuacja wygląda w ofensywie. Duet Morata – Giroud nie przestraszyłby nawet defensorów z League One. Na prawej stronie wciąż hasa przewidywalny do bólu Willian, który ostatecznie nie został nigdzie sprzedany za gigantyczne pieniądze. Pomimo prób ze strony Barcelony, ponieważ Blaugrana koniec końców skusiła się na tańszego i łatwiej dostępnego Malcoma. Klasycznej dziesiątki, będącej w dobrej formie, ani widu, ani słychu. Choć faktem jest, że środek pola The Blues i tak wygląda na mocno napakowany. To nie są jednak mimo wszystko armaty, którymi można sforsować najlepiej obwarowane brytyjskie twierdze. Raczej pistoleciki na wodę. I Eden Hazard.

City udowodniło, że kluczem do mistrzostwa bywa zmasowana, prowadzona z rozmachem ofensywa. Przecież Marcin Bułka Kepa tego mistrzostwa w pojedynkę nie wybroni.

Dlaczego możemy się mylić? Bo Chelsea to są nieźli numeranci. W pierwszym sezonie pracy Antonio Conte również nic nie zapowiadało, że w ogóle włączą się do gry o ligowy triumf, tymczasem roznieśli konkurencję w rekordowym stylu. Może to jest jakaś forma ich przemyślanej, sprytnej strategii? Atakują z przyczajenia, jak Adam Małysz za swoich najlepszych czasów. Po pierwszej serii piąte miejsce, a potem rekord skoczni i zwycięstwo.

Wizja jasnowidza:

Wyraźnie wyczuwam tutaj zapach papierosów, tytoniu. Ktoś ewidentnie pali jak smok… Przepraszam, już gaszę.

Przepowiednia kapłanki:

Magnat znów niezadowolony, kolejnego pożegnał trenera

Podtrzymał kierunek włoski, szukając rozwiązania problemu

Nie wrócą czasy świetności, nie ma właściwego tandemu

Bo Giroud w parze z Moratą to poziom bliski jest zera

Filmowa zapowiedź:

Super-snajper The Blues w pigułce.

4. TOTTENHAM HOTSPURS

Dlaczego tak właśnie będzie? Spurs wznieśli pojęcie „stabilizacja” na poziom dotychczas nieznany, a już zwłaszcza w realiach angielskiego futbolu. Otóż – w trakcie okienka transferowego nie kupili nikogo. Po prostu. Mauricio Pochettino dostał do dyspozycji niemal identyczny skład, co w poprzedniej kampanii. Wtedy wystarczyło Tottenhamowi paliwa, żeby zajechać na trzecie miejsce w tabeli. Trudno oczekiwać, że teraz będzie lepiej.

Tak na chłopski rozum – wszyscy wkoło poczynili jakiekolwiek wzmocnienia, Tottenham nie wykonał żadnych. To już nie jest stabilizacja. To zwykłe skąpstwo. Daniel Levy zachował się jak molierowski Harpagon i pewnie właśnie sprawdza spoconymi dłońmi, czy wszystko się zgadza w jego szkatułce. A biedny Pochettino doi wódkę z gwinta, czytając o kolejnych plotkach transferowych, krążących wokół Realu Madryt.

Już zdążył zasygnalizować w wywiadach swoje niezadowolenie z polityki transferowej klubu. Niczego dobrego to nie wróży.

Dlaczego możemy się mylić? Może londyńscy Spurs zgapili patent od swoich imienników z amerykańskiego San Antonio i mają zamiar trzymać się tego samego składu przez najbliższą dekadę, albo i lepiej? W Teksasie to wypaliło – Tim Duncan, Tony Parker i Manu Ginobili zapewnili swojej drużynie kilka mistrzowskich tytułów. Teraz Mauricio Pochettino musi po prostu troszkę popracować nad ciętą ripostą, żeby być kropka w kropkę jak kultowy trener SAS, Gregg Popovich.

Wizja jasnowidza:

Nic nie widzę, nie wyczuwam żadnych wibracji… Dajcie mi jakieś inne zdjęcie, na tym z podsumowaniem okienka transferowego nic nie ma.

Przepowiednia kapłanki:

Nikt u bram nie stanie, nikt do drzwi nie zastuka

Oszczędnością zabłysnął, właściciel co nie chciał iść w prawo

Teraz się zastanawia, dlaczego nie krzyczy nikt: „brawo”

A zamiast grać o mistrzostwo, on przeciętności znów szuka

Filmowa zapowiedź:

Pochettino to ciekawy facet, ale do Popovicha jeszcze mu daleko.

5. MANCHESTER UNITED

Dlaczego tak właśnie będzie? Naburmuszony Jose Mourinho pluje jadem na wszystkich wkoło, niczym wyjątkowo kąśliwy wąż. To na zarząd, bo brak wzmocnień. To na młodych piłkarzy, bo ciency jak sik pająka. To na Martiala, bo został ojcem. To na mundial, bo za długi. To na sędziów, bo za głupi. Ktokolwiek przyjdzie Portugalczykowi do głowy, ten od razu dostaje wiązankę zarzutów, dokuczliwości i oskarżeń. W zasadzie na całej kuli ziemskiej jest tylko jedna osoba, która w ogóle nie ma wpływu na to, że styl gry Czerwonych Diabłów jest równie atrakcyjny, co czarny pazur zerkający na świat przez dziurę w skarpecie, ciasto opiętej sandałem.

Niesłychany zbieg okoliczności – to manager Manchesteru! Niewinny jak niemowlę, otoczony przez wrogów, leniów i niedorajdy.

„The Special One” w jednym ma rację – poważnych wzmocnień się nie doczekał. Trudno oczekiwać, żeby różnicę w walce o krajowy tytuł zrobił Fred, raczej można w jego kontekście mówić o uzupełnieniu kadry. Jednak to wcale nie oznacza, ze Czerwone Diabły stanowią skład węgla i papy. Tymczasem atmosfera w klubie wygląda na tragiczną, a kolejne wypowiedzi szkoleniowca tylko to wrażenie pogłębiają.

Dlaczego możemy się mylić? Gdyby szukać pozytywów, to na pewno można pochwalić United za ich nowe koszulki – te domowe wyglądają naprawdę efektownie. Choć trudno oczywiście liczyć, że ich magia okaże się silniejsza od klątwy trzeciego sezonu, ciążącej na krnąbrnym szkoleniowcu z Portugalii. Od Mourinho wypaleniem czuć, jak od zdeptanego obcasem kiepa. Tam już się nie tli nawet iskierka inspiracji. Facet naprawdę powinien sobie zrobić przerwę.

Wizja jasnowidza:

Bagaże. Widzę człowieka, starszy to już jest człowiek, przyprószona czupryna. Trzyma w ręku wielkie toboły i taszczy je do samochodzu. Kieruje się na lotnisko. Tak, jego celem jest samolot! Jest zimny, listopadowy wieczór, a ten siwy człowiek w samotności odlatuje. Nie wiem dokąd, tego już nie dostrzegłem. Być może do Azji.

Przepowiednia kapłanki:

Czerwienią płonie ten teatr, trawią go chaosu płomienie

Od kiedy starzec ustąpił, trwa tam destrukcja, pożoga

Choć ambicje wciąż kipią, coraz częściej pojawią się trwoga

Czy bez pomocy starca, czeka nas już tylko zwątpienie?

Filmowa zapowiedź:

Kondycja psychiczna Jose Mourinho:

6. ARSENAL FC

Dlaczego tak właśnie będzie? Wielka misja Arsene Wengera w Londynie dobiegła długo wyczekiwanego końca. Francuski manager zastał klub drewnianym, uczynił go murowanym. Po czym uznał, że w wybudowanym przez niego samego zamczysku panują okrutne, niekorzystne dla stawów przeciągi i powrócił do drewnianego szałasu. Arsenal to marka, ale już nie najściślejsza czołówka i kandydat do tytułu. Choć oczywiście wciąż pielęgnują tam relikty dawnej potęgi, bo kilku zawodników The Gunners to ligowy top.

Weźmy choćby duet Lacazette – Aubameyang. Jeżeli trener znajdzie sposób, żeby ich razem zestawić, to są w stanie rozerwać każdą linię obronną. Nie tylko w Anglii, ale i w Europie.

Czy jest życie po Wengerze? To chyba źle skonstruowany dylemat. Pytanie powinno raczej brzmieć – jak piękne będzie życie po Wengerze? Czy Kanonierzy, wzmocnieni choćby Sokratisem i Lucasem Torreirą, wystrzelą z formą i wynikami jak korek od szampana, czy raczej spokojnie, kroczek po kroczku zaczną odbudowywać dawną pozycję pod okiem Unaia Emery’ego?

Progres wydaje się nieunikniony, choć raczej w perspektywie dwóch, trzech sezonów. To nie jest sytuacja porównywalna z emeryturą sir Alexa Fergusona. Szkot wyciskał ze swojej drużyny 120% możliwości, zaś jego następcy – jakieś 50%. U Wengera sytuacja jest dokładnie odwrotna – jego Arsenal prezentował ostatnimi laty znacznie mniej niż powinien. Wystarczy więc tylko delikatnie rozruszać potencjał, a zmiana na stanowisku managera przebiegnie na Emirates bezproblemowo, wręcz z korzyścią dla klubu.

Dlaczego możemy się mylić? W zasadzie to może być nawet lepiej. Przetłumaczyliśmy swego czasu WYWIAD z Wengerem, który opowiadał trochę o swoim podejściu do futbolu. Było tam kilka naprawdę intrygujących fragmentów, fakt. Niemniej, takiego potoku filozoficznych andronów spodziewalibyśmy się po każdym, lecz nie po człowieku opowiadającym o dwudziestu chłopach, próbujących wycelować świńskim pęcherzem do całkiem sporego prostokąta (nie używając przy tym rąk).

Gdy Francuz miał wskazać dowolną postać, z którą chciałby się spotkać i porozmawiać, wybrał Mojżesza. Żeby uciąć sobie z nim pogawędkę na temat dekalogu. Ciekawe, kogo by wskazał trener z polskiej ekstraklasy? Zgadujemy, że większość ankietowanych zechciałaby poznać wypłacalnego prezesa.

Wenger zupełnie zatracił kontakt z bazą i trudno się dziwić, że nie potrafił już wydobyć głębi potencjału z pokolenia Facebooka i Snapchata. Emery to również nie jest ideał, ale taki twardo stąpający po ziemi facet powinien przekierować Kanonierów na właściwe tory. Pierwszy sezon może być przejściowy, lecz wcale nie musi.

Wizja jasnowidza:

Widzę grupę młodych ludzi, którzy zaczęli oddychać. Wynurzają się na powierzchnię. Przed długi czas nie mogli zaczerpnąć tchu, teraz oddychają. To niesamowite. Słyszę okrzyki ich radości!

Przepowiednia kapłanki:

Emeryt odchodzi w niepamięć, emeryt go zastępuje

Ten stary już teraz nie płacze, że czas jego mija – zrozumiał

Przez całą ostatnią dekadę, swą sławę na drobne rozmieniał

Dzisiaj zaś młody emeryt, jego błędy naprawić spróbuje

Filmowa zapowiedź:

Ktoś tęskni?

7. WOLVERHAMPTON WANDERERS

Dlaczego tak właśnie będzie? Zapowiada się na jednego z najgorętszych beniaminków w dziejach Premier League. Wolves to klub nowej generacji – pierwsze skrzypce grają tam: ekscentryczny chiński miliarder i wszechwładny piłkarski agent. Jorge Medens już nawet nie udaje, że to nie on tworzy kadrę Wolves. Trenerem jest jego druh, Nuno Espirito Santo, a w zespole znalazło się już miejsce dla siedmiu Portugalczyków. Ivan Cavaleiro, Ruben Neves, Helder Costa, Rui Patricio, Diogo Jota, Joao Moutinho, Ruben Vinagre.

Część z nich grała dla Wilków jeszcze w Championship, zaś te największe nazwiska (Patricio, Moutinho) pojawiły się już po awansie do elity. Nie – nie skusiła ich do transferu na Wyspy perspektywa życia w słonecznym, urokliwym Wolverhampton, bo ani ono słoneczne, ani urokliwe. Tam się po prostu robi klub z rozmachem i na bogato, a taka perspektywa jest dla znajomych Mendesa kusząca. Pod okiem zaprzyjaźnionego szkoleniowca na pewno będą tam wszyscy mieli jak u Pana Boga za piecem.

I ten projekt zdaje się przede wszystkim bronić sportowo. Wilki grają fajną piłkę, Championship po prostu rozniosły w pył, a teraz są jeszcze bardziej krwiożercze. Mają wszelkie narzędzia do tego, żeby na koniec sezonu przyczepić im do piersi order „największej sensacji rozgrywek”.

Dlaczego możemy się mylić? Z drugiej strony – ten projekt równie dobrze może się w drobny mak rozlecieć, jeżeli coś tam tylko nie pyknie finansowo. Bo tej grupy ludzi raczej nic więcej ze sobą nie scala. Poza tym, z całym szacunkiem, ale Wolverhampton ma wyjątkowo nieatrakcyjny herb. Brzydki po prostu. To też może zadziałać na ich niekorzyść. Kto by chciał na boisku umierać za klub z brzydkim herbem, kiedy przestaną tam dobrze płacić?

Wizja jasnowidza:

Widzę banknoty. Wszędzie banknoty. To mi przypomina, że musimy się rozliczyć. Umawialiśmy się na siedem przepowiedni…

Przepowiednia kapłanki:

Młode wilki warczą, choć nie grozi im żadna obława

Strzeże ich tłusty niedźwiedź, wielkie szczerzący zębiska

Pod okiem protektora, trwają portugalskie igrzyska

Futbol to pasja dla biednych, a dla zamożnych – zabawa

Filmowa zapowiedź:

Robert Gawliński kiedyś nawet fajnie śpiewał.

***

KTO SPADA NA ZBITY PYSK?

18. WATFORD FC

Dlaczego tak właśnie będzie? Za opylenie Richarlisona do Evertonu należy im się Nagroda Nobla w dziedzinie ekonomii, ale wydojonej z Evertonu forsy nie udało się korzystnie zainwestować we wzmocnienia. Mają w Watford kadrę na poziomie Championship i naprawdę trudno uwierzyć, że uda im się z taką bandą regularnie punktować. Ileż można jechać na fantazji Troy’a Deeney’a.

Dlaczego się mylimy? No, chyba że wieczny talent – Gerard Deulofeu – wreszcie odpali. Ostatecznie ma dopiero 24 lata, w polskich warunkach jak najbardziej możemy go jeszcze recenzować jako perspektywicznego zawodnika. Choć w sumie bardziej nas ciekawi, jak wiele klubów jeszcze nabierze się na tego jednowymiarowego skrzydłowego. Tylko dlatego, że może dołączyć do swojego ubogiego CV certyfikat z pieczątką La Masii. Szerszenie wykupiły go za 12 milionów funtów – co najmniej dwa razy za drogo.

Przepowiednia kapłanki:

W kieszeni wąż pląsa, choć w oczy zagląda spadek

Pomimo pełnego skarbca, nie widać znikąd wzmocnienia

W drużynie brakuje jakości, choć nie brak doświadczenia

Gdy dybie na ciebie kostucha, nie bój się podbijać stawek

Filmowa zapowiedź:

Szerszenie poradzą sobie w tym sobie tak jak filmowy Szerszeń podczas poetyckiego podrywu.

19. SOUTHAMPTON FC

Dlaczego tak właśnie będzie? Powiedzieć na temat Marka Hughesa, że jest doświadczony, to tak jakby powiedzieć o Manute Bolu, że był całkiem wysoki. Walijczyk zjadł zęby na angielskim futbolu i jego pojawienie się w zespole Świętych prawdopodobnie uratowało Southampton przed spadkiem już w poprzedniej kampanii. Umówimy się jednak – drugi raz takiego numeru nie uda im się powtórzyć. Zwłaszcza, że „Święci” jakiegoś szalonego progresu za kadencji Hughesa nie zanotowali. Ich wielkim atutem była słabość rywali.

Teraz stracili Dusana Tadicia, a próba zrekompensowania tego ubytku Mohamedem Elyounoussim sprawia wrażenie mocno karkołomnej. Brakuje tam jakości, boleśnie brakuje. Świadczy o tym choćby fakt, że etatowym środkowym pomocnikiem jest niezmiennie Oriol Romeu, klasyczny drewniak i bękart hiszpańskiego systemu szkolenia. Doświadczenie to jedno, ale z Hughesa też żaden trenerski magik, raczej średniak w swoim fachu, jeden z tych odwiecznych bohaterów trenerskiej karuzeli w Anglii.

Potencjału na chociaż przyzwoity sezon tutaj ze świecą szukać.

Dlaczego się mylimy? Cóż – być może Jan Bednarek wyprowadzi nas z błędu i mężną postawą w defensywie zapewni Świętym utrzymanie. Wątpliwa to jednak sprawa, bo transfer Jannika Vestergaarda może oznaczać dość duże ograniczenia czasu, jaki na murawie będzie spędzał reprezentant Polski.

Przepowiednia kapłanki:

Dziś Dun na niego czyha, choć bramkę strzelił w debiucie

Dun potężny jak Akropol, lecz powolny niczym stonoga

Polaku, strzeż się Duna, niech cię ogarnie trwoga

Bo on chce grać w pierwszym składzie i ciebie pozbawić uciech

Filmowa zapowiedź:

„Święci z Bostonu” to znakomity film.

20. CARDIFF CITY

Dlaczego tak właśnie będzie? Jeżeli Mark Hughes zjadł na angielskim futbolu zęby, to Neil Warnock pożarł już własne, a potem poprawił to co najmniej trzema sztucznymi szczękami. Ale z pustego nie naleje nawet Salomon. Nie udało się do Cardiff ściągnąć właściwie żadnych zawodników z dużym doświadczeniem na poziomie Premier League.

Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że walijska drużyna szybko wyleci z elity. Typowy beniaminek-efemeryda, choć to oczywiście klub z pewnym dorobkiem na najwyższym poziomie rozgrywek. Nie pomoże teraz jednak ani mądrość trenera, ani fanatyczne trybuny. Brakuje potencjału piłkarskiego i tyle.

Dlaczego możemy się mylić? Nie mylimy się. Cardiff leci na zbity pysk.

Przepowiednia kapłanki:

Wdarli się do elity, choć pancerz ich pełen jest dziur

I wyszczerbiony oręż, godzien pożałowania

Mędrzec im przewodzi, choć już na nogach się słania

Wrócą więc tam, skąd przyszli, do łąk walijskich i gór

Filmowa zapowiedź:

Ku pokrzepieniu walijskich serc – mają przynajmniej swojego snookerowego czempiona. Który zawsze dotrzymuje słowa.

fot. Newspix.pl

KOMENTARZE (20)

Dodaj komentarz

Powiadom o
Sortuj wg:   najnowszy | najstarszy | oceniany
elchullogrande
CF Granma

Czytam samiutki początek i Maaammuuuniu, jak ja kocham autora :)) Jak Wyście mnie tym Kabatem zaimponowali! Jak cudownie, że macie jeszcze w redakcji ludzi ogarniętych intelektualnie. Szacun!

DrMabuse
Wisła Kraków

Ale po tym Drdzie jest już tylko gorzej.

KazimierzZdzislaw
FC Grammar Nazi

Wy to już lepiej nic nie przewidujcie… 😉

derlis

Liczę że Crystal Palace albo Watford spadnie, a najlepiej niech spadną razem
Po jakże irytujących swoją postawą (z niewiadomego w zasadzie powodu, nie chciałem ich w Premier League i tyle) Stoke i Sunderlandzie, czas na nich, też mnie jakoś tak drażnią
Mistrzem zostanie pewnie Manchester City, ale na miejscu Kloppa, któremu Liverpool chyba na dobre wrócił już na swoje miejsce, postawiłbym na krajowy tytuł absolutnie wszystko

Malachitowy Amulet

Mistrzem City , poza LM Tottenham i Arsenal. Spada Cardiff, Huddersfield i Brighton

Spektakularny

Wolves nie bedzie wyzej niz 15

Jarek Gierczak

1.Liverpool
2.City
3.Chelsea
4.Arsenal
5.United
6.Tottenhan

Czy jeśli Arsenal albo Chelsea wygrają LE i skończą w pierwszej 4, to miejsce w LM przechodzi w tym wypadku na United?

derlis

Na wstępie zaznaczam, że jak się mylę, to niech mnie ktoś poprawi
˙
W przypadku, gdzie już wiemy, że nie będzie zwycięzcy LM spoza TOP4, to jeżeli ktoś z TOP4 wygra Ligę Europy, to tak; jeżeli Ligę Europy wygra drużyna spoza TOP4, to nie
Sytuacja wygląda podobnie, gdyby była nie jedna, a dwie drużyny spoza TOP4, które wygrałyby i Ligę Mistrzów, i Ligę Europy; wtedy zwycięzcy Ligi Europy musiałby ustąpić czwarty Arsenal, bo zwycięzca Ligi Mistrzów ma przyklepany awans, wskutek czego odpada ten kto jest najniżej w hierarchii ligowej drogi do awansu
Reasumując, piąta drużyna, która nie wygrała jednocześnie Ligi Europy, ma zagwarantowaną grę w Lidze Mistrzów tylko w sytuacji w której zwycięzcy LM i LE zakończą sezon w TOP4 ligowym

potępiony

@derlis otóż nie

1) If CL title holder qualifies for CL GS also via league, league champion from country on 11th place will start in GS.
2) If EL title holder qualifies for CL GS also via league, 3rd team from country on 5th place will start in GS

Czyli zamiast kolejnych drużyn z Hiszpanii grają Viktoria Pilzno i Olympique Lyon

derlis

Fakt, zapomniałem o automatycznych awansach mistrzów niższych lig, i awansach drużyn z podium
Dzięki

kibic sukcesu

LFC, albo pi razy drzwi Arsenal. MC już się objadł. Chelsea czy MU czy tym bardziej Tottenham na pewno nie. Czarnym koniem w czołówce może być West Ham.

Kcramsib

Młoty raczej o 8-10 miejsce powalczą (pewnie z Leicester, Evertonem i Burnley), chyba że faktycznie Wilki okażą efemerydą niezdolą do funkcjonowania…

igor2

Chelsea i Arsenal poza top 4 (moim zdaniem za słabe kadry w porównaniu do Tottenhamu czy United, a top2 wiadomo), poza tym może zdarzyć się wiele. Koszulki United fatalne (wyjazdowe), ani to barwy klubowe, ani męskie.

Juven7us
Juventus di Torino Football Club, Seleção Portuguesa de Futebol, Cristiano Ronaldo 7

Southampton ma wielu zachodnich Celtów, więc muszą poradzić sobie.

Juven7us
Juventus di Torino Football Club, Seleção Portuguesa de Futebol, Cristiano Ronaldo 7

Raczej prędzej oni na 7. miejsce niż Wolverhampton. Portugalczycy to żadna siła w sporcie. W piłce nożnej mają tylko CR7, Bernardo Silvę i bocznych obrońców. Jeden z nich, czyli Cedric Soares gra w Southampton. W Wolverhampton tylko jakiś 19-letni junior. Tak szybko nie odpali. A Tadić to podstarzały lewonożny Serb. Duzi lewonożni zawodnicy są kontuzjogenni (Bale, Robben, Milik czy ten Michu), poza tym Serbowie to mogą sobie być mocni w tenisa, bo tam liczy się bardziej szybkość i refleks, a w piłce nożnej potrzebna jest zwłaszcza na dłuższą metę siła fizyczna, technika i wytrzymałość. Piłka nożna jest podobna do kolarstwa, gdzie potęgą są Brytyjczycy (zwłaszcza z Walii, Szkocji czy północno-zachodniej Anglii) i Irlandczycy. Wpiszcie „1985 Volta a Catalunya” na wikipedię. Hiszpanów też nie lekceważę absolutnie, bo to Contador, Valverde czy J. Rodriguez i są silni w wielu dyscyplinach, ale Portugalia w sporcie znaczy bardzo nie wiele i Portugalczycy mają dużo mniej haplogrupy R1b-DF27, która jest niemalże tak dobra jak R1b-L21 (S145). Obie te haplogrupy mają bardzo zbliżoną charakterystykę, gdyż obie haplogrupy, to są tzw. zachodni Celtowie (na wyspach brytyjskich północno-zachodni Celtowie, a w Hiszpanii południowo-zachodni Celtowie). Oczywiście trochę tych południowo-zachodnich Celtów jest również w Anglii, jak widać na obrazkach ze strony eupedia.com

DrMabuse
Wisła Kraków

Jakie to, k***a, jest pretensjonalne i grafomanskie zarazem…

MiLow

to śmieszne, że wszyscy skreślają United, przecież tam jest mocna kadra, a i sam Mourinho jeszcze ma coś do udowodnienia. Jeszcze się zdziwicie. Do tego spadek Southampton? Tam też jest niezła kadra. Spadną Terriery czy Hudderfield, bo po prostu są ciency

derlis

Jesteś kibicem United? Bo ja to „jeszcze się zdziwicie” słyszę nieprzerwanie od chyba kurwa 2013 roku XD

MatByl122

Grafomania wypchana zbędnymi środkami stylistycznymi jak piniata. Czytanie tego męczy równie mocno jak rozbijanie ww. piniaty z której wypadają na ciebie gruzy otyłych jak Raiola i bezsensownie wydłużonych zdań. Rozumiem kolego, że chciałeś komuś zaimponować oczytaniem i humorem, ale to nie jest do diaska konkurs na najlepszego barda czy operatora słowem, a nawet nie na znawcę popkultury, tylko portal o piłce nożnej…

fan1234

Według mnie będzie tak:
1. Liverpool
2. Manchester city
3. Manchester united
4. To ten cham
5. Arsenal
6. Chelsea
7. WHU/ Everton
18. Brighton
19. Huddersfield
20. Cardiff

Liverpool lepszy od City, bo ma świetny zespół plus nowe transfery, City kupiło tylko Mahreza
ManUtd wyżej od Chama bo nie jest uzależnione od jednego gracza jak Cham od Kane’a.
Arsenal wyżej od Chelsea bo ma świetną pomoc i duet Lacazette + Auba, a w Chelsea jest to cienki Giroud, zawodny Morata i 2 przyzwoici skrzydłowi – Hazard, Willian.
7my będzie West HAM lub Everton bo oba się mocno wzmocniły.
18 dla Brighton bo jednak nie mają budżetu na PL.
Huddersfield przedostatnie, bo w zeszłym sezonie mieli najmniej strzelonych goli, a w obronie też różnie bywało. Jak Brighton mało €.
Ostatni Cardiff bo nie ściągnęli nikogo na poziomie PL w przeciwieństwie do Wolves i Fulham,innych beniaminków i wygląda na to, że zespołem z 2 ligi za dużo nie osiągną. Jedyną ich zaletą jest zgranie między niektórymi piłkarzami.
Ciekaw jestem, czy ktoś się ze mną zgadza.

wpDiscuz

INNE SPORTY