„Utnę wam jaja i zjem je w sałatce”. Koniec pewnej ery, Zamparini odchodzi
Włochy

„Utnę wam jaja i zjem je w sałatce”. Koniec pewnej ery, Zamparini odchodzi

Chodzący stereotyp szalonego włoskiego prezesa. Groził piłkarzom kastracją. Trenerów zwalniał hurtowo, by po kilku miesiącach banicji zatrudniać te same twarze. Niech o jego szaleństwie najlepiej świadczy fakt, że chciał budować europejskiej rangi Venezię wokół Kennetha Zeigbo. Tak, to on: Maurizio Zamparini. Po piętnastu latach rządów, za które pokochali go dziennikarze, odchodzi. „Od dwóch lat nic tylko mnie obrażają. Nie zasługuję na to”. Palermo ma przejść w ręce Amerykańskich inwestorów. Konkrety mają się pojawić już w tym tygodniu.

Zacznijmy od dania popisowego. Werble, salwa honorowa, gołębie puszczone w niebo, a teraz uwaga: przed wami karuzela Zampariniego w pełnej krasie. Zapinamy pasy i startujemy:

2002-03:
Ezio Glerean (zwolniony po pierwszej kolejce)
Daniele Arrrigoni (od 2 do 22 kolejki)
Nedo Sonetti (23-38)

2003-04:

Silvio Baldini (1-24)
Francesco Guidolin (25-46)

2004-05:
Francesco Guidolin

2005-06:
Gigi Delneri (1-22)
Giuseppe Papadopulo (23-38)

2006-07:
Francesco Guidolin (1-33)
Rosario Pergolizzi & Renzo Gobbo (34-36)
Francesco Guidolin (37-38)

2007-08:
Stefano Colantuono (1-13)
Fransceco Guidolin (14-30)
Stefano Colantuono (31-38)

2008-09:
Stefano Calantuono (1)
Davide Ballardini (2-38)

2009-10:
Walter Zenga (1-13)
Delio Rossi (14-38)

2010-11:
Delio Rossi (1-27)
Serse Cosmi (28-31)
Delio Rossi (32-38)

2011-12:
Stefano Pioli (okres przygotowawczy)
Devis Mangia (1-16)
Bortolo Mutti (17-38)

2012-13:
Giuseppe Sannino (1-3)
Gian Piero Gasperini (4-23)
Alberto Malesani (24-26)
Gian Piero Gasperini (27-28)
Giuseppe Sannino (29-38)

2013-14:
Gennaro Gattuso (1-6)
Giuseppe Iachini (7-42)

2014-15:
Giuseppe Iachini

2015-16:
Giuseppe Iachini (1-12)
Davide Ballardini (13-19)
Fabio Viviani (20)
Giovanni Bosi & Guillermo Schelotto (21)
Giovanni Tedesco & Guillermo Schelotto (22-24)
Giovanni Bosi (25)
Giuseppe Iachini (26-28)
Walter Novellino (29-32)
Davide Ballardini (33-38)

2016-17:
Davide Ballardini (1-2)
Roberto De Zerbi (3-14)
Eugenio Corini (15-22)
Diego Lopez (23-?)

Uff. Jesus Gil i Józef Wojciechowski byliby dumni i przyznają Zampariniemu honorową odznakę. Stołek trenerski rozgrzany do czerwoności, przerób w etatach większy, niż na stanowisku ulotkarza w przejściu podziemnym. Ale tylko przyspieszamy, bo pora na najlepsze cytaty:

„Utnę im jaja i zjem je w sałatce”. 2003 rok, zapowiedź wszystkiego, co działo się potem.
„To nie grupa mężczyzn, to zespół małych dziewczynek”. 2008, po porażce 1:3 z Torino.
„Palermo ma trenera bez jaj”. O siedemdziesięcioletnim Delio Rossim. Przyczyną remis z Bari, który rywal wywalczył choć 60 minut grał w dziesiątkę.
„Rossi jest jak moja żona, chcę go tylko dla siebie”. Delio Rossi został zwolniony po 0:7 z Udinese, zatrudniony dwa miesiące później. Wkrótce znowu zwolniony.
„Tylko prawy but Javiera Pastore jest wart 40 milionów euro”. Wiadomo o kim.
„Anglicy to piraci”. Oczywiście o wszechbogatej Premier League, która co i rusz chciała podkraść mu zawodników.
„Gdyby to ode mnie zależało, więcej bym im nie zapłacił”. Po remisie 2:2 z Treviso. 2005.
„Powinniśmy zamknąć wszystkich sędziów w więzieniu”. Po porażce 1:3 z Cagliari, gdy Matri strzelił bramkę ze spalonego.
„Nie miałem nic złego na myśli, gdy nazwałem Mutu sprytnym małym Cyganem”. Później Zamparini tłumaczył, że Cyganie mają w DNA spryt, wykształcili go jako część instynktu przetrwania.

A tak naprawdę, uczciwie podchodząc do jego rządów, jaka to była era dla Palermo? Najlepsza w historii. W zamierzchłych czasach Palermo w najlepszym wypadku było klubem przerzucanym między Serie A i Serie B, czasem potrafiła zlecieć do trzeciej ligi. Dwa finały Coppa Italia w latach siedemdziesiątych są całkiem spoko, ale klub grał wtedy w Serie B. Za Zampariniego były czasy, gdy Palermo niemal awansowało do Ligi Mistrzów. Europejskie puchary jednak się trafiały, a w sezonie 04-05 z Luką Tonim na ataku zajęli szóste miejsce w Serie A. W 2006, gdy Italia świętowała mistrzostwo Świata, w zwycięskiej kadrze znalazło się miejsce dla aż czterech graczy ferajny Zampariniego. To tu pojawiły się talenty Dybali, Pastore, Cavaniego, Toniego, Barzagliego.

Ostatnio było znacznie chaotyczniej, dobrymi wynikami raczej nie śmierdziało, a Zamparini szalał coraz bardziej, niemniej może mieć rację, jeśli powie, że na Sycylii jeszcze mogą za jego erą zatęsknić.

Jeśli rzeczywiście odejdzie, bo już kilka razy zapowiadał, że to jego koniec w Palermo, by w ostatniej chwili się wycofać. Tym razem wydaje się jednak, że klamka zapadła – słowa Zampariniego popiera zwyczajnie zdrowy rozsądek.

KOMENTARZE (3)

Dodaj komentarz

Powiadom o
Sortuj wg:   najnowszy | najstarszy | oceniany
milosh

narwany jak Joe Pesci w ‚Chłopcach z ferajny’. myślałem że ustąpi dopiero wtedy, gdy zejdzie.

i tak wróci.

Michal Bojanowski

70-letnim Delio Rossim? Yyy ten trener jest z rocznika 1960.

Lebowski

Rzetelność Weszło. Zresztą cały tekst wyłączając fakty i cytaty mieści się w dwóch akapitach. Przykro, że o ciekawym człowieku i historii powstał taki lichy artykuł. Aż sie prosiło o tekst Leszka M.

Czemu jeszcze nic nie napisali nt wywiadu Miodulskiego? Skoro chwalą Bogusia więc niech go teraz bronią. Sam jestem ciekawy ile prawdy jest w słowach DM.

wpDiscuz